zawzaw » တက္ေလာ့ဟုန္း http://www.zawzaw.com its about my life Mon, 06 Feb 2012 09:40:53 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.2.1 တက္ေလာ့ဟုန္း စီးရီးမ်ား http://www.zawzaw.com/2008/04/24/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://www.zawzaw.com/2008/04/24/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Thu, 24 Apr 2008 06:24:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2008/04/24/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/ အသစ္ထြက္ရွိလာမည့္ တက္ေလာ့ဟုန္း ဇတ္လမ္းေရွာ္မ်ား

၁။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ သူေတာ္လိမ္
၂။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ဗိုက္ပူတိုလီ
၃။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ဘာညာ ဘာမွ မတိ၀ူး
၄။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ မမမွီမွန္မွန္ေျပာ
၅။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ဘမ်ိဳးဘိုးတူဘယ္သန္ေပါက္ကရ
၆။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ပုန္နားေက်ာ္ႀကီး
၇။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ျမကၽြန္းသာထဲက ၀က္သံုးေကာင္
၈။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ မဟာၿမိဳင္ မပင့္ကူ
၉။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ပေရာ္ဖက္ဆာေဒါက္တာ ဟတ္ခ်ိဳး
၁၀။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ေတာပုန္းဗိုလ္၀ ဆိုးေဇယ်
၁၁။ တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ဂ်ဴးမ်က္လွည့္ဆရာ ဂလိထိုးမႈ

အထက္ပါ စာစဥ္မ်ားအား လစဥ္ေရးသားသြားပါမည္။ မၾကာခင္ထြက္ပါမည္။ ကဒီးကဒီးထြက္မည္။ မၾကာမၾကာထြက္မည္။ အခုထြက္မည္၊ ေနာက္မွထြက္မည္။ ေသာက္ေသာက္လဲထြက္မည္။ ခဏခဏ ထြက္မည္။ ေသာက္က်ိဳးနဲ ၀က္၀က္ကြဲထြက္မည္။ ထြက္ခ်င္မွလဲထြက္မည္။

ေမွ်ာ့္ – - – - ပါ – — -။

]]> http://www.zawzaw.com/2008/04/24/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 1 ညက္လီဆင္းအမႈ-၃ http://www.zawzaw.com/2008/04/23/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88-%e1%81%83/ http://www.zawzaw.com/2008/04/23/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88-%e1%81%83/#comments Wed, 23 Apr 2008 14:25:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2008/04/23/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88-%e1%81%83/ ညက္လီဆင္း ေပးေသာ ဟုတ္စိတ္ဆိုသည့္ ေၾကာင္ျပာ ပံုေလး ကိုၾကည့္ရႈၿပီး ေနာက္ တက္ေလာ့ ဟုန္း ေနထိုင္ရာ လန္ဒံုၿမိဳ႕ အုတ္ေျမာင္းရပ္ ၊ ဘရုတ္သုတ္ခလမ္း အိမ္အမွတ္ ၉ သို႕ျပန္လာခဲ့ၾကေလ သည္။

ေနာက္တေန႔နံနက္တြင္ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ အိပ္ရာမွ အေစာႀကီးထကာ ေလ့က်င္ခန္း လုပ္သည္ ဟု ဆိုကာ အလီမ်ား ခ်ေရးေလသည္။ ၁၈ အလီေလာက္အေရာက္တြင္ေခါင္း မူးလာၿပီဟု ေျပာကာ ေရခ်ိဳး အ၀တ္ အစား လဲျဖင့္ ျပင္ဆင္ၾကၿပီးေနာက္၊

ကဲ – ကိုယ့္ လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္ေရ ၊ ေျမျဖဴ ကုန္း ဘက္သြားရေအာင္ဟု ေျပာေလသည္။ ( ေရွး ယခင္က ထို အရပ္တြင္ လုပ္ငန္းသံုး ထံုးမ်ားေရာင္းသည့္ဆိုင္မ်ား ျပည့္ႏွက္ေနရာ ထိုဆိုင္မ်ားရွိရာ ေျမႀကီး ကုန္းႀကီးသည္ ထံုး မ်ားျဖင့္ ျဖဴ ေဖြးေနသျဖင့္ ေျမျဖဴ ကုန္းဟု ေခၚတြင္ ေလသည္ – စာေရးသူ )

ကၽြႏ္ုုပ္လဲ တက္ေလာ့ ဟုန္းႏွင့္ အတူ ထြက္လာရင္း စကား စျမည္ေျပာၾကေလရာ

ႏုပ္ – ေနပါဦးဗ် ၊ ညက္လီဆင္းက မဟာရာဂ်ာ ဆိုေတာ့ ေစာ္ဘြားေပါ့ ဟုတ္လား

တက္ – အင္း ေလ- သူ႕ အေဖက အရင္ကလဲ ေစာ္ဘြားဘဲ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူးၾကားတယ္။

ႏိုပ္ – ဘာေၾကာင့္လဲဗ်

တက္ – အသက္ႀကီးလာလို႕ ဘုရင္ခံ က သူ႕သားျဖစ္တဲ့ ညက္လီဆင္းကိုလႊဲလိုက္တယ္ေလ။

( ဘုရင္ခံ ဆိုသည္မွာ ဘုရင္လုပ္သမွ်ကို ခံေနရ၍ ဘုရင္ခံဟု ေခၚျခင္း ျဖစ္ေလသည္ – စာေရးသူ )

ႏိုပ္ – ေအာ္ – ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္နဲ႕တယ္လဲ ကံေကာင္းတာကိုး၊ ဒါနဲ႕ ခင္ဗ်ားက ဒါေတြ ဘယ္လို သိတုန္းဗ်။

တက္ – လြယ္ပါတယ္ဗ်ာ သူ႕ အေၾကာင္း ကိုေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္တာနဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးရံုးက ျပာတာေလး ကို လက္ဖက္ရည္ဖိုးေလး ေပးၿပီး စံုစမ္းခိုင္းလိုက္တာေပါ့။

ႏိုပ္ – တယ္လဲ လက္သြယ္တာကိုးဗ်။ ဟတ္ဟတ္

စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ေလ်ာက္လာရင္း ကုလားလက္ဖည့္ရည္ဆုိင္ကို တခုကိုေတြ႕လက္ေသာ္ မနက္ စာစား မည္ဟု အႀကံ ရွိေနခိုက္ တက္ေလာ့ ဟုန္းက ထို ဆိုင္ထဲ သို႕ ၀င္သြားေလသည္။

ပလာတာ၂ ခ်ပ္ – လက္ဖက္ရည္ ၂ ခြက္ႏွင့္ စမူဆာမ်ား မွာယူစားေသာက္ေနရင္း ေဘးဘက္ ၀ိုင္းတခုမွ စကား သံ သဲ့သဲ့ ကိုၾကားရေလသည္။

ဘယ္မွာလဲဗ် ခင္ဗ်ားဟုတ္စိန္၊ ယူမလာ ဘူးလား၊ ေစ်းေကာင္းရမယ္ေျပာထားရက္နဲ႕ ဗ်ာ ၊ ခက္တာဘဲ

အထက္ပါအတိုင္း ေဘး၀ိုင္းမွ တရုတ္ တေကာင္ႏွင့္ ကုလားတေယာက္ေျပာဆိုေနသည္ကို ၾကားရေလသည္။

ထိုစကားကိုၾကားေသာ တရုတ္သည္

ရုတ္ -ေျပာထားပါတယ္ဗ်ာ။ ယူလာမွာပါ၊ သူလဲ အဲဒါကို ထိန္းထားရတာ စားရိတ္ကုန္ေနတာပါ။ ေသျခာေပါက္ ခင္ဗ်ား ကိုေရာင္းမွာပါ။

ကု – ဒါလာမွ ျဖစ္မယ္၊ က်ဳပ္က ကလည့္စားေျခခ်င္ေနတာ ၾကာၿပီ၊ ဒီတခါေတာ့ ဟိုေကာင္ လူးေနေအာင္ ခံရမယ္ မွတ္၊ က်ဳပ္က မီးရႈိ႕ပစ္မွာ

ရုတ္- ဟတ္ ဟတ္- ဒါေပါ့ ခင္ဗ်ားက ေစ်းေကာင္းေပးထားတာဘဲ

ထိုအျခင္းအရာမ်ားကိုၾကားေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ဂနာမၿငိမ္ျဖစ္လာကာ။ ကၽြႏိုပ္အား အလုပ္စတင္ျမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္ျပဳေလေသာ္- တခါမွ ဘာမွမလုပ္ဘူးေသးေသာ ကၽြႏု္ပ္မွာ မည္သို႕လုပ္ရမည္ မသိသျဖင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းအားေမးေငါ့ျပေလရာ မည္သို႕ သေဘာေပါက္သြားသည္မသိဘဲ၊

ေကာင္းလိုက္ေလ၊ ခင္ဗ်ားသိပ္ေတာ္တယ္။ က်ဳပ္စလႈပ္ရွားလိုက္မယ္၊ လံုး၀ အမွားမရွိေစနဲ႕ေနာ္။

