ေနာက္တခုက ဒီပြဲနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ Generation gap ပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တခ်ိဳ႕အပိုင္းကို ဒီေခါင္းစဥ္အတုိင္းလက္ခံေပးမယ့္ အခ်ိဳ႕အပိုင္းကိုလက္မခံခ်င္ပါဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ သက္ႀကီးစကားသက္ငယ္ၾကားပါ။ ဒီေလာ ကမွာ ဦးေဆာင္လာခဲ့တဲ့ သက္ႀကီး ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ေလးစားပါတယ္။ သူတို႕ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့အေနအထားက အခုလက္ရွိထက္ပိုမို ၾကမ္းတမ္းခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီလို ပုဂၢိဳလ္ေတြသာ မရွိခဲ့ ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လဲ အခုလို အဆင္သင့္ သံုးစြဲ ႏိုင္တဲ့ နည္းပညာေတြ၊ သင္တန္းေက်ာင္းေတြ၊စတဲ့ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို သံုးႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ လက္ရွိက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနာက္က တက္လာမယ့္ ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲ ဒီလို ျပႆနာ ေတြနဲ႕မႀကံဳႏိုင္ဘူးလို႕ မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီအပိုင္း ကလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆင္ခ်င္ရမယ့္အပိုင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ အခုက social media ေတြတိုးတက္လာေတာ့ ျပႆနာ ေဖာင္းပြမႈဒဏ္ကို အားလံုးက တညီတညာထဲ ခံၾကရမွာပါ။ ဒီေတာ့ comment ေတြလဲ အတိုင္းထက္အလြန္ျဖစ္ၿပီး ၀ိေရာဓိ ေတြျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ထိပါးရန္အေၾကာင္းမရွိေသာ္လည္း လိုအပ္လာတယ္လုိ႕ထင္တဲ့ အေၾကာင္းမ်ားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘက္ကေျပာဆို ထားျခင္းမ်ားကိုနားလည္ေပးႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ MCPA မွာကၽြန္ေတာ္တို႕ ထဲက ဆိုလို႕ ကိုညီလင္းဆက္ တေယာက္ရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ MCPA အသင္း၀င္မ်ားမဟုတ္ၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအသင္းမ၀င္ထားတဲ့သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဘဲ ဒီ ဘက္ေခတ္ထဲမွာ မ်ားျပားတဲ့ event ေတြ activities ေတြကို ခပ္စိပ္စိပ္လုပ္လာၾကတာကို ေသေသခ်ာခ်ာႀကီးေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္၊  MBS, MZ, MyanmarITpro, နဲ႕ Myanmar Gamer Club ေတြဟာ နည္းပညာ ျပန္႕ပြားေရးအတြက္ ခပ္စိပ္စိပ္ နဲ႕ သူတို႕သန္ရာ နည္းလမ္းေတြကို ေနာက္ပိုင္းလူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကို ခ်ျပေပးေနတယ္ဆိုတာ ျငင္းခ်င္တဲ့သူေတြရွိရင္ ျငင္းပါလို႔ ဒီကေနဘဲ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သိထားသေလာက္မွာတင္ MCF နဲ႕ MCPA မွာတင္ Generation gap က ရွိေနတယ္ဆိုတာပါဘဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မတိမ္းမယိမ္းေတြမွာေတာင္ ဒီလို ျပႆနာေတြ အျမင္မတူတာေတြရွိေနတာဘဲ။ ဒါဆို လိုအပ္တာ က ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈဘဲျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီျပႆနာကို သိလ်က္နဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမရွိရင္ ေနာင္လဲဒီလို ျပႆနာေတြဆက္ျဖစ္ေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုး ဒီေလာကို ဆက္လက္ တိုးတက္ဖို႕လိုတယ္ဆိုရင္ အေတြ႕အႀကံဳရွိတဲ့ လူႀကီးေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး လူငယ္ေတြအတြက္ ေနရာေပးမႈေတြ ကိုလိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီ Generation gap ကလံုး၀ေပ်ာက္ဆံုးသြားမွာေတာ့မဟုတ္ ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ က်ဥ္းေျမာင္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

လိုအပ္တဲ့ ေစ်းကြက္အတြင္းက လြတ္လပ္တဲ့ၿပိဳင္ဆိုင္မႈေတြျဖစ္ေပၚလာေအာင္အားေပးေဆာင္ရြက္ပါ။ တစံုတေယာက္ကေနဦးေဆာင္ခ်ဳပ္ကိုင္တဲ့ စနစ္ဟာေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ရဲ႕အႏွစ္သာရကိုပ်က္ျပားေစပါ တယ္။ ေနာက္တခုက အဆင့္ဆင့္ တင္းၾကပ္ထားတဲ့ အခြင့္အလမ္းထြက္ေပၚလာမႈေတြကို ေလ်ာ့ေပါ့ေဆာင္ရြက္ေပးပါ။ အင္တာနက္အသံုးျပဳမႈပိုမုိတိုးတက္ေစဖို႕အတြက္ လိုအပ္တဲ့ အေျခခံအေဆာက္အဦးမ်ားဖြံ႕ၿဖိဳးေစ ဖို႕ဆိုတာ ကြန္ပ်ဳတာပစၥည္းေတြကို 0% ထိ အခြန္ေလ်ာ့ေပးယံုနဲ႕ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ PAC လိုင္စင္ေလွ်ာက္ထားမႈရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈေတြနဲ႕ႏွစ္စဥ္လစဥ္ေၾကးေတြကအစ ဒီထပ္ ပိုၿပီးေလ်ာ့ေပါ့ေဆာင္ရြက္ေပးရမွာျဖစ္သလို ပိုမိုတဲ့၀န္ေဆာင္မႈကိုလဲေပးရမွာပါ။ သမရိုးက်သြားေနတဲ့ပံုစံေတြကေန ပိုမိုၿပီး ပြင့္လင္းရိုးသားတဲ့ ေပၚလစီနဲ႕ အတူ လူငယ္ေတြနဲ႕ နီးကပ္စြာပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြကိ လုပ္ေဆာင္ရာမွာ ဒီထက္အားေကာင္းတဲ့ လုပ္ႏိုင္စြမ္းရည္ရွိတဲ့ လူငယ္အမ်ားအျပားကို ဦးေဆာင္အဖြဲ႕အစည္းေတြအတြင္းမွာ အေျပာင္းအလဲနဲ႕အစားထိုးေဆာင္ရြက္ေပးဖို႕လိုပါတယ္။ စာေမးပြဲေတြ စစ္ေဆးေပးတဲ့ အေနအထား၊ သင္တန္းမ်ားေပးတဲ့အေနအထားမွာလဲ သတ္မွတ္စံခ်ိန္စံညႊန္းနဲ႕အညီျဖစ္ေစဖို႕နဲ႕ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း မ်ားတိုးတက္လာေစဖု႕ိ႕ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားဘက္ကလဲ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာ win to win အေနအထားျဖစ္ေအာင္ပိုၿပီးစဥ္းစားလုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္။ ေစ်းေရာင္းပြဲႀကီးေတြ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲသဲ က်င္းပေနမယ့္အစား robot technology ေတြ၊ apply technology ေတြ ထြက္ေပၚလာေစမယ့္ ျပပြဲ ၿပိဳင္ပြဲ ေတြကို က်င္းပႏိုင္ဖို႕နဲ႕  R&D ေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္မယ့္ project ၿပိဳင္ပြဲေတြကို ျဖစ္တည္လာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ရင္ အေကာင္းဘက္ကိုတိုးတက္ဦးတည္လာမယ္ထင္ပါတယ္။ အေျပာလြယ္သေလာက္အလုပ္ခက္ပါတယ္။ အလုပ္မလုပ္ဘဲနဲ႕လဲ ေျပာေနလို႕မရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒီေက်ာက္တံုးကိုေရႊ႕လို႕မရရင္ ရိုက္ခြဲပစ္မယ္ ဆိုတဲ့နည္းနဲ႕ တြန္းၿပီးေဆာင္ရြက္သြားၾကမယ္။

ဆက္ပါဦးမည္။

]]> http://www.zawzaw.com/2010/03/03/%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b1%e1%80%96%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%82%95%e1%80%bb%e1%80%95%e1%82%86%e1%80%94%e1%80%ac-%e1%81%82/feed/ 1 http://www.zawzaw.com/2010/03/01/%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b1%e1%80%96%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%82%95%e1%80%bb%e1%80%95%e1%82%86%e1%80%94%e1%80%ac/ http://www.zawzaw.com/2010/03/01/%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b1%e1%80%96%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%82%95%e1%80%bb%e1%80%95%e1%82%86%e1%80%94%e1%80%ac/#comments Mon, 01 Mar 2010 11:34:43 +0000 Zaw Zaw http://www.zawzaw.com/?p=990

Software & Solutions ျပပြဲအတြက္ ဘန္ေကာက္မသြားခင္ကတည္းက ကိုေသာင္းစုၿငိမ္းတို႕ ေျပာထားတာနဲ႕သိႏွင့္ၿပီးပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အဖြဲ႕ေတြက ဘာေတြျပမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာစုစည္းထားရတာ မရွိေသး သလို တေယာက္နဲ႕တေယာက္မေတြ႕တာကလဲ အခက္အခဲတခုျဖစ္သြားတာနဲ႕ ျပပြဲရက္နီးလာတာနဲ႕အမွ် စိတ္ေတာ့နဲနဲပူလာမိတယ္။ ဘယ္လိုေတြ ျပၾကမယ္ဆိုတာေပါ့။ ၂၄ ရက္ေန႕ကေတာ့ IM ရံုးကို သြားၿပီး အခန္းအတြက္စံုစမ္းေသးတယ္။ ကုိေသာင္းစုၿငိမ္းကို ဖံုးလဲဆက္မရ၊ သူလဲ အဲဒီပြဲအတြက္အလုပ္ရႈပ္ေနတာနဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ ဘယ္ေနရာလဲ ဆိုတာ မသိရေပမယ့္ အခန္း ၂ခန္းစီစဥ္ေပးထားတယ္ဆိုတာ ကိုေတာ့ သိခဲ့ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္အထိ ကိုယ္ျပမယ့္ အေၾကာင္းအရာက SPIP နဲ႕ ကိုကိုရဲ လုပ္ေနတဲ့ Ubantu ၂ မ်ိဳးဘဲ၊ ဒီထက္ကို တက္မလာေသးဘူး။ ကိုညင္းဆက္ကလဲ ခ်င္းမိုင္က ျပန္မလာေသးသလို သူ ဘယ္လိုျပမယ္ဆိုတာလဲ မသိရေသးတာနဲ႕ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႕ဘဲ ဆက္လုပ္ေနလိုက္တယ္။ ကိုညင္းဆက္ကေတာ့ ျပင္ဆင္ထားမႈရွိမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးသားဆိုေတာ့ သူအခ်ိန္မွီျပန္ေရာက္မေရာက္ဘဲ မွန္းထားမိ တယ္။ က်န္တာေတာ့ ရွိတဲ့သူျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္၊ မထိုက္၊ တိုလီ၊ နန္းညီ၊ ေမာင္မ်ိဳး၊ ကုတ္ကိုရြက္၊ သူေတာ္၊အစ္ဇိုက္တာ တို႕ ဆက္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး ဒီအတိုင္းဘဲ ၂၅ ရက္ေန႕ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ SPIP အတြက္ ေ၀လီေ၀လင္းတို႕ ရန္လင္းေအာင္တို႕ ကိုေတာ့ အသိေပးထားၿပီးၿပီ။ ၂၅ ရက္ေန႕ မနက္ပိုင္းက်မွ အခန္းအတြက္ ေသခ်ာသိေတာ့တယ္။ ေျပာသာေျပာရတယ္ အဲဒီေန႕က ဘယ္သူမွမရွိဘူး။ မထိုက္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဘဲ ရွိ တယ္။ တေလာကတည္းက ေရေလာင္းအိမ္သာ ပံုစံနဲ႕ ကြန္ပ်ဳတာတလံုး အလုပ္လုပ္ပံုကို အျပင္မွ ျပဖို႕ စိတ္ထဲရွိေနတာနဲ႕ အဲဒီေန႕ပြဲမွာ ျပမယ္ဆိုၿပီး စိတ္ကူးမိတယ္။ ဒီေတာ့ ရွိတဲ့သူေတြနဲ႕ဘဲ ျပပြဲ ကိုျပင္ဆင္ မယ္ဆိုၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။ ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ခ်က္ျခင္းလုပ္ထားတဲ့ ဒီဇိုင္းနဲ႕ ပြဲအတြက္ vinyl ေတြတထိုင္ထဲထုတ္၊ အိမ္သာေၾကြအိုးႀကီးရေအာင္ ႀကိဳးစား၊ ကြန္ပ်ဳတာေတြ ထပ္ရေအာင္ လဲ ကိုကိုရဲက ျပင္ဆင္နဲ႕ ညေန ၅ ခြဲေလာက္မွ info tech ထဲေရာက္ေတာ့တယ္။ သံုးေယာက္ထဲ နဲ႕ MCPA ကစက္ ၄ လံုး UPS ပါ အကုန္မ၊ hall one ထဲထည့္၊ ပင္ပန္းလိုက္တာ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မ်က္ခင္းျပင္မွာ ညစာစားပြဲအတြက္ ျူပင္ဆင္ေနတာနဲ႕ အေၾကာ္အေလွာ္နံ႕ေတြတေထာင္းေထာင္း၊ ဆာကလဲဆာ အလုပ္ကလဲမျပတ္နဲ႕ေဒါသေတာ္ေတာ္ထြက္တယ္။ ပစၥည္းေတြသည္ေနတုန္း ကိုေသာင္းစုၿငိမ္းနဲ႕ ဦးခြန္ဦး ကိုေတြ႕ေတာ့ အိမ္သာ ပါေဖာင့္မန္႕ကိစၥ ေျပာလိုက္တယ္။ ဦၤးခြန္ဦးကေတာ့ ဖံုးလာတာနဲ႕ ေသခ်ာမသိသြားလိုက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုေသာင္းစု ကိုေတာ့ရွင္းျပလိုက္တယ္။ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုတာနဲ႕ ဒီေၾကြအိုးႀကီးကို အခန္းထဲမေရႊ႕ရတယ္။ အထဲမွာ MCPA ကစက္ ၄ လံုးေတာ့ေရာက္လာၿပီ၊ ကိုကိုရဲ မွာထားတဲ့ စက္ေတြေရာက္မလာခင္မွာ ဗိုက္ဆာတာနဲ႕ YKKO မွာ ေၾကးအိုးေသာက္မယ္ဆိုၿပီး အိမ္သာႀကီးဒီအတိုင္းထားလို႕ ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ လြဲေခ်ာ္ မႈေတြက အဲဒီက စခဲ့တာပါဘဲ။

