ႏိုင္ငံတကာတြင္ ႏွစ္စဥ္က်င္းပေလ့ရွိေသာ ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္သည့္ ကမၻာ့ဘေလာ့ဂ္ေဒး အထိမ္းမွတ္အျဖစ္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ျမန္မာအင္ဖိုတက္ခ္ အေဆာက္အဦ တြင္ စက္တင္ဘာ ၁၃၊ ၁၄ရက္မ်ားတြင္ MCPA ႏွင့္ MBS မွ ပူးေပါင္းစီစဥ္သည့္ နည္းပညာဆိုင္ရာ ေဟာေျပာပြဲ ႏွင့္ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲမ်ားအား နံနက္၉နာရီမွ ညေန ၅နာရီအထိ က်င္းပျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တက္ေရာက္နားေထာင္လိုသူ နည္းပညာ ရပ္၀န္းမွ မိတ္ေဆြမ်ားအား သိေစရန္ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။

ေအာက္ပါလင့္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

http://www.myanmarbloggersociety.asia/
ကၽြန္ေတာ္တို႕ Facebook ေပၚကာစက သိပ္မသံုးျဖစ္ၾကဘူး။ သူလိုကုိယ္လိုဘဲ။ အရင္ friendstar တို႕ Hi5 တို႕ေတြကို လဲ ထိုနည္းလည္းေကာင္းဘဲ သိပ္မသံုးျဖစ္ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားက facebook ကိုသံုးလာၾကေတာ့ ကိုယ္လဲ မေနႏိုင္ဘဲ သံုးျဖစ္လာတယ္။ ပထမေတာ့ အဲဒီက ဂိမ္းေလးေတြကို ကစားခ်င္တာလဲပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့လဲ ကြန္နက္ရွင္ ေၾကာင့္ သိပ္မကစား ျဖစ္ေတာ့ျပန္ဘူး။

ေနာက္တခုက twitter။ သူ႔ကိုလဲ ယေန႕အထိ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မ၀င္ျဖစ္ဘူး။ အဲဒီတခါ၀င္မယ္ဆိုတိုင္း ပတ္စေ၀ါ့ ျပန္ျပန္ေတာင္းရတယ္။ ဒီေလာက္အထိ စိမ္းစိမ္းကားကားျဖစ္ခဲ့တာ။ အခုေတာ့ သူ႕ကို ျပန္သံုးမလားစဥ္းစားမိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ facebook ကိုသံုးျဖစ္ေတာ့ ေန႕တိုင္းလိုလို၀င္ျဖစ္တယ္။ အရင္လိုလဲ ကိုယ့္ဘေလာက္မွာကိုယ္စာသိပ္မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး။ လူ႕သဘာ၀အရ အာလႅပ သလႅာပ ေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိန္ ကုန္သြားတယ္။ ေတြ႕ခ်င္တဲ့သူရွိရင္ facebook ေပၚတက္ရွာလိုက္ အခ်ိန္းအခ်က္လုပ္လိုက္အထိကို အတိုင္းအတာက ျမင့္တက္လာတယ္။

ေကာင္းတာေတြလဲရွိပါတယ္။ မေကာင္းတာေတြကေတာ့ အလြန္အကၽြံေတြျဖစ္လာတယ္ထင္တာဘဲ။ ဒီေနရာေတြကေန သတင္းအခ်က္အလက္ကို မွ်ေ၀လာတဲ့အထိ စြမ္းအားက ျပင္းထန္လာတယ္ လို႕ ေျပာလာၾကတယ္။ ဟုခ်င္လဲဟုတ္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ ကိုယ့္ျမတ္ႏိုးတဲ့ ဘေလာက္ေလးကို ဒီအတိုင္း ပစ္မထားခ်င္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္သိသေလာက္တတ္သေလာက္ေတြကို မွ်ေ၀တဲ့ ေနရာ မွာ ဒီဘေလာက္ေတြကို ဘဲ ခ်စ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သေဘာက ဘေလာက္ေတြကဘဲ အဓိက က်တဲ့ အေဆာက္အဦးအျဖစ္တည္ရွိေနဦးမယ္ထင္ပါတယ္။

တိုင္းျပည္တခုတိုးတက္ဖို႕ရာ က႑စံုတဲ့ စာေတြ အေရးအသားနဲ႕နည္းပညာေတြ ကို အင္တာနက္ေပၚမွာ အလြယ္တကူရွာေဖြႏိုင္စြမ္းလဲရွိဖို႕လိုမယ္ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာက္စာမ်က္ႏွာေတြက ေနတဆင့္ ျဖန္႕ေ၀ေနတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ဒီထက္ျပန္႕ပြားတိုးတက္လာေအာင္ ဖန္တီးဖို႕လိုေနဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေနအထားအရ လိုကိုလိုေနေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ facebook ေပၚမွာ အတိုအထြာေလးေတြေရးၿပီး အခ်ိန္ကုန္မယ့္ အစား အျပန္အလွန္သေဘာနဲ႕ ကိုယ့္ ဘေလာက္ေတြကို ျပန္လည္စည္ပင္လာေအာင္လုပ္ေပးဖို႕လိုမယ္လို႕ ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီမွာ ေရးတာေတြကိုလဲ facebook ေပၚမွာ ျပန္ share လုပ္ေပးေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ျဖစ္လာမယ္လို႕လဲ ယူဆတယ္။

I haven’t mostly use to facebook when the start . Such everybody like too. Friendster and Hi5 also I wouldn’t like most use before. When my friend were used to facekbook, like I do. First time I want to play mini game from facebook. The local connection is bad, that why I couldn’t play anymore later.

Next is twitter. I also cannot sign in after have account. When I sign in to twitter, I forgot my password and remain again and again. Like the stranger. But I will use to twitter I though now.

But I were use to facebook, I was daily sign in to this site. It was I wouldn’t write on my blog. That is the most lost the time like human nature, blar……blar… If I want to meet to someone, I will find on my facebook account, don’t the powerful?

Have pros on the behavior on facebook. But have cons on this. That was the ex-using on site. Can   distribute information on facebook, it’s a lot of powerful. Yes, you can. But I wouldn’t leave my blog. I love the blog for the distribute information about my own. I though the blog will main for information builder.

I think easy can search online about the major information it’s the developing for the country. We must to do try and creation the most development for blogging of knowledge. We must be real needed our situation. Then you have a lost of time on facebook, substitute to blog again. Action and effective, your blog will active. That was I want to say.

And you can share on the facebook of your blog post will effective I think.
ခဏတျဖဳတ္နဲ႕ တျဖဳတ္ထဲ ခဏခဏ၊ ပ်က္သြားတာေတြေရာ၊ ျဖစ္သြားတာေတြအတြက္ပါ စိတ္၀င္စားၾကည့္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စုန္ဆန္ ေတြးၾကည့္ဖို႕အညမည ရဲ႕၀ိေရာဓိျဖစ္စဥ္ မွာအစာစားလို႕ မေၾက ညက္တဲ့ ခံစားမႈတ၀က္။

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ အတြက္ ဆႏၵေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိဖို႕ရာ ငါ့အတြက္ filter ခံထားတဲ့ စုတ္ခြက္ထဲက ဘက္တီးရီးယား ေတြလို ေသလြယ္ကာ ေပ်ာက္လြယ္ကာ။

ရိုင္းစိုင္းလြန္းတဲ့ စိတ္နဲ႕သည္းခံလိုတဲ့ ျဖစ္အင္မွာ လြန္ဆြဲလဲ မိုးမရြာမယ့္အတူတူ ငါ့ပ်ိဳးခင္းက ေပါင္းသင္ေျမႏႈတ္ လုပ္စရာ မလိုေတာ့။

မတရားမႈကို တိုင္းတာဖို႕ တရားသျဖင့္ ေတြကို အၿမဲေျပာေလ့ရွိတဲ့ ဓမၼကထိကလဲ လိုမယ္၊ အလုပ္နဲ႕ အေျပာက တထပ္ထဲက်ဖို႕ ပါးကိုဘယ္ျပန္ညာျပန္ရိုက္မယ့္ နီပြန္မာစတာႀကီးလဲလိုမယ္။

ငကန္းေသမွ ငေဆြလာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ငေဆြေတြအတြက္ ငကန္းကေသေပးရတာလဲ ျဖစ္မွာေပါ့။

ေျခာက္ျပစ္ကင္းသဲလဲ စင္ဖို႕ အတြက္ ရပ္ကြက္ေထာက္ခံစာယူခဲ့ပါ၊ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာယူခဲ့ပါ၊ မူရင္းနဲ႕မိတၱဴအျပင္ ဓါတ္ပံု ၂ ပံုပါေဆာင္လာခဲ့၊ မွတ္ပံုတင္လဲ မေမ့ ခဲ့နဲ႕တဲ့၊ ေခါက္ရိုးႀကိဳးေၾကေနတဲ့ သန္းေခါင္စာရင္းလဲ သမ၀ါယမဆိုင္မသြားရေတာ့။

