မနက္ေစာေစာ ထရလြန္းလို႕ အိပ္ေရးမ၀တဲ့ ရက္ေတြကမ်ားလွေနၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္လုပ္ရမွာမို႕ ခပ္ေစာေစာ ထြက္ရဦးမယ္။ ဒီအလုပ္က သူမ်ားေတြနဲ႕မတူ၊ ေစာေလေကာင္းေလ။ ေတာင္ဒဂံုရဲ႕ ဟိုးအစြန္အဖ်ားကေန ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ႀကီးထဲကို  သူလိုကိုယ္လို အလုပ္ဆင္းတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေလရဲ႕။ ကိုယ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ရထားဘဲစီးရမွာဘဲ၊ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားေပၚမွာလဲ ထိုင္စရာေနရာက ရွား၊  ကုန္စိမ္း သည္ေတြထိုင္ ရင္း ငိုက္ေနတဲ့ နားကျဖတ္ေလ်ာက္လာရင္း ပ်ံက်ေစ်းေရာင္းတဲ့ သူေတြရဲ႕ အထုတ္ေတြကိုမွီၿပီး ဒီေန႕ ရႏိုင္ ေခ် ရွိတဲ့၀င္ေငြကို စိတ္ကူးယဥ္ေနၾကည့္မိတယ္။ ဒီကေန႕ကရံုးပိတ္ရက္မို႕ အိမ္ေတြမွာ လူေတြစံုစံုလင္လင္ရွိတတ္တဲ့ ရက္။ အလုပ္ကလဲ အၿပိဳင္အဆိုင္ေတြ မ်ားလာတယ္ေလ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အလုပ္က မိတ္ေဆြျဖစ္ေနတဲ့ ေဖာက္သည္ ေတြရဲ႕ စိတ္ေက်နပ္မႈေပၚမွာ တည္မွီေနတဲ့အလုပ္ကေလးျဖစ္ေပမယ့္ ကိုယ့္ဘက္က အၿမဲေမွ်ာ္လင့္ေနလို႕ မရႏိုင္ ဘူး။ အေတြးေတြမျပတ္ခင္မွာဘဲ ကိုယ္ဆင္းမယ့္ ဘူတာေရာက္တာနဲ႕ ဆင္းလိုက္ရတယ္။ ဘူတာမွာေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ လုပ္ငန္းတူ လုပ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြေတြ ကိုေတြ႕ရတယ္ေလ။ သူတို႕နဲ႕မနက္တိုင္းဆံုေနၾကဘဲ။ ဒါေပမယ့္ ၿပိဳင္ဘက္က ေတာ့ၿပိဳင္ဘက္ပဲမို႕ ကိုယ့္အလုပ္ကုိ ကိုယ္ေစာေစာလုပ္ႏိုင္ဖို႕ အာရံုအၿမဲထားေနရတယ္။

တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ေနက ပူလာၿပီ။ ေနပူမိုးရြာ ေရြးလို႕မရေပမယ့္ ေနကေလးသာေနရင္ အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္ ေျပတယ္။ ေက်ာပူေနေပမယ့္ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတာ ဒီလိုေနသာတဲ့ေန႕ကေလးေတြဘဲေလ။ ကိုယ့္လုပ္ငန္း ေဆာင္တာေတြကို စတင္ဖို႕အတြက္ပထမဆံုးလုပ္ရမွာက တြန္းလွည္းအပ္ထားတဲ့ဆီမွာ ကိုယ့္တြန္းလွည္း ကိုယ္ သြားယူဖို႕ဘဲ။ တြန္းလွည္း ကလဲ ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္းေလးမရွိေတာ့ တေန႕တေန႕ တြန္းလွဲ ထဲမွာ ပစၥည္း နဲနဲေလာက္မ်ားလာတာနဲ႕ ခဏခဏ ပစၥည္းေတြ လာပစ္ရတာ တြက္ေျခမကိုက္လွဘူးေလ။ တခါပစ္ရင္ ငါးရာေပး ေပးေနရတာကတေၾကာင္း ၊ အႀကိမ္ႀကိမ္လာပစ္ေနရလို႕ေမာၿပီးအခ်ိန္ကုန္တာကတေၾကာင္းနဲ႕ ေတြးရင္းေတြးရင္း စိတ္ပ်က္မိတယ္။ မနက္စာအျဖစ္ တရာတန္ သၾကားပလာတာတခ်ပ္ကို ကမန္းကတန္း ၀ယ္စားလိုက္တယ္။ အခ်ိန္ရေသးရင္ေတာ့ ဘူတာနားက တခ်ပ္ ၅၀ တန္တိုရွည္တခ်ပ္ေလာက္ေတာ့ စား ခ်င္ေသးတာ။ ေစာင့္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ဘူးေလ။

အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီးရင္ေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္ကို စေတာ့မယ္။ ေတာ္ၾကာ သူမ်ားဦးသြားရင္ ကိုယ့္ေဖာက္ သည္ပ်က္ မွာလဲေၾကာက္ရတယ္။ ေဖာက္သည္ပ်က္ရင္ ၀င္ေငြမေကာင္းေတာ့ဘူး၊ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ၈ ထပ္တိုက္ ၆ လံုးေလာက္ေဖာက္သည္ရခ်င္တာ။ ဒါေပမယ့္ တကမ္းတမ္းေတာ့ ၈ လႊာတက္လိုက္၊ ၆ လႊာတက္လိုက္နဲ႕ တခန္းတခန္း ကို တခါတက္ပါမွ ၁၀၀ ၊ ၂၀၀ ေလာက္အျပင္ပိုမရဘူး။ သို႕ေပမယ့္လို႕ သူတို႕ပစ္တဲ့ ပစၥည္းေလး ေတြထဲက ပုလင္းတို႕၊ ပလတ္စတစ္တို႕ ၊ ဘီယာဘူးခြံတို႕ကို ျျပန္သြင္းရင္း လွည့္ပတ္ေနရတာ။ တေန႕ ကို ၂ ေထာင္ေလာက္ရဖို႕ တက္လိုက္ဆင္းလိုက္၊ တြန္းလိုက္ဆြဲလိုက္နဲ႕ ေန႕လည္သာသာေလာက္ထိ ကိုလုပ္ရတာဘဲ။ ဒါေပမယ့္ တလလံုး၀င္ေငြကို တြက္လိုက္ရင္ေတာ့ ေတာ္ရံု ဘြဲ႕တခုေလာက္ရထားတဲ့ သူတေယာက္ရဲ႕ ၀န္ထမ္းလစာေလာက္ကို ၀င္တဲ့အတြက္ ကုိယ္လို ၃ ၊ ၄ တန္းေအာင္ ေသစာရွင္စာ ေလာက္ ဖတ္တတ္တဲ့ သူတေယာက္အေနနဲ႕ကေတာ့ မဆိုးဘူးေျပာရမွာဘဲ။ ကဲပါေလ – တျခားေတြးေနလို႕မျဖစ္ပါဘူး၊

စားေန၀တ္ ျပည့္စံုမွ လူတေယာက္က ဘ၀ ျပည့္စံုမွာတဲ့ ။ အဲဒီထဲက စားစရာေလး အရင္ျပည့္စံုေအာင္ ကုိယ့္ရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈေလး အတြက္ ထြက္လိုက္ဦးမယ္။ မနက္မနက္ဆို ရက္ကြက္ေတြထဲမွာၾကားေနရတဲ့ သူလိုကိုယ္လို အသံအတိုင္းပါဘဲ

အမေရ- – - အမိႈက္ ပစ္ၾကဦးမလား —- အမိႈက္