တကယ္က ဒီျပပြဲအတြက္ MCPA က organize လုပ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ျပခန္းခ အခမဲ့ျပသခြင့္ေပးတာပါ။ ေပးတဲ့အခန္းကလဲ က်ယ္ပါတယ္။ထိပ္ဆံုးမွာ၊ ေသခ်ာျပႏိုင္ေအာင္လို႕ ၂ ခန္းလံုးမွာ ျပလို႕ရေအာင္ စီစဥ္ ေပးထားၿပီး လိုတာမွန္သမွ်လဲ ပံ့ပိုးေပးမယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ တကယ္လဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕လိုအပ္တာေတြကို ပံ့ပိုးေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ MCPA က အခု ရည္မွန္းၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့ ေပၚလစီ က သေဘာက်စရာေကာင္းပါတယ္။ လူငယ္ေတြနဲ႕ ပိုမိုနီးကပ္တဲ့ ပူးေပါင္းမႈေတြနဲ႕ ဒီ Industry ကိုပိုၿပီးတိုးတက္ေအာင္လုပ္ခ်င္တာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကလဲဒီလိုဘဲ၊ ရည္ရြက္ခ်က္က ေအာက္ေျခကေန အထက္ပိုင္း အထိ ဒီသေဘာေတြကို ပိုမိုနားလည္ေအာင္လုပ္ခ်င္တယ္။ ဒီေတာ့ ျပည္သူလူထုကို ဒီထက္ပိုမိုတဲ့ အသိပညာေတြေပးခ်င္တယ္။ အသံုးျပဳသူေတြမ်ားလာေစခ်င္တယ္။ ဒါကရွင္းရွင္းေလးပါ။ ကြန္ပ်ဳတာ အသံုးျပဳတဲ့ သူေတြမ်ားလာရင္ စက္ေတြပိုေရာင္းရမယ္၊ ေနာက္ၿပီး အင္တာနက္အသံုးျပဳသူမ်ားလာရင္ web နဲ႕ဆိုင္တဲ့စီးပြားေရးေတြ ပိုမိုၿပီး တိုးတက္လာမယ္၊ အလုပ္အကိုင္ေတြပိုမိုလာမယ္၊ ဒီလိုပိုမိုလာဖို႕ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ က သူတို႕လုပ္ငန္းေတြမွာ ကြန္ပ်ဳတာနည္းပညာေတြ ဒီထက္ပိုၿပီး သံုးရေကာင္းမွန္းသိေအာင္လုပ္ေပးရမယ္၊ ဘာေၾကာင့္လုပ္သင့္တယ္ သံုးသင့္တယ္ဆုိတာကို လုပ္ငန္းရွင္ေတြက သိရမယ္။ ဒါမွဘဲ အားလံုးတၿပိဳင္နက္ တိုးတက္လာႏိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က လူငယ္ေတြအတြက္ ေဖာက္ေပးေနတုန္းမွာ အဖြဲ႕အစည္းအစည္းေတြက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြဘက္ေဖာက္တာကို ဟန္ခ်က္ညီညီလုပ္ႏိုင္ရင္ ေသခ်ာတယ္၊ မၾကာခင္ မွာ တိုးတက္လာမယ္။ တဦးကိုတဦး အျပန္အလွန္ ပံ့ပိုးကူညီၿပီး ျပပြဲေတြၿပိဳင္ပြဲေတြ လုပ္ေပးရမယ္။ တဦးထည္းသြားေနလို႕ ဒီအတိုင္းျဖစ္ေနမွာဘဲ၊ တကယ္က စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြက သူတို႕လုပ္ငန္းေတြ အတြက္ software ေတြ hardware ေတြ ကို အမ်ားႀကီးတြင္က်ယ္စြာသံုးမယ္။ web အေျခခံ စီးပြားေရး က႑ေတြတိုးခ်ဲ႕မယ္။ ဒါဆိုရင္ ပထမဆံုး အက်ိဳးအျမတ္ရမွာက ကၽြန္ေတာ္တို႕လို freelance ေတြ ၀ါသနာ ရွင္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ကြန္ပ်ဳတာ လုပ္ငန္းေတြကို အဓိကထားလုပ္ေနၾကတဲ့ အနည္းအက်ဥ္းေသာ လုပ္ငန္းေတြကဘဲ ဒီအက်ိဳးအျမတ္ကိုရမွာပါ၊ ထြက္ေပၚလာမယ့္ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းနဲ႕ ရလာမည့္ လစာ ေတြက မက္ေလာက္စရာမရွိေသးပါဘူး။ ဒါကပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က အေျခခံလူထုကေန လုပ္ငန္းရွင္ေတြအထိ ဒီသိပညာကိုေပးခ်င္တာ အလကားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ေရရွည္မွာ ဒီ industry  ပိုၿပီးက်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕တိုးတက္လာဖို႕ပါ။ သိပ္ၿပီးက်ယ္ျပန္႕လာတဲ့အခါမွာ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈေတြမ်ားလာမွာျဖစ္သလို စိန္ေခၚမႈေတြလဲ ဆက္ပါလာမွာဘဲ။ အလွ်င္အျမန္တိုးတက္လာတာနဲ႕အမွ် ထိပ္ဆံုးမွာ ေနရာယူထားတဲ့ လုပ္ငန္းေတြဟာ သူတို႕ေဖာက္သည္ေတြကို ဆက္လက္ၿပီးအမ်ားအျပားထိမ္းသိမ္းဖို႕ခက္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ျပန္႕ပြားလာမယ့္ ေဖာက္သည္ေတာင္းဆိုမႈေတြအတြက္ freelance ေတြ micro business ေတြ၊ open source သမားေတြဟာ အလိုလို အလုပ္အကိုင္ ႀကီးႀကီးမားမားေတြကို ရရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ demean & supply အရ မမွ်မတ ျဖစ္လာမယ့္ အေနအထားက လိုေတာ့လိုပါေသးတယ္။ အမွန္မွာ တခ်ိန္တည္းအရာရာကို ခ်က္ျခင္းေျပာင္းလဲလို႕မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊ ရေကာင္းရႏိုင္ေပမယ့္ ေရရွည္ အက်ိဳးစီးပြားကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒီကိစၥဟာ အရမ္း အႏၱရာယ္ႀကီးတဲ့ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၈ ရက္ေန႕က ညေနပိုင္းမွာ ဦးသိန္းဦးေျပာသြားသလို လုပ္ငန္းေတြကို ခ်က္ျခင္း computerize ေျပာင္းလဲပစ္ဖို႕ ႀကိဳးစားတဲ့အခါမွာ လက္ရွိ အေျခခံအေဆာက္အဦး ပိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိ ေန ေသးတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ အခု ျမန္မာျပည္တြင္းက software ေရးတဲ့လုပ္ငန္းေတြအရည္အတြက္ က တိုးတက္မႈမရွိေသးဘူးဆိုတဲ့အခ်က္ပါဘဲ၊ ဒီေတာ့ ေစ်းကြက္က ခ်က္ျခင္းေတာင္းဆိုလာခဲ့ေသာ္ ဒီလုပ္ငန္းေတြ အေနနဲ႕ handle လုပ္ဖုိ႕ ခက္ခဲမယ္ဆိုတာကိုလဲ သိထားတဲ့အတြက္ အခု ပြဲကိုလုပ္တဲ့အခါမွာရယ္ ေနာက္ဆက္လုပ္မယ့္ ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာရယ္ လူငယ္ေတြကို ေနရာေပးဖို႕ လူငယ္တို႕ေတြရဲ႕ တက္စြမ္းတဲ့ ပညာရပ္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႕ policy change လုပ္လာတယ္လို႕ျမင္ပါတယ္။ ဒီတခ်က္ထည္း ကိုက စဥ္းစားစရာျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါက တကယ္ဘဲ လုပ္ငန္းေတြ မ်ားျပားလာေတာ့မလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြ ေပၚထြက္လာဖို႕လား၊ ဒီလိုအပ္ခ်က္ျပည့္မွီတဲ့ လူငယ္ေတြကေရာ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ အလံုအေလာက္ရွိရဲ႕လား၊ ရွိေနေသးတယ္ထားဦး သူတို႕ထိုက္သင့္တဲ့ လုပ္ခလစာေတြ ရႏိုင္မွာလား၊ software ေတြကို သံုးၿပီးလုပ္ေဆာင္မယ့္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြက တခါလာလဲ ၀န္ထမ္းထိန္းခ်ဳပ္လစာေပးစနစ္၊ လံုၿခံဳေရးနဲ႕ ဘ႑ာေရးက႑ အတြက္ ဒီမြဲျပာပုဆိုးလိုအပ္ခ်က္ ေတြကေရာ တက္လာႏိုင္တဲ့ သံုးခ်င္တဲ့ အေနအထား ေတြျဖစ္လာႏိုင္မွာလား၊စတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေခါင္းထဲ ဆက္တိုက္၀င္လာပါတယ္။  E-Government အတြက္ဆိုရင္လဲ လက္ရွိမွာ အားရေလာက္တဲ့ စနစ္ေတြ လံုး၀မေတြ႕ရေသးဘူး၊ Data base ထိုင္ၿပီး ၀န္ႀကီးဌာန  အားလံုးကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္တဲ့စနစ္ မရွိဘူး။ ဘ႑ာေရးမွာလဲ e-banking စနစ္က ႀကိဳၾကားသံုးတဲ့ ဟာဘဲရွိတယ္၊ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕မသံုးႏိုင္ဘူး။ လိုအပ္ေနတဲ့ အရာေတြအတြက္ လုပ္ေပးရမယ့္ အခြင့္အလမ္း ေတြက တကယ္ေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိေနပါတယ္။ ပုဂၢလိက ပိုင္းဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ၀န္ႀကီးဌာန ပိုင္းဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ နဲ႕ အရာရွိႀကီးေတြက သူတို႕လုပ္ငန္းေတြမွာ တကယ္လိုအပ္တဲ့ စနစ္ေတြကို တကယ္ handle လုပ္ႏိုင္မယ့္ software ေတြကို ေရးေပးႏိုင္မယ့္ သူေတြ လိုမွာဘဲ၊ ဒီလို လိုအပ္တယ္ဆိုတာကို အခုသိထားတာထက္ ပိုၿပီးသိရွိေအာင္၊ အက်ိဳးဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ သိေအာင္ ေရရွည္ အသံုးတည့္ေအာင္ ၊ နည္းလမ္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ အခုထက္ပိုၿပီး ျပပြဲၿပိဳင္ပြဲေတြ၊ workshop ေတြကို လုပ္သင့္ေသးတယ္။ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ပိုၿပီး သိေအာင္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ transparency ရွိဖို႕လုိပါတယ္။ခုခ်ိန္အထိ ဘာလို႕ ထင္သေလာက္တိုးတက္မႈရွိမလာလဲဆိုတာ က ေျပာမျပႏိုင္တဲ့အေျခအေနေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဆိုတာ အားလံုးကနားလည္ထားပါတယ္။ ဒီၾကားထဲက ဒီေလာက ကိုတိုးတက္ ေအာင္ ကိုယ္စြမ္းရွိသေလာက္ဥာဏ္စြမ္းရွိေသာက္ လုပ္ေပးေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြ လူႀကီးလူငယ္ေတြ ရွိေနတာကလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ အမ်ားႀကီး အားရစရာေကာင္းပါတယ္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ ယံုၾကည္မႈေတြကို ပိုၿပီးတိုးတက္ေစပါတယ္။

လက္ရွိကြန္ပ်ဳတာလုပ္ငန္းရွင္ေတြအေနနဲ႕ ေစ်းကြက္ကို ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီး လုရတဲ့အခါမွာ အခုရွိထားတဲ့အေနအထား ၿပိဳင္ဆိုင္မႈတဲ့ ပိုၿပီး က်ယ္ျပန္႕လြတ္လပ္တဲ့ေစ်းကြက္တခု ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ေပးဖို႕လိုေသးတယ္။ no choice ျဖစ္ေစမယ့္ ဒါဘဲ ရွိတယ္ႀကိဳက္တာေရြး ပံုစံေတြအစား ဒါေတြရွိတယ္ ႀကိဳက္တာလုပ္ဆိုတဲ့ အေျခအေနကိုျဖစ္လာေအာင္ဆက္ၿပီးႀကိဳးစားရဦးမွာပါ။ ေစ်းကြက္ကို ပံုေဖာ္ရာမွာ နည္းလမ္းေပါင္း မ်ားစြာ ရွိတဲ့ အနက္ အေကာင္းဆံုးနဲ႕ စားရိတ္အသက္သာဆံုးကေတာ့ အသံုးျပဳသူေတြ ပိုမိုမ်ားျပားေအာင္ သူတို႕စိတ္ထဲမွာ ဒါဟာမသံုးမျဖစ္ သံုးစြဲရမယ္ဆိုတဲ့ ခံယူခ်က္ျဖစ္လာေအာင္၊ ၿပီးေတာ့ စားသံုးသူ ယံုၾကည္မႈရွိလာ ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးတာ အေကာင္းဆံုးပါဘဲ၊ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒီအပိုင္းမွာလုပ္ႏိုင္တာကေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္း၊ လုပ္ငန္းတိုင္းလုပ္ငန္းတိုင္းမွာ ဘာေၾကာင့္ နည္းပညာေတြထည့္သြင္းအသံုး ျပဳေနၾကရတာလဲ၊ သူတို႕ဘ၀ရဲ႕အစိတ္အပိုင္းေတြဟာ နည္းပညာရဲ႕ သယ္ေဆာင္မႈေအာက္မွာ ေန႕စဥ္အလုိက္သင့္ သြားလာေနၿပီဆိုတာ ကို ခ်ျပရမွာျဖစ္ပါတယ္။ လူႀကီးေတြေရာ လူငယ္ေတြအားလံုးနဲ႕ဆိုင္ပါတယ္။ ဦးသိန္းဦးေျပာသြားတဲ့ အခု ျပဳလုပ္တဲ့ software & solutions ပြဲဟာ လူငယ္ေတြအတြက္ ရည္ရြယ္တာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ျဖစ္ခ်င္လဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။  ဒီပြဲကိုေနာက္ဆံုးမွသိလိုက္ရတာက ပြဲအတြင္းမွာ ျပထားတာက show case ပါ။ seminar ကေတာ့ marketing သေဘာေဆာင္သြားပါတယ္။ ထင္တဲ့အတိုင္း ဘာေၾကာင့္မေအာင္ျမင္လဲဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကၾကည့္ရင္ ေစတနာ ေကာင္းေပမယ့္ အေပးမေတာ္တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္က အားလံုးတိုးတက္ေအာင္လုပ္ေနတာျဖစ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုးနားလည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ထက္အမ်ားႀကီး ဒီ industry တိုးတက္ေအာင္လုပ္ခဲ့တာ လဲ လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ဓါတ္တခုထည္းရွိလို႕ရတဲ့ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အခု ျဖစ္သင့္တာက ဗ်ဳဟာေတြ နည္းလမ္းေတြပါ။ လုပ္ငန္း ရွင္ေတြက သူတို႕အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ဆို ဆိုက္ကားမွာေတာင္ ေၾကာ္ျငာကပ္သလို သူတို႕အသံုးတည့္မယ္ဆို ဒီ software တခုကို သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေပး၀ယ္မွာဆိုတာ သိထားတဲ့အတြက္ ပထမဆံုးကၽြန္ေတာ္တို႕ ကုိယ္ကၽြန္ေတာ္တို႕ျပန္သိသင့္တာက သူတို႕ဘာလိုအပ္သလဲ ဆိုတာပါဘဲ။

ဆက္ပါဦးမယ္။

plugin ဆိုတာ ေနရာတိုင္းအတြက္ လိုအပ္တဲ့ အရာတခုျဖစ္ၿပီး အၿမဲတမ္းအသစ္ေတြေပၚေပါက္လာေနႏိုင္ပါတယ္။ အသံုးျပဳသူကေတာင္းဆိုလို႕ဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေခတ္နဲ႕ေလ်ာ္ညီေအာင္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ လက္ရွိသံုးေနတဲ့ အေန အထားေတြကို ဆက္လက္တိုးတက္ၿပီးလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႕ Plugin ေတြကေပၚေပါက္ေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ အသံုးျပဳသူေတြကေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ကိုက္ညီတဲ့ plugin ေတြကို ကိုယ္သံုးမယ့္ application software နဲ႕လိုက္ဖက္တဲ့ အေနအထားေရာက္ေအာင္ ရွာေဖြသံုးစြဲၾကပါတယ္။ အခမဲ့ရႏုိင္တဲ့ plugin ေတြအျပင္ အခေၾကးေငြ ေပးကာအသံုးျပဳရတဲ့ plugin ေတြရွိပါတယ္။

plugin နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ နည္းပညာဆိုင္ရာ အေၾကာင္းေတြကို ဆက္ၿပီး ေရးသားေပးဖို႕ ကိုမ်က္လံုး www.thethtoo.com ကို ေျပာထားပါတယ္။ မၾကာခင္မွာ သူေဖာ္ျပေပးႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

Network ေပၚက စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းမ်ား

ဟိုဘက္ေခတ္ဒီဘက္ေခတ္

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခုေရာက္ရွိေနတဲ့ ရာကစုက ၂၁ ရာစုလို႕ အာလံုးသိၾကတဲ့အတိိုင္းဘဲ ရာစုႏွစ္က အသစ္ ေနာက္ၿပီး ေထာင္စုႏွစ္ကလဲ အသစ္။ တခုရွိတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ အသက္အရြယ္က ၂၀ ရာစုအကုန္ ၂၁ ရာစုအကူး ၊ ေျပာရရင္  ဟိုဘက္ေခတ္ ဒီဘက္ေခတ္ရဲ႕အလႊဲအေျပာင္းမွာ ရွင္သန္လာၾကခဲ့တာ။ ဒီေတာ့ အေျပာင္းအလြဲေတြရဲ႕ ရိုက္ခတ္မႈေတြ ကို ကိုယ္တိုင္္ ခံစား လာခဲ့ၾကတာ။ ဘယ္အရာက ေကာင္းက်ိဳးနဲ႕ ေရွ႕ဆက္လာတယ္။ ဘယ္အရာကေတာ့ ဆိုးက်ိဳးနဲ႕ဘဲ ရွင္သန္ေနတယ္ ဆိုတာေတြလဲ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္။ အခုလက္ရွိေန႕စဥ္ေနထိုင္ေနတဲ့ ဘ၀မွာ မပါမျဖစ္၊ ဆိုရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနာက္ပိုင္းမ်ိဳးဆက္ေတြမွာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္လာတဲ့အရာ တခုကေတာ့ နည္းပညာ အခ်က္အလက္ေခတ္၊ သတင္းနည္းပညာေခတ္ စတဲ့ စကားလံုးဆန္းဆန္းေတြကို တြင္တြင္ႀကီး သံုးစြဲလာတဲ့ အခု ေခတ္၊ တနည္းေျပာရရင္ အင္တာနက္ေခတ္ပါဘဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၀ စုႏွစ္မ်ားထဲက ေတာ္ေတာ္ေလး ငယ္ေသးတဲ့ ၁၀ ေက်ာ္သက္ဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ အတြက္ ဘယ္အရာကိုမဆို ေရြးခ်ယ္စရာ အခြင့္အလမ္းေတြနည္းခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕အခါနဲ႕သူကေတာ့ တိုးတက္ ေနတဲ့အခ်ိန္ပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းက ျပန္လာရင္ တီဗြီဂိမ္းကစားမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ စေလာင္းကလာတဲ့ သီခ်င္းေတြ ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္မလား။ ဒီေလာက္ဘဲ၊ ပညာေရးနဲ႕ပတ္သတ္ရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သိထားတာေတြက အခုေခတ္လူငယ္ေတြ သိေနတာေလာက္မရွိေသးဘူး ထင္ခ်င္ထင္လို႕ရေလာက္တဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒီတုန္္းက ကြန္ပ်ဳတာ သံုးရင္ ၀င္းဒိုး ၉၅ ကိုအေကာင္းဆံုးအေနနဲ႕သံုးလာခဲ့လိုက္တာ ၀င္းဒိုး ၉၈ ေပၚလာတဲ့အခ်ိန္က်မွဘဲ အင္တာနက္ဆိုတာ ကို ေသေသခ်ာခ်ာ သိခြင့္ရခဲ့တာ ။ အရင္တုန္းက အင္တာနက္ဆိုတာ ယံုတမ္း စကားတခုလို သတင္းေတြ မဂၢဇင္းေတြ မွာ ပါတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ေလ့လာရင္းနဲ႕ပဲသိလာခဲ့တာ။ အဲဒီထက္မပိုဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္စသံုးေတာ့ ၂၀၀၀ ေလာက္ဘဲရွိဦးမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက search engine ထဲမွာလိပ္စာကို အႀကိမ္ႀကိမ္ရိုက္ထဲ့ခဲ့မိ ခဲ့တာ အခုအထိ မေမ့ေသးဘူး။ အင္တာနက္ကို ဘယ္လိုသံုးမယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ဘယ္သူကမွမသင္ျပေပးႏိုင္ခဲ့ ေသးဘူး။ သိခ်င္တဲ့ စိတ္တခုထဲနဲ႕ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တာ။ အခုေတာ့ ေျပာင္းသြားၿပီ၊  ကြန္ပ်ဳတာနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ သင္တန္းေတြ အားလံုး အင္တာနက္ အသံုးျပဳတဲ့ အေၾကာင္းကို သင္ေပးေနၿပီ။ အဆင္သင့္စားသံုးခ်ိန္ေရာက္သြားေတာ့ စမ္းတ၀ါး၀ါးအခ်ိန္မကုန္ေတာ့သလို သံုးရတာလဲလြယ္ကူေနေတာ့ လူတိုင္း အဆင္ေျပေျပနဲ႔ သံုးႏိုင္သြားၿပီ။ လူႀကီးလူငယ္ မေရြး၊ ေနရာေဒသမေရြး တကယ္သံုးခ်င္ရင္ ေလ့လာခ်င္ရင္ လက္တကမ္းမွာရွိေနတာ အင္တာနက္ နည္းပညာဘဲ။ သူ႕ အေၾကာင္းကေတာ့ သိၿပီိးၾကၿပီမို႕အရွည္ေျပာဖို႕လိုမယ္မထင္ပါဘူး၊ ဒီဘက္ေခတ္မွာကေတာ့ဒီဂ်စ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ က်န္ခဲ့တဲ့ ဟိုဘက္ေခတ္ကေတာ့ အန္းနားေလာ့လို႕ဘဲ ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီဂ်စ္တယ္ဆိုတာကေတာ့ ဂဏန္းေတြနဲ႕မွတ္တဲ့ နည္းပညာတခုဆိုေတာ့ စကားဆန္းဆန္းသံုးၾကည့္ရင္ သူ႕အေၾကာင္းေျပာရတာ ကိန္းဂဏန္းႀကီးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။