အေရာင္းစာေရး အလိုရွိလို႕ အေရးမွာ စေရာင္းတာ ေၾကာ္ျငာ ေၾကာ္ျငာ၊ မိန္းကေလးသာလာခဲ့ေလ၊ ေခ်ာေမာေျပျပစ္မႈမွာ အေတြ႕အႀကံဳမလိုဘူး၊ မင္းလက္မွတ္ေတြသိမ္းထားလိုက္ပါ။ စကားေျပာ ေကာင္းတဲ့အခါ။

အြန္လိုင္းမွာ တင္ေရာင္းပစ္လိုက္မယ္၊ ဟာသကာတြန္းတပုဒ္လို ကြန္ျမဳနစ္နယ္က တံတားတစင္း မျဖစ္ခ်င္သူရဲ႕ အခါခါ အိပ္မက္အတြက္၊ ကမၻာဟာ ရြာႀကီးဆိုရင္ေတာင္ မီးမလာေရပ်က္ ေနသမွ် ၿမိဳ႕နဲ႕ တူေနဦးမယ္။

စကပ္တို၀တ္တဲ့ ေကာင္မေလးေရ၊ ဘီယာအေရာင္းျမင့္တင္ေရး၊ ပရိုမိုးရွင္းရွိဳးအတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ျပစားေနရတယ္၊ ငါဟာ တခ်ိန္က ဆပ္ကပ္တခုကို သြားသတိရမိတယ္။ အိပ္ငိုက္ေနတဲ့ က်ား အိုႀကီးက မီးကြင္းထဲကိုေတာင္ ၀င္ျပႏိုင္သတဲ့။

ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္မွာ မင္းက ႏူထရြန္ဗံုးတလံုးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ၀ယ္သံုးလို႕ရႏိုင္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အလွပန္းအိုးႀကီးထဲက ေအာင္သေျပေတြလို ဟိုထိုးဒီေထာင္နဲ႕ ၾကည့္ မေကာင္းပါဘူးကြယ္။

အီးေမးထဲက ေဖာ္ေ၀ါ့ရသလို ေတာင္စဥ္ေရမရ စကားလံုးေတြနဲ႕ ေကာလဟာလကို အမွန္ျဖစ္ဖို႕ ၊ ကမၻာ့လွိဳင္းကို စီးၾကည့္ပါ၊ အင္တာနက္မွန္မွန္သံုးပါ၊ ေမာ္ရင္ဟိုလဲ မသိခဲ့၊ ပီလီလဲ မၾကည့္ခဲ့တဲ့ ရိုးရာ ေဘာလံုးပြဲက သတင္းေတြကို ရပ္ကြက္ထဲ ထိုင္ေျပာရင္း ေဆးလိပ္တလိပ္နဲ႕ၿငိမ့္လိုက္ဦး၊ ကြမ္းတံေတြးေထြးလိုက္ဦး။

အိမ္ျပန္လာမွသိရတဲ့ သတင္းအတြက္ ေန႕စဥ္သတင္းစာမလိုဘူး၊ ဂ်ာနယ္ေတြမလိုဘူး၊ အြန္လိုင္းလဲမလိုဘူး၊ ေျပာမယ့္သူရွိမွသတင္းျဖစ္တာ ဒုကၡခံႏိုင္တဲ့ စတုတၳမ႑ိဳင္ သမားဆိုတာ အလုပ္က မျပန္ ႏိုင္ခဲ့ရင္ အဆံုးက …………………..ဘဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ နာမည္ေၾကာ္ထြား လူႀကိဳက္မ်ားခဲ့တဲ့ တခ်ိန္က ဘေလာက္ဂါေလာကမွာ ဖလန္းဖလန္းထေအာင္ နာမည္ရခဲ့တဲ့ ဘေလာက္တိုင္း(Blog Times Journal)ဂ်ာနယ္ေရွာ္ႀကီးအား။ အယ္ဒီခ်ာ မင္းယြန္းသစ္(ေမေမ့ေမတၱာ) မွျပန္လည္ထုတ္ေ၀မည္ျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီတာရႈပ္ ေမာင္ေဂါက္၊ သတင္းေထာက္ရႈပ္ ဘာညာ၊ ဒီဇိုင္း နီညန္း၊ မာကတင္ မန္ေနခ်ာ ေရာင္းသူ တို႕မွ ဂ်ာနယ္ေရွာ္ႀကီး အားေခ်ာေမြ႕ညီညာစြာ ထုတ္ေ၀မည္ျဖစ္ၿပီး စာမ်က္ခြက္ ပိုမ်ားေ၀ေ၀ဆာဆာျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ဘေလာက္ေရးရာ မ်ားစြာကို မဟုတ္မဟတ္ လုပ္ဇာတ္မ်ားဖန္တီးတင္ဆက္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။


