နားရြက္က ကားကား။ လူကခပ္ပုပု။ ဘီယာသိပ္ႀကိဳက္တယ္( အရက္လဲမေရွာင္ပါ)။ မ်က္မွန္ေလးနဲ႕  ။ မူးလာၿပီဆို စြန္႕စားခန္းေတြ ၀ါသနာထံုတဲ့ ေဘာ္ဒါႀကီးတစ္ေယာက္ရွိခဲ့တယ္။ ရွမ္းကိုးမီး ကစားရင္ သိပ္လဒ္ေကာင္း တဲ့သူ။ အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕တက္ေလာ့ဟုန္း ၊ ကိုရင္တက္စလာႀကီးဘဲေပါ့
မႏွစ္က ဒီလိုေန႕မ်ိဳးမွာ ကၽြန္ေတာ္ခင္တဲ့ ေလးစားတဲ့ မႏိုင္းႏိုင္းနဲ႕အျပင္မွာစၿပီး  ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေပ်ာ္ ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေန႕ညေနမွာေတာ့ ေမြးေန႕ရွင္ ကိုတက္ႀကီး ကမႏိုင္းနဲ႕ေပါင္းၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုဘီယာတိုက္တယ္။ ဒီႏွစ္လဲ ဒီလိုေလးပါဘဲ။ မေန႕က မႏိုင္းႏိုင္းနဲ႕ေတြ႕ျဖစ္ၾကတယ္။ အမွတ္တရပါဘဲ။ မႏိုင္းတိုက္တဲ့ ဘီယာေတြကို မေန႕က ည၁နာရီအထိ ေသာက္ခဲ့ၾကတယ္။ ေမြးေန႕ရွင္ကိုတက္ႀကီးကို လဲသတိတရနဲ႕ေပါ့။ သူလဲ ဘီယာ ႀကိဳက္တယ္ေလ။ ဒီႏွစ္မွာ လူမစံုေပမယ့္ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာ ေမြးေန႕ရွင္ႀကီးနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေမြးေန႕ကို သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး [...]

္လြမ္းတယ္ကြယ္၊ ဟိုးေကာင္းကင္ထက္လင္းလက္လက္ၾကယ္ တိမ္ဆိုင္ေတြၾကားခရီးသြားရင္း ေဒသသစ္ရွာနင္လဲရင္ခြင္သစ္ရွာေနၿပီလား။
သတိရတယ္ကြယ္ဥၾသငွက္ရဲ႕ ရင္ကြဲသံစဥ္ၾကားနင္ထားရစ္ခဲ့ အလြမ္းမ်ားျပန္ရေလမလားအေတြးနဲ႔တမ္းတမ္းတတ ေမွ်ာ္ေနမိပါရဲ႕။
ေႏွာင္ႀကိဳးေတြနဲ႔ခ်ည္ထံုးခံလိုက္ရတဲ ့ငါ့အသဲ၊သံေယာဇဥ္ထားလဲ မျမဲခဲ့ပါဘူးမ်က္ရည္ကၾကိဳးနဲ႕ အသဲကြဲသံစဥ္အေဖာ္မဲ့လြင္ျပင္ မွာတိုးတိတ္ရြက္ဆို ငါငိုငါရေစ နင္နားလည္ေပးမယ္ဆို ငါငိုခ်င္တယ္ကြာ။ ။ ။