အင္ – ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလ

ထိတ္ထိတ္ျပာျပာျဖင့္ – ႏႈတ္ခမ္းေရွ႕တြင္ လက္ညွိဳးေလး ေထာင္ကာဲ

ရႈး- ဟိုေကာင္ေတြၾကားသြားမယ္- ကဲစၿပီ

ေျပာေျပာဆိုဆို ျဖင့္ လက္ျမန္ေျချမန္ႏိုင္လွေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္း သည္ တဖက္၀ိုင္းမွ ကုလားအား စြတ္ရြတ္ ကာ ၀င္ေရာက္ထိုးက်ိတ္ေလသည္။ ထိုသို႕ထိုးရင္း

ေဟ့ ပြတ္ ဟိုဘက္က တရုတ္ကိုမလြတ္ေစနဲ႕ – ဟုေအာ္ေျပာေလသည္

ကၽြႏ္ုပ္လဲ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖင့္ မတ္တပ္ထရက္ေသာတရုတ္ကို ေျပးမည္ဆိုးသျဖင့္ ဆြဲမိဆြဲရာ လွမ္းဆြဲလိုက္ရာ တရုတ္၏ နားတဖက္သည္ ကၽြႏ္ုပ္ လက္အတြင္းပါလာေလသည္။

အားယိုးယိုး – ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ

တရုတ္ သည္ ေခါင္းႀကီးေစာင္းကာ ကို႕ယို႕ကားယားျဖင့္ ပါလာေလသည္။ ဆိုင္ထဲတြင္ ၀ရုန္းသုန္းကား ျဖစ္ေန ေျခၿပီ။ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ကုလားအား ထိုးေနေလရာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွ အလုပ္သမားမ်ားသည္ ၀ိုင္း၀န္း ဆြဲၾကရေလသည္။ ကုလားက ရုန္းသည္ – တက္ေလာ့ ဟုန္းက ခ်ဳပ္သည္။ ကုလား ကေအာ္သည္ – အဘား အဘား – တက္ေလာ့ဟုန္းကပါးစပ္လိုက္ပိတ္သည္၊ ထိုအခါ ကုလားက လက္ကို ကိုက္ေလ၏။

ေအာင္မ်က္ေလး – နာလိုက္တာ – တက္ေလာ့ဟုန္းက ႀကိမ္း၀ါးသည္။

တံေတာင္ႏွင့္တြက္၏ – လက္ျဖင့္ကာ၏။ ေျခလက္ေခါင္းခါး စံလင္စြာျဖင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းက သတ္ပုတ္ေလ ေသာ္ ကုလားက ပုတက္တက္ ႏိုင္ေသာ တက္ေလာ့ဟုန္း ၏ဆံပင္ကုိဆြဲထားေလသည္။

ကေလးႏွစ္ေယာက္ သတ္ပုတ္သည့္ႏွယ္ အင္မတန္ ၾကည့္ေကာင္းေလသည္။ ၀ိုင္းဆြဲသူမ်ားေရာက္လာ ၍ လူစု ကြဲသြားေလသည္။

ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနေသာ ဆံပင္ကို လက္ျဖင့္ သတ္ရင္းတက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ေဒါသျဖစ္ေန ေလသည္။ ကၽြႏု္ပ္က မူတရုတ္အားနားရြက္ဆြဲထားဆြဲုျဖစ္ေလသည္။

ဟေရး – ဘာျဖစ္သလဲ ေျပာၾကပါဦး – ဆိုင္ထဲမွာေနာ္ – ရန္ျဖစ္တယ္- မေကာင္းဘူး ဟု ဆိုင္ရွင္ ဘာဘူႀကီးက ေျပာရာ တက္ေလာ့ ဟုန္းက

ငါက အလြတ္စံုေထာက္ကြ- ငါ့အလုပ္ကိုငါလုပ္လိ္ုက္တာ -ဒါတရားခံ ဖမ္းေနတာ။

ဘယ္မွာလဲတံရားခံ – ဘာလဲအလြတ္စံုေထာက္ – မသိဘူး ဟု ဘာဘူ
ႀကီးက ျငင္း၏

မင္းမသိရင္ေကာင္းေကာင္းေန – ေျပာဟိုေကာင္မင္း ဟုတ္စိန္ကို ဘယ္မွာ ဖြတ္ထားလဲ ဟု တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ တရုတ္အား ေငါက္ငမ္းေလေသာ္။

ဘာတုန္းဗ်ာ လႊတ္ပါဦး ဒီမွာနားရင္းေတြပူေနၿပီဟုေျပာမွ ကၽြႏ္ုပ္လဲ တရုတ္ ကိုနားရြက္ဆြဲထားမွန္း သတိရ ကာ လႊတ္လိုက္ေလ၏ ။ ထို႕ေနာက္ တရုတ္က ဆက္ေျပာသည္

ဘယ္မွာ ဖြက္ရမွာလဲ သူ႕ဟာသူမလာေသးတာ

လာမလားကြ သူကေၾကာင္ဘဲ မင္းယူလာရမွာေပါ့၊ မွန္မွန္ေျပာပါ မဟုတ္ရင္ ဂါတ္တဲ ပို႕ရလိမ့္မယ္။

တက္ေလာ့ဟုန္း၏ အေျပာကို မေၾကမခ်မ္းၾကည့္ရင္း

ဘယ္လိုလူလဲဗ် ၊ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ ခင္ဗ်ားေျပာတာတခုမွနားမလည္ဘူး၊

ဟတ္ဟတ္ -မင္းတို႕နားမလည္ရင္နားလည္ေအာင္ရွင္း္ျပမယ္ -တက္ေလာ့ဟုန္းက ဟန္ပါပါ ေျပာ ေလရာ ေဘးမွ လူမ်ားသာမက ထိုးခံရေသာကုလား၊ နားရြက္ဆြဲခံရေသာတရုတ္ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ပါ စိတ္ပါ၀င္စား သြားေလ၏။ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ ကြမ္းတရာကို ထုတ္စားလိုက္ၿပီး တံေတြး ျဗစ္ကနဲေထြးၿပီးေနာက္

ေဟ့တရုတ္ မင္းက မေန႕ တေန႕က ေပ်ာက္သြားတဲ့ မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆင္းရဲ႕ ေၾကာင္ ကေလး ဟုတ္စိန္ ကို ျပန္ေပးဆြဲထားတာမဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ အိႏၵယမွာ ရန္ညိႈးရွိတဲ့ ဒီကုလားကို ေရာင္းစားမွာမဟုတ္လား။

ထိုအခါ တရုတ္ႏွင့္ ကုလားလဲ ၾကက္ေသေသသြားကာ တက္ေလာ့ဟုန္းအား ေသျခာစြာၾကည့္ေလသည္။

ထို႕ေနာက္

ဘယ့္ႏွယ္ေျပာေနတာလဲဗ်ာ -ရူးေနတာလား – ဘာေတြေျပာေနတာလဲ

ဟတ္ ဟတ္ – မင္းတို႕အခုမွ လာျငင္းမေနနဲ႕ ဂါတ္ေရာက္မွရွင္း

ငါတို႕ ဂါတ္မေရာက္ခင္မင္းအရင္ေရာက္မွာ – ငါတို႕ ကိုအသားလြတ္ ထုိးၾကိတ္သြားတယ္။

ကဲဗ်ာ ေနၾကစမ္းပါဦး – ကဲ ကိုယ့္လူတို႕ အရင္ေျပာ

ကၽြႏု္ပ္လဲ ၀င္ေရာက္ေျပာဆိုေလေသာ္

တရုတ္ကစေျပာေလသည္

ရုတ္ -ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေရာင္းအ၀ယ္စကားေျပာေနတာပါ

တက္ – ႏို႕သိေပသားဘဲ မင္းတို႕ အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္မွာ -ဘယ္မွာလဲ ဟုတ္စိန္ေျပာ

ရုတ္ – လာျပန္ၿပီဟုတ္စိန္- အဲဒီေကာင္ လာမယ္ေျပတာဘဲ – ဘာလဲ ခင္ဗ်ားတို႕ ကပါ ဟုတ္စိန္ကို ေတြ႕ခ်င္တာလား

တက္- ဒါေပါ့

ရုတ္- ဟုတ္စိန္က မီးေသြးကုန္သည္လုပ္တယ္

တက္- ေၾကာင္ကေလးပါ

ရုတ္- ေတာ္ဗ်ာ နားေထာင္ပါဦး – သူက ဟိုဘက္က နာဒရမ္း ေယာက္ဖ အာရာဖတ္ ကိုမီးေသြးသြင္းေနက်

နာဒရမ္း လိုခ်င္သေလာက္မီးေသြးကို ရေလ့မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ပြဲစားလုပ္ေပးတာ