မေန႕က ေရးထားတဲ့ ပိုစ္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တကယ္က ပါစင္နယ္ အတြက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားသူငါ ဖတ္တဲ့အခါမွာ ၀ိ၀ါဒ ကြဲစရာေတြရွိသြားသလို၊ တိုက္ဆိုင္မႈရွိတဲ့ သူေတြရဲ႕ အားေပးမႈ ေတြနဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ၾကမ္းတမ္းေသာ အေရးအသားေၾကာင့္ မိတ္ေဆြမ်ားက ျပန္လည္ ျဖတ္သိမ္းသင့္ေၾကာင္း အႀကံေပးလာသလို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လဲ မသင့္ေတာ္ဘူးထင္တာေၾကာင့္ ျပန္ ျဖဳတ္ လုိက္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ မွတ္ခ်က္ေပးၾကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကို ေလးစားမႈျဖင့္ ျဖဳတ္သိမ္းျခင္းမျပဳဘဲ ဒီမွာ ျပန္လည္တင္ျပေပးပါတယ္။ မူရင္းဖတ္လိုသူမ်ား အီးေမးမွတဆင့္ ေတာင္းခံႏိုင္ပါတယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္

Author : kom (IP: 220.255.7.158 , 220.255.7.158)
E-mail : khinoomay77@gmail.com
URL    : http://khinoomay77.blogspot.com/
Whois  : http://ws.arin.net/cgi-bin/whois.pl?queryinput=220.255.7.158
Comment:
Posted in ေရးခ်င္ရာေရး

Author : tomandjerry (IP: 94.136.50.63 , server5609.123-serv.co.uk)
E-mail : tomnjerrykid@gmail.com
URL    :
Whois  : http://ws.arin.net/cgi-bin/whois.pl?queryinput=94.136.50.63
Comment:
ေသာက္ရူး
အဖြဲ႕ေလးတစ္ဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕မွာပါျ

ပီး ”ငါကြ organiser” ဆုိရုံနဲ႕ ဖင္ၾကြမေနနဲ႕
”ကိုယ့္ရပ္တည္ခ်က္နဲ႕ကိုယ္ေနတဲ့သူေတြအတြက္ မင္းတို႕ဘာမွ မွတ္ခ်က္ေပးလို႕မရဘူးဆိုတာ မွတ္ပါ။” အဲစကားက ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ျပန္ေျပာေနတာလား။

ေနပါ တုိင္းျပည္က မခြာဘဲေနပါ။ ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္တဲ႕အထိ မိဘကိုေထာက္ပံ႕ဖုိ႕ေနေနသာသာ မိဘဆီကေတာင္ လက္ျဖန္႕ျပန္ေတာင္းဖုိ႕ထိ အရွက္မရွိရင္ေတာ႕ ေနေပါ႕။ အုပ္စုလုိက္ၾကြျပီး ရြျပီး ေျမာက္ေနလုိက္ဦးေပါ႕။ ျမန္မာျပည္ထဲမွာခ်ည္းပဲ ေနေနလုိ႕ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း လူသိျပီး ျမန္မာျပည္ၾကီး တုိးတက္လာမယ္မ်ားထင္ေနလား။ ၀ါးလုံးေခါင္းထဲမွာပဲေနျပီး လအေရာင္ကို မလင္းဘူးလို႕ စြတ္ျငင္းမေနပါနဲ႕။ ျမန္မာျပည္ကို ေစာင္႕ေရွာက္တယ္ဆုိတာ သစ္ပင္စိုက္ရုံ၊ ပလပ္စတစ္ေကာက္ရုံ၊ လူေတြေခၚျပီး ကြန္ပ်ဴတာအေၾကာင္းေျပာရုံနဲ႕ ျပီးျပီမ်ား ထင္ေနလား။ ကိုယ္႕အသက္အရြယ္ကိုယ္ အားနာျပီး တစ္ထြာတစ္မုိက္ေလာက္ ဦးေႏွာက္နဲ႕ လူေသာက္ျမင္ကပ္မခံခ်င္စမ္းပါနဲ႕။

Author : Htoo Myat (IP: 108.18.139.170 , pool-108-18-139-170.washdc.fios.verizon.net)
E-mail : hpunk91@gmail.com
URL    :
Whois  : http://ws.arin.net/cgi-bin/whois.pl?queryinput=108.18.139.170
Comment:
ေတာင္းစားဖို႔က လြဲၿပီး တျခား ဘာမွမလုပ္တတ္လုိ႔ ကြ်န္သြားခံတယ္ ဆိုတာဟာ ႏုိင္ငံတကာ ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာ အသိပညာရွင္ အတတ္ပညာရွင္ေတြ အားလံုးကို သိမ္းၾကံဳး ေစာ္ကားရာ က်ပါတယ္။ အဲဒါေတာ့ သေဘာေပါက္ေစခ်င္မိပါတယ္။
အစိုးရနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ေနတတ္တာကို ေျပာတာဆိုရင္ေတာ့ ေဆာရီးပါ။

