ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဆက္မဖတ္၀ံ့တာနဲ႕ ျပန္ၿပီးသိမ္းထားလိုက္တယ္။ အေဖကေတာ့ သူဖတ္ၾကည့္ ခ်င္တယ္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကမဖတ္ာကည့္ဖို႕ တားပါတယ္၊ အေျခအတင္ ေျပာၾကရင္း ကၽြန္ေတာ္လဲ စိတ္ဆိုးလာတာနဲ႕ အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္။ မၾကာပါဘူး ေနာက္ေန႕မွာ အေဖဆံုးသြားတယ္လို႕ အေၾကာင္းၾကားလာတယ္၊ ရိုးရိုး ဆံုးတာမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ သတ္ေသသြားတာ၊ သူေနတဲ့ တိုက္ရဲ႕သံုးထပ္ေပၚက ခုန္ခ်သြားတာ။ ပထမေတာ့ အေတာ္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ ထင္တာေပါ့ေလ၊ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ အိမ္ကို သြားၾကည့္ေတာ့ ခုဏကစာ လိပ္ေလးဟာ သူ႕စားပြဲေအာက္မွာ က်ေနတာေတြ႕တယ္။ ရဲေတြက မျမင္ခင္မွာကၽြန္ေတာ္ လဲကမန္းကတန္းေကာက္ သိမ္းထားလိုက္တယ္။ မေသခင္ကတည္း ကေသတမ္းစာ ေရးထားတာျဖစ္ေလေတာ့ အေဖ့ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြအား လံုး ကၽြန္ေတာ္ရလိုက္တယ္။ ဒီဟာေလးအပါအ၀င္ေပါ့။ ဟု ရွည္လ်ားစြာရွင္းျပေလသည္။ [...]

တံခါးပြင့္သြားသည္ႏွင့္အတူ လြန္စြာမွအသားျဖဴလွေသာ အသက္၅၀ေက်ာ္ ခန္႕လူႀကီးတစ္ဦးထြက္လာၿပီး “ၾကြပါ ေဒါက္တာ” ဟု လြန္စြာပီသေသာ ျမန္ မာစကား ျဖင့္ ဆီးႀကိဳေလ၏။ ေဒါက္တာ ရန္ေနာင္လဲ အံ့အားသင့္သြား လ်က္ အိမ္ထဲသို႕ ၀င္ေရာက္သြား ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ အိမ္၏ ဧည့္ခန္းသို႕ေရာက္ ေလသာ္ ထိုင္လ်က္စကား ေျပာၾကေလသည္။ ဧည့္ခန္း၏ အျပင္အဆင္မွာ ႏွစ္ ဆယ္ရာ စုဦးပိုင္း လက္ရာ ပရိေဘာဂမ်ား ျဖင့္ ဆင္ရင္ထားၿပီး အရာ အားလံုးမွာ အသစ္ကဲ့သို႕ ေတာက္ေျပာင္ေနေလ၏။ တခ်ိန္တခါက အလြန္ခ်မ္းသာ ေသာ သူမ်ား ေနထိုင္ခဲ့ေၾကာင္း ထင္ရွားေလ၏။ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလ်ာက္ၾကည့္ ေသာ္လည္း မည္သူမွ် မေတြ႕ရေပ၊ ၾကည့္ေနရင္းမွ မစၥတာ အီဗရာဟင္က စကားစေျပာ ေလသည္။ ေမာင္ရင့္ကို [...]

အေမာတေကာႏွင့္ ေျပးတတ္ လာလို႕လားမသိ တကိုယ္လံုး ေခၽြးေတြႏွင့္၊ တဒိတ္ဒိတ္ႏွင့္ ခုန္ေနေသာ ရင္ကိုအတန္ငယ္ၿငိမ္သက္ သြားေစရန္ေရ ေအးေအးေလးတခြက္ ေသာက္ ခ်င္ေနသည္၊ သို႕ေပမယ့္ လူတကိုယ္လံုးမလႈပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ကိုအားအင္ ကုန္ခန္း ေန ၿပီ။ သက္ျပင္းရွည္ တခ်က္ကိုေျဖးညင္းစြာ မႈတ္ထုတ္ရင္း ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာ့ခ် ကာ ေန႕လည္က အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ေတြးၿပီး ထိတ္လန္႕လာမိျပန္သည္။ အတန္ၾကာေတာ့ သူအိပ္ေပ်ာ္သြား မိသည္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့ ေန႕လည္က အျဖစ္ေတြ ျပန္ျမင္ေယာင္ ေနမွာ အမွန္ပင္ – – – – - မနက္ ၈ နာရီ သူတေယာက္ထဲေနသည့္ အခန္းမို႕ တခါတေလ ရႈပ္ပြေနတတ္လည္း အားသည့္ ရက္ဆို ရင္ေတာ့ အခန္းရွင္းေလ့ ရိွေပမယ့္ [...]