နည္းပညာမွာစီးေမ်ာျခင္း

နည္းပညာ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေျပာရတာ အလြယ္ေျပာတာပါ။ အခုတြင္တြင္က်ယ္က်ယ္သံုးလာတဲ့ MP3 ေတြ MP4 ေတြ၊ DVD စက္ေတြ၊ ၿဂိဳဟ္တုစေလာင္းေတြ။ ေနာက္တခုက အင္တာနက္ဆိုင္ေတြ၊ နက္ေ၀ါ့ဂိမ္းဆိုင္ ေတြထဲက ကြန္ပ်ဳတာေတြ၊ အဲဒါေတြအားလံုးက နည္္းပညာလို႕ေခၚတဲ့ အရာကေနေပါက္ဖြားဆင္းသက္လာတာျဖစ္ၿပီး အဲဒီနည္းပညာေတြ ကိုဆက္လက္ ၿပီိး ေထာက္ပံ့ေပးေနမယ့္ အရာေတြလဲျဖစ္တယ္။ ေနာက္တခု ဒီဂ်စ္တယ္ပစၥည္းေတြလို႕ သံုးႏႈန္းတဲ့ ဒီပစၥည္းေတြကို လူေတြကေတာ္ေတာ္္ေလးယဥ္ပါးလာတဲ့ အေျခအေနကိုေရာက္လာၿပီ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၅ႏွစ္တုန္္းေလာက္က အထိေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လူငယ္ေတြၾကားထဲမွာ ေ၀ါ့မန္းလို႕ေခၚတဲ့ ကတ္ဆက္ေသးေသးေလးေတြ၊ ဒစ္စမန္းလို႕ေခၚတဲ့ စီဒီ ဖြင့္စက္ေသးေသးေတြ ေပၚေနေပမယ့္ ဘယ္သူကမွ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္၀ယ္မသံုးၾကေသးသလို လမ္းသြားရင္း နားၾကပ္ကေလး တပ္ထားၿပီးနားဆင္ေနရမွာ သိပ္ၿပီး စိုးရႊံၾကပါတယ္။ အခုေတာ့ အရင္ကေပၚခဲ့တဲ့ စက္ေတြထက္ သံုးရတာ နဲနဲေလးရႈပ္ေထြးေပမယ့္ ပိုၿပီးေသးငယ္၊ ပိုၿပီးလဲ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္တဲ့ MP3/4 ေတြကလူငယ္ေတြရဲ႕ ေန႕စဥ္ ဘ၀မွာ အေတာ္ေလးေနရာ ယူလာတာကိုျမင္ေတြ႕ရမွာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အျမင္က်ယ္လာတဲ့သေဘာလဲပါတယ္။ ေန႕စဥ္ျမင္ေတြ႕ေနတဲ့ ကမၻာေပၚက သြားလာစားသံုးမႈ လူေနမႈပံုစံုေတြ ႏိုင္ငံတကာယဥ္ေက်းမႈေတြက အလ်င္အျမန္ အရွိန္ အဟုန္ျမင့္စြာ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းေနတာလဲပါတယ္။ အေရးအႀကီးဆံုးအခ်က္က ဒီလိုနည္းပညာ ေတြကိုလူေတြက အလြယ္တကူ အသံုးခ်လို႕ရလာတဲ့အခ်က္ဘဲ။ တခ်ိန္က က်းလက္ေတာရြာေတြမွာ ရုပ္ျမင္သံၾကားစက္ကိုေတာင္ ဖြင့္မတတ္တဲ့ သူကအခုဆုိ ၿဂိဳလ္တုစေလာင္းရဲ႕ရီမုကို လက္ကမခ်ေတာ့ဘဲ ဟိုလုိင္းေျပာင္းခ်ိန္လိုက္ ဒီလိုင္းေျပာင္းခ်ိန္လိုက္ လုပ္တတ္ေနၿပီ၊ အခုခ်ိန္အထိ လူတိုင္းမွာ ကြန္ပ်ဳတာကို ကိုယ္ပိုင္၀ယ္ ယူအသံုးမျပဳႏိုင္ေသးပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဒါကဂီတာတီးသလိုဘဲ ဂစ္တာကိုအပိုင္ရွိမွမဟုတ္ပါဘူး၊ အၿမဲထိေတြ႕ေနေစတာကစပါတယ္။ နက္ေ၀ါ့ဂိမ္း ဆိုင္ေတြ အင္တာနက္ဆိုင္ေတြ ေပါမ်ားလာတဲ့အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ လူငယ္ေတာ္ေတာ္္မ်ားမ်ားက ကြန္ပ်ဳတာ၀ယ္မသံုးႏိုင္လဲ ေန႕စဥ္မွာ ဒီိပစၥည္းေတြနဲ႕ ထိေတြ႕ေနခြင့္ကိုအလြယ္တကူရလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္ တုန္္းကလို ကြန္္ပ်ဳတာကိုင္ကာနီး ဟဲ့သြားမကိုင္နဲ႕ ပ်က္ရင္နင့္အေဖဆူမယ္ဆိုတဲ့ အေမေတြ ဆူတဲ့ အေနအထားကေန ကင္းလြတ္လာၾကတယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႀကီးဘဲ ဒီဂ်စ္တယ္ပစၥည္းေတြနဲ႕ ထိေတြ႕ေနၾကတယ္။ အင္တာနက္ကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္သံုးလို႕ရလာတဲ့ဒီအခ်ိန္မွာအင္ေဖာ္ေမးရွင္း တကၠႏိုလိုဂ်ီကိုပါ ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ် တတ္လာတယ္။ အဖက္ဖက္က ေနသတင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြ အသံုးျပဳတတ္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တဲ့ နည္းပညာမွာ စီးေမ်ာတယ္ေပါ့။ စီးေမ်ာမွာလား စီးေမွ်ာခ်သြား မွာလား၊ ဒါေပမယ့္ လူနည္းစုကသာ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုး ခ်လို႕ရတာကို သတိထားမိလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အင္တာနက္ေခတ္ကို ေရာက္လာတဲ့ဒီေန႕ေခတ္မွာ အင္တာနက္ ကိုတကယ္ လက္ေတြ႕ဘယ္လိုမ်ိဳးအသံုးျပဳလို႕ရတယ္ဆိုတာထက္ မသံုးျဖစ္ေသးရင္သံုးၾကည့္မယ္။ သံုးေနတဲ့သူေတြက ဆက္ၿပီးတိုိးတက္ေစမယ့္အေၾကာင္းအခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ရွာေဖြရမယ္။

Internet ေပၚက ရပိုင္ခြင့္မ်ား

အင္တာနက္ကိုသံုးတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳးစံုနဲ႕သံုးၾကပါတယ္။ ကို႕အေၾကာင္းနဲ႕ကိုျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ သူ႕ကိုသံုးရတာလြတ္လပ္မႈကိုအေျခခံတယ္။ အျပင္ေလာကလိုပါဘဲ။ တခုရွိတာ အင္တာနက္သံုးတဲ့အခါတိုင္း အဲဒီေပၚက အက်ိဳးအျမတ္တခုကို ရလိုတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္နဲ႕သံုးေနတာ။ ဒါကိုေတာ့ျငင္းလို႕မရသလို ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘက္က ျပန္ၿပီိး ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ အပိုင္းေတြလဲရွိေနတယ္။ အလကားသံုးလို႕ရတယ္ဆိုဦးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ တန္ဖိုးရွိတဲ့့ အခ်ိန္ေတြကို ေပးဆပ္လိုက္ၿပီးမွ သံုးေနရတာ။ ဒီေတာ့ အင္တာနက္သံုးရင္ ကိုကအဲဒီအေပၚမွာ တခုခုကိုရပိုင္ခြင့္ရွိေနတယ္။ ရလဲရထိုက္သလို၊ ရလဲရသင့္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ရကိုရရမယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္။ ပထမဆံုး အင္တာနက္သံုးလို႕ ရမယ့္ဟာေတြက ၀က္ဆိုဒ္ေတြကို အလကားၾကည့္လို႕ရတယ္။ Search engine ေတြသံုးမယ္၊ အီးေမးေတြရမယ္၊ ခ်က္တင္၀င္ၾကတယ္၊ ဓါတ္ပံုေတြတင္ၿပီးသိမ္းထားလို႕ရတဲ့ ေနရာေတြရွိတယ္၊ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြကိုအင္တာနက္ေပၚမွာ သိမ္းမယ္၊ သီခ်င္းေတြတင္မယ္၊ဒါမွမဟုတ္သီခ်င္းေတြ ကူးမယ္၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြကိုရွာတဲ့ဆိုဒ္ေတြမွာမန္ဘာ၀င္မယ္၊ ေဗဒင္ၾကည့္မယ္၊ အီးကတ္ေတြပို႕မယ္၊ ဘေလာက္လို႕ေခၚတဲ့  ကိုယ္ပုိင္စာမ်က္ႏွာေတြတည္ေဆာက္မယ္၊ ကိုယ္ပိုင္၀က္ဆိုဒ္ေတြေရးမယ္၊ အင္တာနက္ဖံုးေျပာမယ္၊ စတဲ့အရာေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုယ္ပိုင္ေငြ မ်ားမ်ားမသံုးစြဲရဘဲ သံုးလို႕ရေနတယ္။ ဒီထက္မက စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြရွိေနေသးတယ္။ တကယ္လို႕အဲဒါေတြသံုးခ်င္ရင္မျဖစ္စေလာက္အခေၾကးေငြနဲ႕ ေပးၿပီး သံုးလို႕ရတယ္။ ဒါကိုလဲ အကုန္မခံခ်င္ရင္ရေသးတယ္။ ေနာက္တခုက အင္တာနက္သံုးရင္းနဲ႕ ၀င္ေငြေလးရွာၾကည့္ခ်င္တယ္။ အဲဒါလဲျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အဲလိုလုပ္ဖို႕အရင္းအႏွီးမ်ားမ်ားစားစားမလိုဘူး။ အေပၚမွာေျပာခဲ့ တဲ့ ၀န္္ေဆာင္မႈေတြကေနက အားလံုးလိုလိုက အလကားရေနတာ ၊ အဲဒါကၽြန္ေတာ္တို႕ရပိုင္ခြင့္ဘဲ၊ အဲဒီရပိုင္ခြင့္ေတြကေနတဆင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘယ္လို ၀င္ေငြရွာႏိုင္မလဲ။

ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရပိုင္ခြင့္လဲလို႕ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ သန္းေျခာက္ေထာင္ေက်ာ္ရွိေနတဲ့ ကမၻာ့ လူဦးေရ ထဲက ေျခာက္ပံုတပံုလို႕ေခၚတဲ့ သန္းတေထာင္ေက်ာ္ေသာ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူေတြထဲမွာ ပါ၀င္ေနတာျဖစ္ၿပီး၊ အခုေပးတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြက အင္တာနက္သံုးစြဲသူေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ေပးထားတဲ့ ေစ်းကြက္ထဲက ၀န္ေဆာင္မႈေတြ ျဖစ္သလို အဲဒီ၀န္ေဆာင္မႈေတြကဘဲ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူေတြကုိ ဆြဲေဆာင္ထားတဲ့အတြက္ အျပန္အလွန္ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒါကိုသံုးရင္ ဒါေတြရမယ္ဆိိုတာ ပံုေသနည္းတမွ် ျဖစ္တည္ေနတယ္။

အင္တာနက္ကို ကိုယ္ကသံုးေနခ်ိန္မွာကုိယ္တိုင္က စားသံုးသူျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ေနတယ္။ စားသံုးသူ ကထုတ္လုပ္သူတေယာက္ ျဖစ္လာႏိုင္သလို ထုတ္လုပ္သူကိုယ္တိုင္က စားသံုးသူျဖစ္မွန္းမသိျပန္ျဖစ္တယ္။ စီးပြားေရး သံသရာလည္သလိုပါဘဲ၊ အင္တာနက္လိပ္စာေတြမွာ ေရးထားတာ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ

www.google.com ဆိုတဲ့လိပ္စာမ်ိဳးေပါ့ အဲဒါကို

ခြဲျခမ္းၿပီးေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါ

www ? world wide web ကမၻာအႏွံ႔က်ယ္ျပန္႔တဲ့ကြန္ယက္

ကၽြန္ေတာ္ကဘာသာျပန္ဆရာမဟုတ္ေတာ့စကားလံုးလွလွေတြမေပးတတ္ဘူး၊ တည့္တည့္ျပန္မွာ

ေနာက္တခုက

Google  အဲဒါကို နည္းပညာအေခၚအေ၀ၚတခုအရ host name ပိုင္ရွင္အမည္ေပါ့

ဒီေတာ့ ကမၻာအႏွံ႔က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ကြန္ယက္ထဲက google ဆိုတဲ့သူက

ေနာက္ဆံုးမွာေရးထားတာ com

Com  ဆိုတာ commercial တနည္းအားျဖင့္ business ေပါ့၊ ေျပာရရင္ စီးပြားေရးလုပ္တာ။

အားလံုးကို ဘာသာျပန္္ၾကည့္ရင္ google က ကမၻာအႏွံ႕က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ကြန္ယက္ထဲမွာစီးပြားေရးလုပ္တယ္လို႕ ေခၚတယ္။

ဒါကသူေပးထားတဲ့အမည္ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕၀န္ေဆာင္မႈေတြ အားလံုးလိုလိုဟာ သံုးစြဲသူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို အခမဲ့ ေပးထားတယ္။ ဒါဆိုဘယ္လိုနည္းနဲ႕သူစီးပြားေရးလုပ္ေနသလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားခဲ့မိသင့္တယ္။

အခမဲ့ဆိုတိုင္းအလကားမဟုတ္ပါ

ေစာေစာကေျပာသလို google ကအခမဲ႔ေပးေနတယ္။ သူေပးေနတဲ့၀န္ေဆာင္မႈေတြထဲကတခုျဖစ္တဲ့ Gmail အေၾကာင္း ကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေလ့လာၾကည့္မယ္။ အဲဒီ service ကို google ကအခမဲ႔ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုေပးထားတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ gmail ကိုသံုးတဲ့အခါ gtalk ပါတခါထဲသံုးလို႕ရေနတဲ့အတြက္ ျမန္မာအမ်ားစုက Gmail ကို သည္းေျခ ႀကိဳက္ကိုသံုး ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္တဲ့ အလုပ္တခုကိုေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အင္တာနက္ကိုေန႕စဥ္ဘဲသံုးသံုးမသံုးဘဲေနေန ပထမဆံုးအလုပ္က ကၽြန္ေတာ္ အီးေမးအရင္စစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဂ်ီေမးသံုးေနေတာ့ ဂ်ီေမးကိုသြားဖြင့္ရတယ္။ ေနာက္ၿပီးတဲ့အခါ အဲဒီထဲမွာလာတဲ့စာေတြကိုကၽြန္ေတာ္ဖတ္တယ္။ ျပန္္စာပို႕ဖို႕လိုတဲ့စာေတြကိုျပန္တယ္။ လုပ္ငန္း ကိစၥေတြ အတြက္ပါဆက္သြယ္ဖို႕ gmail ကိုေပးထားေတာ့ ေန႕စဥ္နဲကအမွ် ကၽြန္ေတာ္က Gmail ကိုမသြားမျဖစ္သြားသြား ဖြင့္ေနရတယ္။ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတာနဲ႕အမွ် အဲဒီေမးလိပ္စာက ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀မွာ အေရးပါတဲ့ေနရာတခုကို ေရာက္သြားတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္က ဒီဂ်ီေမးကိုမသံုးရမေနႏိုင္တဲ့အေနအထားျဖစ္လာတယ္။ ဒါကရိုးရွင္းပါတယ္။ အခမဲ့ေပးထားတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈတခုက ကၽြန္ေတာ့္အေပၚဘယ္လိုအက်ိဳးၾသဇာသက္ေရာက္လာတယ္ဆိုတာကိုေျပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ဂ်ီေမးသံုးတဲ့အခါ ၊ သံုးေနတဲ့သူေတြေကာင္းေကာင္းသိၾကမွာပါ။ အ၀င္စာေတြထားတဲ့ Inbox ေဘးဘက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ဂ်ီေမးရဲ႕ေၾကာ္ျငာအခ်ိဳ႕ကိုေတြ႕ရေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကိုလဲေန႕စဥ္ေတြ႔ျမင္ေနရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ လို လူေပါင္းသန္းေပါင္းမ်ားစြာ သံုးစြဲေနတဲ့ ဂ်ီေမးကိုေန႕စဥ္ဖြင့္ဖတ္သံုးစဲြေနတဲ့အဲဒီသန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ သံုးစြဲသူေတြက အဲဒီေၾကာ္ျငာေတြကိုေတြ႕ေနရပါတယ္။ ပါးပါးေလးလွပ္ၾကည့္ရင္ Gmail က ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုအသံုးျပဳခမေတာင္းခံေပမယ့္ ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြကိုေတာ့ ေၾကာ္ျငာခေတာင္္းပါတယ္။ ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြကလဲေပးပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာက သူ႕ေၾကာ္ျငာကို ၾကည့္ေနၾကတယ္ဆိုတာ ေၾကာ္ျငာရွင္က သံသယ ျဖစ္စရာမလိုေအာင္ ေသျခာေနလို႕ပါ။ ဂ်ီေမးဟာ အင္တာနက္သံုးစြဲသူေတြၾကားမွာအခုဆို ပထမေနရာကေနၿပီး အမ်ားသံုး အခမဲ့ mail ၀န္္ေဆာင္မႈအျဖစ္ရပ္တည္ေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့အဓိကအေၾကာင္းအရာက Google ကကၽြန္္ေတာ္တို႕အဆင္ေျပစြာသံုးႏိုင္ဖို႕ Mail service တခုေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္္တို႕က သူ႕ဆီမွာေန႕စဥ္မသံုးမျဖစ္သံုးေနေအာင္သူကဆြဲေဆာင္ထားတယ္။  ကၽြန္ေတာ္တို႕က ေငြမေပးရေပမယ့္ အခ်ိန္ေတြေပးရတယ္။ ေနာက္တခ်က္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕အေရးပါလွတဲ့အခ်က္အလက္ေတြက သူ႕ server ထဲေရာက္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္တို႕က google ရဲ႕ၾသဇာတခုကို သက္ေရာက္ခံေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူ႕သဘာ၀အရ အခမဲ့ျဖစ္ေနတဲ့ service ကိုလက္လြတ္မခံဘဲသံုးတယ္။ သူကလဲကၽြန္ေတာ္တို႕ကို အခုခ်ိန္ ထိေတာ့ အေကာင္းဆံုး၀န္ေဆာင္္မႈေပးေနတယ္။ သူကကၽြန္ေတာ္တို႕ကို၀န္ေဆာင္မႈေတြေရာင္းခ်တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က သူ႕၀န္ေဆာင္မႈကို အသံုးျပဳသူအျဖစ္ မန္ဘာအျဖစ္ေပါ့ေလ။ ပံုမွန္ေဖာက္သည္ပီသစြာစားသံုးတယ္။ ဒါကို google ကတဖက္ ကေန ေရရွည္ရပ္တည္ဖို႕နဲ႕အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ၀င္ေငြျပန္ရွာတယ္။ အဲဒီမွာတဖက္ကိုတဖက္ ထိခိုက္ေအာင္ ျဖစ္ေစတဲ့အေၾကာင္းမပါရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေရြးခ်ယ္စရာရွိတယ္။ ဆိုရရင္ google မသံုးဘဲ yahoo ေျပာင္းသံုးခ်င္ရင္ ရတယ္။ google မွာေတာ့အဲဒီလိုမရွိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕မသံုးရင္သူ စီးပြားပ်က္ႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ ၀န္္ ေဆာင္မႈေတြရဖို႕ေမွ်ာ္လင့္လို႕ရသလို google ကသူ႕ပံုမွန္ေဖာက္သည္ေတြစိတ္ပ်က္ေစမယ့္ အေၾကာင္းေတြ ဘယ္ေတာ့မွ လုပ္မယ္မထင္ဘူး။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အလကားရလို႕သံုးေနတယ္ဆိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ၾကားထဲမွာ စီးပြားေရး အဆက္အဆံေတြရွိေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေမ့ထားလို႕မရဘူး။