ဒီေန႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ Barcamp Yangon 2011 အတြက္ organizer team အသစ္ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းေရးနဲ႕ ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ စီစဥ္ မႈေတြကို စတင္ေဆာင္ရြက္ဖို႕အတြက္ စည္းေ၀းပြဲ တခု ကို Myanmar Info-teach အခန္းအမွတ္ ၂၀၅ မွာက်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ပြဲစီစဥ္ခ်ိန္ အရမ္းနီးကပ္တဲ့အတြက္ တက္ေရာက္သူနည္းသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစီအစဥ္အတိုင္း က်င္းပႏိုင္ခဲ့ၿပီး ေရွ႕ဆက္ မယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ခ်မွတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ စိတ္ပါ၀င္စားသူမည္သူမဆို ေနာက္ပိုင္းျပဳလုပ္မယ့္ ဘားကမ့္ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအစည္းေ၀းေတြနဲ႕ေတြ႕ဆံုပြဲေတြကို တက္ေရာက္ႏိုင္ဖို႕ဖိတ္ေခၚခ်င္ပါတယ္။

အခ်က္အလက္မ်ားကို www.barcampyangon.org မွာ ဆက္လက္တင္ဆက္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ဆဲအေနအထားသာျဖစ္ၿပီး အတည္ျပဳေျပာၾကားျခင္းေတာ့ ေလာေလာဆည္ မရွိ ေသးပါဘူး။ မၾကာခင္မွာေတာ့ ေသခ်ာတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ေပၚထြက္လာႏိုင္မယ္လို႕ေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္မွာျဖစ္ၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္က်င္းပမည့္ အစည္းအေ၀းမွာေတာ့ organizer အမည္စာရင္းသစ္မ်ား ကိုတင္သြင္းၾကမွာျဖစ္ၿပီး ယခင္ တာ၀န္ယူခဲ့ၾကသူမ်ားမွ အေတြ႕အႀကံဳႏွင့္အခ်က္အလက္မ်ားကို လက္ဆင့္ကမ္း မွ်ေ၀ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။


