Pattaya

The Three kings

ကိုယ့္ ျပည္တြင္းက ကမ္းေျခေတြအကုန္စံုေအာင္မေရာက္ဖူးပါဘူး။ ဒီတခါေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အဲေအးရွားလက္မွတ္ ေစ်းက်တာနဲ႕ စုေပါင္းစပ္ေပါင္းၿပီး ပတ္တၱရား ကမ္းေျခကို ေရာက္ခဲ့ၾကတယ္။ ရွိတဲ့ သူက မ်ားမ်ားစိုက္ ေပါ့ ၊ အေျခအေန အရ သိပ္ေတာ့ ေနရာမ်ားမ်ားမသြားႏိုင္ေပမယ့္ ပတၱရား ကမ္းေျခ နဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ကၽြန္းတကၽြန္းေပၚကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီကို သြားေတာ့မွဘဲ ပတၱရား ဘယ္ ေလာက္ က်ယ္တယ္ လွတယ္ဆိုတာ သိရေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သြားတဲ့ ကၽြန္းက ခန္႕မွန္းေျခ အရ ကမ္းမႀကီးကေန ၅ မိုင္ထက္မနဲေတာ့ေ၀းတယ္။ အဲဒီကၽြန္းကို သြားဖို႕ အတြက္ speed boat ကို အဖြဲ႕လိုက္စီးလံုး ငွားစီးတာ အသြားအျပန္ ဘတ္ ၃၀၀၀ ေလာက္က်တယ္။ ျမန္မာေငြ ၁သိန္းနီးပါးဘဲ။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရကူးအနားယူဖို႕ ၂ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေစာင့္ေပးတယ္။ သြားရတဲ့ ခရီးက မၾကာေပမယ့္ ပထမဆံုး အျမန္သြားတဲ့ ဘုတ္ကို စီးရေတာ့ အေတာ္ေလး ကသိကေအာက္ျဖစ္တယ္။ အဓိက ကေတာ့ ေလွ၀မ္းမ်ား ကြဲ သြားမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ဘဲ။ လွိဳင္းေတြက ႀကီး လိုက္ ေသးလိုက္ဘဲ။ အေပၚကို ေျမာက္တက္သြားလိုက္ျပန္က်လိုက္နဲ႕ ေနာက္ကထိုင္စီးတဲ့ ကိုေက်ာ္ႀကီးနဲ႕ ေရႊၿဖိန္း တို႕ေတာ့ သႀကၤန္မွာ လည္သလို ေရရႊဲသြားတယ္။ ပါလာတဲ့ ကင္မရာေတြ ထုတ္ ၿပီး မရိုက္ ရဲ ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ ဟာကိုယ္ ျပဳတ္မက်ေအာင္ မနဲကိုင္ထားရတယ္။ ေလွသာစီးေနရတယ္ တကယ္က ဘုရားပြဲက ရဟတ္ စီးေနရသလိုဘဲ အေတာ္ေလး အသဲယား ဖို႕ ေကာင္းတယ္။ တက္လိုက္က်လိုက္နဲ႕ နာရီ၀က္ မျပည့္ခင္မွာဘဲ ပတၱရား ကမ္းေျခက ေန ကၽြန္းေပၚေရာက္ၾကတယ္။