တက္- ဒါဆို ဘာလို႕ ယူမလားဘူးလားလို႕ေမးတာလဲ

ရုတ္ – သူ႕ ဟာသူေမးတာ ဘယ္သိမလဲဗ်

တက္ – ကလည့္စားေခ်မယ္ဆိုတာ ဘာသေဘာလဲ

ထိုအခါ ကုလားက ၀င္ေျပာေလ၏

ကု – ဒီေကာင္က ငါမီးေသြး၀ယ္တိုင္း သူဦးေအာင္ယူသြားေတာ့ ငါ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ အၿမဲ မီးေသြး ဒြတ္ခ ေရာက္တယ္- ဒီတခါ ငါအရင္ရရင္ သူျပာသြားမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါခံတုန္းရသလို ခံရေအာင္ လုပ္တာ ဘာျဖစ္လဲ။

တက္ -မီးရႈိ႕ပစ္မယ္ဆိူတာကေရာ

ကု – မီးေသြးဘဲ မီးမရႈိ႕လို႕ ကိုက္စားရမွာလား – အရူးရဲ႕

တက္ေလာ့ဟုန္းက မေရွာ့ခ်င္ေသး

ဒါဆို ဟုတ္စိန္ဘာလို႕မလာေသးလဲ

ေျပာဆိုေနစဥ္ ဘုရားစူးတရုတ္ဟု ဆိုရမည့္ အသားမဲမဲ မ်က္ေပါက္က်ဥ္က်ဥ္း တရုတ္တေကာင္ ၀င္လာကာ

ဟုတ္စိန္ဆိုတာ ငါဘဲ ဟု ေျပာေလသည္။ ထိုအခါမွ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ႏွင့္ထိုးၾကိတ္ေသာ တရုတ္ႏွင့္ ကုလားတို႕မွာ သက္ျပင္မ်ား ခ်ကာ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ အမူအရာျျဖင့္

ငါ့ေကာင္ လာမွဘဲ ဒီမွာ ျပႆနာတက္ေနၿပီ – မင္းေနာက္က်တာနဲ႕ ဘယ္လို လူေတြလဲမသိဘူး ငါတို႕ ကို ထိုးတယ္ ဟု တရုတ္က ေျပာရာ ဟုတ္စိန္ဆိုသူက

ဂါတ္တိုင္မွ ျဖစ္မယ္ ဂါတ္တိုင္မယ္ ဟု က်ယ္ေလာင္စြာေျပာဆိုေလ၏။ ကၽြႏုပ္ႏွင့္ တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ အေၾကာင္း သိမ်ားနည္းတူ စားထားသမွ်ပင္မရွင္း ေတာ့ဘဲ အလြတ္ ထြက္ေျပးၾကေလသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ ေနာက္မွ လူအုပ္ၾကီး ကား ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖင့္ က်န္ေနရစ္ေတာ့ေလသည္။

ေျပး ေဟ့ – ေျပးဟ

အေတာ္အတန္ေျပးလတ္ေသာ္ လြတ္ေလာက္ေရာေပါ့ တက္ေလာ့ဟုန္းရယ္ ကၽြႏု္ပ္ျဖင့္ ေမာလွၿပီ ဟု ေျပာေသာ အခါတြင္မွ

ပုတက္တက္ႏွင့္ သုတ္သုတ္ ေလးေျပးေနေသာ တက္ေလာ့ဟုန္း မွာ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးႏွင့္

ဟတ္ ဟတ္ – ဒါဆိုနားၾကတာေပါ့ဗ်ာ ဟုေျပာရင္း သစ္ပင္တပင္ေအာက္သို႕ ၀င္ထိုင္ၾကေလသည္။ ထို အခ်ိန္ တြင္ သတင္းစာေရာင္းေသာ ကုလားေလးတေယာက္ျဖတ္သြားတာေတြ႕သျဖင့္ တက္ေလာ့ဟုန္းက သတင္းစာ ၀ယ္ယူေလ၏

ေကာင္ေလး မုဆိုးမေဂဇက္သတင္းစာတေစာင္ေလာက္ ေပးကြယ္

ေရာ့

ဘယ္ေလာက္လဲ

ငါးျပား

ေဟာဗ်ာ သတ္ရင္း ပုတ္ရင္း ပိုက္ဆံအိပ္ဘယ္က်ခဲ့တယ္မသိဘူး ပြတ္ေရ လုပ္ပ္ဦးဗ်ာ

ေရာ့ဗ်ာ ဆယ္ျပားဘဲ ရွိတယ္

သတင္းစာ ၀ယ္ၿပီးေနာက္ သတင္းစာ ကိုဖတ္ရႈေလေသာ္ မဟတၱမဂန္ျပာ ႀကီး တေယာက္ ဖဲရိုက္ၿပီး ဆႏၵျပ ေနေၾကာင္း သတင္း ကို ဖတ္ရေလသည္။ ထိုမဟတၱမ ဂန္ျပာႀကီးသည္ အင္မတန္ေလး စားစရာေကာင္း ေသာ သူျဖစ္ေလသည္။ အထူးသျဖင့္ ညက္လီဆင္း အင္မတန္ေလးစားေသာ သူျဖစ္ေလသည္။

( မွတ္ခ်က္ – ေႏွာင္းလူမ်ား အေနျဖင့္ မဟတၱမ ဂန္ျပာႀကီးအား ျမင္ဘူးေစရန္ ရွာ ေဖြေဖာ္ ျပေပးလိုက္ ပါသည္ – စာေရးသူ )

ဆက္ရန္


]]> http://www.zawzaw.com/2008/04/23/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88-%e1%81%83/feed/ 2 ညက္လီဆင္းနဲ႕ေတြ႕ေသာအခါ http://www.zawzaw.com/2008/03/22/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%ab/ http://www.zawzaw.com/2008/03/22/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%ab/#comments Sat, 22 Mar 2008 05:59:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2008/03/22/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%ab/ ထို႕ေနာက္ ကၽြႏု္ပ္ႏွင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းလဲ မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆင္း တည္းခိုရာ ပြဲစားႀကီးမယား ဟိုတယ္သို႕ သြားေရာက္ၾကေလသည္။ ဟိုတယ္အေရာက္တြင္ အ၀င္မွေန၍ ကုလား အေစခံ ေလးမ်ား လာေရာက္ ဆီးႀကိဳၾကေလ၏။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အား သံုးထပ္သို႕ ေခၚလာခဲ့ၿပီးေနာက္ အခန္းက်ယ္ ႀကီးတခုသို႕ ေရာက္ရွိၾကေလေသာ္ အေဆာင္အေယာင္ ၿပိဳးၿပိဳးပ်က္ပ်က္ မ်ားျဖင့္ တန္ဆာ ဆင္ထားေသာ ညက္လီဆင္း ၏ ဧည့္ခန္းသို႕ ေရာက္လတ္သည္ႏွင့္ ကုလားေရေမႊးမ်ား မႊန္ထူေအာင္ ေမႊးႀကိဳင္ေနေအာင္ စြတ္ထားသည့္ ကုလားမေလးမ်ားသည္ အသီးသီးထိုင္ေနၾကၿပီး ထိုသူမ်ား အလည္တြင္ ညက္လီဆင္း ျဖစ္ဟန္တူေသာ အရက္ကိုးေမာင္း မူေနသည့္ လူရြယ္တေယာက္ တေ၀ါေ၀ါႏွင့္ ထိုးအန္ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလသည္။ ထို အခိုက္ တက္ေလာ့ဟုန္းက ကၽြႏ္ုပ္အား
ဒီမယ္ ၀ယ္လဆင္ပြတ္ ဒီငနဲ ညကမ်ားသြားတယ္ ထင္တယ္ ဟု အလိုက္မသိစြာ အတင္းေျပာေလသည္။
ထိုင္ပါ ဦးတို႕ ထိုင္ၾကပါ
ကၽြႏ္ုပ္တို႕အား လာေရာက္ေခၚေဆာင္ေသာ လူငယ္မွ သူ႕ အသက္မွ အားမနာ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အား ဦးတပ္ေခၚကာ ေလာက၀တ္ျပဳၿပီးေနာက္။ ညက္လီဆင္းလဲ လႈပ္ရွားႏိုင္လာေလၿပီ။ ျပီးသည့္ အခါတြင္
ကိုယ့္လူတို႕ ေရာက္လာမွကိုး နာမည္ႀကီး စံုေထာက္မ်ားတယ္ လဲဟန္ရွိသဗ်ဳိ႕ ေဟာဟိုက ေခါင္းမွာ အုန္းလက္ႀကီး ေဆာင္းထားတဲ့ ဂ်ပုက တက္ေလာ့ဟုန္းမွတ္တယ္။ ဒါနဲ႕ ဒီဘက္က စုတ္ ခၽြန္း ခၽြန္းနဲ႕ ငနဲက ဘယ္သူလဲဗ် ဟု ယဥ္ေက်းစြာ ႏႈတ္ဆက္ေလ သူကား မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆင္းျဖစ္ေပေတာ့သည္။
ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ – ဟုတ္ပ ။ ကဲ တဆိတ္ေလာက္ မဟာရာဂ်ာ့ ဟုတ္စိန္ေပ်ာက္ပံုေလး ေျပာပါဦး
တက္ေလာ့ဟုန္းက ေျပာရာ