မေန႕က သု၀႑အားကစားရံု (၁) မွာ ဟစ္ေဟာ့အေကာ့စတစ္ ပြဲကို သြားၾကည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ၀က္ေလးမင္းယြန္းရယ္၊ ေရာင္းသူနဲ႕ နီညန္းရယ္။ ဟစ္ေဟာ့ကို ေ၀ဖန္တာေတာ့မဟုတ္ေပမယ့္ ပြဲနဲ႕ပတ္သတ္တာကိုေ၀ဖန္ခ်င္တာ။ အေကာ့စတစ္(ငယ္ငယ္ကတည္းကေခၚေနတာ ဒီအသံထြက္ဘဲ) acoustic (အခုေတာ့ အကုစတစ္ဆိုလား) ပြဲလက္မွတ္က ၅၀၀၀တန္းနဲ႕၇၀၀၀ တန္းရွိတယ္။ ပြဲအ၀င္လဲက်ေရာ ၅၅၀၀ ျဖစ္သြားတယ္။ ထားလိုက္ေတာ့ေပါ့။ ဒါနဲ႕ နန္းညီက ေရတဘူး၀ယ္လိုက္တယ္။ ေျခလွမ္းငါးလွမ္းေလာက္လဲေရာက္ေရာ အဲဒီ ေရဘူးကို ယူမရဘူးဆိုၿပီး ၀င္ေပါက္မွာေျပာတယ္။ ဒါဆို အစကတည္းက အိတ္နဲ႕ထည့္ေပးဖို႕ ေျပာထားသင့္တာ။ ဒါနဲ႕ အိတ္အေပါက္ထဲ ေရထည့္မရတာနဲ႕ မကုန္ ကုန္ေအာင္ ေလးေယာက္သား ဇြတ္ ေသာက္ပစ္လိုက္ေရာ။ ရံုထဲ၀င္မယ္လဲဆိုေတာ့ ၀င္ေပါက္မွာ ၅၀၀၀ တန္းက ဒီဘက္ ၇၀၀၀ တန္းက ဒီဘက္၀င္ ဆိုၿပီးေျပာျပန္ေရာ။ ေရာင္းေတာ့ ၅၅၀၀ နဲ႕ အခု၀င္ေတာ့ ၅၀၀၀ ျဖစ္ျပန္ေရာ။ လံုၿခံဳေရးက လဲ အားနည္းတယ္။ အိတ္ေတြကိုစစ္တာ သမန္ကာရွန္ကာဘဲ။ ပြဲခင္းထဲလဲေရာက္ေရာ ေအာက္ဘက္က မတ္တပ္ရပ္ၾကည့္ဖို႕လုပ္ထားၿပီး အေပၚပြဲၾကည့္စင္မွာေတာ့ ထိုင္ဖို႕ေနရာေပးထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲ ၅၀၀၀ တန္းအေပါက္က ၀င္လာတာ ဆိုေတာ့ မတ္တပ္ဘဲ ရပ္ရမလား အေပၚ ဘဲတက္ထိုင္ရမလား စဥ္းစားရင္းအေပၚတက္လာလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ အဲဒါက ၇၀၀၀ တန္းျဖစ္ေနတယ္။ ဒါဆို ဘာလို႕ အ၀င္တုန္းက ၀င္စရာေနရာကိုခြဲထားမွန္း နားမလည္ေတာ့ဘူး။ အထဲမွာက ဒီအတိုင္းဘဲ အေပၚတက္တက္ ေအာက္ဆင္းဆင္း ဘာမွ ကာမထားဘူး။ ဒါနဲ႕ဘဲ ၅၅၀၀ ေပးထားတဲ့လက္မွတ္နဲ႕ ၇၀၀၀ တန္းက ၾကည့္ရတယ္ဆိုၿပီး ႏွစ္သိမ့္လိုက္ တယ္။ ပြဲကေတာ့ ၂ နာရီစမယ္ဆိုေပမယ့္ ၂ နာရီ ၄၅ ေလာက္မွစျဖစ္တယ္။ ပထမပိုင္းမွာ မတ္တပ္သမားေတြ မျပည့္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းျပည့္လာတယ္။ ၀င္ေပါက္မွာေတာ့ ေရသန္႕ဘူးမယူရဆိုၿပီး အထဲမွာေတာ့ ေရသန္႕တင္မက ဘီယာတခြက္ကို ၁၀၀၀ နဲ႕ေရာင္းတယ္။ ေန႕လည္ပိုင္းႀကီးမွာ ဘီယာေရာင္းတာ လူငယ္ေတြအတြက္ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးငယ္ေတြအတြက္မသင့္ေတာ္ဘူး ထင္တယ္။ ေခတ္နဲ႕လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိတယ္ဆိုေပမယ့္ ေန႕လည္ေန႕ခင္းမွာ အရြယ္မေရာက္သူေတြကို ဘီယာေရာင္းတာ ကေတာ့သိပ္ၿပီးစီးပြားေရးဆန္တယ္ထင္တယ္။ ေနာက္တခုက အ၀င္မွာ blue diamond ေဆးလိပ္ေတြကို ဘူးလိုက္ လက္ေဆာင္ေ၀တယ္။ အတြင္းမွာ ေဆးလိပ္မေသာက္ရဆိုၿပီး ကပ္ထားေပမယ့္ ဒီလို ပိတ္ေလွာင္ေနတဲ့ ရံုထဲမွာ ေဆးလိပ္နင္းကန္ေသာက္ၾကေတာ့ အသက္ ရွဳေတာင္ၾကပ္တယ္။ ဒါကလဲ မျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥပဲ။ ပြဲစီစဥ္တဲ့သူေတြေတာ္ေတာ္ ေရွာ္တယ္။ စီးကရက္နံ႔ထက္ ျပသနာရွိတာက မီးေလာင္ႏိုင္မယ့္ အႏၱရာယ္ဘဲ။ ေအာက္မွ မတ္တပ္ရပ္ၾကည့္ တဲ့လူအုပ္က ၾကာေနမ်ားလာေလ။ ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့သူကလဲမ်ားလာ။ ဘီယာမူးတဲ့သူေတြကလဲမ်ားလာ။ စုစုေပါင္း အဲဒီေအာက္မွာ လူ ၁ေထာင္ေက်ာ္ထက္မနဲရွိေနတယ္။ တ၀က္ေလာက္က မူးေနၾကၿပီ။ ေအာက္မွာ ရပ္ေနတဲ့ ၾကမ္းခင္းဟာ တကယ္ဆိုေျပာင္လက္ေခ်ာေမြ႕ေနေအာင္ထားရတဲ့ အားကစား ပြဲျပဳလုပ္ဖို႕ တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ဒီအားကစားရံုထဲမွာ ဒီလို လူအမ်ားႀကီး စည္းကမ္းမရွိ လုပ္ရပ္ေတြကို ပြဲစီစဥ္တဲ့ သူေတြက ဘယ္လိုခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႕လုပ္တယ္ဆိုတာ မသိေတာ့ဘူး။ တကယ္ဆိုေတာ္ေတာ္ေလးပ်က္စီးသြားႏိုင္ပါတယ္။ ေဆးလိပ္မီးစက်ရင္၊ သဲေတြ ပါတဲ့ ဖိနပ္ေတြနဲ႕ အဲဒီၾကမ္းေပၚကိုနင္းရင္ ပ်က္စီးမႈေတြအမ်ားအျပားျဖစ္မွာပါ။ စီစဥ္တဲ့သူေတြက ေတာ့ေစာဓက တက္စရာရွိလိမ့္မယ္။ သူတို႕ေတြၾကမ္းခင္းေတြေပၚကို တာလဘတ္ေတြ ခင္း ေပးထားတယ္ဆိုၿပီး။ ပြဲမစခင္ကတည္းက အဲဒီပ်က္ေတာင္းပ်က္ေတာင္းခင္းထားတဲ့ တာလဘတ္စေတြက အကုန္ကြာေနတာ။ ခင္းတယ္ဆိုယံုဘဲခင္းထားတာ။ အကုန္ခလုပ္တိုက္ၿပီးပြဲမစခင္ထဲက အဲဒီဟာေတြက ေဘးေရာက္ေနၿပီ။ ဒါကေတာ့ပြဲထဲမွာ ျမင္ရတဲ့ အစီအ
စဥ္ေတြအေပၚေျပာတာပါ။ ဒီထက္ေျပာမကုန္တာေတြရွိေသးတယ္။

