There was a little lake, beside of my home
There was a little lake, beside of my home at when my live of so younger. I said the lake is not really, she was a little of small block well. I were playing near this well when I child. When I play with little cup and [...]
Archive for the ‘ရသစာေပ’ Category
There was a little lake, beside of my home
အိမ္ေဘးမွာေရကန္ေလးရိွတယ္
အိမ္ေဘးမွာေရကန္ေလးရိွတယ္
ကၽြန္ေတာ့ ငယ္ငယ္က ေနတဲ့ အိမ္ေဘးမွာ ေရကန္ေလးတခုရိွတယ္။ သူ႕ ကိုေရ ကန္ေလးလို႕ ေျပာတာ အမွန္ေတာ့ အုတ္ကန္ေသးေသးေလး တခုေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ ကအဲဒီေရကန္ ေလးနားမွာ ေဆာ့ ကစားခဲ့တယ္။ အိုးပုတ္ေတြနဲ႕ ကစားတဲ့ အခါ၊ သဲေတြေျမႀကီးေတြ နဲ႕ ေဆာ့ကစား ၿပီးတဲ့ အခါ၊ ေခြးေခ်းတတ္ နင္းမိတတ္တဲ့ အခါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဲဒီေရ ကန္ေလးကို သံုးခဲ့ၾကယ္။ သၾကၤန္က်တဲ့ အခါမွာလဲ ေရကန္ေလး ကကၽြန္ေတာ့ အတြက္ ေရေတြအမ်ားႀကီး ေပးေဆာ့ခဲ့တယ္။ မိုးေရခ်ိဳးတဲ့ အခါမွာလဲ ေရကန္ေလးထဲက ေရေတြနဲ႕ ေရကစားတတ္ ေသးတယ္။ေႏြဘက္မွာ ေရမရတဲ့ ရက္ေတြမွာ ၊ မီးမလာလို႕ ေရတင္လို႕မရတဲ့ အခါေတြမွာ ေရကန္ေလး ကကၽြန္ေတာ့္သန္႕ရွင္းမႈ အတြက္ ကူညီခဲ့တယ္။ [...]
မိုးေရစက္မ်ား၏ သုညအတၲအင္အား
ဆရာတာရာ မင္းေ၀အမွတ္တရ ဘေလာက္ အတြက္ ေရးမယ္ဆိုၿပီး ျပန္ကူး ထည့္လိုက္မိတဲ့ စာေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ တိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ အလြန္ႀကိဳက္မိတဲ့ အရာေတါပါတယ္။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ အမွတ္တရ ေရးျဖစ္ေအာင္တိုက္တြန္းေပး တဲ့ ကိုၿဖိဳး ကို ေက်းဇူးပါ။ လူေတြရဲ႕ မိုက္မဲ မႈ႕၊ အတၱ ႀကီးမႈ႕၊ အထင္ႀကီးလို မႈ႕ ၊ သူတပါးကို ကဲ့ယဲ့ လိုမႈ႕ ၊ အေကာင္းျမင္ မေကာင္းျမင္ စတဲ့ လူ႕ သေဘာ ေတြ ကၽြန္ေတာ္ခံစားမိတယ္။
မိုးေရစက္မ်ား၏ သုညအတၲအင္အား
မိုးခါးႀကီးရြာသြားၿပီဆိုေတာ့ ဇနပုဒ္ငယ္ေလးတစ္ခုဆီသို႕သူေရာက္လာခဲ့သည္။ ရည္ရြက္ခ်က္မရိွဘဲ ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ ယခင္ဤရြာေလး ရိွေၾကာင္းပင္မသိ။ ဤရြာကေလးတြင္ေနထိုင္ ၾကေသာ လူမ်ိဴးစု သံုးခုအေၾကာင္းကိုလည္း ၾကားပင္မၾကားဖူးခဲ့ေပ။ဤရြာကေလး၌ မိုးခါးႀကီးရြာသြားၿပီး ေသာက္သံုးမိသူမ်ားရူးသြားေၾကာင္း၊ မေသာက္ဘဲ ေနသူမ်ားက [...]
အေပါင္း အသင္း မိတ္ေဆြ
ကိုယ္ေလ်ာက္ရမယ့္ လမ္းေပၚမွာ အျခားသူေတြက ဆူးေညွာင့္ ခလုတ္ေတြကို ၀င္ေရာက္ရွင္း လင္းေပးၾက လိမ့္ မယ္လို႕ မေမွ်ာ္လင့္ အပ္ဘူး။ ဆူးေညွာင့္ခလုတ္ေတြ လာမခ်ထားဘူး ဆိုရင္ဘဲ ေက်းဇူးတင္ရမယ္။
တခ်ိဳ႕ လူေတြက သခ်ၤိဳင္းနဲ႕ တူတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္၊ ယုတ္မာတဲ့ အက်င့္၊ မသာမတဲ့ မဖြယ္ မရာတဲ့ အက်င့္၊ လိမ္ခ်င္ေကာက္ခ်င္၊ လူလည္က်ခ်င္ တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ ညစ္ႏြမ္းလိမ္း က်ံေနတယ္။ မစင္ၾကယ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုလူ မ်ိဳးေတြက သခ်ိၤဳင္းနဲ႕ တူတယ္။
တခ်ိဳ႕ေတြက လိမ္ညာလွည့္စား ညာ၀ါးဖ်န္း သန္းၿပီးမသမာတဲ့၊ ယုတ္မာတဲ့ ၊ လူလည္က်ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ လုပ္ကိုင္စားေသာက္တယ္ ဆိုေတာ့ ဒီလူေတြရဲ႕ အေၾကာင္းက ဘယ္မွာ လာၿပီး အေကာင္း သတင္း [...]
တခုခုကိုႀကံဆေသာအခါ
Invention is a most expensive in the world. It take the no end times and no end money.တီထြင္မႈ႕ဟာ ကမၻာမွာ ေစ်းအႀကီး ဆံုးဘဲ။ သူက အခ်ိန္ေတြ၊ ေငြေတြကို အဆံုးအစမရိွ ယူေလ့ရိွတယ္။
ေဂ်ာ့ဘားနက္ေရွာ
ေမွာင္
သူကပီကာဆို ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ မ်က္ကန္းႀကီး ပန္းခ်ီကားကို ၾကည့္ရင္း ထိန္႔လန္႔လာ သလိုဘဲပဲဟုေျပာေလသည္။ သူ႕ၾကည့္ရတာ ေလာကႀကီး ဟာကန္းေန တယ္ဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳး ႀကီးဗ်။ သူ႕ေၾကာင္ေတာင္ ကန္းမ်က္လံုး ေတြကို ၾကည့္ရတာ ေစာေစာ ကေပ်ာ္ရႊင္ ေနတာေလး ေတြေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတြစုၿပီး ေျပာေနမိတဲ့ အေၾကာင္းက လူဟာဘာေၾကာင့္ သတၱေလာ ကမွာ ထိပ္တန္းေရာက္ ေနရခဲ့တာရယ္။ လူ႕ဂုဏ္ သိကၡာ ဟာဘာေၾကာင့္ ျမင့္မားေနရ ျခင္းျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြပါ။ လူဟာ [...]
နပိုလီယံနဲ႕သားေမႊးသည္
အခ်ိန္ကေတာ့ နပိုလီယံ ၏တပ္ဖြဲ႕မ်ားရုရွားကိုက်ဴးေက်ာ္ ေနခ်ိန္၊ တိုက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြား ေနရင္း နပိုလီယံ တစ္ ေယာက္သူ႕ တပ္သားမ်ားႏွင့္ လူစုကြဲသြား ခဲ့သည္။ နပိုလီယံလဲ တစ္ေယာက္ထဲ ေလ်ာက္သြားေန ရင္းသူ႕ကို ရုရွား ေကာ့ဆပ္ တပ္သားတစ္ဖြဲ႕ ကေတြ႕သြားေလသည္။ သူ႕ေနာက္ကို အတင္းလိုက္လာ တဲ့ေကာ့ဆပ္ တပ္သားေတြ လက္ထဲက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ နပိုလီယံ တစ္ေယာက္ အတင္းထြက္ေျပးေတာ့ သည္။ ေျပးရင္းလႊားရင္း လမ္းေကြ႕ တစ္ခုအေရာက္ မွာေတာ့ သားေမႊးထည္မ်ား ေရာင္းခ်တဲ့ ဆိုင္ကေလး တစ္ခုကို ေတြ႕တာနဲ႕ ဆိုင္ထဲ၀င္ ၿပီးပုန္း ဖို႕ႀကိဳးစားတယ္ေပါ့ေလ။ ဆိုင္ထဲ အေရာက္မွာ ဆိုင္ရွင္ကို သူ႕အားကယ္ ဖို႕ေတာင္းပန္တဲ့ အခါ ဆိုင္ရွင္က ” ဟိုး ေထာင့္ ကသားေမႊးထည္ေတြ [...]
အေဖ
အေဖကၽြန္ေတာ္ ၄ ႏွစ္သားတုန္းက ငါ့ေဖေဖႀကီး ဘာမဆိုလုပ္တတ္တယ္။ ၅- ႏွစ္- – -ငါ့ေဖေဖက မသိတာ ဘာမွမရိွဘူး။ ၆- ႏွစ္- – -ငါ့ေဖေဖက မင္းအေဖထက္တတ္တယ္ကြ။ ၈- ႏွစ္- – -တို႕ေဖေဖက အကုန္လံုးေတာ့လဲအတိအက် မသိဘူး။ ၁၀- ႏွစ္- – -အေဖ တို႕ငယ္ငယ္ တုန္းကနဲ႕ အခုကတျခား စီပဲ။၁၂- ႏွစ္- – -အင္း အဲဒါေတာ့ အေဖလဲဘယ္သိ ပါ့မလဲ။သူ ကအသက္သိပ္ႀကီး လာၿပီဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္က အေၾကာင္းေတြမမွတ္မိ ႏိုင္ေတာ့ဘူး။၁၄- ႏွစ္- – -အေဖ့ေတာ့ထည့္မေျပာနဲ႕ကြာ၊ သူကေရွးရိုးသမားႀကီး။၂၁- ႏွစ္- – – အဘိုးႀကီးလား။ – -ထားစမ္းပါ။ ေအာက္ေနၿပီကြ၊ သိပ္ေအာက္ေနၿပီ။၂၅- ႏွစ္- – [...]
global လိႈင္းစီးဖို႕
နံပါတ္၁ ကေတာ့စိတ္ကိုဖြင့္ထားေပါ့ဗ်ာ။သိပ္အလႊမ္းမိုးမခံနဲ႔၊အယူအဆတစ္ခုရဲ႕အလႊမ္းအမိုး၊လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အလႊမ္းမိုးေတြ သိပ္မခံဘဲစိတ္ကိုဖြင့္ထား။ေနာက္တခုကေတာ့ ဒါေတြအကုန္ငါသိၿပီးၿပီဆိုၿပီးကိုယ့္စိတ္ကို တံခါးမပိတ္ဖို႕။တစ္နည္းေျပာရရင္အစြဲမႀကီးဖို႔ေပါ့။တစ္-စိတ္ကိုဖြင့္ထား၊ႏွစ္-အစြဲမႀကီးဖို႕ေပါ့။သံုး-သိပ္အေျပာမႀကီးဖို႕။အထူးသျဖင့္မုခ်ျဖစ္ရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြမေျပာမိဖို႕လိုမယ္ထင္တယ္ဒီေလာက္ဘဲ၊ တစ္ခါတေလကိုယ္ကသိပ္ထင္တာႀကီးသိပ္ေျပာလိုက္ေတာ့commitျဖစ္သြားေတာ့တာေပါ့။မေကာင္းဘူးထင္တယ္။kyaw win’s sketch စာအုပ္မွ


Posted in