ဒီအေခြေကာင္းတယ္ကြာ မင္းနားေထာင္ၿပီး ၿပီလား။ေအး- ဒါေပမယ့္ ငါက တက္ကႏိုေတြ ပိုၾကိဳက္တာကြ။ဒါေတြက ရက္ပ္ မဟုတ္ဘူး၊ ဟစ္ေဟာ့ေတြကြ၊ ငါေတာ့ၾကိဳက္တယ္။ လိုက္ဆိုၾကည့္ ၊ဟာကြာ မင္းတို႕ ဟာေတြ ကို ငါေတာ့ ခံစားလို႕မရဘူး။ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဒီေကာင္ ကဘယ္ေတာ့မွ အျမင္မတူ၊ သို႕ေသာ္လဲ သီခ်င္းေတြၾကိဳက္တာေတာ့ တူသည္။ အခုလဲ တကၠသိုလ္ စိန္ရတု ပြဲရိွလို႕ ဒီေကာင္ေတြ အဖြား ၿခံမွာ လာအိပ္ၾကတာျဖစ္သည္။ဟိုေကာင္ ေအဘီစီ မလာေသးဘူးလား။ ေအး လာ မယ္တဲ့ သူႈ႕ အေဖဆူေနလို႕တဲ့၊ ရက္ပါ ပုညေတာ့ ငါတို႕ သြားေခၚ မယ္။သြားမယ္ေလ ဒါဆို။ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဖိုးေနေခၚ သူငယ္ခ်င္းတို႕ရက္ပါ ပုည ရွိရာ ဗိုလ္တေထာင္ သို႕ ကားငွား ၿပီးထြက္လာ ခဲ့ လိုက္သည္။ [...]

မိုးေတြ တရေဟာ ရြာခ်ေနသည္။ အဲဒီေန႕ညေန ကို ေတာ့ အထိတ္ တလန္႕ႏွင့္အမွတ္ ရခဲ့ရ ပါသည္။ ဘယ္လိုပါ လိမ့္။ႏွစ္ေတြေတာင္အေတာ္ ၾကာသြားခဲ့ ၿပီ၊ သူမနဲ႕ ညေန တစ္ခု၊ ရယ္စရာလဲ ေကာင္း ၊ အင္း စိတ္ညစ္စရာ လဲ ေကာင္း။ ကဲ ဗ်ာ ေျပာခ်လိုက္ ေတာ့မယ္။ သူနဲ႕ေပါ့ သူဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုး ႏွစ္လံုးသား ေလးတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သူေလး။ သူေလးနဲ႕ မွတ္မွတ္ ထင္ထင္ အရာ ေပါင္းမ်ားစြာ ထဲက အဲဒီေန႕က အေၾကာင္းကို တခါတရံ သတိရတတ္ေလ့ ရွိတယ္။ တကယ္ ဗ်ာ မိုးေတြတရ ေဟာ ရြာတာ က ျပန္ စၾကတာ [...]

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၈ ႏွစ္ေလာက္ကေပါ့ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဖြားဇာတိျဖစ္တဲ့ ရမည္းသင္းမွာ သြားၿပီး ရြာ အလႈေလးတစ္ခုလုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပထမက ေတာ့ အဘြား ဆံုးတာ ၅ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ အေနနဲ႕ သူဆံုးတဲ့ အသက္ျဖစ္တဲ့ ၈၁ ႏွစ္ကိုစြဲၿပီး ဘုန္းႀကီး ၈၁ ပါးပင့္၊ ဆြမ္းေကၽြး၊ သကၠန္းသက္ေစ့ လႈဖို႕ စီစဥ္ထားတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ရြာနဲ႕ ၿမိဳ႕ၾကားမွာရိွေနတဲ့ တံတားတစင္း ကို အဖြားက ျပန္ ေဆာက္လႈတာ ၿပီးသြားတာနဲ႕တိုက္ဆိုင္ေနသလို၊ ရြာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရဲ႕ အ၀င္မုဒ္ဦး အသစ္ ျပန္ေဆာက္လႈတာပါၿပီးေနတာနဲ႕ တိုက္ဆိုင္ေနတာနဲ႕ ေျမးေတြကိုပါ ရွင္ျပဳနားသ အလႈတစ္ခု ေရာလုပ္လိုက္မယ္ဆိုၿပီး ျပန္စီစဥ္ၾကပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလထဲမို႕ ကေလးေတြကလည္း စာေမး ပြဲနီးေနပါၿပီ ဆိုၿပီး အျမန္တက္သုတ္ရိုက္စီစဥ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရာက္ၿပီး ေနာက္ေန႕ မွာဘဲ [...]

၁၉၄၁ – စစ္ႀကီး မျဖစ္ခင္ကာလအႀကိဳ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ႀကီးသည္ ပံုမွန္လႈပ္ရွား သြားလာေနသူမ်ား ႏွင့္ အသက္၀င္ေနသည္။ ေနရာတကာတြင္ ကုလား လူမ်ိဳးမ်ားအမ်ား အျပားေတြ႕ ေနရျခင္းက ျမန္မာျပည္လား အိႏၵိယ လား သူ႕ကိုယ္သူျပန္ျပန္ ေမးမိေနတတ္သည့္ ေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္လို႕ေနသည္။ အညာမွာ ဒီအခ်ိန္ဆို အမတို႕ေတာ့ ငါ့ကိုစိတ္ပူေနမွာဘဲ ၊ အင္းငါေတာ့ ၿမိဳ႕တတ္ လာ လိုက္တာ မွားေနၿပီထင္တယ္။ ကိုေမာင္၀င္းတစ္ေယာက္ ေတြးခ်င္ရာေတြးၿပီး ဆူးေလတ၀ိုက္တြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိသည္။ ဒီရက္ပိုင္းေတာ့ အညာျပန္ေတာ့မယ္ဟု စိတ္ကူးထား သျဖင့္ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲ ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္ လည္ပတ္ေနျခင္းလဲျဖစ္သည္။ ေတြ႕လိုက္သည့္ ေနရာေတြမွာ ၿပိဳးၿပိဳး ပ်က္ပ်က္ အေရာင္တလက္လက္ႏွင့္ ကားေတြ၊ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနသည့္ ကုန္တိုက္ႀကီးမ်ား၊ ၀တ္ေကာင္းစားလွႏွင့္ သြားလာေနေသာ ရန္ကုန္သူ အမ်ိဳးသမီးေတြ ၊ [...]