ေရေတြစိုကုန္ၿပီ


ကၽြန္းေပၚမွာေတာ့ အေတာ္ေလး စံုတယ္။ ဆိုင္ခန္းအမ်ားအျပားက လက္ေဆာင္ပစၥည္းနဲ႕ အစားအစာေတြေရာင္ၾကတယ္။ ေရက အရမ္းၾကည္တယ္။ လွိဳင္း ေသးတယ္။ သဲက အရမ္းႏုတယ္။ တခုက ကမ္းေျခမွာ ပုလင္းကြဲေတြ ေတာ္ေတာ္ေတြ႕ရေတာ့ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္လို႕ ထင္မိတယ္။ ဘီယာ ၀ယ္ေသာက္တာ ပတၱရားကမ္းေျခက နာမည္ေက်ာ္ walking street က ဆိုင္ေတြထက္ေစ်းသက္သာ တာကို ေတြ႕တယ္။ တပုလင္းမွ ၇၀ ထဲ။ တေန႕က walking street က ကလပ္တခုမွာ ဘီယာ တလံုးကို ဘတ္ ၉၀ နဲ႕ ၉လံုး ေသာက္လာတာကို ေတြးၿပီး သက္သာတယ္ဆိုတာ သတိထားမိတယ္။ ေနာက္ ေတာ့ မထိုက္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က ဂဏာန္း စားခ်င္တာနဲတကီလို ကို ဘတ္ ၇၀၀ တန္တဲ့ ဂဏာန္း တပြဲ ကို မွာစားတယ္။ ၃ ေကာင္ပါတယ္။ အရမ္းစားလို႕ေကာင္းပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ လဲ စားဖူး ေပမယ့္ ဒီမွာ ေစ်းနဲနဲပိုမ်ားတယ္ လို႕ထင္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ဂံုး ျပဳတ္ေတြနဲ႕ ရွဲလ္ လို႕ေခၚတဲ့ ကႏုကမာ လို ဟာေတြလဲ မွာစားတယ္။ အစားအေသာက္ဘဲ ဘီယာဖိုးမပါဘဲ ဘတ္ ၂၀၀၀ ေလာက္ ကုန္သြားေရာ။ စားလို႕လဲၿပီးေရာ ၀မ္းသြားမွာ ေၾကာက္သြားတယ္။ အခပ္မသင့္ရင္ ပင္လယ္အူနာလို႕ေခၚတဲ့ ၀မ္းကိုက္တဲ့ေရာဂါတမ်ိဳးျဖစ္တတ္တယ္ေလ။

run away
သဲနုနုေလးေတြ



BB with me


စားၾကမယ္ေဟ့ ဇြတ္
ပထမေတာ့ ေရမကူးဘူးဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားျဖစ္တဲ့ နီညန္းနဲ႕မထိုက္တို႕ေတာ့ ေနာက္ဆံုး ေရဆင္းေဆာ့ၾကတာဘဲ။ နီညန္းကေတာ့ သဲရဲတိုက္ေလး ေဆာက္ေနရင္း ေရထဲဆင္းသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕က ေတာ့ေဘာလံုးကန္တယ္။ အရမ္းကို ခံႏိုင္ရည္ရွိေတာ့ ၅ မိနစ္ေက်ာ္ေလာက္ကန္လိုက္တာ နာရီ၀က္ေလာက္နားယူလိုက္ရတယ္။ ေရလဲ ဆင္းစိမ္ရံုေလာက္ဘဲ။ စားလိုက္ေသာက္လိုက္ ေနပူ မွာ ဆိုးလို႕ ထိုင္ေနလိုက္တာနဲ႕ဘဲ အခ်ိန္ကုန္သြားပါတယ္။



ကိုမ်က္ေစ့ကေတာ့ ပံုပံုေတြရိုက္ေနၿပီး တက္သစ္စ ပံုပံုဆရာ ေရာင္းသူတေကာင္ေတာ့ လက္စြမ္းျပေနလိုက္တာ ၀က္၀က္ကြဲ၊ ရိုက္ၿပီးသမွ်ပုံေတြ ေပၚမလာတတ္လို႕ စိုးေဇယ်လို ပံုမလာ ေရာင္းသူ ဆိုၿပီး အမည္ေပးရလိုျဖစ္ေနတယ္။

ကိုမ်က္ေစ့နဲ႕ Hai



ဘယ္ကိုခ်ိန္ၿပီး ဘာကိုေခ်ာင္းေနတာလဲမသိ
 ေရြႊျဖိန္းကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေဘာလံုးကန္လိုက္၊ ဘီယာလာေသာက္လိုက္၊ ေရကူးလိုက္ဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ ကိုေက်ာ္ႀကီး နဲ႕ကိုမ်က္ေစ့ စီးတဲ့ ေရေပၚ ေမာ္တိုဆိုက္ကယ္ ေပၚလိုက္စီးတယ္။ ဓါတ္ပံုေတြလဲ တျဖတ္ျဖတ္ဘဲ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။
ပဲအဲ...အဲအဲအဲ
၀က္တေကာင္ဘဲ ပဲမ်ားပံုပံုေတြရိုက္ ဘီယာေသာက္ ေဘာကန္၊ အျမည္းစား။ 




0 comments: