ေျပာဆိုေနရင္း ၆ နာရီက ခြဲေတာ့မည္။ ၅၀ ကားတစ္စီး က တဖက္ကားလမ္းမွာ ဆိုက္လာသည္ႏွင့္ အေျပးအလႊားေလး ကားေပၚကို တက္လိုက္သြားၾကေတာ့ေလသည္။
၇ – နာရီဆို စင္တင္ေတးဂီကစၿပီ၊ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ၀ီစကီတျပား၊ ေရခဲ၊ ေရသန္႕နဲ႕ ကန္စြန္းပလိန္း၊ အကင္နဲနဲေလာက္မွာလိုက္သည္။
ေသာက္လိုက္စားလိုက္၊ စကားေလးေျပာလိုက္ႏွင့္ ၉ နာရီထိုးေတာ့မည္။ ေကာင္မေလးေတြကိုၾကည့္ရတာလဲ အာရံုမလာ၊ မူးလဲမူးခ်င္လာ ၿပီ၊ ဒါနဲ႕ ေနာက္ဘာဆက္လုပ္ရင္ေကာင္းလဲ စဥ္းစားေတာ့ ပတ္ခ်င္နဲ႕နဲနဲေလာက္ ဆက္ခ်လိုက္မယ္တဲ့။ ဒီအေကာင္ တယ္ရွည္တာကိုး၊ သူ႕ဆိုင္ကို ၉နာရီသြားပိတ္ရမွာကိုလဲ မျပန္ေသးဘဲ ဆက္မိုက္ေနၾကမိသည္။ ခဏ အၾကာေတာ့ ၀ိုင္းရွင္းရင္း ဆိုင္ထဲက ထထြက္လာမိသည္။ ဇူလိုင္လမို႕ မိုးေလးကလဲတဖြဲဖြဲ။
ဆိုက္ကားတစီးငွားစီးရင္း အိမ္ကိုျပန္ၾကသည္။ ဗိုက္ကလဲဆာသမို႕ လမ္း၅၀ ရဲစခန္းေဘးက ထမင္းေၾကာ္၀င္ေလြးရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားမိတာႏွင့္
ေအ့- – - ေဟ့လူ လမ္း ၅၀ ဘက္ေမာင္းဟု ဆိုက္ကားသမားကို ေျပာမိလိုက္ေသးသည္။
မၾကာလိုက္ လမ္း၅၀ ေရာက္လာေရာ –
ေနဦးကြာ ငါတို႕ အဥၹလီမွာ ထပ္ေသာက္ရင္ေကာင္းမယ္။ အဲဒီမွာ ေကာင္မေလးေတြလမ္းတယ္
သူငယ္ခ်င္းက ေျပာအလာမွာ ကိုကလဲ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္- ေကာင္းတာဘဲ သြားၾကမယ္ေလ။ ဒါနဲ႕မင္းမွာ အာရေက ဘယ္ေလာက္က်န္ေသးလဲ။
အင္း – - ေအ့- ရွိပါေသးတယ္သြားမွာသာသြားပါ။
ဆိုင္နားေရာက္ေတာ့ ေရႊေရာင္တ၀င္း၀င္းႏွင့္ မိုးဖြဲေလးၾကားမွာ လင္းထိန္ေနသည့္ ေရႊဘုန္းပြင့္ဘုရားကို ျမင္ေနရသည္။ မူးသာ မူးသည္ ဘုရားတရားေတာ့မေမ့ ႏွစ္ေယာက္သားဦးခိုက္ရင္း ဆိုင္ထဲ၀င္လာမိသည္။
ဒံုတပ္ ဒံုတပ္ႏွင့္ ဆူေနသည့္ ဆိုင္ထဲတြင္ ေကာင္မေလးေတြ တသည္တတန္း သီခ်င္းဆိုေနတာ ျမင္ရသည္။ လြတ္ေနသည့္ စားပြဲတေန ရာမွာ ထိုင္ရင္း ဘီယာ ၁ဂ်ားမွာ ေသာက္ၾကသည္။ အကင္ေလးေတြ အာလူးေခ်ာင္းေလးေတြႏွင့္ ေကာင္းေလစြ။
ေသာက္ရင္းေသာက္ရင္း ဘီယာ ၄ ဂ်ားက်သြားသည္ ။ ေကာင္မေလးေတြလဲ ၂ ကိုယ္ခြဲေနၿပီ။ ဆိုင္ကလဲ ပိတ္ေတာ့မည္။
အီးယား- မူးတယ္ကြာ မင္းမမူးေသးဘူးလား။ ျပန္ရေအာင္
အင္း- ျပန္မယ္ေလ၊ ငါလဲ ေနာက္က်ေနရင္ အဖိုးႀကီးဆဲလိမ့္မယ္။
ဒါဆိုလဲသြားမယ္ေလ၊
ႏွစ္ေယာက္သား တေယာက္လည္ပင္းတေယာက္ဖက္ရင္း ပုဇြန္ေတာင္ ေစ်းဘက္သို႕ေလ်ာက္လာၾကသည္။ ေရေက်ာ္လမ္းမေရာက္ခင္ နာမည္ေက်ာ ကာဆင္ဘိုင္ၾကက္သားသုတ္ ဆိုင္ နားက ညလံုးေပါက္ဖြင့္သည့္ ေခါင္းေလ်ာ္ဆိုင္အနီးသို႕ေရာက္လာရင္း ဘာရယ္ေၾကာင့္မသိ ႏွစ္ေယာက္သား အတိုင္အေဖာက္ညီညီ ၀င္သြားလိုက္ၾကသည္။
ကြၽန္ေတာ္တို႕ေခါင္းေလ်ာ္မလို႕ ရေသးလား
ရပါတယ္။ သိပ္ေတာ့မၾကာေတာ့နဲ႕ေနာ္ ဆိုင္ပိတ္ေတာ့မွာ
ဟိုေကာင္က အလိုက္မသိစြာႏွင့္
ရပါတယ္ တေရးႏွစ္ေရးပါ
ေကာင္မေလးေတြမ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။
ကဲကဲ – ၾကာတယ္ကြာ ျမန္ျမန္လုပ္
ထိုအခါ မေျပာမဆိုႏွင့္ ဒီေကာင္ ဆိုင္ေနာက္သို႕ အေျပး၀င္သြားသည္။ ဘာမွန္းမသိေတာ့ စိတ္ပူတာႏွင့္ လိုက္သြားမိရာ အ
ိမ္သာထဲ မွာ တေ၀ါေ၀ါႏွင့္ ထိုးအန္ေနသည္။
ကဲ ငါမေျပာဘူးလားမင္းကို – ေသာက္ရမ္းေတြ မေသာက္ပါနဲ႕ဆို
ဆရာ၀င္လုပ္ရင္း ေက်ာကို ႏွိပ္ေနေပးလိုက္သည္။
ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ေယာက္သား ေခါင္းေလ်ာ္ေနရင္း
အစ္- အ – ေအာ့ – ေ၀ါ့
ၿဗဲၿဗဲ ႏွင့္ ထိုးအန္ျပန္သည္။ အန္စရာ ေနရာကို ထမရွာႏိုင္ ေခါင္းေလ်ာ္ေနရင္း ေဘးဘက္ကို ေစာင္းအန္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ေကာင္မေလး ေတြ ထြက္ေျပးကုန္သည္။
ဒီတခါ အန္တာ ဟိုေကာင္မဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္သာတည္း။
ဟတ္ ဟတ္ ဟတ္
မင္းက ငါ့သာလာေျပာတယ္မင္းက်ေတာ့ မအန္တာ က်ေနတာဘဲ၊
ငါးခူၿပံဳး ၿပံဳးၿပီးေျပာေနသလာေတာ့မသိ ကိုယ့္ ဟာကိုယ္ေတာင္ မႈန္၀ါး၀ါးႏွင့္ မနဲ ႏွာႏွပ္ေနရသည္။
တဆိုင္လံုးလဲ ပြထ ကုန္သည္။ ေကာင္မေလးေတြ ယူလာေသာ အမႈိက္ပံုး အခ်ိန္မွီေရာက္လာလို႕သာ ၊ မဟုတ္ရင္ မလြယ္။
အခ်ိန္တန္ေတာ့ ေခါင္းေလ်ာ္တာက ၿပီးသြားၿပီ။ ဆိုင္ေရွ႕က မွန္ေရွ႕မွာ လူလူ သူသူ ျဖစ္မလားလို႕ ျပင္ဆင္ေနလိုက္ေသးသည္။
ဆိုးေတာ့မဆိုးဘူးထင္တာႏွင့္ ထြက္လာၾကသည္။
လမ္းကူးေတာ့လဲ တေယာက္ကို တေယာက္လည္ပင္းဖက္လို႕။ ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ ဆိုင္ေရွ႕ကေန လွမ္းၾကည့္ေနၾကဆဲ။
ဒီေကာင္မေလးေတြ ဘာလို႕ၾကည့္ေနပါလိမ့္စဥ္းစားရင္း ပိုက္ဆံ မရွင္းခဲ့တာသတိရမိသည္။ ရွိေစေတာ့ ေနာက္ေန႕မွ သြားရွင္းေတာ့မယ္ ဟု ဆံုးျဖတ္ေနတုန္း ဟိုေကာင္က ခလုတ္တိုက္ကာ လဲမလို ျဖစ္သြား။ ကိုယ္က လွမ္းဆြဲ အႏွိမ့္အျမင့္မညီေသာ ပလတ္ေဖာင္းေအာက္ က သစ္သီးခ်င္းေတြၾကားသို႕ ႏွစ္ေယာက္သားတလိမ့္ေကာက္ေကြး ျပဳတ္က်သြားသည္။ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မထႏိုင္ေတာ့။
အေတာ္ေလးၾကာမွ ထႏိုင္ၾကသည္။ ထသည္ႏွင့္ လမ္းမွာေတြ႕သည့္ ေရပိုက္တခုကို အားရပါးရျဖဳတ္ရင္း တရေဟာ ထြက္လာသည့္ ေရ ေတြကို သႀကၤန္က်ပစ္လိုက္ေတာ့သည္။
အဲဒီေနာက္ အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ထင္ပါသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ၁၀ ႏွစ္က ျဖစ္ပါသည္။