ဒါေၾကာင့္ အခမယ့္ရေနတယ္ဆိုေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုခ်စ္လြန္းလို႕ေပးထာတာမဟုတ္ဘူး၊ စီးပြားေရးလုပ္ေနတာ ျဖစ္တယ္။ business ဆန္ဆန္ေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကစားသံုးသူ။ သူကထုတ္လုပ္သူ။ အခမယ့္ဆိုတိုင္း အလကားမဟုတ္ ဘူးဆိုတာအဲဒါေျပာတာ။ သူေပးတဲ့ service ေတြကျဖစ္ျဖစ္ တျခားေသာ ေနရာကျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုယ္တိုင္ကေရာ ထုတ္လုပ္သူျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။

ဖန္တီးမႈမ်ားအားစားသံုးျခင္း

အခုႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ ကမၻာနဲ႕အ၀ွမ္း ေခတ္စားလာတဲ့အေၾကာင္းတခုက ဘေလာက္လို႕ေခၚတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာေတြ ကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္အသံုးျပဳလာၾကတယ္။ အရင္က free web လို႕ေခၚတဲ့ အခမယ့္ေပးတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ web pages ေတြ ေပးတဲ့၀န္ေဆာင္မႈေတြေပးခဲ့ေပမယ့္ အားရေလာက္ေအာင္ေအာင္ျမင္မႈမရွိ ခဲ့ဘဲ ဘေလာက္လို႕ ေပၚေပါက္လာတဲ့ အခါမွာ ဘာေၾကာင့္ဘယ္လို ေပါက္သြားတယ္ဆိုတာ အံ့မခန္းပါဘဲ။ တကယ္ေတာ့ free web ေတြတုန္္းက အင္တာနက္ဆိုတာ ကို စသံုးၾကတာ ႏိုင္ငံတကာအတိုင္းတာနဲ႕ေတာင္ အသံုးမမ်ားေသးတာတေၾကာင္း၊ web ေတြကို free ေပးေပမယ့္ user interface လို႕ေခၚတဲ့ အသံုးျပဳသူေတြလုပ္ကိုင္ဖန္တီးဖို႕ေပးထားတဲ့ေနရာေတြက ခက္ခဲ ရႈပ္ေထြးေနတာတေၾကာင္း ေၾကာင့္လဲပါမယ္ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးနည္းပညာကလဲ အခုလို အရွိန္အဟုန္ေကာင္းေကာင္း ဖြင့္ၿဖိဳးမႈမရွိေသးတာ ေတြ စတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္အလက္ေတြေၾကာင့္ တျဖည္းျဖည္းသံုးစြဲသူေတြ အရွိန္ရလာတဲ့ အခုခ်ိန္မွာ ဘေလာက္ေတြက ဖြံ႕ ၿဖိဳးုအားေကာင္းလာတာလဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ဘေလာက္ဆိုတာက အမ်ိဳးမ်ိဳးအျပားျပား အဓိပါယ္ဖြင့္လို႕ရေပမယ့္ တခုရွိေနတာ သူကဖန္တီးမႈတခုျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကအေရးပါလွ ပါတယ္။

ဘယ္လိုဖန္တီးၾကလဲဆိုရင္ ဘေလာက္ေတြက အင္ေဖာ္ေမရွင္းေတြကိုေပးႏိုင္ယံုသက္သက္မကဘဲ ရသပိုင္းကိုလဲေပး စြမ္း ႏုိင္ၾကသလို သုတပိုင္းကိုလဲ ေထာက္ပံ့ေပးျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖိုရမ္ေတြကိုသာမက ေနာက္ပိုင္းမွာ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူေတြက ကိုယ္တိုင္ဘေလာက္ေတြကိုမေရးသားႏိုင္ၾကသည့္တိုင္ ဖတ္ရႈ႕သူေတြျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္တမ်ိဳးက ဘေလာက္ကိုဖန္တီးထားသူေတြကိုတိုင္ကလဲ အျခားေသာတဖက္မွာ ကိုယ္တိုင္က ဖတ္ရႈသူတေယာက္ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာက္ေတြက ဖန္တီးမႈစြမ္းအားပိုျမင့္လာတယ္။ သေဘာက ဖတ္္သူနဲ႕ေရးသူ ပရိတ္သက္နဲ႕စာေရးသူက နီးနီးကပ္ကပ္ဆက္ဆံတယ္။ ေႏြးေထြးမႈရွိတယ္။ ဒါကဘေလာက္ေတြေအာင္ျမင္လာတဲ့ေသာ့ခ်က္တခုဘဲ။ အဲဒီအတြက္ ေၾကာင့္ ဘေလာက္ေရးတဲ့သူေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ပရိတ္သတ္ကို ရရွိလာခဲ့တယ္။ အေရးအသားေကာင္းတဲ့ ဘေလာက္ေရး သားသူတေယာက္မွာ ဖန္တီးမႈေကာင္းေကာင္းရွိေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္ေတြ႕မွာျမင္ႏိုင္တယ္။ ဖန္တီးတဲ့ စကားလံုးရဲ႕အနက္က က်ယ္ျပန္္႕တယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အေၾကာင္းအရာအခ်က္အလက္ေတြကို ျဖန္႕ေ၀မႈမွာ ဘေလာက္က ေရွ႕တန္းေရာက္လာျပန္တယ္။ လြယ္ကူလွ်င္ျမန္တဲ့ အင္တာနက္ရဲ႕ သဘာ၀ကို အျပည့္အ၀ ျပသႏိုင္စြမ္းက ဘေလာက္ေတြမွာ ပိုမိုထင္ရွားလာတယ္။ အီးေမးကိုေကာင္းေကာင္းသံုးတတ္သူ တဦးကဘေလာက္တခုကို အလြယ္တကူ ဖန္တီးယူႏိုင္ေပမယ့္ စားသံုးသူျဖစ္ေနတဲ့ ဘေလာက္ဖတ္ပရိတ္သတ္ကို ေရရွည္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္စြမ္းကေတာ့ ရွိခ်င္မွရွိေနမယ္။ ဘယ္လိုအေၾကာင္းနဲျဖစ္ျဖစ္ ဖန္တီးမႈအားေကာင္းတယ္ ေနာက္တမ်ိဳး အေရးအသား တင္ျပပံု၊ အခ်က္ အလက္ျပည့္စံုစြာေပးစြမ္းႏိုင္မႈ၊ အျပင္အဆင္စတဲ့ အရာေတြကို ေကာင္းေကာင္းတင္္ဆက္ႏိုင္တဲ့ သူေတြက အင္တာနက္ ေလာကမွာ နာမည္ႀကီး blogger ေတြျဖစ္လာတယ္။ သူ႕ပရိတ္္သက္က အင္တာနက္ထဲမွာေရာ အျပင္ေလာကမွာပါ ရွိ ေနတတ္တယ္။ အျပင္မွာ နာမည္ရွိၿပီးတဲ့သူ ဘေလာက္ေရးရင္ပိုၿပီး အက်ိဳးရွိႏိုင္တယ္။ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး တေယာက္က သူမကိုယ္တိုင္ေရးတဲ့ ဘေလာက္တခုကိုဖန္တီးတဲ့အခါ သူ႕အျပင္ကပရိတ္သတ္ေတြအျပင္ အင္တာနက္ထဲကပရိတ္သတ္ေတြကိုပါ ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္တယ္။ မင္းသမီးရဲ႕ ေဟာ့ျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ကာယကံရွင္ကိုယ္တိုင္တင္ျပေပးႏုိင္တယ္။ ပရိတ္သတ္နဲ႕ တိုက္ရိုက္ထိေတြ႕ေနမယ္။ ဒီေတာ့ ဒါဟာသရုပ္ေဆာင္ေနတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ မင္းသမီးရဲ႕ တိုက္ရိုက္ဖြင့္ဟတဲ့ ေရးသားခ်က္ျဖစ္ေနၿပီ၊ အဲဒီမွာ ဒီမင္းသမီကို ခေရဇီျဖစ္ေနတဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြ ကေန႕စဥ္ဘဲ မင္းသမီးရဲ႕ဘေလာက္ကို လာၿပီး ဘာေတြအသစ္ေရးတင္ထားမလဲၾကည့္ေနၾကမယ္။ ဘေလာက္ တခုရဲ႕အသက္က content လို႕ေခၚတဲ့အခ်က္အလက္ဘဲ ၊ အၿမဲတမ္းလန္းဆန္း သစ္လြင္ေနရမယ္။ စိတ္၀င္စားစရာျဖစ္ေနရမယ္။ ဒါကမင္းသမီးတေယာက္ကိုဥပမာေပးတာ။ အျခားေသာ တခုခုကို ဖန္တီးမႈရွိေနတဲ့သူ တေယာက္ရဲ႕ ဘေလာက္ဟာလဲ ထိုနည္းတူဘဲ ေန႕စဥ္၀င္ထြက္သူေတြနဲ႕စည္ကားေနမယ္။ ျဖစ္ေနတာက ဒီလို ဘေလာက္ေတြ ကႏိုင္ငံတကာမွာအမ်ားအျပားရွိေနတယ္။ ဘေလာက္ေရးသူေတြအျခင္းျခင္းကဘဲ အျပန္အလွန္၀င္ ထြက္ေနတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လူၾကည့္မ်ားတယ္လို႕ေျပာလို႕ရတဲ့အေျခအေနရွိေနတယ္။

ဒါေၾကာင့္ဖန္တီးမႈတိိုင္းအတြက္စားသံုးသူရွိေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္ေတြ႕မွာသိလာခဲ့ၿပီ။ ဒီေတာ့ ဒါေတြကို အေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္ေအာင္ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ၊ ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အင္တာနက္ေပၚမွာ ကိုယ့္စိတ္ ႀကိဳက္ဘေလာက္ကေလးတခုေရးသားရင္းဘယ္လို ၀င္ေငြရွာၾကည့္မလဲ။ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။

အျပင္ဘက္ကိုထြက္ၾကည့္ပါ

ႏိုင္ငံတကာ မွာျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲ ေနတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကို အင္တာနက္ထဲမွာ ၾကည့္လို႕ရတယ္လို႕ေၾကြးေၾကာ္ၾကပါ တယ္။ ကမၻာကရြာႀကီးလို႕လဲ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အိမ္တြင္းမွာ ဘဲၿငီးေငြ႕ေနမယ့္အစား အင္တာနက္ ျပတင္းကေန အျပင္ဘက္ကို လွမ္းေမွ်ာ္တဲ့အခါ ျမင္ကြင္းေတြေကာင္းေကာင္းျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ အင္တာနက္မွာအခြင့္အလမ္းေတြရွိ ေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက ဘေလာက္ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆို ေအာင္ျမင္တဲ့ဘေလာက္ေတြ အျပင္ဘေလာက္ေတြ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေၾကာ္ျငာ link ေတြထည့္လာၾကတာေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဘေလာက္ေတြမွာရွိတဲ့ side bar ထဲက ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြရဲ႕ link ေတြနဲ႕ေနရာယူလာၾကတာေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးတဲ့အခါ အခ်ိဳ႕ေသာ ဘေလာက္ေတြဟာ ေစ်းေရာင္းတာေတြ၊ ေလလံပစ္တဲ့ လုပ္ငန္္းေတြ၊ အျခားေသာ၀န္ေဆာင္မႈေတြကို လုပ္ကိုင္လာၾကတာ လဲေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာအားလံုးရရွိႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္ေပၚက ဘေလာက္ service ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အခမယ့္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့့ service ေတြပါရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုလို အခ မဲ့ရရွိထားတဲ့ service ေပၚမွာ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ တရား၀င္ရွာေဖြလုပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ နားမွာရွိေနပါ တယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဘေလာက္ဂါမ်ားဆို ဘေလာက္ေရးသားမႈတခုတည္း ရဲ႕ရလာတဲ့၀င္ေငြနဲ႕တင္ ရပ္တည္ေနႏိုင္စြမ္း ရွိ တယ္ဆိုတာေတြ ကိုၾကားသိေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြက ဘေလာက္ဂါေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အာဆီယံ ေဒသက ဘေလာက္ဂါေတြ ထဲမွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘေလာက္ဂါေတြကို အမ်ားအျပားေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ အေရးအသား ေၾကာင့္ေအာင္ျမင္တဲ့သူ၊ တင္ျပပံုေကာင္းလို႕ေအာင္ျမင္လာသူ၊ ဓါတ္ပံုေတြေၾကာင့္ေအာင္ျမင္လာသူစတဲ့ သူေတြရွိသလို  ဘေလာက္ေရးသားျခင္းကို တစိုက္မတ္မတ္နဲ႕ လုပ္ရင္း professional ျဖစ္လာသူေတြကိုလဲ ျမင္ေတြ႕လာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲ ဒီလိုျဖစ္လာေအာင္လုပ္ႏိုင္စြမ္းရွိၾကပါတယ္။

စကၤာပူက  ၊ မေလးရွား ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဂ်ပန္ကနာမည္ႀကီး ဘေလာက္ဂါ ေတြဟာ ဘေလာက္ကို professional ေရးသားၾကသူ ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကဘေလာက္ေရးရင္းစီးပြားျဖစ္ေနတာကို ခ်ျပေျပာဆိိုတာပါ။

မေလးရွား၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းမဟာသီယာမိုဟာမက္၊ စကၤာပူႏိုင္ငံျခာေရး၀န္ႀကီးေဟာင္း ၊ အေမရိကန္သမၼတ အိုဘာမား၊ စတဲ့သူေတြဟာလဲ ဘေလာက္ေရးသားၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဘေလာက္ဟာ နယ္ပယ္အသီးသီးမွာ အတည္တက်ေနရာ ၀င္ယူလာေသာ အင္တာနက္ေခတ္ရဲ႕ တတိယ မ်ိဳးဆက္ျဖစ္ပါတယ္။

Personal ဆန္တဲ့ ဘေလာက္ေတြကဘဲ ေရွ႕ေဆာင္ေနေပမယ့္ အစုအေပါင္းနဲ႕ေရးသားၾကတဲ့ ဘေလာက္ေတြကလဲ ေအာင္ျမင္လာၾကပါတယ္။ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္ေဖာက္သည္ေတြျဖစ္တဲ့ အင္တာနက္စားသံုး သူေတြကို ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ဖို႕ရာ စားက်က္အျဖစ္ ဘေလာက္ေတြဟာ ပထမဦးစားေပး အေနအထားတရပ္ကုိေရာက္ ရွိလာပါတယ္။

ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘေလာက္ေတြတိုင္းမွာ ပံုမွန္၀င္ေရာက္သူ အတည္တက်ရွိေနပါတယ္။ အဲဒါဟာ စီးပြားေရး ကုမဏီ ေတြရဲ႕ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္အလက္ျဖစ္လာပါတယ္။

ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ေၾကာျငာေစ်းကြက္

အရင္ကေတာ့ လမ္းဆံုမွာ ေထာင္ထားတဲ့ ေၾကာ္ျငာ ဘုတ္ႀကီးေတြဟာ အခုေတာ့ အင္တာနက္ထဲက web page ေတြနဲ႕ ဘေလာက္ေတြေပၚကို ေရာက္လာပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အင္တာနက္ကစားသံုးသူေတြကို ေၾကာ္ျငာဖို႕ နည္းလမ္းက ဒီဘေလာက္နဲ႕ web ေတြကိုအားျပဳလာရလို႕ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္တုန္းက သရဖူေဆာင္းခဲ့တဲ့ website ေတြက သူ႕ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာေစ်းကြက္ေ၀စုကို ဘေလာက္ေတြကို မွ်ေပးေနရပါၿပီ။ ပံုမွန္လူ၀င္မ်ားတဲ့ site ေတြထဲက ေဖာက္ သည္ေတြဟာ သူတို႕အခ်ိန္တခ်ိဳ႕ကို ဘေလာက္ေတြဖတ္ရင္း ျဖဳန္းတီးေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လဲ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း ႀကီးေတြက ဘေလာက္ေတြေပၚမွာ ပါ ေၾကာ္ျငာေတြထည့္သြင္းဖို႕ စီစဥ္လာၾကသလို တခ်ိန္ထဲမွာဘဲ သူတို႕ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြရဲ႕ website ေတြထဲမွာ  blog စာမ်က္ႏွာေတြ ထည့္သြင္းေရးဆြဲၿပီး ျပန္လည္ျဖည့္တင္းေနၾကပါတယ္။

ဘေလာက္ရဲ႕အသက္ျဖစ္တဲ့ contact ေတြမွာ သူတို႕ကုန္ပစၥည္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်က္ အလက္ေတြကို ေဖာ္ျပေနၾကသလို စားသံုးသူေတြရဲ႕ အသံကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ျပန္ၾကားေနရတဲ့အတြက္ ထုတ္္လုပ္တဲ့ ပစၥည္းရဲ႕ အျပစ္အနာအဆာေတြကို အခ်ိန္တိုတိုနဲ႕ သိလာရေတာ့ အျမန္ဆန္ဆံုး ျပန္လည္ျပင္ဆင္လာႏိုင္သလို၊ ေဖာ္သည္ေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ဟာ ဘယ္လို လဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေလ့လာသံုးသပ္လို႕ရလာခဲ့တယ္။ အင္တာနက္ေပၚကေန စားသံုးသူေတြရဲ႕ လိုအင္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းဖို႕ အခြင့္အလမ္းေတြရလာခဲ့တယ္။ ဒီလိုဘေလာက္ေတြကို နာမည္ႀကီး ကုမၸဏီေတြ ျဖစ္တဲ့ sony, nokia, LG တို႕မွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။

