Posts

Showing posts from October, 2007

Balargout's KL

Image
Kl Tower the world's biggest 3D scream people show like this that is 3D show that is monorail line on KL monorail twin tower sony show room in time- squeal time- squeal Now I right at KL,Malaysia. This country like my mother country. I'll tell you detail in next post. These pic is my visited place at KL.

myanmar's pots

Once we believe that all farmers made pots. From about 1950 onwards, it has been proved that the earliesrt farmers of Palestine, Cyprus, Kurdistan and Baluchistan did not make pots.(Childe,1964.87)They preferred leather bags to carry or store water.Myanma hill people use bamboo tubes to carry and store water.Myanma even today use bamboo tubes to cook glutinous rice.Pots have two great advantages: easily procurable and inexpensive.They, however, had two disavantages: theay are weighty and fragile. The earliest convincingly date pottery is no more than 10,000 years before present(BP),(Gowlett 1984. 164). It is not easy to say when or where pottery first appered.West Asia probaby did not have pottery before 9,000 years BP. Baked clay figurines, however were made as early as 30,000 years BP. Japanese archaeologists claim that they had pots during 12,000- 12,000 years BP. Spirit Cave in Thailand produced potsherds of 8,800 years BP. Pottery of Hsienjentung in China has similar date. North A

sorry to you all

hi my dear blogger readers, I lot apologise to you all. I was any busy in my life, so I think you'll understanding to me about this. But I was always to new post to my blog now I feeling. Avery thing is not comfort. Whatever I'll post to bog. That may be English posts. thank you.

today is for me

hi everyone, I'll posts to my blog as soon as possible. Now I have a problem of font and browser. So I think I well a cross I can. Just I'm in mission impossible. The present days are my piece of life . That may be had , may be soft , may be something. But I'll meet that things sooner or later. Whatever we have a one life on one mankind.That not be same together. Type the rest of your post here.

စိတ္ေျပာင္းအကၡရာ၃

ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဆက္မဖတ္၀ံ့တာနဲ႕ ျပန္ၿပီးသိမ္းထားလိုက္တယ္။ အေဖကေတာ့ သူဖတ္ၾကည့္ ခ်င္တယ္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကမဖတ္ာကည့္ဖို႕ တားပါတယ္၊ အေျခအတင္ ေျပာၾကရင္း ကၽြန္ေတာ္လဲ စိတ္ဆိုးလာတာနဲ႕ အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္။ မၾကာပါဘူး ေနာက္ေန႕မွာ အေဖဆံုးသြားတယ္လို႕ အေၾကာင္းၾကားလာတယ္၊ ရိုးရိုး ဆံုးတာမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ သတ္ေသသြားတာ၊ သူေနတဲ့ တိုက္ရဲ႕သံုးထပ္ေပၚက ခုန္ခ်သြားတာ။ ပထမေတာ့ အေတာ္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ ထင္တာေပါ့ေလ၊ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ အိမ္ကို သြားၾကည့္ေတာ့ ခုဏကစာ လိပ္ေလးဟာ သူ႕စားပြဲေအာက္မွာ က်ေနတာေတြ႕တယ္။ ရဲေတြက မျမင္ခင္မွာကၽြန္ေတာ္ လဲကမန္းကတန္းေကာက္ သိမ္းထားလိုက္တယ္။ မေသခင္ကတည္း ကေသတမ္းစာ ေရးထားတာျဖစ္ေလေတာ့ အေဖ့ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြအား လံုး ကၽြန္ေတာ္ရလိုက္တယ္။ ဒီဟာေလးအပါအ၀င္ေပါ့။ ဟု ရွည္လ်ားစြာရွင္းျပေလသည္။ ဒါနဲ႕ဘဲ ဒီစာေလးေၾကာင့္ မစၥတာ့ အေဖေသတယ္လို႕ေျပာခ်င္တာလား၊ ေဒါက္တာရန္ေနာင္က ေမးလိုက္ရာ။ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ ဒီထက္ေသခ်ာတဲ့ တခုေျပာျပဦးမယ္။ အဲဒီတုန္းက အေတြးေတြ ကေရာက္ ကယက္နဲ႕မို႕ ေတြးတာမွားေကာင္းမွားမယ္။ ပထမ အေဖနဲ႕ စကားမ်ားေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္ စာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ထည့္လိုက္တယ္။ အေဖဆံုးတဲ့ အခ်ိန