ပြဲတင္ဆက္မႈကေတာ့ အသံစနစ္ ေတာ္ေတာ္ည့့ံေနတုန္းဘဲ ။ ဘာမွသဲသဲကြဲကြဲမၾကားရဘူး။ ေျပာျပန္ရင္လဲ စက္မႈပိုင္းလိုအပ္ခ်က္ရွိေနေသးတယ္ဆိုၿပီး ေျပာၾကဦးမယ္။ မီးဆင္ထားတာကလဲ ညံ့၊ ဆလိုက္ ေတြကိုပရိတ္သတ္ ဘက္ကို ျပန္ျပန္ထိုး ေတာ့ ၾကည့္ရတဲ့သူေတြမ်က္စိက်ိန္းတယ္။ ရိုက္ကူးေရးသမားေတြအတြက္လဲ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္မွာအမွန္ဘဲ။ စတိတ္ဆင္က ေၾကာ္ျငာနဲ႕ဘဲ ဖံုးေနတယ္။ အဓိက က်တဲ့ စာလုံးေတြကို စပီကာ ကကြယ္ထားတယ္။ စတိတ္ဆင္တဲ့ သူလဲ ေသာက္သံုးမက်ဘူး။ ေနာက္တခုက လွ်ပ္စစ္မီးကို သြယ္တန္းထားတာ။ အဲဒါကလဲ ပြဲၾကည့္တဲ့သူေတြ ေဘးကေန သြယ္ထားတာ။ စက္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြကို အဓိက ထိန္းခ်ဳပ္တဲ့ အခန္းလုပ္ထားတဲ့ဆီကို သူတို႕သြယ္တဲ့အခါမွာ ပင္မလွ်ပ္စစ္ကို ထုတ္ယူတဲ့ ေနရာက အေပါက္ႀကီးဒီအတိုင္းဖြင့္ထားခဲ့တယ္။ ပြဲအတြင္းမွာေတာ့ အဲဒီေနရာက ဘီယာမူးၿပီးကေနတဲ့ သူေတြအမ်ားအျပား ရွိေနတဲ့ေနရာနဲ႕အရမ္းနီးကပ္ေနတာကိုေတြ႕ျပန္တယ္။ အစားအစာေတြကို အထဲမွာ သိပ္ၿပီးမစားေပမယ့္ ပြဲ တ၀က္ေလာက္ မွာ ေနၾကာေစ့၊ ပီေကနဲ႕ေဆးလိပ္ေရာင္းတဲ့သူေတြေရာက္လာျပန္ေရာ။ အဲဒီမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့ အေနအထားပိုျပင္းထန္လာတယ္( မီးျခစ္ကို အလြယ္တကူရၾကလို႕)။