အဲဒီမွာတခုရွိတာက ဘေလာက္ေတြမွာ ေၾကာ္ျငာထည့္တဲ့ႏႈန္းက web ေတြေလာက္ေစ်းမႀကီးပါဘူး၊ေနာက္တခုက web ေတြကို ၀င္တဲ့ လူပမာဏက ဘေလာက္ေတြကို၀င္တဲ့ ပမာဏထက္ မ်ားေနပါေသးတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဘေလာက္ ေတြက ပါစင္နယ္ မ်ားပါတယ္။ ၀န္္ေဆာင္္မႈကလဲမရွိသေလာက္ရွားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာက္ေတြမွာ ေၾကာ္ျငာထည့္တဲ့အခါ ဘယ္ပစၥည္းကို ေၾကာ္ျငာဖို႕သင့္တယ္ဆိုတာ ခ်ဥ္းကပ္ရလြယ္တယ္။ ဥပမာ – ဓါတ္ပံုေတြကို အရိုက္ ေကာင္းတဲ့ ဘေလာက္ဂါဆီမွာ ေန႕စဥ္၀င္ေရာက္ၾကည့္ရႈေနသူေတြမွာ အဲဒီလို ဓါတ္ပံု ၀ါသနာအိုးေတြပါႏိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ ကင္မရာ ထုတ္လုပ္သူေတြက အဲဒီလိုဘေလာက္ေတြမွာ ေၾကာ္ျငာထည့္ဖို႕စပြန္ဆာ ေပးဖို႕စဥ္းစားၾကႏိုင္ပါတယ္။ အ၀တ္အစား အလွအပကို ဦးစားေပးတင္ျပေပးတတ္တဲ့ ဘေလာက္ေတြမွာဆို ဖက္ရွင္နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ ထုတ္ကုန္ေတြကို ေၾကာ္ျငာထည့္သြင္းႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုထည့္သြင္းတဲ့ ေၾကာ္ျငာႏႈန္း ထားေတြဟာ တေနရာနဲ႕တေနရာ မတူၾကပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ပံုမွန္လူအသြားအလာရွိေနတဲ့ ဘေလာက္တခုက ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘေလာက္တခုျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေၾကာ္ျငာေတြကို ေမွ်ာ္လင့္လို႕ရသလုိ၊ ရရွိလာတဲ့ ေၾကာ္ျငာခေတြနဲ႕ မိမိရဲ႕လိုအပ္တဲ့ အရာေတြကိုတဖက္တလမ္း ျဖည့္တင္းႏိုင္ဖို႕ ျဖစ္လာသလို professional ဘေလာက္ဂါျဖစ္လာေအာင္ႀကိဳးစား ရင္း မိမိရဲ႕ တကိုယ္ေရရပ္တည္မႈကို တည္ၿငိမ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္အေစာပိုင္းကေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

ကုန္ပစၥည္းထုတ္လုပ္သူေတြ က လုပ္ငန္းႀကီးသည္ျဖစ္ေစ ငယ္သည္ျဖစ္ေစ ဘေလာက္တခုကို ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးၿပီး မိမိ ထုတ္ကုန္ကို စားသံုးသူနဲ႕နီးစပ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေသးစားနဲ႕ ကိုယ္တိုင္ထုတ္ လုပ္သူေတြ က ဘေလာက္ေတြေပၚကေန ေစ်းကြက္ကို ရွာေဖြလာပါတယ္။ ထုတ္ကုန္ရဲ႕ အသံုး၀င္ပံုနဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေတြ၊ ေစ်း ႏႈန္း ေတြ၊ ဆက္လက္ထုတ္လုပ္မယ့္ အေၾကာင္းအခ်က္အလတ္ေတြကို တင္ျပႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကနဦးကုန္က်စား ရိတ္ရွိတဲ့ web ေတြအစား တင့္လဲတင့္တယ္၊ အကုန္ အက်လဲမရွိသေလာက္နည္းတဲ့ ဘေလာက္ေတြကို ဖန္တီးလာၾကပါတယ္။

သမရိုးက်ရွိရင္းစြဲ ေၾကာ္ျငာေတြၾကားထဲမွာ တေနရာစာ ၀င္လာတဲ့ အင္တာနက္ေပၚက ေၾကာ္ျငာနည္းလမ္းက တမ်ိဳးတဖံု ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ တကယ့္လက္ေတြ႕မွာ ဘာေတြ ဆက္လုပ္လို႕ရတယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေလ့လာၾကည့္ပါမယ္။

၀န္ေဆာင္မႈကိုထုတ္လုပ္ပါ

တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္တို႕က ကုန္ပစၥည္းကို ထုတ္လုပ္သူေတြမဟုတ္ၾကဘူး၊ ကုန္ပစၥည္းတခုကို ထုတ္လုပ္တဲ့အခါ ထိုက္ သင့္တဲ့ အရင္းအႏွီးေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႕လိုအပ္တယ္။ ဒါက ပံုေသနည္းဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခုထုတ္လုပ္ မယ့္အရာက ႏူးညံ့တယ္။ သေဘာက ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္မွ ထုတ္ကုန္္မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေရာင္းခ်င္တဲ့ ပစၥည္းတခုကိုတင္ၿပီးေရာင္းမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ သူမ်ားက ေရာင္းခ်င္တဲ့ ပစၥည္း တခုကိုကၽြန္ေတာ္ကတင္ေပးထားမယ္။ အေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္ဖို႕အလားအလာ ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ ဘေလာက္ကို ဖတ္ေနတဲ့ ပံုမွန္ဖတ္ရႈသူေတြက ကၽြန္ေတာ့္ေဖာက္သည္ေတြဘဲ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဖာက္သည္ေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္က ဒါေလးမ်ားလိုအပ္မလား ၀န္ေဆာင္ေပးတာ။ လိုတဲ့သူက ဒီအရာကို စိတ္၀င္စားရင္ ၀ယ္လိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါမွာ ကၽြန္ေတာ္က အက်ိဳးအျမတ္တခုကို ရရွိမယ္။ တကယ့္ကိုလြယ္ကူရိုးရွင္းတဲ့ အရာပါ။ ေနာက္တခု ကအ၀တ္အ၀တ္အစားဒီဇိုင္နာ တေယာက္ေပါ့၊ သူက သူထြင္ထားတဲ့ အ၀တ္္အစား ဒီဇိုင္းေတြအေၾကာင္း၊ ၿပီးတဲ့ အခါ အ၀တ္အစား ေတြကို ဘယ္လို ဖက္ရွင္က်က် ၀တ္မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚေတြ ကိုဘေလာက္ေရးတင္ႏိုင္ တယ္။ အဲဒီမွာ သူ႕ဘေလာက္ဖတ္ပုရိတ္္သတ္နဲ႕ ဆင့္ပြားလာတဲ့ သူေတြ၊ ေဖာက္သည္အသစ္ေတြကုိ ရွာေဖြႏိုင္တယ္။ ကုန္က်စားရိတ္က website ေရးတဲ့သူေတြကို ေငြအမ်ားႀကီးေပးၿပီး လုပ္ခိုင္းစရာမလိုဘဲ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႔ လုပ္ လာႏိုင္ တယ္။ ဒါကလဲ ၀န္္ေဆာင္ေပးျခင္းတခုဘဲ၊ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကိုေရးေနတဲ့ ပံုစံကို မွန္ေနေအာင္ေနမယ္။ အဲဒီအခါ ကိုယ္ ကျပည္ပေက်ာင္းေတြရဲ႕ အေၾကာင္းေတြ အၿမဲလိုလို ေရးေပးေနတတ္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ဒီဂ်စ္တယ္ အသံုးအေဆာင္ အသစ္အဆန္းေတြ အေၾကာင္းေလ့လာၿပီး ေရးေနတတ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ေစ်းႏႈန္းေတြ ၀ယ္လို႕ရတဲ့အရာေတြ အေၾကာင္းေရးတယ္။ ဂိမ္းဆိုလဲ ဘယ္ဂိမ္းကို ဘယ္လိုကစားတယ္။ ဘာေတြအသစ္ထြက္တယ္။ ေနာက္တခု ေဆာ့၀ဲ အသစ္ေတြအေၾကာင္း စသျဖင့္ေပါ့။ ကိုယ္က တခုခုကိုတစိုက္မတ္မတ္ ေရးေနတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ပံုမွန္ ေဖာက္သည္ကို ၀န္္ေဆာင္မႈေပးေနတာဘဲ။ ဒီေတာ့ ဘယ္လိုအေၾကာင္းမ်ိဳးသိခ်င္ရင္ ဘယ္ဘေလာက္မွာ သြားဖတ္မယ္ ဆိုတာ မ်ိဳးေတြျဖစ္လာတယ္။ သေဘာက အျပင္မွာ ဘယ္ပစၥည္းဆို ဘယ္ေနရာမွာ ရွိတယ္ ၀ယ္္လိုရတယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံပါဘဲ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ ပံုမွန္ထုတ္ကုန္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အခ်က္အလက္ တင္ျပပံုပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကုန္္ပစၥည္းကို ထုတ္လုပ္မွ ထုတ္ကုန္္ဆိုတာ ျဖစ္လာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ၀န္ေဆာင္မႈကို ထုတ္လုပ္တာလဲ ထုတ္္ကုန္္တမ်ိဳးပါဘဲ။ ဒါေပမယ့္ ေရာင္းတန္း၀င္တဲ့ ထုတ္ကုန္ကဘဲ တကယ့္ကို အေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရးတဲ့ အခ်က္အလက္ေကာင္း ေလေလ တင္ျပပံုတင္ဆက္ပံု ေကာင္းေလေလ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဖာက္သည္ေတြမ်ားလာေလေလဘဲ။ ဒါမွလဲ ေရာင္း တမ္း ၀င္တဲ့ သေဘာ ျဖစ္လာမွာပါ။

၀န္္ေဆာင္မႈရဲ႕ အ၀န္းအ၀ိုင္းက က်ယ္ျပန္႕လြန္းတဲ့အတြက္ ဘယ္လို၀န္ေဆာင္မႈမ်ိဳးနဲ႕ ဘယ္လုိဆက္လုပ္မယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မႈေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနတဲ့ အခ်က္ေတြက လူတိိုင္းလုပ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမွာ ရွိပါတယ္။ ထုတ္လုပ္သူရွိေနသမွ် စားသံုးသူရွိေနပါတယ္။ စားသံုးသူရွိလို႕လဲ ထုတ္လုပ္သူရွိေနမွာပါ။ ေစ်းကြက္ထဲမွာ ကိုယ့့္ရဲ႕ ေ၀စုကို အမိအရထိန္းထားဖို႕ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အရည္အေသြးဆိုတဲ့ အပိုင္းကို ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အရည္အေသြး ကအဓိက က်ပါတယ္။ အေရအတြက္မ်ားလာေလေလ ဒါမွမဟုတ္ စားသံုးသူေတြအတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာ အခြင့္အလမ္း မ်ားလာေလေလ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ရွိေနတဲ့ အရည္အေသြးကို က်မသြားေအာင္ထိန္းသိမ္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။  ၀န္ေဆာင္မႈကို ထုတ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ အရည္အေသြးက ေဖာက္သည္ေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကို တိုးတက္ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ၀န္ေဆာင္မႈဆိုတာ ကိုင္တြယ္လို႕ထိေတြ႕လို႕ရတာမဟုတ္ဘူး။ စားသံုးသူရဲ႕ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈ ေပၚ မွာ တည္ရွိေနတာ၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီအရည္အေသြးကို ဘယ္လို ထိန္းညွိၿပီိး ထိန္းသိမ္းမွာ လဲ။

အရည္အေသြးျဖင့္ထိန္းသိမ္းျခင္း (သို႕) ေဖာက္သည္ကိုလက္လြတ္မခံနဲ႕

အျပင္ေလာက အေရာင္းအ၀ယ္ေတြမွာ အရည္အေသြးျမင့္တဲ့ ကုန္ပစၥည္း ကိုလူတိုင္းက ႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီိ ပစၥည္း ေတြကလဲ ေစ်းႀကီးေလ့ရွိပါတယ္။ ေနာက္တခု အဲဒီိကုန္္ပစၥည္း ကိုသံုးစြဲရင္ သံုးတဲ့ သူကိုယ္တိုင္က ဒီကုန္ပစၥည္းရဲ႕ အမွတ္ တံဆိပ္ကို သံုးေနရတာကို ဂုဏ္ယူေက်နပ္ေနတဲ့အထိ အရည္အေသြးေကာင္းတဲ့ ကုန္္ပစၥည္းေတြက ေဖာက္သည္ေတြအေပၚ ၾသဇာေညာင္းတဲ့အထိျဖစ္ လာတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ- Rolex နာရီတို႕ BMW ကားတို႕ စတဲ့ ကမၻာေပၚမွာ ေၾကာ္ၾကားတဲ့ ကုန္္ပစၥည္းေတြက အရည္အေသြးကိုအဓိက ထားတာကိုေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုပါဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ေရးသားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္္တို႕က လက္လြတ္စပါယ္မေရးဘဲ တိက်မွန္္ကန္ဖို႕၊ အရည္အေသြးေကာင္းျဖစ္ေနေစဖို႕ ေလးေလးနက္နက္ ေလးဂရုျပဳေရးသားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေျပာတဲ့အေၾကာင္းအရာ မွာ က်င့္၀တ္ပိုင္းေတြလဲ အနည္း ငယ္ပါ ေနမွာပါ။ ဘေလာက္ေရးတဲ့ သူေတြအေနနဲ႕ အေျခခံအက်ဆံုး တာ၀န္ရွိတဲ့ အပိုင္းက ကိုယ္ေရးတဲ့ စာကို ကိုယ္တိုင္ တာ၀န္္ခံၿပီး ရွိေနသင့္တဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရးေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြရဲ႕ အရည္ အေသြးကို စၿပီး ထိန္းသိမ္းတဲ့ ပထမဆံုးနဲ႕ အေျခခံ အက်ဆံုးေသာ အရာတခုျဖစ္ေနပါတယ္။

ယံုၾကည္မႈက အေရအေသြးရဲ႕ အဓိကေသာ့ခ်က္ဘဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရးတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအေပၚမွာ ရိုးသား မႈလဲရွိဖို႕လိုတယ္။ ကုိယ့္ ဘေလာက္မွာ လူမ်ားမ်ား၀င္ဖို႕ အျခားေသာ သူတဦးတေယာက္ရဲ႕ ေရးသားခ်က္ေတြ တီထြင္မႈေတြ စတဲ့အေၾကာင္္းအရာေတြကို ကူးယူေဖာ္ျပတဲ့အခါ ဘယ္သူ႕ထံကေန ရည္ညႊန္းပါတယ္၊ ကူးယူပါတယ္ စတဲ့ အခ်က္အလက္ေလးေတြ ထည့္သြင္းေပးရမယ္။ မဟုတ္ရင္ အျခားေသာ မူလ တီထြင္သူကို မေလးမစားလုပ္ရာ ၾကသလို ကို႕ရဲ႕ ဘေလာက္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ထုတ္လုပ္မႈ အရည္အေသြးကို ယံုၾကည္မႈေလ်ာ့နည္းေစတယ္။ စားသံုးသူရဲ႕ မယံုမၾကည္ျဖစ္ ျခင္းက ထုတ္ကုန္္ရဲ႕ အရည္အေသြးေလ်ာ့က်ဖို႕တင္္မဟုတ္ဘူး အဲဒီအရာကို ဖ်က္စီးပစ္ရာလဲေရာက္တယ္။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေရးသားခ်က္ေတြ တင္ျပတာေတြ အေၾကာင္းအရာေတြက ရွိရင္းစြဲ ပုရိတ္သတ္ကို ပံုမွန္စြဲေဆာင္ထား ႏိုင္ ရမယ္ ၊ အဲဒါ တင္မဟုတ္ဘူး တိုးပြားလာဖို႕လဲေဆာင္ရြက္ရမယ္။

စားသံုးသူ မၿငီးေငြ႕ေစဖို႕ ကို႕ရဲ႕ထုတ္ကုန္္အေနအထားကို အၿမဲဆန္းသစ္ေနဖို႕လိုတယ္။ အခုလက္ရွိအေနအထားမွာ ပုရိတ္သတ္က အခ်ဥ္ကိုအားေပးေနေပမယ့္ အခ်ိဳကိုေတာင့္တလာတတ္တာရွိေနမယ္။ ကိုကဒါေတြကိုသိထားဖို႕လိုသလို ဘယ္လို ေလးေတြ ထုတ္ျပမယ္ဆိုတာ အစီအစဥ္တက်ျဖစ္ဖို႕လိုတယ္။ ဆိုလိုတာ ကို႕ဘေလာက္နဲ႕ ကို႕ပုရိတ္သတ္ ကို ကြဲကြာမေနေစဘဲ အၿမဲထိေတြ႕ေနေစဖို႕လိုတယ္။ ဒါမွလဲ ကိုဘာေတြ ဆက္ၿပီးလုပ္သင့္တယ္ဆိုတာေတြျမင္လာမယ္။

ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္လာတဲ့အခါ မွာကိုက ဘာကိုဘယ္လိုျပင္ဆင္ရမယ္ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းေတြ သိလာမယ္။ ဘယ္လိုျပင္မယ္ဆိုတာေတြ ကိုေလ့လာႏိုင္မယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ထုတ္ကုန္က အၿမဲလတ္ဆက္ေနတဲ့ အရာနဲ႕ အလားသ႑န္တူသြားမယ္။ အသစ္ျဖစ္လာတဲ့ ေဖာက္သည္ေတြမွာ အဲလို လိုအပ္ခ်က္ေတြပါလာေလ့ရွိတယ္။ ဒါကို လဲေလးေလးနက္နက္ လုပ္ေပးရမယ္။

ဆိုလိုရင္းက ကို႕ရဲ႕ ထုတ္ကုန္အရည္အေသြးကို အစဥ္အၿမဲ အရည္အေသြးေကာင္းေအာင္ အနီးကပ္ ထိန္းသိမ္းေနဖို႕ လိုအပ္သလို ကို႕ဆီေရာက္ေနတဲ့ ေဖာက္သည္ေတြအျပင္ အသစ္ေရာက္လာတဲ့ ေဖာက္သည္ေတြကို လက္လြတ္မခံဘဲ ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ရမယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေန႕စဥ္ရွင္သန္ေနထိုင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ထုတ္ကုန္ေတြျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ ေဖာက္သည္ေတြကလဲ ကို႕လိုခံစားခ်က္မ်ိဳးရွိေနတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နဲ႕ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုန္္ပစၥည္းက ေစတနာထား တဲ့ အတြက္ အရည္အေသြးေကာင္းေတြကလဲ ဒီအထဲမွာ ပါ၀င္ေနတယ္ဆိုတာသိရင္ ကို႕ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ေနမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေကာင္းဆံုး ေပးဆပ္ေနျခင္းက အရိုးသားဆံုး ဖြင့္ဟေနျခင္းဘဲ။

အခြင့္အလမ္းကို အမိအရဆုတ္ကိုင္ပါ

ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြက ကၽြန္ေတာ့္ အေတြ႕အႀကံဳ ကိုအဓိက ခ်ဥ္းကပ္ရင္း လက္ရွိျဖစ္ေပၚ တိုးတက္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အရာေတြကို ခ်ိန္ညွိေျပာထားတာပါ။ လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိေနတယ္ဆို တာ ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ေပးဆပ္ႏိုင္သေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ေပး တဲ့သေဘာပါ။ ဒါေတြက အခြင့္အလမ္းေတြရဲ႕ လမ္းစသာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လမ္းတခုကိုေဖာက္ေနတာျဖစ္တယ္။ ဒီအတြက္ လမ္းဆံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေမွ်ာ္ၾကည့္လို႕ရေပမယ့္ လမ္းမျဖစ္ေသးတဲ့လမ္း ကိုကၽြန္ေတာ္တို႕ေလ်ာက္ေနတာပါ။ အဲဒီအတြက္ အားလံုးမွာ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ၾကတဲ့ စြမ္းရည္ေတြ အျပည့္အ၀ရွိေနတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္ပါတယ္။