စိတ္ေျပာင္းအကၡရာ - ၂

တံခါးပြင့္သြားသည္ႏွင့္အတူ လြန္စြာမွအသားျဖဴလွေသာ အသက္၅၀ေက်ာ္ ခန္႕လူႀကီးတစ္ဦးထြက္လာၿပီး “ၾကြပါ ေဒါက္တာ” ဟု လြန္စြာပီသေသာ ျမန္ မာစကား ျဖင့္ ဆီးႀကိဳေလ၏။ ေဒါက္တာ ရန္ေနာင္လဲ အံ့အားသင့္သြား လ်က္ အိမ္ထဲသို႕ ၀င္ေရာက္သြား ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ အိမ္၏ ဧည့္ခန္းသို႕ေရာက္ ေလသာ္ ထိုင္လ်က္စကား ေျပာၾကေလသည္။ ဧည့္ခန္း၏ အျပင္အဆင္မွာ ႏွစ္ ဆယ္ရာ စုဦးပိုင္း လက္ရာ ပရိေဘာဂမ်ား ျဖင့္ ဆင္ရင္ထားၿပီး အရာ အားလံုးမွာ အသစ္ကဲ့သို႕ ေတာက္ေျပာင္ေနေလ၏။ တခ်ိန္တခါက အလြန္ခ်မ္းသာ ေသာ သူမ်ား ေနထိုင္ခဲ့ေၾကာင္း ထင္ရွားေလ၏။ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလ်ာက္ၾကည့္ ေသာ္လည္း မည္သူမွ် မေတြ႕ရေပ၊ ၾကည့္ေနရင္းမွ မစၥတာ အီဗရာဟင္က စကားစေျပာ ေလသည္။ ေမာင္ရင့္ကို ကၽြန္ေတာ္သိထားၿပီးသား ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ အေၾကာင္းဘဲ ေျပာ ၾကတာေပါ့၊ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ျမန္မာ လိုေကာင္းေကာင္း ေျပာတတ္ ေနတာကို ေမာင္ရင္ စိတ္၀င္စားေနတာလား။ ကၽြန္ေတာ္ ကရန္ကုန္မွာ ေမြးၿပီး ၁၃ ႏွစ္သား အထိ ျမန္မာျပည္မွာ ဘဲ ေနခဲ့တဲ့သူပါ၊ ကၽြန္ေတာ့္ အေဖက အရင္ ကိုလိုနီ ေခတ္ တုန္းက ရန္ကုန္ရဲ၀န္ တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီအိမ္ႀကီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ကတည္းက ေနခဲ့တဲ့ အိမ္ပါဘဲ၊ လန္ဒန္ကို ေျပာင္းၿပီး ေနာက္ပိုင္း လဲ ဒီ အ

စိတ္ေျပာင္းအကၡရာ

အေမာတေကာႏွင့္ ေျပးတတ္ လာလို႕လားမသိ တကိုယ္လံုး ေခၽြးေတြႏွင့္၊ တဒိတ္ဒိတ္ႏွင့္ ခုန္ေနေသာ ရင္ကိုအတန္ငယ္ၿငိမ္သက္ သြားေစရန္ေရ ေအးေအးေလးတခြက္ ေသာက္ ခ်င္ေနသည္၊ သို႕ေပမယ့္ လူတကိုယ္လံုးမလႈပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ကိုအားအင္ ကုန္ခန္း ေန ၿပီ။ သက္ျပင္းရွည္ တခ်က္ကိုေျဖးညင္းစြာ မႈတ္ထုတ္ရင္း ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာ့ခ် ကာ ေန႕လည္က အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ေတြးၿပီး ထိတ္လန္႕လာမိျပန္သည္။ အတန္ၾကာေတာ့ သူအိပ္ေပ်ာ္သြား မိသည္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့ ေန႕လည္က အျဖစ္ေတြ ျပန္ျမင္ေယာင္ ေနမွာ အမွန္ပင္ - - - - - မနက္ ၈ နာရီ သူတေယာက္ထဲေနသည့္ အခန္းမို႕ တခါတေလ ရႈပ္ပြေနတတ္လည္း အားသည့္ ရက္ဆို ရင္ေတာ့ အခန္းရွင္းေလ့ ရိွေပမယ့္ ဒီေန႕ေတာ့ သူစိတ္၀င္စားသည့္ အေၾကာင္း အရာ တခု ကသူ႕ကို အျပင္ထြက္ဖို႕ ျဖစ္လာသည္။ သူဆိုတာကေတာ့ ေဒါက္တာ ရန္ေနာင္ ၊ဆရာ၀န္ ျဖစ္လာခဲ့ဲၿပီးေနာက္ မွ မႏုသေဗဒ ႏွင့္ စိတ္ပညာ ကို ပိုမို စိတ္၀င္စားလာသူ။ ဒီပညာရပ္ အေပၚလဲ ဆက္လက္ ေလ့လာသုေသသန ျပဳ ရန္စိတ္အား ထက္သန္သူ တဦးလဲျဖစ္သည္။ သူစိတ္ အ၀င္စားဆံုးမွာ တဆံုတခု၏ ေသးဖြဲေသာ အက်ိဳးဆက္မွ ၾကီးမွားေသာ အေျပာင္း အလဲ ျဖစ္သြားျခင္းဟာ လူ၏စိတ္ႏွင့္ ဆက္ဆက္မႈရိွ မရိွ၊ ၿပီးေတာ့ ခႏၱာကိ

အားေတာ့နာပါရဲ႕ဗ်ာ

ေျပာခ်င္တာေတြေျပာ ပါရေစဦး၊ တေန႕တေန႔ အခ်ိန္နဲ႕မွ်ေပးေနတဲ့ အင္တာနက္ကေလးကို တမင္သက္သက္ လာၿပီးေစာင့္စား ေမွ်ာ္လင့္ ရင္းသံုးေနရသမို႕ ပို႔ေတြလဲတင္ရတာ ခက္သြားပါတယ္။ ဘေလာက္ဂါလဲ ၀င္ရတာတယ္မလြယ္ေလေတာ့ - - -အင္း - - - ရေအာင္ေတာ့ ေရးရမွာ ေပါ့ေလ။ အေၾကြးက်န္ေနတဲ့ တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ ေရးရပါဦးမယ္။ ၀တၳဳရွည္ေလးလဲ ရံုးကစက္ထဲမွာ ထည့္ ထားတာ virus ကိုက္လို႕ ဟတ္ဒစ္ကို ေဖာင့္မန္႕ခ်လိုက္တာ ကုန္ပါေလေရာ၊ ျပန္လုပ္ရဦးမယ္။ ဘာမွ အသစ္မတင္လဲ လာလာ ေစာင့္ဖတ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ားကို အားနာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ အခက္အခဲေလးမ်ားကို နားလည္သည္းခံ ေပးရင္းခဏေတာ့ ေစာင့္ပါဦးလို႕ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မၾကာခင္ တကယ္အသစ္ေတြတင္ေပး ပါမယ္။ေ