တကယ္က သူလိုကိုယ္လိုညပါဘဲ ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕အထိမ္းအမွတ္လုပ္ခဲ့တယ္ အခ်စ္မပါတဲ့ ေမတၱာသတ္သတ္ နဲ႔ ေဆြးေဆြးေလးနဲ႕ရီေ၀ေ၀ မ်က္၀န္းတစံုကိုစြဲလမ္း ေမွာင္ေနတဲ့ အထဲမွာမိုက္ သူရယ္ကိုယ္ရယ္စီးျခားတဲ့ ညမွာေတာ့ ငါ့ေလွလဲငါမထိုးျဖစ္ခဲ့ ငါ့ျမင္းလဲငါမစိုင္းျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေပၚကိုလြင့္ပ်ံ႕ ခိုးၾကည့္ေန႕ေတြနဲ႕ယဥ္ပါး တကယ္က သူလိုကိုယ္လိုညထဲမွာဘဲ။

ျမန္မာမႈျပဳတယ္ ေရွးကတည္းက ယိုးဒယားရာမ ကစၿပီး ပတ္ပ်ိဳးယိုးဒယားဆံုးလို႕ ျမန္မာမႈျပဳလိုက္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈက ရွိခဲ့တယ္။ သူတပါးရဲ႕တီထြင္ဖန္တီးမႈကိုကူးယူတယ္ဆိုတာ ရည္ရြယ္ခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးလဲရွိတယ္။ ေကာင္း က်ိဳးဆိုးက်ိဳးအမ်ိဳးမ်ိဳးေဒြးေရာယွက္တင္လို႕။ ျမန္မာမႈျပဳတယ္ဆိုတာ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာတာ၊ အတုခိုးတယ္ ဆိုလဲ နဲနဲ ေကာင္းတယ္၊ တကယ္က ခိုးခ်တာ။ ေရွးတုန္းက လူ႕သမိုင္းမွာ နည္းပညာ ေတြ ေကာင္းေကာင္းမတိုးတက္ေသးေတာ့ အတုယူတယ္ အတုခိုးတယ္ဆိုတာ မိမိ ေဒသနဲ႕ကိုက္ညီမယ့္ အေနအထားကို ေရာက္ေအာင္ ေပါင္းစပ္ၿပီး တင္ျပခ်င္လို႕ လက္ဆင့္ကမ္းခ်င္လို႕ အႏုပညာ ပိုင္း မွာ အတတ္ပညာပိုင္းမွာ ျမန္မာ့အယူအဆေတြနဲ႕ေပၚလြင္လာဖို႕ တိုင္းတပါးက ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာနဲ႕ ဖန္တီးမႈေတြကို ဆင့္ကမ္းတင္ျပတယ္လို႕ျမင္တယ္။ သိပၸံေမာင္၀လို ေခာတ္စမ္းစာေပ အေရး အသားေတြ၊ ေရြဥေဒါင္းရဲ႕ ဦးစံရွားေတြဟာ လက္ဆင့္ကမ္းေစခ်င္ဖို႕ မွီၿငမ္းခဲ့တာလို႕ျမင္တယ္။ ဒါက ျမန္မာမႈကို ျမန္မာဆန္ဆန္ျပဳတာ။ [...]

အို-ရန္ကုန္၊ သိမိုင္းတေလ်ာက္မွာ ဖြတ္ဖြတ္လဲေၾကဖူးတယ္ အာရွမွာ ပန္းေကာင္းတပြင့္ပန္ဖူးတယ္။ ျမင္းေကာင္းခြာလိပ္လို႕ ပန္းေကာင္းအညႊန္႕ႀကိဳးရရွာတယ္ ရန္ကုန္။ အို-ရန္ကုန္ မင္းက တိုင္းျပည္တခုလံုးရဲ႕ျပယုဒ္ ထမင္းတနပ္စားရဖို႕ အားလံုးရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္ အခုေတာ့ မင္းငတ္ေနတာကို မသိရွာပါလား ရန္ကုန္။ အို-ရန္ကုန္ အသန္႕ရွင္းဆံုးဆိုတဲ့ မင္းရဲ႕သတ္ရပ္မႈက ရာစုႏွစ္၀က္အတြင္းမွာဘဲ ညစ္ပတ္သက္လို႕ အရူးတေယာက္ေရမခ်ိဳးရသလို ျဖစ္ေနပါၿပီေကာ ရန္ကုန္။ အို-ရန္ကုန္ အေလာင္းဘုရားက စလို႕ ရန္အေပါင္းကုန္စင္ အမည္သစ္ေမြးဖြား၊ အာရွမွာ မင္းဆိပ္ကမ္းျဖစ္ခဲ့ ဘူးတယ္ ရန္ကုန္ ရန္ကုန္ရဲ႕လမ္းေတြေပၚမွာ ပိုင္ရွင္မဲ့ဖိနပ္ေတြၿပန္႕က်ဲလို႕၊ မ်က္ရည္နဲ႕ ေသြးတို႕ စြန္းထင္းခဲ့တာေတြရွိတယ္။ ရန္ကုန္ရဲ႕ အထင္ကရေနရာတိုင္းဟာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္သူတို႕ရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြရွိတယ္။ ရန္ကုန္ရဲ႕ ေလထုထဲမွာ အေရးေတာ္ပံုေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြရွိတယ္၊ အခ်ိဳ႕အသံေတြက ေသနတ္သံေတြ၊ နာက်ည္းေတာက္ခတ္သံေတြ၊ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းသံေတြနဲ႕ ေရာယွက္ေနတယ္။ အခုေတာ့ [...]