အင္တာနက္ ေပၚမွာ မ်ားျပားလွတဲ့ အခြင့္အေရးေတြၾကားထဲက တခုေသာအရာကို အစဆြဲထုတ္ထားတာ ျဖစ္တယ္ဆို တာ သိေစခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လူငယ္ေတြတင္မဟုတ္ဘူး အသက္အရြယ္မေရြး ဒီအ၀န္းအ၀ိုင္းမွာ ထိုက္သင့္တဲ့ အခြင့္အလမ္း ေတြရႏိုင္တယ္ဆိုတာလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုးကိုသေဘာေပါက္နားလည္ေစခ်င္တယ္။

အင္တာနက္ဆိုတဲ့စကားလံုးေနာက္ကြယ္မွာ က်ယ္ျပန္႔ နက္နဲလွတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြရွိေနပါတယ္။ ဒီလိုဘဲ တေျပးညီ ရပိုင္ခြင့္ေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ အခြင့္အေရးေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ အနီးနားမွာရွိေနပါတယ္။ ဒါကို ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ တို႕လက္လြတ္ခံရမွာလဲ။

အင္တာနက္ထဲမွာ သူေဌးသူၾကြယ္ ပညာတတ္ပညာမဲ့ လူတန္းစား ခြဲျခားမႈမရွိဘူး။ အားလံုးကိုတေျပးညီလုပ္ပိုင္ခြင့္ ေပးထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြကို ေဖာ္ထုတ္ျပသရာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခံစားခ်က္ေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ဟ၀န္ခံရာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေရၾကည္ရာျမတ္ႏုရာ ရွာေဖြႏိုင္တဲ့ ကမၻာသစ္တခု ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ရွင္သန္ရာအျဖစ္ ဒီအင္တာနက္ထဲမွာ ေနထိုင္ေပ်ာ္ရႊင္လို႕ရတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘေလာက္ေတြေရးသားတယ္။ အျခားေသာအင္တာနက္ အသံုးျပဳသူေတြက သူတို႕ ႏွစ္သက္ရာေတြသံုးမယ္။ ဘာေတြကို ဘယ္လိုဘဲ သံုးသံုး အားလံုးမွာ အခြင့္အေရးေတြ အခြင့္အလမ္းေတြရွိေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အဲဒီအရာေတြကို ရွာေဖြရမယ္။ ဘယ္လို တကိုယ္ေရအက်ိဳးရွိေအာင္သံုးမယ္ဆိုတာေတြ၊ ဒီလိုတကိုယ္ေရ အက်ိဳးေက်းဇူးကေန ႏိုင္ငံအက်ိဳးရွိလာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘယ္လို လုပ္မယ္ဆိုတာေတြကို ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြဖို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားထုတ္ရမယ္။

အခုဆို ကၽြန္ေတာ္တို႕တတ္သိနားလည္တဲ့အပိုင္းကေန ဒီကညီအကိုေမာင္ႏွမေတြကို မွေ၀ ေပးေနပါတယ္။ အခြင့္အေရးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ လက္တကမ္းမွာရွိေနပါတယ္။ အခ်ိန္ေနာက္မက်ေသးပါဘူး။ ဒီေတာ့ အခုအခ်ိန္မွာ အင္တာနက္မသံုးတတ္ေသးရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က သံုးၾကပါလို႕တိုက္တြန္းပါတယ္။ သံုးေနတဲ့သူမ်ားကလဲ ဒီထက္အက်ိဳး ရွိမယ့္ အရာေတြကုိဆက္လက္ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ၾကပါ။ျဖစ္လာမယ့္ အခြင့္အေရးေတြကို အမိအရအေကာင္ အထည္ေဖာ္ၾကပါလို႕တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။    ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

]]> http://www.zawzaw.com/2009/09/19/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%95%e1%80%9c%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%9c%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%99/feed/ 2 http://www.zawzaw.com/2009/09/13/%e1%80%9e%e1%80%90%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%b9/ http://www.zawzaw.com/2009/09/13/%e1%80%9e%e1%80%90%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%b9/#comments Mon, 14 Sep 2009 04:12:23 +0000 Zaw Zaw http://www.zawzaw.com/?p=703 ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတြက အင္တာနက္ကေန လာတဲ့သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကို အၿမဲအားကိုးတတ္တဲ့ အေလ့အထ ေတာ္ေတာ္ေလးထြန္းကားလာ တာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ တကယ္တမ္းက ဒီရပ္၀န္းနဲ႕ နီးစပ္ေနတဲ့ သူေတြအဖို႕ ဒါဟာ ျဖစ္သင့္တဲ့အေနအထားတရပ္ဆိုရင္မမွားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ဖတ္ရႈတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လုပ္သင့္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အၿမဲတမ္းမဆိုသာရင္ေတာင္ အတတ္ ႏိုင္ဆံုး ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သတင္းတခုထည္းကို အာရံုစိုက္ လႈပ္ရွားၾကတဲ့ သတင္းဌာနေတြေတာင္ တခါတရံမွာအမွားအယြင္း သတင္းမ်ားကို ေဖာ္ျပတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕သတင္း ဖတ္တဲ့ သူေတြအေနနဲ႕ သတင္းတခုရဲ႕ ခိုင္မာတိက်မႈ ကို အနီးစပ္ဆံုး ဆင္ျခင္ႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းေတြကို အသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။ တကိုယ္ေရသတင္းဖတ္ရႈသူတဦးအေနျဖင့္ သိိပ္အေရးႀကီးတယ္လို႕မယူဆခ်င္ေပ မယ့္ တေနရာကတေနရာကိို သတင္းဆက္လက္ျဖန္႕ခ်ီတတ္တဲ့ အေလ့အထရွိတဲ့သူေတြ၊ သတင္းကို လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ေဆာင္ ကိုးကားတတ္သူေတြအေနနဲ႕ကေတာ့ ဒီအပိုင္းက အေတာ္အတန္ေရးပါတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။

သတင္းအခ်က္အလက္တခုကို မွန္ကန္တယ္လို႕ယူဆလို႕ရတဲ့ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ပံုေလးေတြကို အမ်ားစုနားလည္ႏိုင္တဲ့ ပံုစံနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

၁။ ပထမဆံုး ကိိုရရွိတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ရွိရာ မူရင္းဆိုဒ္၊ ဘေလာက္၊ အီးေမး စသျဖင့္ မူလေနရာဟာ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမႈအတိုင္းအတာ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆိုတာကိို ျပန္လည္သံုးသပ္ပါမယ္။

၂။ အလားတူသတင္းမ်ိဳးဟာ အင္တာနက္ေပၚက ဘယ္ေနရာေတြမွာေဖာ္ျပမႈရွိတယ္ဆိုတာကို search engine အသံုးျပဳၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ရွာေဖြသင့္ပါတယ္။

၃။ ထိုသတင္းမ်ားရဲ႕ ျခားနားခ်က္ေတြကို သံုးသပ္ပါမယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကိန္းဂဏန္းအခ်က္အလက္ ေတြရဲ႕ညီမွ်ျခင္းေတြကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။

၄။ ကိုယ္တိုင္က အတည္ျပဳႏိုင္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ စီစစ္အတည္ျပဳႏိုင္ၿပီးေနာက္မွာ ဆက္လက္ျဖန္႕ေ၀လိုက ဆက္လက္ျဖန္႕ေ၀ႏိုင္ပါမယ္။

၅။ ကုိယ္ပိုင္အသိနဲ႕ ေပၚေပါက္လာတဲ့သတင္းအေပၚ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိမရွိကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္ရပါမယ္။

အထက္ပါအေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့သတင္းတခုကို အတည္ျပဳႏိုင္ဖို႕ရာသံုးစြဲသင့္တဲ့ အလြယ္တကူမွတ္ႏိုင္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္လည္ရွင္းျပရရင္

၁။ ပထမဆံုး ကိိုရရွိတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ရွိရာ မူရင္းဆိုဒ္၊ ဘေလာက္၊ အီးေမး စသျဖင့္ မူလေနရာဟာ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမႈအတိုင္းအတာ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆိုတာကိို ျပန္လည္သံုးသပ္ပါမယ္ ဆိုတဲ့အပိုင္း မွာ ကိုယ့္ထံကိုေရာက္လာတဲ့သတင္းဟာ၊ ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြတာျဖစ္ေစ၊ တဆင့္ေရာက္ရွိလာျခင္းျဖစ္ေစ ယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ပထမအဆင့္အေနနဲ႕ သံုးသပ္ေပးရမယ္ ဆို တာ ကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ – - ကိုုယ္မသိတဲ့ ေမးအေကာင့္တခုကေန ေဖာ္ေ၀ါ့ေမးရရွိလာတဲ့သတင္းအခ်က္အလက္တခုဟာ လတ္တေလာအေနျဖင့္ ယံုၾကည္ဖြယ္မရွိႏိုင္ဘူးဆိုတာ ပါဘဲ။ တကယ္လို႕ ဒီသတင္း အခ်က္အလက္ကို စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ အတည္ျပဳႏုိင္ရန္အတြက္ ဒုတိယအဆင့္ကို ဆက္လက္ၿပီးလုပ္ေဆာင္သင္ပါတယ္။

၂။ အလားတူသတင္းမ်ိဳးဟာ အင္တာနက္ေပၚက ဘယ္ေနရာေတြမွာေဖာ္ျပမႈရွိတယ္ဆိုတာကို search engine အသံုးျပဳၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ရွာေဖြသင့္ပါတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းက အထက္မွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ အေျခ အေနေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့အပိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ရရွိတဲ့အခ်က္အလက္နဲ႕ ကိုက္ညီမယ္ထင္ရတဲ့ အေရးပါတဲ့ စကားလံုးကိို အသံုးျပဳၿပီး ဒီသတင္းအခ်က္အလက္ေတြဟာ အင္တာ နက္ေပၚမွာ ဘယ္တုန္းကရွိခဲ့တဲ့သတင္းလဲ၊ လတ္တေလာျဖစ္ေပၚေနတာလား၊ ဆိုတာေတြကို ကမၻာ့ သတင္းမ်ား ကို ကိုးကားႏုိင္မယ့္ အေျခအေနျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရွာေဖြေပးရမယ္လို႕ ေျပာခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွ သာ ကိုယ့္ထံေရာက္လာတဲ့အခ်က္အလက္၊ ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြတဲ့အခ်က္အလက္ဟာ အတုအေယာင္လား၊ ေဟာင္းေနၿပီျဖစ္တဲ့အခ်က္အလက္လားဆိုတာကို up to date ဆင္ျခင္ႏိုင္မွျဖစ္ပါတယ္။

၃။ ထိုသတင္းမ်ားရဲ႕ ျခားနားခ်က္ေတြကို သံုးသပ္ပါမယ္ ဆိုတဲ့အပိုင္းမွာေတာ့ ပထမရရွိတဲ့အခ်က္အလက္နဲ႕ ဒုတိယအႀကိမ္မွာ ကိုယ္ရရွိတဲ့အခ်က္အလက္ေတြရဲ႕ ျခားနားခ်က္ေတြကို တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးရမွာျဖစ္ ပါတယ္။ ဥပမာအေနနဲ႕ အီရတ္ႏိုင္ငံက ေစ်းတခုမွာ ကားဗံုးေပါက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို စတင္ရရွိတယ္ဆိုပါစို႕၊ဒုတိယ အခါကိုယ္ရွာေဖြတဲ့အခါမွာ ဒီကေန႕သတင္းမ်ားထဲမွာ အီရတ္ကားဗံုးေပါက္တယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ အမွန္တကယ္ရွိေနမယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပထမအခ်က္အလက္မွာေတာ့ ေစ်းတခုမွာလို႕ဆိုေပမယ့္ ေနာက္တခုမွာေတာ့ စတိုးဆိုင္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ အဒီအခါမွာ ကိုယ္က ဘယ္လို သံုးသပ္မယ္ဆိုတာ ဟာအေရးႀကီးပါတယ္။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ကားဗံုးေပါက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ ပထမရရွိတဲ့ အခ်က္အလက္မွာ ဓါတ္ပံုပါ၀င္ေနတယ္ဆိုပါစို႕၊ ဒုတိယအခ်က္မွာ ဓါတ္ပံု မပါ၀င္ လာဘူး၊ ဒါဆိုရင္အဲဒီပံုအတြက္လဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕စစ္ေဆးေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပထမသတင္းမွာ လူ 5 ဦးေသဆံုးတယ္လို႕ေဖာ္ျပေပမယ့္၊ ဒုတိယသတင္းမွာ လူ 3 ဦးေသၿပီး 2 ဦးဒဏ္ရာ ရတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ကိုေရးထားမယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆင္ျခင္ရမွာက အတည္ျပဳလို႕မရေသးတဲ့ သတင္းအရ လူ ၃ ဦးမွ ၅ဦးေသဆံုးျပီး ဒဏ္ရာရသူအနည္းငယ္ရွိတယ္လို႕သာ ယူဆလို႕ရပါမယ္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႕ သံုးသပ္ခ်က္ျဖစ္ၿပီး ဘယ္သူမွ ေရးထားတဲ့အခ်က္အလက္မဟုတ္တဲ့အသစ္ျဖစ္ေနၿပီဆိုတာလဲနားလည္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ကေနၿပီး ဆက္လက္ၿပီး သိရွိေစလိုတဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင္း ဒီသတင္းကို လက္ဆင့္ ကမ္းမယ္ဆိုရင္ မူရင္းေဖာ္ျပခ်က္ကို တိုက္ရိုက္ ကူးယူသည္ျဖစ္ေစ ျပန္လည္ကိုးကားသည္ျဖစ္ေစ လက္ဆင့္ကမ္းသူမွာ ဒီသတင္းရဲ႕တာ၀န္အခ်ိဳ႕ရွိလာၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ရွာေဖြေနဆဲမွာဘဲ သတင္းအခ်က္ အလက္ကို သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံကေနၿပီး တရား၀င္ေဖာ္ျပလာရင္ေတာ့ ဒါဟာ တရား၀င္သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေသဆံုးဒဏ္ရာ ရရွိသူမ်ားကို အတိအက်ျပန္လည္ေဖာ္ျပႏိုင္ပါတယ္။ သို႕ေပမယ့္ ကိုယ္ကေနၿပီး ထုတ္ျပန္ ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြထက္ပိုမို ေသဆံုးႏိုင္တယ္လို႕ယူဆရင္ ဒီအခ်က္အလက္ကို တိုက္ရိုက္သံုးစြဲမႈမရွိေစရဘဲ ကုိယ္တိုင္သံုးသပ္ခ်က္အျဖစ္သာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

၅။ ကိုယ္တိုင္ကေနၿပီး အထက္ပါနည္းလမ္းေတြနဲ႕ ဆင္ျခင္သံုးသပ္မႈမ်ားျပဳလုပ္ၿပီးရရွိလာတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ကုိယ္တိုင္က တာ၀န္ယူႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့အခါမွာ ဒီအခ်က္အလက္ေတြကို ဆက္လက္ ၿပီး လက္ဆင့္ကမ္းေဖာ္ျပႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုေဖာ္ျပမႈမွာ ကိုယ္ဘာအတြက္ေဖာ္ျပတယ္ဆိုတဲ့ အာေဘာ္ဟာ ဒီသတင္းေရးသားတဲ့ အေရးအသားေတြေပၚမွာ ရွိေနမယ္ဆိုတာကို သတိထားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဆက္လက္ၿပီး သိေစလိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာအေပၚ အျခားသူမ်ားအျဖင့္ မည္သို႕ ရရွိႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ေပးစြမ္းမႈျဖစ္ပါတယ္။

၆။ ကိုယ္တိိုင္အသိနဲ႕ဆင္ခ်င္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့သတင္းေတြကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိမရွိကို စဥ္းစားႏိုင္တဲ့ ပံုမွန္အသိနဲ႕ ျပန္လည္ၿပီး အလ်င္ျမန္ဆံုး ဆံုးျဖတ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုသတင္းေတြက သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္နဲ႕ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသူတို႕ ေတြရဲ႕သတင္းေတြျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

အေၾကာင္းအရာေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ကိုစံုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ဆီမွာ အင္တာနက္အသံုးျပဳတဲ့သူေတြ မ်ားလာတယ္ဆုိတာကေတာ့ ဘာအခ်က္အလက္မွေကာက္ဖို႕မလိုေလာက္ေအာင္ ကိုသိသာထင္ရွားလြန္း လာပါတယ္။ ဒီအတြက္ လတ္တေလာအေျခအေနကို ျပန္ၿပီး သံုးသပ္မယ္ဆို ဒီလိုတိုးတက္လာတဲ့ အသံုးျပဳသူအေရအတြက္ဟာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းမ်ိဳးနဲ႕ေစ်းကြက္တခုေပၚထြန္းထြက္ေပၚလာမယ္ဆိုတာကို ေတြးေတာ ၾကည့္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ အသံုးျပဳသူမ်ားနည္းတူ တရွိန္ထိုးတက္လာတာက အင္တာနက္ကေဖး စီးပြားေရးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာျဖစ္ေနၾကအတိုင္း နည္းနည္းေလာက္ အျမတ္အစြန္း ရတဲ့ လုပ္ငန္းတခုေပၚလာၿပီဆိုတာနဲ႕ ၀ိုင္းၿပီး အင္နဲ႕အားနဲ႕ လိုက္လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ဆိုလဲမမွားပါဘူး။ ျပည္တြင္းမွာ လူတိုင္းအင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္ကို တပ္ဆင္မသံုးႏိုင္ဘူး၊ အိမ္တိုင္းမွာ ကြန္ပ်ဳတာ ၀ယ္ၿပီးမသံုးႏိုင္ေသးဘူး ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြက အဲဒီေစ်းကြက္ကို ဆက္လက္အားေကာင္းေအာင္ေထာက္ပံ့ေပးေနဦးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေစ်းကြက္လိုအပ္ခ်က္ထက္ေက်ာ္လြန္လာတဲ့ အင္တာနက္ကေဖး စီးပြားေရးဟာ ထင္ထားသေလာက္ တိုးတက္မႈမရွိပါဘူး။ ျပည္တြင္းကြန္ပ်ဳတာေစ်းကြက္ထဲမွာ ၿပီးခဲ့လအနည္းငယ္က ေစ်းႏႈန္းက်ဆင္းမႈမ်ားရွိေနခဲ့သည့္တိုင္ ဆက္လက္ၿပီးတိုးခ်ဲ႕လာတဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္ အေရ အတြက္က ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကနဲ႕စာရင္ အနည္းငယ္ေလ်ာ့ က်လာ တယ္လို႕ ေလ့လာသိရွိရပါတယ္။ သို႕ေပမည့္ တကိုယ္ေရ ကြန္ပ်ဳတာ၀ယ္ယူတပ္ဆင္မႈကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ထက္စာရင္ ၂၀၀၉ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာ တိုးတက္လာခဲ့ၿပီး ႏွစ္၀က္အေက်ာ္မွာေတာ့ ျပန္လည္ အားေပ်ာ့သြားတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါကလဲ စီးပြားေရးအေျခအေနမ်ားနဲ႕ ကြန္ပ်ဳတာႏွင့္ဆက္ဆက္ပစၥည္းမ်ား အနည္းငယ္ေစ်းတက္လာတာလဲပါရွိပါတယ္။ သို႕ေပမယ့္ အဲဒီေစ်းကြက္ဟာ အလားအလာ ေကာင္း ေနဆဲျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္မွာ တႏွစ္ကို သံုးႀကိမ္ေလာက္ျပဳလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ နည္းပညာျပပြဲအမည္ခံ ေစ်းေရာင္းပြဲေတြမွာ တကိုရည္ကြန္ပ်ဳတာ ၀ယ္ယူမႈဟာ အၿမဲတမ္း တစ္ဆြဲလ်က္ရွိပါတယ္။ ဒီလို တကိုယ္ေရကြန္ပ်ဳတာ ၀ယ္ယူမႈေစ်းကြက္မွာ လက္ေတာ့ေတြကို ပိုမိုသံုးစြဲလာတာေတြ႕ႏိုင္ၿပီး တပတ္ရစ္လက္ေတာ့ေစ်းကြက္ဟာလဲ အရင္ႏွစ္မ်ားထက္ အေျခအေနေကာင္းေနခဲ့ပါတယ္။ တကိုယ္ေရ ကြန္ပ်ဳတာ ၀ယ္ယူမႈတိုးတက္လာ တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းခံကေတာ့ အင္တာနက္ဆိုင္ေတြမ်ားလာတာနဲ႕ ပတ္သက္မႈရွိပါတယ္။ အင္တာနက္ဆိုင္ေတြဟာ သင္တန္းမတတ္ႏိုင္သူ ေတြကြန္ပ်ဳတာ၀ယ္မသံုးႏိုင္သူေတြအတြက္ စမ္းသပ္ရာ ကြင္းျပင္ ႀကီးနဲ႕တူပါတယ္။ ဒီပစၥည္းေတြကိုေန႕စဥ္ထိေတြ႕ယဥ္ပါးမႈဟာ တကိုယ္ေရကြန္ပ်ဳတာ ၀ယ္ယူမႈရွိလာေစဖို႕အတြက္ တြန္းအားတရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အသံုးျပဳသူေတြအေနနဲ႕ ကြန္ပ်ဳတာအေၾကာင္းကို သိရွိလာရာမွ ေန႕ စဥ္ လိုအပ္ခ်က္နဲ႕ ကိုက္ညီတဲ့ ဒီပစၥည္းေတြကို ပိုင္ဆိုင္လိုမႈဟာလဲ တစိတ္တပိုင္းပါ၀င္ပါတယ္။ ဒါေတြရဲ႕ အျပန္အလွန္အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကေတာ့ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူေတြ ဆက္လက္တိုးပြားေနတာျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္အသံုး ျပဳရင္း ေဖ်ာ္ေျဖမႈ ေပးစြမ္းႏိုင္လာတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အနာဂါတ္ေစ်းကြက္ႀကီးအတြက္ အလားအလာေကာင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္သံုးသူေတြ မ်ားလာတာနဲ႕အမွ် နည္းပညာ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့ သင္တန္းေတြ ၊ ဥပမာ web design, programming , networking စတဲ့ သင္တန္းေတြ အတြက္ ပိုေကာင္းတဲ့ ေစ်းကြက္တခု ကိုျဖစ္ ထြန္း ေစပါတယ္။ သို႕ေပမယ့္ ဒီလိုသင္တန္းေတြမွာ ေရရွည္သင္တန္းမ်ားနဲ႕ ကာလတိုသင္တန္းမ်ားမွာေတာ့ ကာလတိုသင္တန္းမ်ားျဖစ္တဲ့ အင္တာနက္အီးေမးသင္တန္းေတြ၊ နက္ေ၀ါ့ကင္း တလ သင္တန္းေတြက ပိုၿပီး ေတာ့ အေျခအေနေကာင္းပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ဒီသင္တန္းမ်ားရဲ႕ သင္တန္းခ်ိန္တိုေတာင္းမႈနဲ႕ လက္ေတြ႕အသံုး၀င္မႈေတြက ဒီဘက္ေခာတ္မွာရွိတဲ့ လူတန္းစားေပါင္းစံုကို အသိပညာအတတ္ပညာ ေလ့ လာမႈမွာ ပိုမိုအဆင္ေျပေစလို႕ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကာလတိုသင္တန္းမ်ားကိုတိုးခ်ဲၿပီး သင္တန္းအသစ္မ်ားကိုလဲ နည္းပညာ မ်ားနဲ႕ေလ်ာ္ညီစြာ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ေပၚထြက္ လာဦးမယ့္ေစ်းကြက္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ အင္တာနက္၀က္ဆိုဒ္မ်ား ေရးဆြဲတဲ့လုပ္ငန္းျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ အင္တာနက္ယဥ္ေက်းမႈစတင္ထြန္းကားခ်ိန္ကစလို႕ ဒီလုပ္ငန္းက တပါတည္းထြက္ ေပၚလာခဲ့ေပမယ့္ လက္ရွိ္အေနအထားအရ သိပ္ၿပီးအားရစရာမေကာင္းတဲ့ေစ်းကြက္တခုျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္သံုးသပ္ဖို႕လိုတဲ့ ေစ်းကြက္ေဟာင္းတခုျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္ ထဲမွာ ရွိတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ဖလွယ္ဖို႕လို႕ေျပာၾကတဲ့အခါမွာ ဒီ၀က္ဆိုဒ္ေတြရဲ႕အခန္းက႑က ေတာ္ေတာ္ေလးကိုအေရးပါတယ္ဆိုတာသိႏိုင္ပါတယ္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္အမ်ားစုကသာ သံုးစြဲတဲ့ ဒီေစ်းကြက္ဟာ အနာဂါတ္မွာ ပိုမိုလွပလာ ဖို႕ ဒီထက္ရိုးရိုးသားသားလုပ္ေဆာင္ဖို႕လိုတာ ေတြ႕ပါတယ္။ အင္တာနက္ထဲမွာ ေၾကာ္ျငာပါဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္အစား ဘာေၾကာင့္သင္အင္တာနက္ေပၚမွာ ေၾကာ္ျငာသင့္သလဲဆိုတဲ့ စကားရပ္ကို တြင္က်ယ္စြာ အသံုး ျပဳလာႏိုင္ဖို ဒီေစ်းကြက္ထဲက သူေတြ ျပန္ၿပီး စဥ္းစားဖို႕လိုပါတယ္။ လမ္းမေပၚမွာ ေထာင္ထားတဲ့ ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ ေလာက္မွ အျဖစ္မရွိခဲ့ရင္ ဒီအင္တာနက္၀က္ဆိုဒ္ေတြကို တကယ္အကုန္အက်ခံေရးဆြဲႏိုင္ တဲ့ ေရရွည္ေဖာက္သည္ေတြျဖစ္တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြဟာ သူတို႕ကုန္ပစၥည္းရဲ႕ေစ်းကြက္ေၾကာ္ျငာနဲ႕ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းေတြကို အင္တာနက္ေပၚမွာ ထားရွိဖို႕ ဆက္လက္၀န္ေလးေနမွာဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကိစၥဟာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႕ ျပန္ၿပီး တည္ေဆာက္ေပးရမယ့္ ေစ်းကြက္တခုျဖစ္ပါတယ္။ သို႕ေပမယ့္ ဒီလုပ္ငန္းက အဓိကေရရွည္ ေဖာ္သည္ေတြကို မ်က္စိက်လာႏိုင္မယ့္ေစ်းကြက္တခုျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုးတခု ကေတာ့ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူမ်ားလာတာဟာ တကယ့္ အင္တာနက္စီးပြားေရးအတြက္ အခြင့္အလမ္းဘဲျဖစ္ပါတယ္။ အရင္းအႏွီးနည္းနည္းနဲ႕ ဒီေလာကမွာ ေစ်းကြက္ေတြျဖန္႕က်က္ႏိုင္ပါတယ္။ လူသြားလူလာမ်ားတဲ့လမ္းမႀကီးေပၚမွာ တည္ခင္းေရာင္းခ်တဲ့ေစ်းဆိုင္ေတြဟာ စီးပြားေရးတြက္ေခ်ကိုက္ၾကသလို ဘဲ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူမ်ားမ်ားရွိလာတာဟာ ၀က္ဆိုဒ္ေတြ လက္ရွိအေနအထားထက္ ပိုၿပီး တိုးတက္လာေစမယ့္ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက ၀က္ဆိုဒ္ေရးဆြဲတဲ့လုပ္ငန္းနဲ႕မဆိုင္တဲ့ ဆိုဒ္ေတြကို ဖြင့္လွစ္ၾကမယ့္ သူေတြ ေနာက္တနည္းအားျဖင့္ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူေတြကို ၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ပိုမိုေပၚထြက္လာေစေရး ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူေတြအေနနဲ႕ ထိုင္ရာမထ အင္တာနက္ထဲမွာ လိုခ်င္တာရဖို႕ဟာက ခ်က္ျခင္းေတာ့လြယ္ကူမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အင္တာနက္ေပၚမွာ ကိုယ့္အမိဘာသာ စကားနဲ႕ေရးသားထားတဲ့အေၾကာင္းအရာအခ်က္အလက္ေတြ ပိုမိုရွိမွသာ ဒီအခ်က္အလက္ဟာ ပိုၿပီး တိုးတက္ျပည့္စံုလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျခင္းေတာင္းကႀကီးၿပီး ပန္းသီးတလံုးထဲ ထည့္ထားရင္ ပန္းသီးဘဲ ရွာေတြ႕မွာ ပါ။ အသီးမ်ိဳးစံုထည့္ထားတဲအခါ ကိုလိုခ်င္တဲ့ အသီးကို အလြယ္တကူ ရွာၿပီးစားရံုပါဘဲ။ ဒီသေဘာတရားက ရိုးရွင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ အင္တာနက္ယူဇာေတြအသံုးတည့္မည့္ ဆိုဒ္ေတြ ပိုမို ဖန္ တီးေပးၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလိုလို သူတို႕လိုခ်င္တာကို ၀န္ေဆာင္မႈေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာ ေတြက က်ယ္ျပန္႕ပါမယ္။ လတ္တေလာ ကၽြန္ေတာ္တို႕လုပ္ေပးႏိုင္တာရွိပါတယ္။ သူတို႕သိခ်င္တဲ့ လိုခ်င္တဲ့ အခ်က္ အလက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေျပာျပႏိုင္ရပါမယ္။ ဒါက တကယ္ဘဲ အသံုးတည့္လာတည္ဆိုတာ သိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူတို႕ေတြအတြက္ အျပင္ေလာကနဲ႕ႏွွီးႏြယ္ေနတဲ့ ေရာင္းေရး ၀ယ္တာေတြကို ဒီအေပၚကို ဆြဲသြင္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ဖန္တီးေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အေျပာလြယ္သေလာက္ အလုပ္ခက္တယ္ဆိုတာကို သိေပမယ့္ ဒီေစ်းကြက္က တေန႕တျခားတိုးေနတယ္ဆိုတာ ေမ့ထားလို႕မရပါဘူး၊ ဒီေပၚက ပရိတ္သတ္အတြက္ ဒီေပၚက ေဖာက္သည္ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေစ်းကြက္တခု ကိုအလ်င္အျမန္ျဖစ္ထြန္းေအာင္ လုပ္ဖို႕လိုကိုလိုအပ္ေနပါတယ္။

တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ေနက ပူလာၿပီ။ ေနပူမိုးရြာ ေရြးလို႕မရေပမယ့္ ေနကေလးသာေနရင္ အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္ ေျပတယ္။ ေက်ာပူေနေပမယ့္ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတာ ဒီလိုေနသာတဲ့ေန႕ကေလးေတြဘဲေလ။ ကိုယ့္လုပ္ငန္း ေဆာင္တာေတြကို စတင္ဖို႕အတြက္ပထမဆံုးလုပ္ရမွာက တြန္းလွည္းအပ္ထားတဲ့ဆီမွာ ကိုယ့္တြန္းလွည္း ကိုယ္ သြားယူဖို႕ဘဲ။ တြန္းလွည္း ကလဲ ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္းေလးမရွိေတာ့ တေန႕တေန႕ တြန္းလွဲ ထဲမွာ ပစၥည္း နဲနဲေလာက္မ်ားလာတာနဲ႕ ခဏခဏ ပစၥည္းေတြ လာပစ္ရတာ တြက္ေျခမကိုက္လွဘူးေလ။ တခါပစ္ရင္ ငါးရာေပး ေပးေနရတာကတေၾကာင္း ၊ အႀကိမ္ႀကိမ္လာပစ္ေနရလို႕ေမာၿပီးအခ်ိန္ကုန္တာကတေၾကာင္းနဲ႕ ေတြးရင္းေတြးရင္း စိတ္ပ်က္မိတယ္။ မနက္စာအျဖစ္ တရာတန္ သၾကားပလာတာတခ်ပ္ကို ကမန္းကတန္း ၀ယ္စားလိုက္တယ္။ အခ်ိန္ရေသးရင္ေတာ့ ဘူတာနားက တခ်ပ္ ၅၀ တန္တိုရွည္တခ်ပ္ေလာက္ေတာ့ စား ခ်င္ေသးတာ။ ေစာင့္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ဘူးေလ။

အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီးရင္ေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္ကို စေတာ့မယ္။ ေတာ္ၾကာ သူမ်ားဦးသြားရင္ ကိုယ့္ေဖာက္ သည္ပ်က္ မွာလဲေၾကာက္ရတယ္။ ေဖာက္သည္ပ်က္ရင္ ၀င္ေငြမေကာင္းေတာ့ဘူး၊ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ၈ ထပ္တိုက္ ၆ လံုးေလာက္ေဖာက္သည္ရခ်င္တာ။ ဒါေပမယ့္ တကမ္းတမ္းေတာ့ ၈ လႊာတက္လိုက္၊ ၆ လႊာတက္လိုက္နဲ႕ တခန္းတခန္း ကို တခါတက္ပါမွ ၁၀၀ ၊ ၂၀၀ ေလာက္အျပင္ပိုမရဘူး။ သို႕ေပမယ့္လို႕ သူတို႕ပစ္တဲ့ ပစၥည္းေလး ေတြထဲက ပုလင္းတို႕၊ ပလတ္စတစ္တို႕ ၊ ဘီယာဘူးခြံတို႕ကို ျျပန္သြင္းရင္း လွည့္ပတ္ေနရတာ။ တေန႕ ကို ၂ ေထာင္ေလာက္ရဖို႕ တက္လိုက္ဆင္းလိုက္၊ တြန္းလိုက္ဆြဲလိုက္နဲ႕ ေန႕လည္သာသာေလာက္ထိ ကိုလုပ္ရတာဘဲ။ ဒါေပမယ့္ တလလံုး၀င္ေငြကို တြက္လိုက္ရင္ေတာ့ ေတာ္ရံု ဘြဲ႕တခုေလာက္ရထားတဲ့ သူတေယာက္ရဲ႕ ၀န္ထမ္းလစာေလာက္ကို ၀င္တဲ့အတြက္ ကုိယ္လို ၃ ၊ ၄ တန္းေအာင္ ေသစာရွင္စာ ေလာက္ ဖတ္တတ္တဲ့ သူတေယာက္အေနနဲ႕ကေတာ့ မဆိုးဘူးေျပာရမွာဘဲ။ ကဲပါေလ – တျခားေတြးေနလို႕မျဖစ္ပါဘူး၊

စားေန၀တ္ ျပည့္စံုမွ လူတေယာက္က ဘ၀ ျပည့္စံုမွာတဲ့ ။ အဲဒီထဲက စားစရာေလး အရင္ျပည့္စံုေအာင္ ကုိယ့္ရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈေလး အတြက္ ထြက္လိုက္ဦးမယ္။ မနက္မနက္ဆို ရက္ကြက္ေတြထဲမွာၾကားေနရတဲ့ သူလိုကိုယ္လို အသံအတိုင္းပါဘဲ

အမေရ- – - အမိႈက္ ပစ္ၾကဦးမလား —- အမိႈက္

ေရအေၾကာင္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေရနဲ႕ပတ္သက္တဲ့စကားပံုေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ထမင္းအသက္၇ ရက္၊ ေရအသက္ တမနက္ ဆိုတာမ်ိဳးကေန၊ ေရမရွိတဲ့အရပ္မွာ ေခ်းပါသလို ဆိုတာမ်ိဳးအထိဘဲ။ လူတေယာက္ ရဲ႕  ကိုယ္ခႏၱာ ဖြဲ႕စည္း ပံုမွာ ေရဓါတ္က ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိတယ္၊ ကမၻာႀကီးတခုလံုးကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ၃ ပံု ၂ ပံုက ေရ ေတြရွိေနတယ္။ အဲဒီေလာက္ေရေတြ မ်ားေနတာေတာင္ ဒီမွာကေတာ့ အာဖရိက ကအတိုင္းဘဲ၊ တခါတေလ က်ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆဟာရ သဲကႏၱာရထဲေရာက္ေနသလို ခံစားမိတယ္။

ေရေပါတဲ့အရပ္က လာတယ္လို႕ေတာ့မေျပာခ်င္ေပမယ့္၊ ရန္ကုန္သားပီပီ ခ်ိဳးျဖဴေရေလး အရန္သင့္ သံုးလာတာက အေလ့အက်င့္ျဖစ္ေနေတာ့ ခ်ိဳးျဖဴေရ မရတဲ့သူေတြ အ၀ီစိ ေရသံုးရင္ ဟိုဟာျဖစ္သေလး ဒီဟာ ျဖစ္သေလး အသားမဲတယ္ ဘာျဖစ္တယ္နဲ႕ ေခ်းထူျပတတ္ခဲ့တယ္။ ကိုေရႊခ်ိဳးျဖဴေရကေတာ့ အခုအခ်ိဳးမေျပျဖစ္လာတာ ၾကာခဲ့ေပမယ့္ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ပီပီ သည္းၿငီးခံၿပီး ေနေန လိုက္တာ အခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ကုန္ စျပဳ ေနပါၿပီ။ အ၀ီစိေရကမွ လိုခ်င္ခ်က္ျခင္း ေမာ္တာသာ ေကာက္ေမာင္းလိုက္ ေ၀ါ ကနဲ ေ၀ါကနဲ။

မီးလာတာမမွန္တဲ့အခါမွာ ေရကပါေနာက္ဆက္တြဲ လိုက္မမွန္ေတာ့ဘူးေလ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ျမန္မာေတြ မ်ားတဲ့ အထင္ကရ အရပ္ျဖစ္တဲ့ ေက်ာက္ေျမာင္း ကိုေရာက္ေတာ့မွ အရင္ကတည္းက နာမည္ဆိုးနဲ႕ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ( မီးမလာ ေရပ်က္ ရပ္ကြက္ အျဖစ္ ) အေၾကာင္း ကိုအခုမွနဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕  ျဖစ္ေတာ့တာဘဲ။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးရဲ႕ ၂၁ ရာစုစတိုင္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ပိုင္းမီးေပးေနမႈေတြကို ဟတ္ကာေတြမ်ား လက္ကလိလိုက္ တာလားမသိဘူး၊ မီးလာတာက မမွန္ဘူး၊ တခါတေလ ၂၄ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာေအာင္ လိုင္း ေအာက္ တတ္တယ္။ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာေတာ့တကယ္ပါဘဲ။ မီးလာမယ့္ေန႕မွာမီးမလာ၊ မီးပ်က္တဲ့ေနမွာ ေတာ့ လံုး၀ မျမင္ရ ျဖစ္။ ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြ စိတ္ပ်က္ဖို႕ေပါ့ေလ။

