လြမ္းေနခ်င္ရံုသက္သက္နဲ႕ေတာ့ငါတို႕ဇာတ္လမ္းကိုပႏၱတ္ရိုက္ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ အခုေတာ့—— ျပန္ျဖည့္လို႕မျပည့္ႏိုင္တဲ့ကြက္လပ္ေလးဟာမင္းျဖစ္ေနၿပီး အဲဒီကြက္လပ္နဲ႕အသက္ရွင္ခဲ့ရသူကေတာ့ငါကိုယ္တိုင္ပါဘဲ။ အခ်စ္ေတြပ်ိဳးႀကဲခဲ့ေပမယ့္အလြမ္းေတြသာရွင္သန္ေပါက္ေရာက္ငါတို႕ရင္ခြင္ကေရခံေျမခံမေကာင္းခဲ့ဘဲေလ။ ႏွစ္လႊာေပါင္းလဲစြယ္ေတာ္ရြက္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့၊အတိတ္ကိုျပန္သြားလဲ အရိပ္ေကာင္းမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့၊ေက်ာခိုင္းေမ့ပစ္ခ်င္သူရဲ႕ေရွ႕မွာတဖက္သက္ဒူးေထာက္ခဲ့ေပမယ့္လဲအဲဒါေတြအလကားျဖစ္ခဲ့ရၿပီ။ အခ်စ္နဲ႕စၿပီးအခ်စ္နဲ႕မဆံုးခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္မွာပြဲၿပီးတာေတာင္ငါကငိုလို႕ေကာင္းေနတုန္း—။ ။

အၾကင္နာအၾကည့္ေတြရင္မွာျငိခဲ့လို႕သံေယာဇဥ္ေတြႏြယ္လိုရစ္ခဲ့လို႕အခ်စ္ကိုေလသိသလိုလို၊မသိသလိုလိုနဲ႔” —”ကိုခ်စ္ေနမိၿပီ။ “—”လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္ေရာက္ခိုးခိုးၾကည့္တာေတြ၊”—”သိပါေစ။ ေႏြလိုဘဲပူရင္မွာဆူလို႕သစၥာမပ်က္ေမတၱာဆက္မယ္တစ္သည္းတစ္ရြက္၊တစ္ခက္တစ္လက္အခ်စ္ရြက္ႏုသစ္ေတြနဲ႕ထာ၀ရခ်စ္ေနမယ္။ အခ်စ္နဲ႕ယုယ၊အႏုအလွျဖာေ၀၊အခုဘ၀မွာေလသမုဒယအေဖာ္အျဖစ္သတ္မွတ္အတုအပအေပ်ာ္အခ်စ္ေတြနဲ႕မခ်စ္ခဲ့ပါဘူး။ လမ္းမွာႏွစ္ေယာက္သားစံုတာေတြအၾကင္နာအသည္း၊ရင္မွာအၿမဲျဖစ္အသစ္အသစ္မ်ား၊အခ်စ္စစ္မ်ားနဲ႕“—-”အားမေမ့ႏိုင္ပါဘူးအခ်စ္ဆံုးမို႕။ အျဖစ္အပ်က္ေတြကနိမိတ္ဆိုးေတြလားေတြးေတြးကာၾကည့္ကိုယ္ေၾကာက္မိတယ္ခ်စ္ခဲ့မိတာမွားလားကြယ္။ ခ်စ္လွ်က္နဲ႕မုန္းဖို႕ကခက္သားအတြယ္တာဆံုးနဲ႕အၾကင္နာဆံုးမို႕အရံွဳးလဲမထားရက္၊အမုန္းလဲမပြားခဲ့ရက္ပါ။ ေမတၱာစစ္မွာကာလရာသီ၊ၾကာသည္ရိွရိုးေမ့ေပ်ာက္ရိုးလား၊နီးနားေ၀းသြားအပိုင္းအျခားရိွလား“—”ကစိမ္းကားရက္စက္ဥေပကၡာပစ္ထားရက္ေပမဲ့မျငဴစူမိ၊ၾကည္ျဖဴအသိေတြနဲ႕နားလည္သိတတ္၊ခြင့္လႊတ္တတ္သူတေယာက္ပါေလ။ အခ်စ္ဆံုးအားအျပစ္မုန္းမထားရက္“—-”ရဲ႕လက္သို႕အသည္းအသက္ေတြေပးဆပ္ဖို႔ရက္အႀကိမ္ႀကိမ္္နဲ႕ျပကၡဒိ္န္ကာလေတြႏြမ္းရိခဲ့ရေပါ့ လြမ္းမိတဲ့စိတ္ေတြ၊ႀကိတ္ေျဖတဲ့အလြမ္းေတြနဲ႕စားလည္းဒီစိတ္၊သြားလဲဒီစိတ္နားေနအိပ္မရ၊နိမိတ္မလွတဲ့အရိပ္တေစၧလိုအတိတ္ကအရိပ္ေတြဟာအသည္းထက္မွာအၿမဲတမ်က္ႏွာမို႕ရာသီမဲ့ပန္းအျဖစ္တာရွည္ခံမဲ့ၾကြမ္းအခ်စ္ေတြနဲ႔အတူနာရီတိုင္းမွာလြမ္းမိတယ္။ ေၾသာ္–အတာေႏြမွာအစဥ္အလာေတြနဲ႕ခ်စ္ေနဆဲဘဲ။တကယ္ေတာ့ပိေတာက္ဖူးေတြကေနတဲ့ဒီတခူးအမွန္လဲတစ္ႏွစ္ကူးခါျပန္ေတာ့အခ်စ္ရူးသၾကၤန္ေပါ့ကြယ္။ ။