ဆံုးၿပီအေဖ၊ အခုေတာ့ အေဖဆံုးၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆပ္ရမယ့္ အေၾကြးေတြကို အဆံုးသတ္သြားတယ္။ အေဖ့ကိုကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွအေၾကြးဆပ္လုိ႕မရေတာ့ဘူး၊ သားမိုက္တေယာက္အတြက္ အေဖ့ေနာက္ဆံုးဆႏၵကို မျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တာ ခြင့္မလႊတ္ခ်င္လဲ ခြင့္လႊတ္ ခြင့္လႊတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခြင့္မလႊတ္ခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာက အၿပံဳးတခ်က္ ကိုေစာင့္ရင္းအေဖ အသက္ထြက္သြားတယ္၊ ေတြ႕ခ်င္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ message ေတြ အခါခါရလ်က္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ အေၾကြးသစ္ေတြခ်ေနရင္း အေဖ့ဆီကို မေရာက္လာခဲ့ဘူး။ ၾကားပါတယ္အေဖ၊ အေဖေမွ်ာ္ေနတယ္ဆိုတာ၊ မေနရေတာ့မွန္းသိေနတာေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ကမိုက္မဲစြာ အေဖ့လမ္းစဥ္လိုက္ ေန႕တုိင္းမိုက္ေနတာဘဲ။ အေဖ့ကို သူတို႕ႏိုင္သြားၿပီ၊ ေနာက္ဆံုးခရီးအတြက္ အရက္တလံုး၊ အေဖႀကိဳက္တဲ့ Denim spry၊ အခုေတာ့ ေ၀းၿပီးရင္းေ၀းၿပီ။ အရက္ေသာက္လို႕ အသဲေတြတျဖဳတ္ျဖဳတ္မေၾကြခင္ကတည္းက မိသားစုေၾကာင့္ အေဖ့ ေၾကြလြင့္ေနမႈေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ခံစားမိပါတယ္။ တာ၀န္မဲ့တဲ့ ဖခင္တေယာက္လို႕ ဘယ္တုန္းကမွ ကၽြန္ေတာ္မျမင္ပါဘူးအေဖ၊ [...]

လြမ္းလို႕ေသတဲ့ သစ္ပင္မရွိပါဘူးကြာ မင္းမရွိလို႕ မသင္းပ်ံႏိုင္တဲ့ ပန္းတပြင့္အတြက္ ငါ့ရဲ႕မိုးရာသီဟာ ေနာက္က်ေနခဲ့ပါၿပီ။ သက္ျပင္းေတြခဏခဏ ခ်တာေတာင္ အာရံုမတတ္ႏိုင္တဲ့ ညအတြက္ေတာ့ ေခါက္ရိုးႀကိဳးအေတြးနဲ႕ ဆင္ေျခေတြဘဲရရလာတယ္ လျပည့္ေက်ာ္တဲ့ ည အတြက္ အခ်စ္ကခါး အရက္ကေတာ့ ခ်ိဳ ေနတုန္းဘဲ။ ။

ငါ့မွာ ေအာက္ခံပါးေနတဲ့ဖိနပ္တရံရွိတယ္၊ အဲဒီဖိနပ္နဲ႕ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေကာ္ေဇာေတြေပၚနင္းျဖတ္ဖူးတယ္၊ အဲဒီဖိနပ္နဲ႕ ေပေရညစ္ပတ္ေနတဲ့ ေရအိမ္ထဲလဲ နင္းျဖတ္ဖူးတယ္။ အဲဒီဖိနပ္နဲ႕ သာယာတဲ့ေန႕ေတြထဲ နင္းျဖတ္ဖူးတယ္။ ေနပူပူထဲလဲ ျဖတ္ေလ်ာက္သြားဖူးတယ္။ အဲဒီဖိနပ္နဲ႕ မိုးထဲေရထဲ ေအးစက္စိုစုိ နင္းျဖတ္ဖူးတယ္။ ဘြတ္အိုင္ေတြၾကားလဲ နင္းျဖတ္သြားဖူးတယ္။ အဲဒီဖိနပ္နဲ႕ ေျခတလွမ္းကို တစ္ပဲ ႏႈန္းေလာက္တန္ေအာင္ ေလ်ာက္သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီဖိနပ္ကိုစီးၿပီး စီးပြားေရးလုပ္တယ္၊ ဘာသာေရးလုပ္တယ္၊ လူမႈေရးလုပ္တယ္၊ ငါ့အက်ိဳးအတြက္ ငါလုပ္တယ္၊ ဒီဖိနပ္ကေတာ့ ဒီဖိနပ္ပါဘဲ ခုထိေတာ့မေျပာင္းလဲေသးဘူး။ ။