ညက္လီဆင္းသည္ ၀မ္းမသြားႏိုင္၍ မအီမလည္ ျဖစ္ေနေသာ လူမမာရုပ္ႏွင့္ ဘာမေျပာညာမေျပာ ေရွ႕ရိွဘီယာ ခြက္အား စြတ္ေမာ့ေလ၏။ ထို႕ေနာက္ ေသာက္ပါဦးလား ေဘာ္ဒါတို႕ဟု ေျပာ ေသာအခါ မိုးေရခ်ိဳးခ်င္ေသာ ေၾကာင့္ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ က်ေနေသာ ခေလးအား အခြင့္ေပးလိုက္သကဲ့သို႕ေသာမ်က္ႏွာထားျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္သည္ လာေရာက္ခ်ေပးေသာ ဘီယာမ်ား အား စကားေမးမရမွီပင္ တႀကိဳက္ထဲ ေသာက္ခ်လိုက္ေလတာ့သည္
ညက္လီဆင္း ကတယ္လဲ သေဘာေကာင္းသကိုး ဒါေၾကာင့္ ရည္းစား ေတြ၀ိုင္းေနတာေနမွာ ဟုတက္ေလာ့ဟုန္းကေျပာရာ
တေယာက္ထဲရွိပါတယ္ဗ်ာ
ေအာ္ တယ္လဲခ်မ္းသာ တာကိုး
အေၿကြးေတြ၀ိုင္းေနတယ္
ဒါေၾကာင့္ အသက္ႀကီးတာေတာင္ အရြယ္တင္ေနတာ
ဘယ့္ႏွယ္ အခုမွ အသက္ သံုးဆယ္ မျပည့္ေသးဘူးဗ်
တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ ညက္လီဆင္းတို႕ တေယာက္တေပါက္ေျပာ ဆိုေနရာ ကၽြႏ္ုပ္လဲ မေနႏိုင္သျဖင့္
ဟုတ္စိန္ေတာင္ ပိုင္မွေတာ့ တယ္လဲ ၾကြယ္၀လို႕ေပါ့
ေတာ္ၾကပါေတာ့ကြယ္တို႕ ၊ တခုမွလဲ မမွန္ဘူး တလြဲခ်ည္းဘဲ
ညက္လီဆင္းလဲ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ညည္းၿပီးေနာက္
ဟုတ္စိန္ဆိုတာ ေၾကာင္ေပါက္ေလးဗ်
အိုမဟုတ္တာ စိန္ျပာႀကီးပါ ၊ တက္ေလာ့ဟုန္းက ျပာျပာသလဲ ၀င္ေျပာသည္။
မဟုတ္တာ ေၾကာင္ပါဆို
စိန္ပါဗ်
ေၾကာင္ဗ်
စိန္
ေၾကာင္
ေၾကာင္
စိန္
စိန္ျပာ
ေၾကာင္ျပာပါ
ေဟာဗ်ာ ရူးမ်ားေနသလား
ေပါမ်ားေနတာ
ဟား – ဆရာတို႕ေတာ္သင့္ၿပီထင္တယ္ ေကာင္းေကာင္းေျပာမွေပါ့ဗ်ာ -ဘယ့္ႏွယ္
ကၽြႏ္ုပ္၀င္ဟန္႕ ေတာ့မွ ႏွစ္ေယာက္သား ရပ္သြာၿပီး ညက္လီဆင္းက ဟုတ္စိန္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ ရည္းစား လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ေၾကာင္ျပာေလး တေကာင္ပါ။ ဘယ္လိုလုပ္ ေပ်ာက္သြားတယ္ မသိပါဘူး၊ တေန႕က ညက အိပ္ေတာ့ ပူတာနဲ႕ ျပတင္းေပါက္ ဖြင့္ထားမိတာ၊ သူထြက္သြားတာထင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရွာေတြ႕မွ ျဖစ္မယ္။ မဟုတ္ရင္ ဘံုေဘ ျပန္ေရာက္လို႕ ဟုတ္စိန္မပါလာရင္ ရည္းစားက ဘံုဘုိင္ေခါင္းနဲ႕ ထုလိမ့္မယ္ – ဟေရး စိတ္ပ်က္ပါတယ္
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ဘီယာမ်ား ေသာက္ျပန္ေလသည္.
ဒီေလာက္လဲ ျဖစ္မေနပါနဲ႕ သိပ္ေသာက္မေနနဲ႕ ျပန္ရမွာပါ စိတ

]]> http://www.zawzaw.com/2008/03/22/%e1%80%8a%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%82%95%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%ab/feed/ 0 ပထမဆံုးလိုက္တဲ့အမႈ႕ႀကီး http://www.zawzaw.com/2007/07/25/%e1%80%95%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%86%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88%e1%82%95%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae/ http://www.zawzaw.com/2007/07/25/%e1%80%95%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%86%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88%e1%82%95%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae/#comments Wed, 25 Jul 2007 14:15:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2007/07/25/%e1%80%95%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%86%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88%e1%82%95%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae/ ပထမဆံုးလိုက္တဲ့အမႈႀကီး
(သို႕မဟုတ္)ညက္လီဆင္း၏ဟုတ္စိန္ၾကီး

ကၽြန္ေတာ္တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ေနလာခဲ့တာ ရက္အေတာ္ၾကာခဲ့ေလၿပီ။ ခုထိေတာ့ ဘာအ မႈ႕မွမလိုက္ရေသး၊ နဲနဲေတာ့ ျပင္းေနသည္။ ၿမိဳ႕ထဲတြင္ဘိုင္စကုတ္ၾကည့္ရင္ေကာင္း မ လားဟု ေတြးမိကာ တက္ေလာ့ဟုန္းအား အေဖာ္ စပ္မိေလသည္။
ကိုယ့္လူရာ ေနစမ္းဘာ၊ ဘိုင္စကုတ္ၾကည့္မည့္ အစား လန္ဒံုျပဇတ္ရုံမွာလာ ျပမယ့္ ႏွဲမႈပ္ပြဲသြားရေအာင္လား။
ခုမွသတိရေတာ့သည္။ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ ေလမႈတ္တူရိယာမ်ားကို လြန္စြာ ၀ါ သနာ ထံုသည့္အေလ်ာက္ ဘာဂ်ာ၊ ႏွဲ၊ ဆက္ဆိုဖုန္း စသည္တို႕ အျပင္ ေလမႈတ္ေအာ္ဂင္၊ ေလ မႈတ္အေကာ္ဒီယံ၊ က ားေလထိုးစက္၊ စက္ဘီးေလထိုးတံစံုေနေအာင္ရွိသည္။ ညညဆို တစံုတစ္ခုကို မေၾကနပ္သည့္ဟန္ျဖင့္ႏွဲကို ေကာက္ေကာက္မႈတ္ေလ့ ရွိေလရာ လြန္စြာနား မခံသာျဖစ္ရေလေတာ့သည္။
ကြမ္းကေလးျမႈံ႕လိုက္၊ ႏွဲေလးမႈတ္လိုက္ႏွင့္ေတာ့ ဟုတ္ေနတတ္ သည္။
ထားပါေတာ့ဗ်ာ မၾကည့္လဲေနပါ ၊ ႏွဲပြဲေတာ့ မလိုက္ပါရေစနဲ႕။
ကၽြႏုပ္လဲ စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ ေနၾကာေစ့ခြာစားရင္း သတင္းစာအား လွန္ေလွာ ဖတ္ရႈ ေနလိုက္သည္။ ဖတ္ေနရင္း တခုေသာ သတင္းက ထူးဆန္းေနရာ တက္ေလာ့ဟုန္းအား ေခၚ ျပလိုက္မိေလသည္။
သတင္းမွာ- – မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆငိး၏ ဟုတ္စိန္ေျပာက္ဆံုးသြားျခင္း

အိႏၵိယမွလာေရာက္လည္ပတ္ေသာ မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆင္းတေယာက္ သည္၄င္း တည္းခိုရာ ပြဲစားႀကီးမယား ေဟာ္တယ္ ညကလပ္တြင္ ေသာက္စားေနခိုက္ အခန္းထဲတြင္ ထားခဲ့ေသာ ဟုတ္စိန္မွာ ေျပာက္ဆံုး သြားေၾကာင္း၊ ထိုေပ်ာက္ဆံုးမႈအတြက္ ပုလိပ္ဘက္ မွ အပူတျပင္းလိုက္လံ ရွာေဖြလ်က္ရွိၿပီး၊ ညက္လီဆင္းမွာမူ ျပန္မေတြ႕ ပါက သူ႕ရည္းစားရိုက္မည္ဆိုကာ ၀မ္းနဲေမွာက္ခံုျဖစ္ကာ ေသာကေပြၿပီး ဘီယာမ်ား လိွမ္႕ေသာက္ေနေၾကာင္း။ သူကပင္ ထိုဟုတ္စိန္အားေတြ႕ ေအာင္ရွာေပးႏိုင္သူအား နီလာႀကီး ေပးမည္ဟူကာ ေျပာၾကားေၾကာင္း သတင္းရရွိ ပါသည္။
ဟုေတြ႕ရေလသည္။

