စိတ္ထဲက

ကင္းကြာေနတာေတာ့ၾကာပါၿပီ။ မေရးျဖစ္တာၾကာခဲ့ၿပီ။ တကယ္ေရးခ်င္ေပမယ့္ ေရးရမယ့္ အခ်က္အလက္ေတြက ေခါင္းထဲမွာ ေရာရင္ထဲမွာေရာ အျပည့္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေၾကာင္းေတြက ခ်ေရးမယ့္လက္ေတြကို တြန္႕ဆုတ္ေစခဲ့တယ္။ လူမႈေရးကိစၥ၊ အဖြဲ႕အစည္းကိစၥ စတဲ့ ကိစၥေတြက အင္တာနက္သံုးခ်ိန္ရဲ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေနရာယူထားလိုက္တယ္။ သမိုင္း ၀င္မယ့္ ေန႕ရက္ေတြကိုလဲ ျဖတ္သန္းခဲ့ရၿပီးၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီသမိုင္းေတြက အေကာင္းလားအဆိုးလား ဆိုတာ လက္ရွိအခ်ိန္မွာက ေျပာႏိုင္ဖို႕ေစာေနေသးတယ္ထင္တယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တခြဲသား နဲ႕ ျဖတ္သန္းေနတဲ့ ရက္ေတြလဲမနည္းေတာ့ဘူး။ ႏွစ္ေတြ လေတြၾကာေညာင္းလာခဲ့တယ္။ စိတ္ေတြလဲ အိုေဟာင္းလာခဲ့တယ္။ မေန႕ကစိတ္ကူးေတြဟာ ေနာက္တေန႕မ်က္ႏွာသစ္ခ်ိန္ အထိဆြဲျဖန္႕ ျပစလို႕မရေတာ့ေအာင္ေသးေကြးေလးလံေနခဲ့ၿပီ။

ကဗ်ာစပ္ေတာင္စကားလံုးေကာင္းေကာင္းတလံုးထြက္မက်ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ဦးေႏွာက္ထဲက အမိွဳက္ေတြတင္းၾကမ္းထိုးလို႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္မွိဳင္းတိုက္။ စရိုက္ဆိုးေတြဖယ္ထုတ္ရင္း ျဖဳတ္ထုတ္သတ္ လမ္းစဥ္ ကိုအမွတ္ရမိတယ္။ သစၥာရွိတယ္ဆိုတဲ့ ေနာက္ေက်ာကဓါးနဲ႕ထိုးခံဖူးေတာ့ ေက်းဇူးရွိမွ ေက်းစြတ္တတ္တဲ့ လူေတြရဲ႕အက်င့္ကို ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ဘဲကိုယ္ျပန္တိုင္းၿပီး မရိုင္းရေအာင္ေနခဲ့တယ္။ ဘာဘဲ လုပ္ လုပ္ကိုယ့္ အက်ိဳးစီးပြား တခုထဲကို မၾကည့္ခဲ့ရေပမယ့္ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓါတ္က်ေစတဲ့ အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ေန႕စဥ္ပတ္၀န္းက်င္ကလဲ ညစ္ညမ္းေနခဲ့ရျပန္တယ္။

ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ေလ သံေယာဇဥ္က တေၾကာင္းမေထာက္တေၾကာင္းေထာက္နဲ႕ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုးတခုကို over wight ျဖစ္ေအာင္ထမ္းထားေနဆဲဘဲ။ သင္ေကာင္းလွ်င္ကၽြႏ္ုပ္မဆိုးပါဆိုတာ ေရးျပမွ နားလည္တတ္မွာတဲ့လား။ သံသယစိတ္ေတြ ၀န္တိုမနာလိုမႈ အမိန္မနာခံတတ္မႈေတြနဲ႕ႀကီးျပင္းလာသူေတြအတြက္ ေခြးႀကီးမွ လက္ေပးသင္ရသလို အရိပ္ျပလဲအေကာင္မထင္ အဆိုးျမင္၀ါဒနဲ႕ဆက္သြား အဲဒါကို မိတ္ေဆြေတြလို႕ေခၚၾကဦးမလား။

ရွဥ့္လဲေလ်ာက္သာ ပ်ားလဲစြဲသာတဲ့ ေျမြမေသတုတ္မက်ိဳး အမ်ိဳးမ်ိဳးရပ္တည္ခဲ့ၿပီးၿပီ ခုထိေတာ့ ကၽြဲပါးေဆာင္းတီးေနရတုန္းဘဲ။

0 comments: