တကယ္ကိုခက္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ပါ။ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္က ေမြးကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ပါဘဲ၊ အေၾကာင္းအရင္းေလးကေတာ့၊ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္မွာအေခြၾကည့္တာ ငယ္ငယ္ကေလးကတည္းက ၀ါသနာ ပါတဲ့သူပါ။ ဟိုးအရင္တုန္းကေတာ့ ေခြငွားၾကည့္ေလ့ရွိတာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္း VCD ေပၚလာတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ က မ်ားေသာအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ကားေတြကို ၀ယ္ၾကည့္ေလ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အိမ္ေထာင္မက် ခင္က VCD ခ်ပ္ေရ ၁၀၀ ေက်ာ္နဲ႕ CD ခ်ပ္ေရ ၈၀ ေလာက္ကို စုမိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေတာ့ DVD ေတြ ေခတ္စားလာတဲ့အခါလဲ ထိုနည္းတူစြာ ဘဲ၀ယ္ၾကည့္တာမ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ျမန္မာကားၾကည့္တာ နည္းပါ တယ္။ ျမန္မာကားဆို ဟာသေတြေလာက္ဘဲ ငွားၾကည့္ပါတယ္။ သီခ်င္းေခြေတြဆို၀ယ္ကို မၾကည့္တာ။ ခိုးကူး ေတြ ေခတ္စား လာက မွ ျမန္မာ သီခ်င္း ေတြနည္းနည္းပါးပါး ၀ယ္ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။အခုဆို ကၽြန္ေတာ့္မွာစုထားတဲ့ DVD ႏိုင္ငံျခားကားေတြ ၂၀၀ နီးပါးေလာက္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကသူမ်ားထံကလည္းငွားမၾကည့္သလို ကၽြန္ေတာ့ ထံက ငွားမွာကိုလဲ အင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ငွားလိုက္လို႕ ျပန္မရတာ မ်ားလြန္းလို႕ပါ။ ျပန္ရရင္လဲ ေခြက ေတာ္ေတာ္ေလး ကိုစုတ္ျပတ္ေနမွ ရတတ္ပါတယ္။ အခုေတာ့အေစာက ေျပာတဲ့ငယ္သူငယ္ ခ်င္းက ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာတေလာက ေခြၾကည့္ေနတုန္း ဇာတ္လမ္းေကာင္းတဲ့ ေခြ ေတြ ျဖစ္တဲ့ Badman dack knight, enemey at the gate, the kingdom, saving pravite ram စတဲ့ ေခြ ေျခာက္ေခြကို အတင္းငွားသြား ပါတယ္။ တပတ္ေလာက္ရွ္ိပါၿပီ လံုး၀ ျပန္မရေသးဘူး ၊ အခုလဲ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ ညီကေျပာတယ္ ဂ်ိန္းဘြန္း ဇာတ္လမ္းတြဲ တခုလံုး ထပ္ယူသြား ျပန္သတဲ့။ စိတ္ညစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က ဘြန္းဆို ငယ္ငယ္ကတည္းက ႀကိဳက္တာ။ VCD ေခတ္တုန္း ကတခါ။ အခု DVD မွာ သံုးခါ အားလံုးေပါင္း ၄ ခါ ေတာင္ ၀ယ္ထားရတာ။ အခုေတာ့အေဟာင္းလဲ ျပန္မလာ အသစ္လဲ ၀ယ္ထားလို႕ ကိုယ္ေတာင္မၾကည့္ရေသး တဲ့ ဟာ ပါသြားျပန္ၿပီ။ လူေတြက ခင္မင္မႈကို တခါတေလ အလြဲသံုးစားလုပ္လြန္းတယ္။ သူတို႕ အျမင္မွာ တန္ဖိုး သိပ္ရွိတယ္လို႕မထင္ရေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္လို႕စုထားတဲ့ ေခြေတြကို အခုလို လက္လြတ္စပယ္ ငွားၿပီး ယူသြား တာက နားလည္မႈကိုမရွိဘူးလို႕ထင္တယ္။ ငွားတုန္းက တမ်က္ႏွာ ျပန္ေတာင္းေတာ့ တမ်က္ႏွာ ျဖစ္မယ့္ အျဖစ္ကို ေတြးၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ေတာ့မနက္ဖန္ေတြမွာ ျပန္ေတာင္းရမယ့္ ကိုယ့္ ပစၥည္းနဲ႕ ကိုယ္္ အမုန္းခံရမယ့္ အျဖစ္ကိုေတြးၾကည့္ရင္း ရင္ေမာတယ္ဗ်ာ။