တက္ေလာ့ဟုန္းတစ္ေယာက္ ဖတ္ၿပီးသကာလ စဥ္းးစားခန္း၀င္ေနသည္မွာ နာရီအနည္းငယ္ၾကာသြားကာ ပါးစပ္တြင္ကြမ္းမ်ား ရဲပေတာင္းခတ္ေအာင္စား ၿပီး ကၽြႏုပ္အား စကားစေျပာေလသည္။ ဒီလိုရိွတယ္မစၥတာပြတ္ရဲ႕ ဟုတ္စိန္ဆိုတာ အေတာ္ေလး အရည္အေသြး ေကာင္းတဲ့ စိန္ျပာႀကီးလို႕ ကၽြႏုပ္ သိထားတယ္။ ညက္လီဆင္း ဟာ ဘယ္လို သေဘာနဲ႕ နေမာ္နမဲ့ထားသလဲမသိပါဘူးဗ်ာ။ ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတာ ေသြးရိုးသားရိုး မျဖစ္ႏိုင္ဘူး အခိုးခံရတာျဖစ္မယ္ ဟုရွင္းျပေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ဒီပစၥည္းကို ယူသြားသူ ဟာ ေသခ်ာေပါက္ သူခိုးဘဲျဖစ္ရမယ္ဗ်ာ ဟုလည္း မ်က္လံုးမ်ားတြင္ အေရာင္ တဖ်က္ဖ်က္ လက္ေအာင္ ျပဴးျပရင္း ေျပာေလ၏။

ဟုတ္ပါေပ့ မစၥတာတက္ရယ္၊ တယ္လဲ ဥာဏ္ေျပးသကိုးဟု ကၽြႏုပ္ကခ်ီးမြမ္းရာ – -

တယ္မဟုတ္လွပါဘူးဗ်ာ ဟုၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ျပန္ေျဖေလသည္။

ေန႕လည္စာစားခ်ိန္ေလာက္ အေရာက္တြင္ ေအာက္ဖက္ေလွခါးမွ တေဒါက္ေဒါက္ႏွင့္ အသံမ်ားၾကားေလရာ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ အသာေလးနားစြင့္ေနေလ၏။

မွမ္းစမ္းမစၥတာပြတ္၊ အသံကိုနားေထာင္ရတာ လူတေယာက္ျဖစ္ရမယ္၊ အဲဒီလူက အေပၚကိုတက္လာတာျဖစ္ရမယ္။

မွန္ေပသည္၊တက္ေလာ့ဟုန္းမွန္းရင္လြဲခဲသည္၊

ေသျခာတာ ဒီလူ႕လက္ထဲတခုခုပါကိုပါရမယ္။ တေဒါက္ေဒါက္နဲ႕ ၊ ေဟာအခန္း၀ကို ေရာက္ေနၿပီ၊ ထိုစဥ္ တံခါးေခါက္သံၾကားေသာအခါ၊ သြားဖြင့္ေျခဗ်ာဟု ေျပာသျဖင့္ ကၽြႏုပ္လဲ အလ်င္အျမန္သြားဖြင့္ေလ၏။

အသက္ႀကီးႀကီး အဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္တုတ္ေကာက္

]]> http://www.zawzaw.com/2007/07/25/%e1%80%95%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%86%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%99%e1%82%88%e1%82%95%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae/feed/ 4 တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္း http://www.zawzaw.com/2007/07/14/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1/ http://www.zawzaw.com/2007/07/14/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1/#comments Sat, 14 Jul 2007 12:15:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2007/07/14/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1/ ထိုကဲ့သို႕ ကၽြႏုပ္ႏွင့္တက္ေလာ့ဟံုး ဆံုေတြ႕ ၾကၿပီးေနာက္ တက္ေလာ့ဟုန္း လည္း မၾကာမၾကာ ႕ကၽြႏုပ္ထံသို႕ ေရာက္ေရာက္လာကာ မဟုတ္မဟတ္မ်ားေျပာရင္း ညီရင္း အစ္ကိုယ္တမွ် မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္း သဖြယ္ရင္းႏွီးသြားၾက ေလသည္။ အဘယ့္ ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ သူသည္ ကၽြႏ္ုပ္ကဲ့သို႕ လူေပါတေယာက္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။

ကၽြႏ္ုပ္လဲလက္ရွိအလုပ္ကို စိတ္မေပ်ာ္ပိုက္သည္ တေၾကာင္း၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ လုပ္ ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ရန္ဆႏၵရွိသည္တေၾကာင္းျဖင့္ မိဘမ်ားကို ခြင့္ေတာင္းကာ တက္ေလာ့ဟုန္း၏ အလြတ္စံုေထာက္လုပ္ငန္းတြင္ပါ၀င္ လုပ္ကိုင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ လိုက္ ေလသည္။ ခြင့္ေတာင္းရန္အတြက္ မိဘမ်ားရွိရာ လန္ဒံုၿမိဳ႕ စြန္ဆိတ္ၿငိမ္ ရက္ကြက္မ်ား တည္ရွိရာ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္းသို႕ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားစီး ၿပီးတက္ေလာ့ ဟုန္း ႏွင့္ အတူ ထြက္လာခဲ့ ေလေတာ့သည္။

လမ္းတေလ်ာက္တြင္ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ တစ္စံု တခုကို ေလးေလးနက္နက္စဥ္း စား ေနသည့္ဟန္ျဖင့္ ကြမ္းတၿမံဳၿမံဳႏွင့္လိုက္ပါလာခဲ့ ေလသည္။ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္း ဘူတာမေရာက္ခင္တက္ ေလာ့ဟုန္းသည္ ကၽြႏ္ုပ္အား စကားတစ္ခုေမး ေလ၏။

တက္- -ကိုယ့္လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္၊ ခင္ဗ်ားေသခ်ာတယ္ေနာ္၊

ႏုပ္- -ဘာကိုလဲ ကိုလဲမစၥတာတက္ရဲ႕

တက္- -ဒီလိုေလဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားဟာ က်ဳပ္ရဲ႕ ပါတနာ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေ တာ့ မယ္ဆိုရင္၊ အပင္ပန္း

ခံရမယ္၊ စြန္႕စားစရာေတြႀကံဳရမယ္၊

ႏုပ္- -ေအာ္- ဒါလား၊ ကိစၥမရွိပါဘူးဗ်ာ၊ အေသးအဖြဲပါ။

တက္- -ဒါနဲ႕ ခင္ဗ်ားသရဲေၾကာက္တက္သလား။

ႏုပ္- – ႏိုး- ဟဲ နဲနဲ ပါးပါး ပါ။

ေနာက္တစ္ခုက အေျပးသန္ တယ္ေနာ္။

ဘာအတြက္တုန္း။

တခါတေလ အေျခအေနမေကာင္းရင္ ေျပးရတဲ့ အခါရွိတယ္ေလ။ က်ဳပ္ကေတာ့ တာတိုၿပိဳင္ ပြဲေတြမွာ အၿမဲ တစ္စြဲေနၾက၊ ဘာမွတ္လဲ။ ဟင္းဟင္း ဟင္း

ငါးခူၿပံဳးေလးၿပံုးရင္းဟန္ပါပါ ရီေနေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္းမွာ ၾကာေလ ေလ ေပါေလေလ ျဖစ္ ေၾကာင္းေတြ႕ရသျဖင့္ မ်ားစြာ စိတ္ပ်က္မိေသး၏။ ႏို႕ေပမယ့္ သူဟာ လူေတာ္ ငေပါ ျဖစ္ေၾကာင္းရက္ကြက္လူႀကီး ေထာက္ခံစာ ရထားသူျဖစ္သျဖင့္ စိတ္ထဲ ခ်ီးက်ဴး မိ ျပန္သည္။

စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ဒဂံုေျမာက္ေတာင္ ေရာက္ခဲ့ ေလၿပီ။ ဘူတာမွဆင္းကာ ႏွစ္ေယာက္ သား လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့၏။ လမ္းတြင္တက္ေလာ့ဟံုး က ကုလားဆိုင္မွာ ကြမ္း၀ယ္ ေလသည္။ အေတာ္အတန္ကြမ္းတရာညက္ႏွင့္ေနာက္တရာ တံေတြး သံုးခါေထြး အခ်ိန္ ခန္႕ၾကာေသာ္ မာတာမိခင္ႏွင့္ ဖာတာဖခင္ႀကီး ရွိရာ အိမ္သို႕ ဆိုက္ဆိုက္ႀကီး ေရာက္ ေလ ေတာ့၏။ မိဘမ်ားက ကၽြႏုပ္အား လာမည္ဆိုလွ်င္ သံႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ ေၾကးနန္း ႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ မရလွ်င္လဲ နီးစပ္ရာ ရရ ႀကိဳးမ်ားရုိက္ၿပီး အေၾကာင္း မၾကားရ ေကာင္း လား ဟု အသီးသီး ေျပာဆို ၾကၿပီး ႀကိဳဆိုၾကေလေတာ့သည္။ ကၽြႏုပ္လဲ လာရင္းအေၾကာင္းကို အေတာ္အသင့္ရွင္းဲပေလေသာ္ မိဘမ်ားသည္း တက္ေလာ့ဟုန္း၏ ေပါေတာေတာ ဥပဓိရုပ္ ကို ျမင္ကာ ဒီေကာင္ႏွင့္ျဖင့္ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးဟု အထင္ ရွိကာ ခြင့္ျပဳ လိုက္ ေလသည္။ သို႕ေပသိ ဒီတစ္ညေတာ့ ေရာက္တုန္း အိမ္မွာ အိပ္ကာ တရက္ ေလာက္ ေနရန္ေျပာေလသျဖင့္တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ သေဘာ တူလိုက္ေတာ့သည္။

ညစာစား

]]> http://www.zawzaw.com/2007/07/14/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1/feed/ 6 ၀ယ္ဆင္ပြတ္ႏွင့္တက္ေလာ့ဟုန္းဆံုၿပီ http://www.zawzaw.com/2007/06/24/%e1%81%80%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%90%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7/ http://www.zawzaw.com/2007/06/24/%e1%81%80%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%90%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7/#comments Sun, 24 Jun 2007 03:57:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2007/06/24/%e1%81%80%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%90%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7/ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္း မေဘးကို ေရာက္ေသာ္ အေမရိကန္ႏိုကန္ယို ဆိုေသာ အူလဒူ အမ်ိဳးသားႀကီး အား ရွာ ေလ ေတာ့ သည္။ ပန္းၿခံေရွ႕ နားတြင္လူအမ်ား၀ိုင္းအံု ၾကည့္ေန ေသာေနရာကို မ်က္ေစ့ ေရာက္သြားသည္ႏွင့္ လိုက္ လံၾကည့္ ရႈေသာ အခါ ကၽြႏ္ုပ္ရွာေနေသာ ကန္ယို ကို ဆိုက္ဆိုက္ၿမဳက္ၿမိဳက္ ႀကီးေတြ႕ ရေလေတာ့၏။ သူသည္ ေမ်ာက္ႏွစ္ေကာင္ကို ကၽြမ္းထိုး၊ အက စံုလင္စြာႏွင့္ အသံုးေတာ္ခံေစၿပီးေနာက္ ေလပုတ္ထုတ္ ေဆးမ်ား လိုက္ လံေရာင္း ခ်ျခင္း ျဖင့္က်င္လည္ေနသူျဖစ္ေလသည္။ ကၽြႏ္ုပ္အနားသို႕ ကပ္လာေသာအခါ ဦးစြာ ေလမ်ိဳး ၈၈ ပါး လ်က္ဆားျဖင့္ ဧည့္ခံၿပီး သူ၏ ပြဲအားလက္ဆျဖတ္လိုက္ေလသည္။
သူႏွင့္ ေျပာေသာ စကားမ်ားမွာ အူလဒူ ဘာသာျဖင့္ ေျပာဆို ထားေလရာ စာဖတ္သူ မ်ားနားမလည္မည္ စိုး သျဖင့္ ျမန္မာလို ျပန္ဆို ေရးသားထားပါသည္။
ကဲ ေျပာပါဦး မင္းရဲ႕ ၀တၳဳေရွာ္ ႀကီးအေၾကာင္းေလး
ဒီလို ရိွတယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ မဖတ္တတ္တဲ့ အပိုင္းေလး ေတြ ကို ဘာသာ ျပန္ေပးေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ကန္ယို႕ ကို ငွက္ေျပာ သီးတစ္ဖီးနဲ႕ ဘီအီး ႏွစ္လံုးေပးမယ္။
ထိုသို႕ ေျပာေလေသာ္ ၀င္းပေသာ မ်က္ႏွာထားႏွင့္ ေကာင္းမြန္စြာ သေဘာတူေလေတာ့သည္။
ထိုေန႕ မွစကာ ကၽြႏ္ုပ္လဲ စာပိုဒ္ေလးမ်ား အနည္းငယ္စီကူးကာ ကန္ယို အား ဘာသာျပန္ခိုင္းလိုက္၊ ႀကီးေတာ္ ပန္ကို ေရခဲမုန္႔ႏွင့္ ၀ိုင္အညံ့စား ေလးမ်ားေပးကာဖတ္ခိုင္းလိုက္နွင့္ တစ္လ ေက်ာ္ ေသာအခါ အရင္ ကမွ ေငြ မလည္ ေသာ ကၽြႏု္ပ္မွာ စားရိတ္ေၾကြး တစ္သိန္း သံုးေသာင္း ေလးေထာင့္ ရွစ္ရာ ေျခာက္ဆယ့္ေျခာက္က်ပ္ သံုးဆယ့္ႏွစ္ျပားတစ္ပဲ တင္ေသာအခါမွ ၀တၳဳ ကို အဆံုးသတ္ဘာသာျပန္ မိေလေတာ့၏။
ကၽြႏု္ပ္လဲ အခ်ိန္ယူကာ ဂ်ပန္သြားကာ နပန္း သတ္မည့္ အစီအစဥ္ကို ပယ္ဖ်က္ ၿပီး ဆိတ္ၿငိမ္ရာ ေတာင္ႀကီး ေအးသာယာ စက္မႈ႕ဇံု ကားထုတ္လုပ္ေရး ႏွင့္မလွမ္းမကန္း ကား ေဘာ္ဒီထုေသာ ရံုတြင္သြားေရာက္ အခိ်န္ေပး ဖတ္ရႈေလေတာ့သည္။
ဖတ္ေလေသာအခါ တက္ေလာ့ ဟုန္း၏ စြန္႕စားရဲျခင္း ေပါေတာေတာ ႏိုင္ျခင္း၊ ၀ယ္ဆင္ပြတ္၏ ေျမာက္ေပးျခင္း ဟာသဥာဏ္ရိျခင္းမ်ား ကကၽြႏ္ုပ္ကို စိတ္၀င္စား ေအာင္စြဲေစာင္ေလေတာ့သည္။
ယခုေရးသားမည့္ ေၾကာင္းမွာ ၀ယ္လဆင္ပြတ္ႏွင့္ တက္ေလာ့ဟံုးဆံု ေတြ႕ပံု ျဖစ္ၿပီး အေၾကာင္း အရာမ်ားကို ၀ယ္ လဆင္ပြတ္က မွတ္တမ္း တင္ထားျခင္းျဖစ္ေလေတာ့ သည္။


လန္ဒံုၿမိဳ႕ လူကုံတန္ အသိုင္း အ၀ိုင္းတြင္ႀကီး ျပင္းလာေသာ ကၽြႏ္ုပ္ သည္ ေလာက၏ ဟန္ေဆာင္ျခင္းအား ၿငီး ေငြ႕ လာသည့္ အေလ်ာက္ စိတ္လက္ေပါ့ပါးေသာ အလုပ္တစ္ခုအားျပဳလုပ္ေနထိုင္သြားရန္ ဆႏၵရိွ ေလသည္။
ကၽြႏ္ုပ္ ဆိုသူကား ၀ယ္လဆင္ပြတ္ ဆိုေသာ ေဒါက္တာ တစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး မိဘမ်ားမွာ ခ်မ္းသာ ေသာ ေျမ ပိုင္ ရွင္မ်ားျဖစ္သည့္ အားေလွ်ာ္စြာ ကၽြႏု္ပ္ ႀကီးျပင္းေသာအခါ အိမ္မွာ ေမြးထားေသာ ႏြားမ်ား ၊ ဆိတ္မ်ား ၊ ဘဲမ်ား စသည့္ အေကာင္ဗေလာင္မ်ားကို အျပင္လူႏွင့္ ကုလွ်င္ ေငြကုန္မည္ဆိုးကာ တိေမြးကု ေဒါက္တာ အျဖစ္ ပညာ သင္ေစေလသည္။ ကၽြႏု္ပ္ကလဲ ၀ါသနာ မပါေသာ္လဲ ပညာဟူသမွ် ဂုဏ္ရိွစြ ဟုမွတ္ယူ က်ိဳးစား သျဖင့္ ဖားေခ်း ပန္းေရာဂါမွစၿပီး ေခြးဇတ္ေၾကာတက္ေရာဂါမ်ား အထိ ပိုင္ႏိုင္စြာ ကုသေပးႏိုင္ေသာေၾကာင့္ လန္ဒံုၿမိဳ႕ေပၚ ရိွ အိမ္
ေမြး ေခြးလွလွ ေမြးထားေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အၾကား ေခြးဆရာ၀န္ႀကီး ေခြးဆရာ၀န္ႀကီး ဆိုကာ အထူးနာ မည္ ရေလသည္။ သို႕ ေသာ္ မေပ်ာ္ပိုက္ေသာ ဒီအလုပ္မွ ဘယ္လို ထြက္ခြာရဖြယ္ မသိေသာ သနား စရာ ကၽြႏ္ုပ္မွာ တေန႕တြင္ ထို စိတ္ဆင္းရဲမွ ကင္းလြတ္ေအာင္ေဆာင္မေပးမည့္ မိတ္ေဆြႀကီး တဦးႏွင့္ ေတြ႕ ဆံုေလေတာ့ သည္
မိုးေလးေအးေသာ ဒီဇင္ဘာညေန တခုတြင္ ကၽြႏု္ပ္ ေဆးခန္းပိတ္ ခါနီး ေဆးခန္းထဲ သို႕ လူတစ္ေယာက္ ၀င္လာ ေလသည္။ သူ၏ပံုမွာ လြန္စြာ ေအးေဆးလွၿပီ