ပူေလာင္တက္မက္မႈ႕မ်က္လံုးေတြနဲ႕ႏွလံုးသားကိုညာေနတာရြံတယ္။
ကပ်စ္ကညစ္ေနတတ္ခဲ့ေပမယ့္ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ကပ်က္ကေခ်ာ္မလုပ္တက္ခဲ့ဘူး။
ဘ၀က ကသီလင္တႏိုင္ေပမယ့္အခ်စ္ဆိုတဲ့ေကာင္ကို က်က်နန ေမြးျမဴထားတဲ့ေကာင္ပါ။
ပုပ္သိုးခဲ့တဲ့ရက္ဆြဲေတြမွာလဲအလြမ္းေတြေထာင္း လေမာင္းေၾကလို႕အခ်စ္၊ အလြမ္း ကလြဲၿပီးဘာမွမသိတဲ့ နလပိ္န္းတုန္းေကာင္ပါ။
ထီေပါက္မဲ့ကံတရားကိုယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္လို႕ရတယ္။ငါ့ခ်စ္ျခင္းကအဖြင့္မွာရင္ႀကိဳးခဲ့ရတဲ့အျဖစ္။
နည္းနည္းစီခ်ေကၽြးေနတဲ့ကုသိုလ္ကံတရားေလးေပၚမွာဘဲငါက ရေသ့စိတ္ေျဖ ေနခဲ့ရသူေလ။ ။ ။

အတၱအား– သယ္ထားလိုက္ရတာအေလးႀကီးေပါ့။တဖက္သက္အယူအဆေတြ မစြန္႔ႏိုင္ဘူးရင္မွာ အုပ္ျမစ္က်ေနၿပီ။

ေဖာေဖာသီသီေၾကာ္ျငာမႈ႕နဲ႕လူေတြရဲ႔ေပါ့ဆခ်င္းခံရသူ၊အခုကိုယ့္တမံကိုယ္တုတ္ရင္းျမစ္က်ိဳးအင္းလို ဟန္ေဆာင္ေနရ။
ျပန္ဆည္ခြင့္မရိွေသာေျမာင္းမ်ားေက်ာင္းမ်ာမသင္တဲ့ပညာနည္းနည္းေတာ့ လိမၼာလာၿပီ။
ေဟာ– — ဒီမွာ၀န္ပိုတင္ေဆာင္လာ ရြက္သေဘၤာေမာႀကီးပန္းႀကီး ပင္လယ္ကိုအလ်ားလိုက္ ျဖတ္ၿပီးမွကမ္းကပ္ခြင့္ မရရွာေသး။ ။

ဖန္အိုးထဲကေရႊငါးပန္းခင္းထဲကလိပ္ျပာစဥ္းစားေနတဲ့ငါ။
အသိမဲ့ လႈပ္ရွားမႈ႕ေတြနဲ႕နာရီလက္တံကို ဆြဲေျပးခ်င္ရဲ႕အဂၤေတ ျပကၡဒိန္တစ္ခုရက္စုေတြကမ်ားခဲ့ၿပီ။
ပင့္ကူရဲ႕ ဂရပ္ဖစ္ဒီဇိုင္းအင္းဆက္သခၤ်ိဳင္း၊အလင္းလိႈင္းေတြကခပ္ပါးပါးသံေခ်းတက္ေဘာင္နဲ႔အသက္ရႈဳေနတဲ့ ပန္းခ်ီကားအေရာင္မႈိင္းေနတာက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္။
“အေမ့အိမ္” နားေထာင္ေနတဲ့ငါ့လိပ္ျပာလၹက္ရည္ဆိုင္က ျပန္ခဲ့ဦးျဖဴညစ္ညစ္ ငါ့ေကာင္းကင္အျပင္ဘက္ကေထြးေပြ႕မယ့္ မိုးေရစက္ဘယ္ရက္မွာမ်က္ရည္နဲ႕ ေရာမလဲ။
မပိုင္ဆိုင္ရတဲ့မနက္ဖန္ေရႊေရာင္၀င္းပေနမလား ?ေသေအာင္ ယင္းထေနမလား ?။ ။

ခ်စ္သူေရတကယ္ဆို ခတ္နာနာႏွတ္ထားတဲ့ႏွလံုးသားေကာင္းေကာင္းတစ္ခုပါကြယ္။အခ်စ္ေတြမယိုစိမ့္ေစရပါဘူး၊ေဘာင္ဘင္မခတ္ေအာင္ေတာ့ခပ္ျပည့္ျပည့္ျဖည့္ေပးပါ။ ။

ဘဏ္ကၽြန္ေတာ့ရင္ဘတ္ႀကီးဟာေလ သူ႕အခ်စ္ေတြအနမ္းေတြ သိုမွီးအပ္ႏွံရာဘဏ္တဲ့ေလ သူတစ္ေယာက္ထဲဘဲအပ္ခံခြင့္ရွိသူတစ္ေယာက္ထဲဘဲအပ္ပိုင္ခြင့္ရွိ ဘဏ္အမည္ကိုလဲႏွစ္ေယာက္ထဲသိရမတဲ့ေလ။ႏႈတ္ခမ္းလိုက္ကာအဖြင့္အပိတ္ၾကားက“လွ်ာ” မင္းသမီးေလးကႀကိဳးဆန္းဆန္းမ်ားမွာညိႈ႕ဓါတ္မိလို႕” အာခိမိဒိ ” နိယာမလိုသူ႕အနမ္းေတြေနရာယူမႈ႕မွာကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ပိုင္အရာေတြဖယ္ေပးလိုက္ရေပါ့။ဒီလိုနဲ႕ေတာနက္—— မေတြးခဲ့ဘူးအခုလိုလမ္းဆံုတေနရာမွာသူ႕ရနံ႕ဖ်တ္ကနဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ေန႔ကၽြန္ေတာ့မွာ—အတိုးပါေပးလိုက္ရမယ္ဆိုတာ။ ။

ၾကားၾကရဲ႕လားေဘာင္ဘင္ခတ္သံေတြေလ၊အဲဒါမျပည့္တဲ့အိုးေတြဘဲေပါ့။
ပရင္တာထဲကထြက္တဲ့အသံလိုတဒီးဒီးနဲ႔ အသီးသီးအသက္။
ငါေနတတ္ပါတယ္ခ်က္ေကာ့ရယ္၊ အက္ဒီဆင္ရယ္ဗန္ဂိုးရယ္၊ ငါ့အဖိုးရယ္ ကကြန္ပ်ဴတာမွမတတ္ခဲ့ၾကဘဲ။ ။

မီပိြဳင့္ကလႊတ္လိုက္တဲ့လူနာတင္ကားဟြန္းသံလိုကိေလသာအစိမ္း၊
ေလာကီလူ႕ေဘာင္ကေဖးမွာလူမႈ႕ဆက္ဆံေရးေတြရႈပ္ေထြးဆူညံလို႕ဘ၀ကစကားလံုးအေဆာ့လြန္ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္သြားတဲ့ကဗ်ာစာမ်က္ႏွာလွန္ဖတ္မရတဲ့ဆင္းရဲျခင္းေငြေၾကးသို႕မဟုတ္မိန္းမအႏုပညာေနာက္လိုက္ေနတဲ့စိတ္မွာလူအျဖစ္ရဲ႕အဓိပါယ္တစ္စံုတရာရိွလား။
ေမးခြန္းတ၀က္၌တုန္႕ဆိုင္းေလးလံေလာကဓံရွစ္ပါးလံုးေထြးေနတဲ့ဘ၀သရုပ္မွန္ကိုေနာက္ဆံုးေပၚသီခ်င္းအလိုက္နဲ႕မ်က္ႏွာလႊဲတစ္ကိုယ္ေရကိုယ့္အသက္ကိုအလွအပရႈမယ္္္္္ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္တလူလူလႊင့္မယ္၊ဘ၀စုန္ဆန္၊ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုတီးခတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ကေလးဘ၀ရယ္သံရဲ႕မူရင္းအနက္မ်ားအာရံုမွားၿပီးေတာင္မျမင္ရဘူး။
ဒီလိုနဲ႕ေသတေန႕ေမြးတေန႕သူလိုကိုလိုၿပီးဆံုးသြားရမယ့္ဇာတ္လမ္းပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ျခင္းဟာေသြးထဲကိုက္ခဲအသက္ရွင္ျခင္းသီခ်င္းဟာအနာအဆာေတြနဲ႕၊စီးဆင္းေနခဲ့တယ္။ ။