There was a little lake, beside of my home at when my live of so younger. I said the lake is not really, she was a little of small block well. I were playing near this well when I child. When I play with little cup and pots, when I play with ground and sand, when I feet the dog shit, I were used for cleaning up water from this little well. When the season of water festival, she pass to use her water for me and my friend. When I shower with raining, I and my company play with water from this little well. Not worked water supply from our pump in the summer time, not worked power supply, my family used the water from the little well. Than she is very lovely, my parent wore to her for clean and shine paint supply. And than we wrote the family named and sign on her wall it is not appear in my memories.

When I was the little young.

There was a little lake, beside of my home

There was a little lake, beside of my home at when my live of young. I said the lake is not really,

She was a little of small block well and older than me. I was live with like a friend; I was live with like a buddy with her when I was so young. After the update to her. we grower with together. I’m an enough of young in human life but she was older with slowly grand I though.

But the clean and fresh the water was in her heart. Beyond the childhood, I don’t recognize it play friend of her. So, when I sad, confuses, broke my heart, I was upset and I can’t feel the stress at home concern, lets talk to point I mean I was lazing time, I sit on the side of little well.

I sit on the side for waited to my girlfriend. When I heavy drink, I was very sick on my head, I was dive to the little well of my head for fresh. She was listened of my explosive song will never complained. Me and my friends playing song with noise in the night. Every surroundings live isn’t accept this noise but her won’t say anything to me and my friend. She welcome to me with the feel of cool and fresh whenever I come to her.

When the young and single man of me.

There was a little lake, beside of my home

There was a little lake, beside of my mother’s home, I leaved when I’m married, I said the lake is not really, She was a little of small block well and stable impressive than me. He who was played with me, he who was missing to someone with me, he who was naughty with me. This is my buddy and then I was recognizing the one of my friend to her. Someone ask to me who am without the girlfriend and boyfriend in your friend? I’ll point to her. She is not to come with to me away for play, I have to see the love but she can’t. And then I was married, she still this place and can’t moved her. She was still listening happier, upset, and when I want to go to her in appear in my mind.

Now, I’m forgetting the little well. She give a present to me, when the time of my pick up to lane, it is the word. “Everything will be not forever, you don’t forget it “. I’m growing mature now and she was too. I right at little well its older and lying with weeds like a face, I were looking to down in her heart. I had seen the one soul of cool and clean fresh. I though the many stories of friend with this little well, now she live with forgetting of me – - – -

There was a little lake, beside of my home

ကၽြန္ေတာ့ ငယ္ငယ္က ေနတဲ့ အိမ္ေဘးမွာ ေရကန္ေလးတခုရိွတယ္။ သူ႕ ကိုေရ ကန္ေလးလို႕ ေျပာတာ အမွန္ေတာ့ အုတ္ကန္ေသးေသးေလး တခုေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ ကအဲဒီေရကန္ ေလးနားမွာ ေဆာ့ ကစားခဲ့တယ္။ အိုးပုတ္ေတြနဲ႕ ကစားတဲ့ အခါ၊ သဲေတြေျမႀကီးေတြ နဲ႕ ေဆာ့ကစား ၿပီးတဲ့ အခါ၊ ေခြးေခ်းတတ္ နင္းမိတတ္တဲ့ အခါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဲဒီေရ ကန္ေလးကို သံုးခဲ့ၾကယ္။ သၾကၤန္က်တဲ့ အခါမွာလဲ ေရကန္ေလး ကကၽြန္ေတာ့ အတြက္ ေရေတြအမ်ားႀကီး ေပးေဆာ့ခဲ့တယ္။ မိုးေရခ်ိဳးတဲ့ အခါမွာလဲ ေရကန္ေလးထဲက ေရေတြနဲ႕ ေရကစားတတ္ ေသးတယ္။
ေႏြဘက္မွာ ေရမရတဲ့ ရက္ေတြမွာ ၊ မီးမလာလို႕ ေရတင္လို႕မရတဲ့ အခါေတြမွာ ေရကန္ေလး ကကၽြန္ေတာ့္သန္႕ရွင္းမႈ အတြက္ ကူညီခဲ့တယ္။ သူ႕ ကိုေက်းဇူးတင္စြာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသား စု က သူ႕ကိုအ၀တ္အထည္ေကာင္းေကာင္းေပး၀တ္၊ အရပ္ကေလးရွည္လာေအာင္ လုပ္လို႕ သူ႕ရင္ဘတ္မွာေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ အမည္ပါတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစု အမည္ေလး ေရးထိုး ခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေသးခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့ကြယ္။

အိမ္ေဘးမွာေရကန္ေလးရိွတယ္

ကၽြန္ေတာ္ လူငယ္ဘ၀က ေနတဲ့ အိမ္ေဘးမွာ ေရကန္ေလးတခုရိွတယ္။ သူ႕ ကိုေရကန္ေလးလို႕ ေျပာတာ အမွန္က ကၽြန္ေတာ့ထက္ အသက္ႀကီးတဲ့ အုတ္ကန္ေလး တခုေပါ့။ ငယ္ငယ္ကတည္း က သူငယ္ခ်င္းတေယာက္လို၊ ငယ္ငယ္ကတည္းက မိတ္ေဆြတေယာက္လို သူေနလာခဲ့တာ ၊ သူ႕ ကိုကၽြန္ေတာ္တို႕ အသစ္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳုျပင္ေပးလိုက္ ၿပီးေနာက္ သူလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ အတူ သစ္လြင္ႀကီး ျပင္းလာခဲ့လိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္က လူ႕သဘာ၀မွာဆိုရင္ေတာ့ အရြယ္ေရာက္လာ ၿပီေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ တေျဖးေျဖး ေဟာင္းႏြမ္းႀကီးရင့္ လာတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ ထင္မိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရင္ထဲက ေရေလးေတြက ေတာ့ ၾကည္လင္ေနဆဲ လတ္ဆတ္ေနဆဲပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ကေဆာ့ကစားတဲ့ အရြယ္လြန္ လာလိုက္ေတာ့ ေရကန္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ နဲ႕ ကစားေဖာ္ အျဖစ္မသတ္ မွတ္ေတာ့ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္းလာတဲ့ အခါ၊ ကၽြန္ေတာ္ အသဲကြဲ လာတဲ့ အခါ၊ ကၽြန္ေတာ့ စိတ္ညစ္တဲ့ အခါ၊ အိမ္ထဲက မြန္းက်ပ္မႈေတြ ကိုမခံစား ခ်င္တဲ့ အခါ၊ ရွင္းရွင္းေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္ ျပင္းရိတဲ့ ညေနခင္းေတြမွာ ေရကန္ေလးရဲ႕ ေဘာင္ေပၚထိုင္ေနတတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ခ်စ္သူကို လဲေရကန္ေလး ေဘးမွာ ထိုင္ေမွ်ာ္ေနခဲ့ဘူးတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ အရက္ အမူးလြန္သြားတဲ့ အခါ ေရကန္ေလးထဲ ေခါင္းႏွစ္ ၿပီး ေျပေလွ်ာ့ ေစခဲ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ့ ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြကိုလဲ သူကဘဲ မၿငီးမညဴနား ဆင္ေပးခဲ့ ဘူးတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႕ ဂစ္တာ ထိုင္တီးေတာ့လဲ သူ႕ေဘာင္ေလးမွာထိုင္ ၿပီး အသဲကြဲသီခ်င္းေတြ ေအာ္ဆိုခဲ့ေတာ့ ပတ္ ၀န္းက်င္ကနား မခံသာႏိုင္တာေတာင္ သူကေတာ့ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ နားေထာင္ေပး ခဲ့သလို၊ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္အခ်ိန္မဆို လာတိုင္းလာတိုင္း ေအးျမတဲ့ အထိအေတြ႔နဲ႕ဘဲ သူႀကိဳဆိုေနခဲ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ လူပ်ိဳတုန္းကေပါ့ကြယ္။

အိမ္ေဘးမွာေရကန္ေလးရိွတယ္

ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္က်သြားေတာ့ စြန္႕ခြာသြားခဲ့တဲ့ အေမ့ အိမ္ေဘးမွာ ေရကန္ေလးတခု ရိွတယ္။ သူ႕ ကိုေရကန္ေလးလို႕သာေျပာတာ အမွန္က ကၽြန္ေတာ့ ထက္ရင့္က်က္တဲ့ အုတ္ကန္ ေလးတခုေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕တူတူ ကစားခဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ တုူတူလြမ္းခဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕တူတူ ဆိုးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္လို႕ သတ္မွတ္လို႕ ရတဲ့ သတ္ရိွသူငယ္ခ်င္းေတြ ၿပီးရင္ တည္ၿငိမ္ တဲ့ မိတ္ေဆြ တေယာက္ေပါ့၊ အခုခ်ိန္ထိ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြထဲ ရည္းစားမရိွတဲ့သူ ျပပါဆို ကၽြန္ေတာ္ ကသူ႕ ကိုလက္ညိွဳး ညႊန္ရမွာဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ကစားတဲ့ အခါမွာလဲ သူမလိုက္ခဲ့ ႏိုင္ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ရည္းစားထားတဲ့ အရြယ္မွာလဲ သူမလိုက္ပါႏိုင္ခဲ့ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လဲ သူလိုက္လို႕မရခဲ့ဘူးေလ။ ဒါေပမယ္