]]> http://www.zawzaw.com/2007/06/24/%e1%81%80%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%90%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7/feed/ 1 စာအုပ္ႀကီးေတာ့ဖတ္ေလၿပီ http://www.zawzaw.com/2007/06/22/%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%b9%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%96%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%81%bf%e1%80%95%e1%80%ae/ http://www.zawzaw.com/2007/06/22/%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%b9%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%96%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%81%bf%e1%80%95%e1%80%ae/#comments Fri, 22 Jun 2007 04:01:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2007/06/22/%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%b9%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%96%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%81%bf%e1%80%95%e1%80%ae/ ေနသာေသာ တေန႕ တြင္ ကၽြန္ေတာ္ တန္းဖိုးျဖတ္မရ သည့္အင္ဗာတာ အေဟာင္းႀကီး ႏွင့္ ကုလားမုတ္ဆိတ္ ထံမွ ခက္ခက္ ခဲခဲ လဲယူထားေသာ စံုေထာက္ႀကီး တက္ေလာ့ ဟုန္းဆိုသူ၏ အေၾကာင္းမ်ား ေရးထား ဟန္ရိွေသာ စာထုတ္ ႀကီး အားဖြင့္ ေဖာက္ဖတ္ရႈ ရန္ အႀကံ ရိွေလသည္ ႏွင့္ တေယာက္ထဲ အခန္း တံခါး ပိတ္ကာ ပထမဆံုး အထုတ္ ေျဖရန္ အတြက္ လုပ္ရေလ သည္။ ခဲတံခၽြန္ဓါး တေခ်ာင္း၊ ဖုန္သုတ္ရန္ အ၀တ္တခု၊ မွတ္စရာမ်ားရိွက မွတ္ရန္ ဗလာစာအုပ္ အစုတ္တအုပ္၊ ေရတဘူး၊ ေထြးခံ၊ ကြမ္းယာ ၂၀၀ ဖိုး၊ အျပင္းေျပနားေထာင္ရန္ သီခ်င္း စီဒီ တခ်ိဳ႕ စသည့္ လိုရမယ္ရေပါက္ကရ ပစၥည္း တခ်ိဳ႕ ကို အခန္းထဲ သြင္းၿပီး ေနာက္ စာအုပ္ အထုတ္ႀကီး အား စတင္ ေဖာက္ ေလေတာ့ သည္။ ဓါးျဖင့္ ခပ္ပါးပါးေလး အေပၚယံ ကို ျဖတ္ၿပီးေနာက္ ေအာက္မွာ အ၀တ္ အစုတ္ႀကီး ထပ္ ပတ္ထား ေလသည္။ ထို အ၀တ္ကို ေျဖေသာ အခါ၊ ဆီစိမ္ စကၠဴ တထပ္၊ ထိုမွ ဖေယာင္း စကၠဴ ၊ ၿပီးေတာ့ အထဲတြင္စကၠဴ ဘူးတစ္ဘူးေတြ႕ရေလ ၏။ ဒါနဲ႕ စကၠဴ ဘူးကို ဖြင့္ေသာ အခါ ယြန္းတေသတၱာ အေဟာင္း ေလးတစ္လံုး၊ ကၽြႏ္ုပ္လဲ အင္မတန္ စိတ္ပ်က္လာေခ် ၿပီ၊ တခန္းလံုးလဲ အမိႈက္ေတြ ႏွင့္ ပြကုန္ၿပီ။ တင္းတင္း ႏွင့္ထို ယြန္းဘူးကို ဆြဲမလိုက္ေသာ အခါ ပတၱာ ပ်က္ေန သျဖင့္ အဖံုးတစ္ျခား ေအာက္ခံ တစ္ျခား လြင့္သြားေလေသာ အခါ ကၽြန္ေတာ္ အလြန္ စိတ္၀င္တစား ဖတ္ရႈ ခ်င္ေန ေသာ တက္ေလာ့ဟုန္း၏ မွတ္တမ္း စာအုပ္ ေလးသည္ ပိျပားကာ ေသေနေသာ ပိုး ဟပ္ အေသေကာင္ ႏွစ္ေကာင္ ၿခံယံ လ်က္ ၀ံံ့ ၾကြား စြာတည္ေနေလ ေတာ့သည္။ ကမန္းကတန္း ႏွင့္ေကာက္ ယူ ကာ လွန္ဖတ္လိုက္ ေသာ ကၽြန္ေတာ္ မွာ ပထမ စာမ်က္ႏွာမွ စကားလံုး မ်ားကို ဖတ္မိလိုက္ ခ်ိန္ မွာပင္ ၀မ္း သာျခင္း ၊၀မ္းနည္းျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ အလိုမက်ျခင္း၊ အံံ့ၾသျခင္း၊ စိတ္ပ်က္ျခင္း ဆိုသည့္ အစြန္းေရာက္ စိတ္မ်ား ေပၚ ထြက္လာ ေအာင္ သူလုပ္လိုက္ေျခၿပီ၊ ေရးထားေသာစာမ်ားမွာကား— —-


the မွတ္တမ္း of တက္ေလာ့home
ေရးသူ by ၀ယ္လဆင္Pooh.

ထိုသို႕ေရွးက်ေသာ အဂၤလိပ္ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ေရးထား ေလေသာ ထိုမွတ္တမ္းႀကီး ကို ဘယ္လို ဘာသာျပန္ မည္နည္း။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ ႀကီးေတာ္ ပန္ဒိုရာနတ္တစ္ဂိုး-ဂိုးမရိွ ဆိုသူ အင္မတန္ language flying ေတာ္ေသာ မူႀကိဳေက်ာင္းအုပ္ ဆရာမႀကီး ရိွေလရာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အိုင္ယာလန္ထီေပါက္ သကဲ့သို႕ ေပ်ာ္သြားေလသည္။(မွတ္ခ်က္- -ေနွာင္းလူမ်ားအေနႏွင့္ အိုင္ယာလန္ထီကို သိခ်င္မွသိေပမည္၊ အိုင္ယာလန္ ထီ ဆိုသည္မွာ အိုင္ယာလန္တြင္ ဖြင္သည့္ထီမို႕ အိုင္ယာလန္ထီဟု ေခၚေလသည္။ မသိရင္မွတ္ၾကပါကုန္-စာ ေရးသူ) ေပ်ာ္ပါေသာ္လဲ ေမွာက္ရက္လဲ ဆိုသလို ဒီစာအုပ္ ကၽြန္ေတာ့္ ထံရိွေနေၾကာင္း သိလွ်င္ လိုက္လံ လု ယူ ႏိုင္ေသာ အဖြဲ႕က ရိွေနသည္ ထိုသူတို႕ကား စေနမမ ဆိုသူဦးစီးသည့္ စပိုင္ဂ်စ္တူး တို႕ျဖစ္သည္။ ထိုမွ်မက ရွားပါး သည့္အျပင္ အင္မတန္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ဆန္းၾကယ္၊ နကၡတေရာင္ျခည္ ၊ သုရဇၹ ဟာ မွားကုန္ၿပီ ဒီလိုဆန္း ၾကယ္ ေသာ အေၾကာင္းမ်ားကို သူ႕ထက္ငါ သတင္းယူတတ္ ေသာ စိုးဇီယဆို ေသာ လူႀကီးက ရိွေသး၏။ အင္မတန္ မ်ိဳး ခ်စ္စိတ္ျပင္းထန္ေသာ ေမာင္ ပြတ္ဆိုသူကလည္း ၀ယ္လဆင္ပြတ္မွာ သူ႕ဘိုးေအျဖစ္ ေနသည္ဟု သံသယ၀င္ ကာ အေမြ ပစၥည္း လို လာလုႏိုင္ သည္။ သိုင္း ၀တၳဳ မ်ားဖတ္ကာ သိုင္းရူး စာေပ ေ၀ေလေလ စာအုပ္တိုက္ တည္ ေထာင္ထားေသာ ကိုတာစလက္ ဆိုသည့္ ထုတ္ေ၀သူ ကေတာ့ ဒီစာအုပ္ကို ျပန္ေရာင္းရန္ ခ်ိန္းေၿခာက္ စာ ႏွစ္ ပိသာငါးဆယ္ ႏွင့္ ရွစ္က်ပ္သားေလာက္ ပို႕ထားႏွင့္သည္။ ဒီလိုအေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ေလရာ ဘယ္လိုမွ ကၽြန္ေတာ့္ အေနႏွင့္ စာအုပ္ႀကီးကို အျပင္ယူလာကာ ႀကီးေတာ္ပန္ ထံသြားလို႕ မျဖစ္ ၊ ႀကံရေပဦးမည္။ အိမ္နားတြင္ ေရခဲ ေခ်ာင္း စုတ္ေနေသာ ဘာညာ ဆို