ကဲပါရွည္ေနတယ္။ သီဆိုတဲ့အပိုင္းမွာေတာ့ စိုင္းစိုင္း၊ ေဂ်မီနဲ႕၊ တခ်ိဳ႕အဆိုေတာ္ေတြက အေကာ့စတစ္နဲ႕ဆိုတဲ့အပိုင္းမွာသီခ်င္းေတြကို ဗားရွင္းေျပာင္းဆိုၾကတယ္။ အခ်ိဳ႕ဟာေတြကနားေထာင္လို႕ ေကာင္းပါတယ္။ မဆီမဆိုင္ ဟစ္ေဟာ့နဲ႕လားလားမွမဆိုင္တဲ့ ခ်မ္းခ်မ္းတို႕ေအသင္ခ်ိဳေဆြတို႕ထည့္ထားတာကေတာ့ ဘာမွန္းနာမလည္ဘူး။ စႏၵီျမင့္လြင္ ေတာ္ေတာ္သရုပ္ပ်က္တယ္။ ဆိုခ်င္သလို လို မဆိုခ်င္သလိုလိုနဲ႕ sexy က်ေအာင္ဘဲ ကျပေနတယ္။ လူကခပ္၀၀ နဲ႕ ခါးကေပၚေနတာ ၾကည့္မလွသလို သီခ်င္းစာသားအ ခ်ိဳ႕က ရိုင္းတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆိုသြားတဲ့ ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ ဟစ္ ေဟာ့သမားေတြ ရဲ႕စာသားေတြက အေတာ္ဘဲ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အသံုးအႏွဳန္းေတြပါတာကိုေတြ႕ရတယ္။ လူငယ္၊ ေခာတ္နဲ႕အညီ၊ ေပါက္ကြဲတာ၊ သဘာ၀ဘဲ၊ ဟစ္ေဟာ့ဂီတ စတဲ့ ေတာင္စဥ္ေရမရ ေလ်ာက္လႊဲခ်က္ေတြနဲ႕ အႏုပညာကို ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြက တခါတေလ မေကာင္းတာကိုေတြ႕ရတယ္။

ေနာက္ဆံုး ေတာ့ပထမပိုင္းအစီအစဥ္ျဖစ္တဲ့ ေလးဇီးကလပ္နဲ႕ တြဲဆိုတဲ့အခ်ိန္အၿပီးမွာ ဒီေဂ်နဲ႕တြဲဖက္သီဆိုမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္လာတယ္။ ဆိုၾကေနတုန္း စင္ေပၚက ပစၥည္းေတြမခ်ေနၾကတယ္။ ရႈပ္ယွက္ ခက္ေနတာဘဲ ဘယ္သူ႕ၾကည့္ရမွန္းကိုမသိေတာ့ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ကို ပစၥည္းေတြမခ် သယ္ခ်နဲ႕ ရုပ္ပ်က္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး စီးပြားေရးဆန္လြန္းတယ္။ လုပ္ခ်င္ရာကိုလုပ္ေန ေတာ့တာဘဲ။ ေနာက္တခုက ပြဲကို လံုၿခံဳေရး ဆိုၿပီး ဘယ္သူခန္႕ထားမွန္းမသိတဲ့ security ဆိုတဲ့ ငနဲ႕သားေတြက ဆက္ဆံေရး ေမာက္မာတယ္။ ေကာင္မေလးေတြ ေကာင္ေလးေတြကို ေဟာက္လား ငန္းလားလုပ္ၿပီး ေျပာမရတဲ့ သူက်ေတာ့ အၿမွီးကုတ္ၿပီး ၿငိမ္ေနတယ္။ ဒါကလဲ မျဖစ္သင့္တာဘဲ၊ တကယ္ဆို တာ၀န္ရွိတဲ့အပိုင္းကေန ပြဲလာၾကည့္သူေတြရဲ႕လံုၿခံဳေရး နဲ႕အဆင္ေျပေရးကို ဦးတည္ရမွာ အခုက လက္မွတ္စစ္တဲ့ဘ၀က တက္မလာဘဲ စီက်ဳရတီ စာမ္းထိုးၿပီး ရတဲ့ေနရာက ရသလို ေျပာဆိုၾကတယ္ဆိုတာ လဲလံုး၀မေကာင္းတာဘဲ။

ပြဲေတြမၾကည့္တာၾကာလို႕လားမသိဘူး ဘာမွ ေသာက္ခ်ိဳးကိုမေျပဘူးၾကည့္လို႕မရတာနဲ႕ ပထမပိုင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ အျပင္ကို ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ ကားငွားမလို႕ဟာ ယဥ္ထိန္း ရဲတသိုက္က အဲဒီျဖဴနီၾကားတားထားတဲ့ ပလပ္ေဖာင္းမွာ ရပ္ေနၾကလို႕ေတာ္ေတာ္နဲ႕ကားငွားမရဘူး။ ဘာတာ၀န္ယူထားသလဲေတာ့မသိဘူး။ အဲဒီနားမွာ ယဥ္ႏွစ္ထပ္ရပ္ထားတာေတြ ေတာ့ ေတြ႕ခဲ့တယ္။