မိုးေရစက္မ်ား၏ သုညအတၲအင္အား

မိုးခါးႀကီးရြာသြားၿပီဆိုေတာ့ ဇနပုဒ္ငယ္ေလးတစ္ခုဆီသို႕သူေရာက္လာခဲ့သည္။ ရည္ရြက္ခ်က္မရိွဘဲ ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ ယခင္ဤရြာေလး ရိွေၾကာင္းပင္မသိ။ ဤရြာကေလးတြင္ေနထိုင္ ၾကေသာ လူမ်ိဴးစု သံုးခုအေၾကာင္းကိုလည္း ၾကားပင္မၾကားဖူးခဲ့ေပ။
ဤရြာကေလး၌ မိုးခါးႀကီးရြာသြားၿပီး ေသာက္သံုးမိသူမ်ားရူးသြားေၾကာင္း၊ မေသာက္ဘဲ ေနသူမ်ားက လည္း ေက်ာက္ရုပ္ျဖစ္က်န္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းႏွင့္အတူ ဤရြာမွလူမ်ား၏ ေရွးေဟာင္းသခ်ၤာ နည္း စနစ္မ်ားကို သူသိခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။
မိုးခါးႀကီး ရြာျခင္း၊ ရူးသြပ္ျခင္း ၊ေက်ာက္ရုပ္ျဖစ္ျခင္း၊ စသည့္ သတင္းမ်ားထက္ ေရွးေဟာင္း သခ်ၤာ နည္းဆိုင္ရာသတင္းက သူ႕ကို ပိုမိုဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ေလ့လာ ဆည္းပူးခ်င္ စိတ္မ်ားတဖြားဖြား ေပၚေပါက္လာၿပီးေနာက္ သူဤ ရြာသို႕ ေရာက္လာခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေလသည္။
မိုးခါးေရ ေသာက္ထားၿပီးသူ ေတြဟာ အသ္စိတ္ မရိွၾကေတာ့။ သူတို႕ ေျပာႏိုင္တာ တခ်က္ဘဲ က်န္ရစ္ ခဲ့သည္။ ထိုအခ်က္ကေတာ့ သူတို႕ ေသာက္ခဲ့သည့္ မိုးခါးေရခြက္အေရအတြက္ ကို ေျပာျပ ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္၏။
မိုးခါးေရက အေတာ္ဆြဲေဆာင္မႈရိွပံုပဲ
ထိုသို႕ ပင္သူမွတ္ခ်က္ ခ်မိ၏။ မေသာက္ရ မေနႏိုင္ေအာင္ႏွင့္ ေသာက္မိသူကိုလဲ ထပ္ထပ္ေသာက္ ခ်င္ေနစိတ္ရိွေအာင္ ဆြဲေဆာင္ဖမ္းစားႏိုင္ခဲ့ပံု ရသည္။ အခ်ိဳ႕လူမ်ားေသာက္ခဲ့ သည့္ မိုးခါးေရခြက္ အေရ အတြက္က အေတာ္မ်ားေလ၏။
ထိုခြက္အေရ အတြက္မ်ားကို သူတို႕၏ေရွးေဟာင္း သခ်ၤာ ညႊန္ျပခ်က္ နည္းမ်ားအတိုင္းညႊန္ျပ သြား ၾက၏။ ထိုညႊန္ျပခ်က္နည္းမ်ားကို သူစိတ္၀င္တစားေလ့လာ မိေလသည္။
အစုသံုးစုခြဲ ၿပီးသူေလ့ လာလိုက္ရ၏။
ပထမ အစုမွ လူအမ်ားသည္ဓားမ်ား ေ၀ွ႕ရမ္းၿပီး ပါးစပ္ မွလည္း ေရ- – -ေရ – - -ဟု ညည္းတြားေန ၾက၏။ သူတို႕ ေသာက္ခဲ့ေသာ တစ္ဦးစီ၏ ခြက္အေရအတြက္မ်ားကို သစ္ပင္မ်ားေပၚမွာ သူဖတ္ခဲ့ ရ သည္။ ပင္စည္ေပၚမွာ ဓါးႏွင့္ အထစ္ကေလးမ်ား ထစ္ၿပီး ခြက္အေရ အတြက္ကို ေရးမွတ္ၾက သူမ်ား ျဖစ္သည္။ ဓါးထစ္တ ထစ္လွ်င္ တခြက္ျဖစ္သည္။
ဒုတိယ အစုမွလူအမ်ားကေတာ့ လက္ထဲမွ ႀကိဳးမ်ားကို ဆြဲခ်ည္ ဆန္႕ခ်ည္ လုပ္ရင္း တဟင္းဟင္း ေအာ္ေနၾက ၏။ သူတို႕ ေသာက္ခဲ့သည့္ ခြက္ အေရ အတြက္ကို သူတို႕လက္ထဲမွ ႀကိဳးမ်ားမွ တဆင့္ သိ ရ၏။ သူတို႕ က ႀကိဳးကို အထံုးကေလးထုံးရင္း မွတ္သားသြားၾက ျခင္းျဖစ္၏။
ကြစ္ပူ (ွ်ကငစက) ပံုစံပါလား
သူ… အလြန္ သေဘာက်သြား၏။ ထိုသို႕ႀကိဳးအထံုးျဖင့္ ေရတြက္မႈသေဘာတရားကို ေတာင္အေမ ရိကတိုက္မွ အင္ကာ လူမ်ိဳးမ်ား လည္းသံုးစြဲဖူး၏။
ေလ့လာရ အခက္ခဲဆံုးျဖစ္ခဲ့သည္မွာ တတိယ အုပ္စုျဖစ္သည္။
တတိယ အုပ္စုမွလူမ်ားသည္ လမ္းမေပၚမွာ ကခုန္ေနၾက၏။ ဘာစကားကိုမွ မေျပာၾက။ သို႕ေသာ္ သူတို႕၏ မ်က္လံုးမ်ားထဲမွ မြတ္သိပ္မႈကို ေတြ႕ေနရသည္။
အားပါးပါး….မလြယ္ပါလား
သူတို႕၏ ကခုန္မႈမွာ သူတို႕ေသာက္ခဲ့သည့္ ခြက္အေရ အတြက္ကိုညႊန္ျပေနျခင္းျဖစ္သည္။ ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို ကိန္းဂဏာန္းမ်ား အျဖစ္ သေကၤတျပဳကာ ေဖာ္ျပ ေနၾကျခင္းျဖစ္၏။
အဓိပၸါယ္ဖတ္ရန္ အေတာ္ ခက္ခဲေလသည္။ ဤကဲ့သို႕ ေသာ ေရတြက္မႈပံု စံကို နယူးဂီနီ လူမ်ိဳးမ်ား လည္း သံုးစြဲ ၾက၏။ သူ..ႀကိဳးစားပမ္းစား ေလ့လာယူရေလသည္။ ေက်နပ္အားရ မႈလည္းရိွခဲ့၏ ။
ေလ့လာမႈႈမ်ာ

တခ်ိဳ႕ လူေတြက သခ်ၤိဳင္းနဲ႕ တူတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္၊ ယုတ္မာတဲ့ အက်င့္၊ မသာမတဲ့ မဖြယ္ မရာတဲ့ အက်င့္၊ လိမ္ခ်င္ေကာက္ခ်င္၊ လူလည္က်ခ်င္ တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ ညစ္ႏြမ္းလိမ္း က်ံေနတယ္။ မစင္ၾကယ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုလူ မ်ိဳးေတြက သခ်ိၤဳင္းနဲ႕ တူတယ္။

တခ်ိဳ႕ေတြက လိမ္ညာလွည့္စား ညာ၀ါးဖ်န္း သန္းၿပီးမသမာတဲ့၊ ယုတ္မာတဲ့ ၊ လူလည္က်ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ လုပ္ကိုင္စားေသာက္တယ္ ဆိုေတာ့ ဒီလူေတြရဲ႕ အေၾကာင္းက ဘယ္မွာ လာၿပီး အေကာင္း သတင္း ထြက္မွာ လဲ။ သတင္းဆိုးဘဲ ထြက္မွာေပါ့။

လူ႕ေလာကမွာ တခ်ိဳ႕ ေတြဟာ ေဘးဘ်မ္းရိွတဲ့ သခ်ၤိဳင္းလိုပါဘဲ။ ဒီလိုလူေတြနဲ႕ ေပါင္း မိရင္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တန္ဖိုး မဲ့ လူျဖစ္ေအာင္ လုတ္တာမ်ိဳးေတြ၊ ကိုယ့္ပစၥည္း ဥစၥာေတြကို လိမ္ညာလွည့္ ပတ္လို႕ ဘဲ ျဖစ္ေစ၊ မတရား အႏိုင့္ အထက္ျဖစ္ေစ ရေအာင္ယူတတ္ တာမ်ိဳးေတြ ကို လုတ္ေလတတ္ေတာ့ အဲဒီလိုလူ ေတြဟာ ေဘးဘ်မ္းရိွရာ သခ်ိၤဳင္း နဲ႕ တူေနသူေတြျဖစ္ေနျပန္ေရာ။

အဲဒီလိုသူေတြနဲ႕ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေနျခင္းအတြက္ ကိုယ့္မွာ ငိုရရိႈက္ရ ေၾကကြဲရ ျဖစ္ရတယ္။ အဲဒီလူေတြကို မခြဲႏိုင္မခြာရက္ လို႕ငိုရတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလူေတြက ကိုယ့္ကို ဘ၀ပ်က္ေအာင္၊ ကိုယ့္ဘ၀ ဆံုးရႈံး သြား ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွိပ္စက္ၾက လို႕ ဘဲ။

ေလာကမွာ ကိုယ့္ အတြက္မိတ္ေဆြ သံုးမ်ိဳး ရိွတယ္။ ပထမမိတ္ေဆြက ကိုယ့္ ကို ခ်စ္တဲ့သူ။ ဒုတိယအမ်ိဳး အစားက ကိုယ့္ကို မုန္းတဲ့ သူ။ တတိယ အမ်ိဳး အစားက ေတာ့ ကိုယ့္ကိုဥေပကၡာ ျပဳ ထားတတ္တဲ့ သူ။
ကိုယ့္ကို ခ်စ္တဲ့ သူမ်ိဳးနဲ႕ ေတြ႕ ႀကံဳ ဆံုစည္း ေနရရင္ေတာ့ ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ခ်မ္းေျမ႕ရတာေပါ့။ ကိုယ့္ ကိုမုန္းတဲ့ သူနဲ႕ ေတြ႕ ရျပန္ေတာ့ လဲ ကိုယ္ဟာသတိရိွသူ၊ သတိၿမဲၿမံ တဲ့သူ ျဖစ္လာတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကို မုန္း တဲ့ သူဆိုတာ ကိုယ့္အားနဲခ်က္၊ ကိုယ့္ ခ်ိဳ႕ ယြင္းခ်က္ကို အၿမဲၾကည့္ ေနတတ္တာ ဆိုေတာ့ ကိုယ္က အၿမဲ သတိ ထားေနရတယ္။ သတိထားေနရင္း ကိုယ္က သတိရိွတဲ့သူျဖစ္လာေတာ့တာဘဲ။ ကိုယ္ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဆင္းရဲရဲ ခ်မ္း သာသာ၊ ဘာခံစားမႈ႕ မွမျဖစ္ဘဲ ကိုယ့္ကို ဥေပကၡာ ခ်ထားတဲ့သူမ်ိဳး ေတြ႕ႀကံဳ ရတဲ့ အခါ ကိုယ္ဟာကိုယ့္ အားကိုယ္ ကိုးတတ္သူ ျဖစ္လာတယ္။ကိုယ့္ကို ရိုင္းပင္း
ကူည္ေစာင့္ေရွာက္သူမသုတ္ေတာ့ သူလိုလူမ်ိဳးကို ဘာမွေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ထား လို႕ မရဘူး။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အားကိုးၿပီး ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္ရတာဘဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီမိတ္ေဆြ အမ်ိဳးအစားအားလံုး ကိုေက်းဇူးတင္ရမွာဘဲ။

လူဟာ မေကာင္းတဲ့ မႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္တဲ့ အက်င့္စရိုက္ဆိုး ရိွၾကသူေတြရဲ႕ ၀န္းက်င္မွာ လူျဖစ္လာေပမယ့္ အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရိွ သူဟာ ကိုယ္၀န္းက်င္က မေကာင္းမႈေတြ၊ မေကာင္းသူေတြနဲ႕ လိမ္းက်ံ ေရာယွက္မသြား ထိုက္ပါဘူး။ အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရိွသူဟာ ကိုယ့္၀န္းက်င္ကဘယ္ေလာက္ဘဲ မေကာင္းေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ေကာင္းမြန္ေျဖာင့္မတ္သူ အျဖစ္ လူ႕ေလာက မွာတည္ေနဖို႕ ႀကိဳး စားသင့္တယ္။

ဆရာ နႏၵသိန္းဇံ ၏ အသြင္သ႑န္တို႕၏ေနာက္ကြယ္စာ အုပ္မွ မိတ္ေဆြ အေပါင္း အသင္းႏွင့္ ခရီးသြားျခင္း ေဆာင္းပါး ကို ထုတ္ႏွတ္ ေဖာ္ျပ မွ်ေ၀ပါသည္။