]]> http://www.zawzaw.com/2007/06/22/%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%b9%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%96%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%81%bf%e1%80%95%e1%80%ae/feed/ 6 တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ေခြးဆြဲေသာမုတ္ဆိတ္ http://www.zawzaw.com/2007/06/10/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%b8%e1%80%86/ http://www.zawzaw.com/2007/06/10/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%b8%e1%80%86/#comments Sun, 10 Jun 2007 10:30:00 +0000 zzml33 http://balargout.wordpress.com/2007/06/10/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%b8%e1%80%86/ အခ်ိန္ကား သကၠရာဇ္ ႏိုင္တီးဂြိဳင္တီး ခန္႕ ။ ဘဲ ပ်ံမက်စည္ကား လွေသာ လန္ဒံု ၿမိဳ႕ ႀကီး တြင္ အင္မတန္ နာမည္ တရွဲရွဲ ေက်ာ္ၾကားသည့္ အလြတ္စံု ေထာက္( အေၾကာ္မပါ )ႀကီး တက္ေလာ့ဟုန္း ဆိုသူရိွခဲ့ ဘူးပါသည္။ သူသည္ ထိုလန္ဒံု ၿမိဳ႕ႀကီး ထဲတြင္ စြန္႕စား စံုေထာက္ပံုမ်ား ႏွင့္ သူ႕ရဲ႕ စြန္႕စားခန္းမ်ားကို စတင္ဖတ္ရႈရ ေသာအခါ ၾကတ္သိမ္းမ်ားထသြားႏိုင္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ မဖတ္ခင္ ရႈရူးေပါက္ ထားဖို႕ လိုမည္။ အခုေရးသားေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားမွာ သူႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လက္တြဲ လာခဲ့ေသာ မိတ္ေဆြႀကီး ေဒါက္တာ၀ယ္လဆင္ပြတ္ ဆိုသူ ေရးသား ထားေသာ အေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ၿပီးကၽြန္ေတာ္ ထိုေရးသားခ်က္မ်ား ကို ျပန္လည္တင္ျပ ျခင္းသာ ျဖစ္ေပသည္။ လည္း ေကာင္းမွတ္တမ္းႀကီး ကၽြႏုပ္ထံ ေရာက္လာပံုမွာ လဲဆန္းက်ယ္ လွၿပီး။ အေတာ္အခ်ိန္ယူ language flying ခဲ့ ရ ေလသည္။
တက္ေလာ့ဟုန္း ဆိုသူမွာ ေတာ္မလိုလိုနဲ႕ အင္မတန္ေရွာ္သည္။ လည္မလိုလိုနဲ႕အသူလဲျဖစ္သည္။ ျဖတ္လက္ သေလာက္ ေလးကန္ သည္။ မလည္ရႈပ္ဆိုရင္လွ်င္မွန္သည္။ သို႕ ေသာ္ သူတြင္ျဖတ္ထိုး ဥာဏ္ရိွ လွသည္။ ဒါ့ ေၾကာင့္ သူလိုက္ေသာ အမႈမ်ားမွာ နာမည္ႀကီး လွသည္။ မေပၚ ေပၚ ေအာင္ ေခးြကေလး ေျမတူးသလို ယက္ႏိုင္ သူလဲျဖစ္သည္။ သတင္းအနံ႕ခံ ေကာင္းသည္မွာ ဟိုဒင္းႏွင့္တူလွေပသည္။
ကဲစာရႈသူလဲဖတ္ခ်င္လွ ထင္သည္။ ကၽြႏုပ္ ထံမွတ္တမ္း စာအုပ္ႀကီး ေရာက္လာပံု ကစရမွျဖစ္မည္။

ၿပီးပါၿပီ- —

အဲဒီလိုလုပ္ရင္၀ိုင္းဆဲမွာမဟုတ္လား။ ေျပာျပပါ့မယ္——


တေန႔ေသာ ေႏြေန႕ လည္ခင္းတစ္ခု – - -သာသာလွေသာပတ္၀န္းက်င္ကေလးတစ္ခု ကို ေဖာက္ခြဲလိုက္ သည့္ သံစဥ္ တစ္ခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လဲ အိမ္ထဲ မွကမူး ရူးထိုးထၿပီး ထိုအသံရွင္ကို ေဖြရွာေလ သည္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ၿခံ၀ေရာက္ ေသာအခါ အသံေပ်ာက္သြားသလို ဘယ္သူမွမေတြ႕ရေတာ့ ၊ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္စိတ္ပ်က္ သြား သည္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ ကို မနက္ကတည္းက ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ ေစာင့္ေနတာ။ သြားျပန္ၿပီေပါ့။ – –ထို အခ်ိန္မွာ ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္အေတြး မဆံုးခင္ မဂၤလာရိွလွေသာ မိတ္ေဆြႀကီး၏ ကၽြန္ေတာ္ ေမွ်ာ္ေနေသာ အသံကို ျပန္ၾကား ရ ေလသည္။ ” ဟို ဟာ ၀ယ္ဒေရး- —ဒီဟာ၀ယ္ဒေရး- – “
ေဟ့မာမူႀကီး ျမန္ျမန္ လာဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ္ေခၚေတာ့သူအျမန္ေလးေျပး လာသည္။
ေျပာကန္ေလး-ဘာေဒြေရာင္းမရဲ
ေရာင္းမွာေပါ့- ဘာလို႕ခုမွလာတာလဲ၊ကၽြန္ေတာ္မနက္ကတည္းကေစာင့္ေနတာ
ငါရာဒယ္–ဒီေန႕ ေရႊေတာင္ဂ်ားထဲ ကဘိုအိမ္တစ္အိမ္ ရွာအုပ္ေတြေရာင္း ရို႕နာ ၀ယ္ေနဒါ
ကၽြန္ေတာ္လဲ ပိုက္ပိုက္ ျပတ္ေနလို႕ အျပင္ သြားမလို႕လမ္းစားရိတ္ေလးရေအာင္ အင္ဗာတာ အစုတ္ႀကီး ေရာင္း ခ်င္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လဲ ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ အိမ္ထဲမွ အင္ဗာတာ အေဟာင္းႀကီးကို သယ္ခ်လာခဲ့သည္။
ကဲ ဘယေလာက္ေပးမွာလဲ
မာမူႀကီး ေခါင္းကုတ္ သည္။ မတိရူး ကြာ ၊ ငါမမွန္းတတ္ဘူး
ဒါဆို တန္ဘိုးမျဖတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့ ဟုတ္လားမာမူႀကီး
မာမူႀကီးေခါင္းတဆတ္ဆတ္ျငိမ့္ရင္း သံုးေထာင္ယူကြာ
မရဘူးမာမူ ေလးေထာင္ရမွျဖစ္မယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ထမင္းလဲ၀ယ္စားရဦးမွာ
မႏိုင္ရူး
ဟာကၽြန္ေတာ္လိုက္မသည္ေပးႏိုင္ဘူးေနာ္
မဟုတ္၀ူး၊ နာေက်ာတာ ေစ်းကိုေျပာတာ
ဘာေစ်းလဲ လွည္းတန္းေစ်းလား၊ ကမာရြတ္ေစ်းလား
မာမူႀကီးစိတ္ပ်က္တဲ့အၾကည့္ေတြႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုၾကည့္ၿပီး
ေရာ့ သံုးေထာင့္ငါးရာယူေကာင္ကေရး
ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘာမွမေျပာေတာ့ လွမ္းယူရင္းသူ႕ ထမ္းပိုးေအာက္က အိတ္ႀကီးထဲ မ်က္စိေရာက္သြား သည္။
ညိဳညစ္ညစ္ ဖံုအလိမ္းလိမ္းႏွင့္ အထုတ္ႀကီး တစ္ထုတ္၊ ကၽြန္ေတာ္လွမ္းဆြဲ ထုတ္သည္။ မာမူႀကီးက ျပန္ဆြဲ သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ကေရွာင္သည္။ မာမူႀကီး လွမ္းဖမ္းရင္း အရိွန္လြန္ကာ ဖင္ထိုင္ရက္ လဲေလသည္။ လဲေန ရာက မထဘဲ သူ႕၏ ရွည္လ်ား ေ

]]> http://www.zawzaw.com/2007/06/10/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%b8%e1%80%86/feed/ 2