ေက်ာက္ေျမာင္းကို စမေျပာင္းခင္မွာဘဲ ဒီေရကိစၥကို သိထားတာ၊ ထင္ထားသေလာက္ေတာ့ဆိုးမယ္ မထင္ ဘူးေပါ့။ ေရာက္တဲ့ေန႕မွာဘဲ မီးပ်က္ေနတာနဲ႕ မီးစက္နဲ႕ေရေမာင္းတင္လိုက္တာ ၆ ေထာင္ထြက္သြားတယ္။ ဒီလို မွမတင္ရင္ အိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီး ေရေမာင္းတင္ရေတာ့မွာမို႕ ပိုက္ပိုက္ဘဲ အကုန္ခံလိုက္တာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ အဆင္ ေျပသြားမယ္ေပါ့ေလ။ အဲ – ကိုေရႊမီးကေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္း မလာဘူး၊ ေျပာင္းလာေတာ့ပိုဆိုးေရာ။ ဒါနဲ႕ အျခား အလုပ္ေတြမလုပ္ႏိုင္ဘဲ ေရေမာ္တာကို ေသခ်ာေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္၊ ( ကုန္လိုက္တာလဲ ေသာက္ေသာက္လဲ) ဟိုပိုက္ေခါင္းက ေကာင္းေတာ့ ဒီပိုက္ဘက္ကပ်က္၊ ဒီဘက္ကေကာင္းေတာ့ ဟိုနားကေရယို၊ အဲဒါဘဲ ၃ ရက္ေလာက္ အခ်ိန္ကုန္ေအာင္လုပ္လိုက္ရတယ္၊ အားလံုးလဲေကာင္းေရာ မီးညဘက္လာမယ့္ ေန႕ကို ေစာင့္ၿပီး ေရနဲ႕ငါနဲ႕ ေတြ႕ၾက ၿပီဆိုၿပီး ေစာင့္လိုက္တာ။ တညလံုး အိပ္ေရးပ်က္ေအာင္ေစာင့္တာေတာင္ ေရက မနက္ ၅ နာရီ မီးပ်က္ခါနီးမွ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ဘဲရလိုက္တယ္။ ( ဒီလိုဘဲ ညဘက္မွေရရတယ္လို႕ အမ်ားကေျပာၾကတယ္ေလ)။

ေနာက္ရက္လဲက်ေရာ မီးကမလာ၊ လာတာကတခုဘဲရွိတယ္။ လမ္းေရရရွိေရး ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး အလွဴခံေပါ့။ တကယ္ဘဲ ကိုယ္တေယာက္ထဲေရမရတာမဟုတ္ဘူး။ က်န္တဲ့သူေတြကလဲမရဘူး။ ျမန္မာေတြမ်ား ဘာသာေရး ကိုင္းရႈိင္းပံုမ်ား ေန႕စဥ္ဘ၀လုပ္ေဆာင္ခ်က္မွာေတာင္ ဘုရားစကားေမ့မထားဘူး၊  ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး တယ္ေလ။ ဘုရားကေဟာထားတာဘဲ ၊ အတၱာဟိအတေႏၱာနာေထာ တဲ့၊ ကိုယ့္အား မွကိုယ္မကိုးရင္ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ၊ ေရမီး အစံု ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးတာဘဲ ၊ ဒါေပမယ့္ စီးပြားေရးက မေကာင္းေတာ့ ယိုင္ရြဲ႕ေနတာပါဘဲ၊ တင္းထားစမ္း တင္းထားစမ္း၊ ကိုယ့္ စိတ္ကိုယ္အားတင္းေပးရတာေပါ့။

ေက်ာက္ေျမာင္းမွာေတာ့ အေအာင္ျမင္ႏိုင္ဆံုးေသာ စီးပြားေရးကိုေရြး ခ်ယ္မယ္ဆို ေရပိုက္ျပင္တဲ့သူ၊ ေရေမာ္တာ ျပင္တဲ့ သူနဲ႕ မီးစက္ငွားသူ သာလုပ္လို႕အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။ မီးစက္အေသးနဲ႕တင္ရင္ တနာရီ ၄ ေထာင္၊ မီးစက္ ႀကီးရင္ ၆ ေထာင္၊ အထပ္ျမင့္တဲ့သူေတြက အႀကီးနဲ႕မွ ျဖစ္ပါတယ္။ မီးစက္ အႀကီးကို ဘယ္နင္းမွမ၀ယ္ ႏိုင္ေတာ့ ေအာင့္အီးေနရတာေပါ့။ မီးစက္အေသးေလး နဲ႕ဆို ေနာက္ေမာ္တာအေသးေလးတခု ထပ္ထုိင္၊ သူမ်ားေတြလို မီးပ်က္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကို္ယ္တေယာက္ထဲ ေအးေဆးေရတင္၊ စိတ္ကူးၾကည့္တာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႕  လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ကတင္ထားတဲ့မရွိမယ့္ရွိမယ့္ေရကေလးကို ေခၽြတာသံုးၿပီး၊  လာတဲ့ဧည့္သည္ေတြကို ေရမသံုးရေအာင္ ေျပာဆိုလိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး အကုသိုလ္ မ်ားပါတယ္။ ေရေတာင္မသထာတဲ့ သူျဖစ္ ေရာ။ ( မယံုရင္တိုလီေလးကိုေမးၾကည့္ )။ ေနာက္ဆံုး ေလွာင္ထားတဲ့ေရမ်ားလဲကုန္ေရာ၊ အေပါ့သြားၿပီး တာေတာင္ ဘယ္လိုေရေဆးရမလဲ ဆိုၿပီး စဥ္းစားရတဲ့ အျဖစ္ ကိုေရာက္လာေတာ့တယ္။ ( ေက်ာက္ေျမာင္း သူေတြ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ စဥ္းစားမိလား ) ဒီလိုဒီလို ျဖစ္လိုက္တာ မျဖစ္ေခ်ဘူးဆိုၿပီး ေသာက္ေရအတြက္ ၀ယ္ထားတဲ့ ေသာက္ေရသန္႕ လီတာ ၂၀ ၀င္ဘူးႀကီး ၂ ဘူးရွိတာနဲ႕၊ အဲဒါေတြကို ေရခ်ိဳး၊ အိမ္သာမွာ သံုးဖို႕  မျဖစ္ မေန ႀကံလိုက္ရေတာ့တာေပါ့။ ေရတဘူး ကို ၅၀၀ ၊ ၂ ဘူးဆိုေတာ့ ၁၀၀၀ ထြက္ေရာ၊ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့ ေရ ေရ၊ အရပ္ထဲမွာေျပာေနတဲ့့ ပိုက္ဆံကို ေရလို႕ ေခၚတဲ့ေရ၊ အဲဒီေရမရွိရင္လဲ ကုန္ခ်င္တာေတြအတြက္ မျဖစ္ဘူး၊ အခု ေျပတဲ့ ခ်ိဳးဖို႕ ေရ ေသာက္ဖို႕ေရ မရွိရင္လဲမျဖစ္ျပန္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ေရ ေရ ၊ ေရသာမရွိရင္ ကုိယ့္ ဘ၀ ေတာ့ ခန္းေခ်ာက္မြဲျပာက်ေတာ့မွာဘဲလို႕ေတြးရင္း၊ ေရတင္ဖို႕ေစာင့္လိုက္ဦးမယ္၊

၀ါး  —- လွား  — လွား — ( သမ္းတာေနာ္ – အိပ္ခ်င္လို႕  )

ဘီယာတခြက္မကုန္ခင္မွာ ကေလးေလးတေယာက္ အနားမွာလာရပ္တယ္၊ ” ထမင္းဖိုးေလးသနားပါ အကိုႀကီးရယ္” တဲ့၊ ေဘာင္းဘီေနာက္ဖက္ထဲက ကၽြမ္းထိုးေမွာက္ ခံုျဖစ္ေနတဲ့ ခပ္ပါးပါး ကုိယ္ပိုင္ေငြ ေတြ ကို ထုတ္ၾကည့္ရင္း လိုက္ရွာၾကည့္ေတာ့ အေၾကြတစက္မွ မရွိဘူး။ ရပ္ေနတဲ့ေကာင္မေလးကေျပာတယ္၊ ” တရာေတာ့ေပးပါအကိုႀကီးရယ္၊ ငါးရာတန္ေပးလိုက္၊ သမီး ၄၀၀ ျပန္အမ္းေပးမယ္” တဲ့။ ခက္တာဘဲ ကေလး မရယ္။ မင္းလို ျပန္အမ္းစရာ ေလးရာေတာင္ တခါတေလ ငါ့မွာမရွိတတ္ဘူး။ ငါအခုမွစားမွာေလ ေတာ္ၾကာေနျပန္လွည့္ခဲ့ ၿပီးေတာ့ေပးမယ္လို႕ အလွဴခံကို အေၾကြးျပန္ထားလိုက္မိတယ္။ ေကာင္မေလးလဲ ခ်ာ ကနဲ ျပန္ထြက္သြားတယ္။ ေသာက္ေနတဲ့ ဘီယာတခြက္ကေတာ့ကုန္သြားၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ ဆက္ေသာက္ဖို႕အစီအစဥ္ကမရွိဘူး၊ စားစရာေတြေရာက္လာတာနဲ႕ ထိုင္စားေနမိလိုက္တယ္။ မိုးစက္စက္ ရြာေနတဲ့ ၾကားမွာ အသက္ ၇၀ ေလာက္အဖိုးႀကီးေယာက္ ေဘးနားေရာက္လာျပန္တယ္ေလ၊ သနားၾကပါ သနားၾကပါ ဆိုတဲ့ အသံကိုေတာင္ အနိမ့္အျမင့္ ညီေအာင္မရြတ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေလးလံ ထံုထိုင္းေနပံုရတဲ့ သူ႕ေျခလွမ္း ေတြ အေပၚမွာ ဖင္မွွီးျပတ္ေနတဲ့ ရာဘာဖိနပ္တရံကို အေနာက္ေနသားေရကြင္းနဲ႕ ျပန္ခ်ီထားတာေတြ႕လိုက္တယ္။ ေနာက္မွာရပ္ေနတဲ့ ဆိုင္က စားပြဲထိုးကို အေၾကြ ၂၀၀ ေလာက္ရွိရင္ ခဏေပးဖို႕ လွမ္းေတာင္းၿပီး အဖိုးအို ကိုဒါနျပဳလိုက္မိတယ္။

စားေသာက္စရာေလးေတြ ကုန္ေအာင္မစားႏိုင္ခင္မွာဘဲ အသက္ ၇၀-၈၀ ေလာက္ရွိတဲ့ အမယ္အိုႀကီးတေယာက္ ေရာက္လာျပန္တယ္။ ၾကည္လင္တဲ့ သူ႕အၿပံဳးေတြက ဇရာနဲ႕ ေလာကဒဏ္( ေလာကဓံ ) ရဲ႕ခ်ယ္ မႈန္းမႈေၾကာင့္ ပိုၿပီး သဘာ၀က် သလိုဘဲ၊ ” လူေလးက တလုတ္(တရုတ္) တူေတြနဲ႕စားတတ္တယ္ေပါ့၊ အဖြားငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အဲဒီလိုမစားတတ္ဘူးကြယ္ ” သူ႕ဟာသူေျပာရင္း ၿပံဳးေနသည့္ အမယ္အိုရဲ႕ လက္တဖက္မွာ ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေျမ႕ေနတဲ့ ပလပ္စတစ္ျခင္းေတာင္းတလံုးကို အဖာရာ တရာေလာက္နဲ႕ေတြ႕ရၿပီး အဲဒီထဲမွာေတာ့ ေပေရေနတဲ့ အ၀တ္္အစားေတြကို မိုးစိုထားတာေတြ႕လိုက္တယ္။ ” အဖြားလဲ မိုးေတြစိုေနတာ ဖ်ားဦးမယ္” ကိုယ့္ႏႈတ္က ထြက္က်လာတဲ့ စကားတခြန္းနဲ႕အတူ လက္ထဲက ငါးရာတန္တရြက္က အဖြားလက္ထဲကို ေပးၿပီးေနသားျဖစ္ေနတယ္။ ပိုက္ဆံကို တယုတယလက္ခံရင္း ဆုေတြတသီ ႀကီး ေပးသြားတဲ့အမယ္အို ႀကီး လမ္းထဲက ထြက္သြားတဲ့အထိ အေနာက္က လွမ္းၾကည့္ရင္း သစၥာေလးပါးအေၾကာင္းေတြ ေခါင္းထဲဆူေ၀တက္လာခဲ့တယ္။

ေရတခြက္ေလာက္ေသာက္ လိုက္ရင္ေတာ့ စားထားတဲ့ အီေနတာေတြ နင္ေနတာေတြ အဆင္ေျပသြားမယ္ဆိုတဲ့ ထင္ေၾကးနဲ႕ ေရသန္႕တဘူးကို မွာၿပီး ေဖာက္ေသာက္ဖို႕လုပ္ေနတုန္း စားပြဲေပၚကို စာအိပ္တအိပ္ ေရာက္လာတယ္။ လာတင္သြားတဲ့ သူကုိၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသက္ ၁၄-၅ ႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္ထင္ရတဲ့ ကိုရင္ေလးတပါး၊ ကိုယ္ေတာ္က စာအိပ္တင္ၿပီး လမ္းထဲဆက္၀င္သြားတယ္။ ၀င္သြားရင္းလဲ နီးစပ္ရာ စားပြဲ ေတြေပၚကို ပါလာတဲ့ စာအိပ္ေတြလိုက္ခ်သြားတာေတြ႕ရတယ္။ စာအိပ္ကိုဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတေက်ာင္းရဲ႕နာမည္ကို လိ္ပ္မႈထားတဲ့ ပစၥည္းေလးပါး အလွဴခံျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုည အခ်ိန္ မေတာ္မွာ ေက်ာင္းေပၚက ဆင္ၿပီး ဒီလိုေနရာမွာ အလွဴခံေနရတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးက မိရိုးဖလာ ဗုဒၵဘာသာတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကိုယ့္ေခါင္းထဲ ကိုယ္ျပန္စဥ္းစားရင္း ေစတနာ သံုးတန္မညီျဖစ္ေနတာနဲ႕ ဒီအတိုင္းဘဲ အဲဒီစာအိပ္ကို ထားထားလိုက္တယ္။

ျပန္ေတာ့မလို႕ ေငြရွင္းေနတုန္း ပုဇြန္ေၾကာ္သံုးခုကို ဗန္းထဲမွာထည့္ထားတဲ့ အေၾကာ္ေရာင္းတဲ့ အဖိုးအိုေရာက္လာတယ္။ ” ယူပါသားရယ္၊ သံုးခုထဲရွိေတာ့တာမို႕ပါ ” ။ အဲဒီအဖိုးအိုကို တရုတ္တန္းမွာ အၿမဲေသာက္ ေလ့ရွိတဲ့ သူေတြတိုင္းသိတယ္၊ ပုဇြန္ေၾကာ္ ေရာင္းစားလာတာ ႏွစ္ေပါင္း မနဲေတာ့ဘူး၊ အဖိုးကို လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ တခုေက်ာ္အခ်ိန္ေလာက္ထဲက ဒီအတိုင္း ေစ်းေရာင္းေနတာ ျမင္ဘူးတယ္။ ပုဇြန္ေၾကာ္ကလဲ မစားခ်င္၊ အေၾကြကလဲမရွိနဲ႕ ဆက္ၿပီး မေျပာေတာ့ဘဲ ထြက္လာခဲ့တယ္။ ကိုယ္၀ယ္မစားလဲ အေၾကာ္သံုးခုဟာ ကုန္သြားမွာျဖစ္တယ္ဆိုတာ စိတ္ထဲကသိေနတယ္။ အဖိုးအို ေန႕စဥ္ေရာင္းေနတဲ့ ပုဇြန္ေၾကာ္ဟာ လံုး၀စားလို႕မေကာင္းေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ရင္ တေပြ႕တပိုက္သယ္လာတဲ့ အေၾကာ္သယ္ အဖိုးအိုရဲ႕ အေၾကာ္ဗန္းကေတာ့ ေျပာင္သြားေအာင္ေရာင္းရတာပါဘဲ၊ မေပးလိုက္မလွဴလိုက္ရလို႕ စိတ္ထဲမွာ ဘာမွ ျဖစ္ မေန တာတကယ္ဘဲ၊ ယံုၾကည္ထားတယ္ေလ၊ အဖိုးက အလကားလိုက္ေတာင္းတာမဟုတ္ဘူး တန္ရာတန္ေၾကးရဖို႕ တန္ရာတန္ေၾကးတခုကို ေရာင္းေနတာဘဲ။ သူအလုပ္လုပ္ေနတာ။

အေဆာက္အဦးေတြ ရုပ္ပစၥည္းေတြ တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနေပမယ့္ မေျပာင္းလဲေသးတဲ့ တရုတ္တန္းရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳကို ခံစားရင္း အိမ္ျပန္ေနာက္မက်ဖို႕ သတိ၀င္လာခဲ့တယ္။ ေျခလွမ္းေတြက မျမန္ေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေပါ့ပါးလို႕ အိမ္ကို ျပန္ခဲ့ေတာ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ စာအုပ္ကိုတကယ္ကိုင္ၿပီးဖတ္ရတဲ့အရသာကို ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္တယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ပထမအႀကိမ္ ထုတ္ တဲ့စာအုပ္ေတြဆိုးပိုၿပီး ျမတ္ႏိုးတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကိုႏွစ္သက္တဲ့အေၾကာင္းအရာကိုေရးထားတဲ့ စာလဲျဖစ္၊ ပထမ ဆံုး ထုတ္ ေ၀တဲ့အရာလဲျဖစ္လုိ႕ အမွတ္တရအေနနဲ႕ေပါ့။ အီးဘြတ္ေတြ ေပၚလာေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ ရွားပါးစာအုပ္ျဖစ္ၿပီး ရွာ ရခက္ရင္ သိမ္းဆည္းတဲ့သေဘာနဲ႕ ကူးထားတာကလြဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္ အီးဘြတ္ေတြကို မက္မက္စက္စက္ မဖတ္တတ္ဘူး။

စာအုပ္ကိုကိုင္ၿပီးဖတ္ရတာဟာ ဘယ္လို မ်ိဳးနဲ႕ကမၻာေျမႀကီးကို အက်ိဳးသတ္ေရာက္တယ္မဆိုႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီလို ဖတ္လိုက္ရမွ။

( ဒါေၾကာင့္ ဘေလာက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္လိုက္မဖတ္ျဖစ္တာထင္တယ္ )