၆၁ ႏွစ္ေျမာက္အာဇာနည္ေန႕




ဓါတ္ပံုကို ကိုသူေတာ္ႏွင့္ စိုးေဇယ်ထံမွရယူပါသည္


ဇူလိုင္လ ကိုေတာ့ေရာက္လာခဲ့ၿပီ၊ ၁၉ ရက္ေန႕လဲ ေရာက္လာခဲ့ၿပီ၊ သမိုင္းဆိုတာ လူေတြရဲ႕ အေရးပါတဲ့ အေျပာင္းအလဲနဲ႕ မွတ္သားဖြယ္ရာေတြကို မေမ့မ ေလ်ာ့ေအာင္ ျပဳစုထားတဲ့အရာဘဲ၊ ၆၁ ႏွစ္တိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ တကယ့္ကိုၾကာခဲ့ပါၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူေတြရဲ႕ရင္ထဲမွာ ေမ့လို႕မရေကာင္းတဲ့ ျမန္မာ့သမိုင္းရဲ႕ ထြန္း ေျပာင္တဲ့ အာဇာနည္ေတြထဲက၊ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ရင္း က်ဆံုးခဲ့ ၾကတဲ့ အာဇာနည္ေတြ ထဲက အလင္းလတ္ဆံုးၾကယ္တပြင့္ျဖစ္တဲ့ တပ္မ ေတာ္ရဲ႕ဖခင္၊ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ ဗိသုကာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းနဲ႕တကြ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ အခုလိုေန႕မွဘဲ လုပ္ႀကံခံခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာတို႕ရဲ႕ အထိမ္း အမွတ္ ထားရာ အာဇာနည္ေန႕ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ မေမ့မေလ်ာ့ဘဲ သတိတရ အမွတ္ဂရု ျပဳသင့္ ပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ရင္းက်ဆံုးသြားၾကတဲ့ သူရဲေကာင္းမ်ား ႏွင့္ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္တဲ့ အခ်ဳပ္အျခာ ကိုအ ရွည္တည္တံ့ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ရင္း တရား ေသာ စစ္ကိုဆင္ႏႊဲခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ သူရဲေကာင္းမ်ားအား ယခုက်ေရာက္ေသာ အာဇာနည္ေန႕မွ အမွတ္တရ ဂါရ၀ ျပဳလိုက္ပါသည္။

မိုးေလးကမနက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေဆြးေဆြး ေျမ႕ေျမ႕ရြာေနသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ အခုလိုဇူလိုင္လ ႀကီး ၊ ဒီေန႕လိုစေနေန႕၊ ကၽြန္ေတာ္နာရီတခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။ ရက္စြဲက လဲ ၁၉ ဇူလိုင္၊ အခ်ိန္ကေတာ့ ၁၀ နာရီသာသာ၊ ေအာ္ - - - ဘာလုိလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာႀကီးနဲ႕တကြ ၀န္ႀကီးေတြ လုပ္ႀကံ ခံရတဲ့ ၀မ္းနည္းျခင္း အထိမ္းအမွတ္ေန႕ ျဖစ္တဲ့ အာဇာနည္ေန႕ေတာင္ ေရာက္လာျပန္ၿပီေကာ။
ၿပီးခဲ့တဲ့ အတိတ္ေတြဆီက ပစၥဳပန္ ေလးကိုလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္၊ တိတိ က်က် ေျပာရရင္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၆၁ ႏွစ္ တင္းတင္းမွာ၊ ဒီလိုအခ်ိန္ ၊ ဒီလိုမ်ိဳးရာသီဥတု ျဖစ္ေနခ်ိန္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးထဲမွာ လူေတြ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား သြားလာ ေနခ်ိန္၊ - - - -၊ အနာဂါတ္ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ လြတ္လပ္ေရးရရန္ လက္တကမ္းအလို၊ - - သူေမွ်ာ္လင့္ေနသည့္ လြတ္လပ္သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးအတြက္ အစီအမံမ်ားကို အားသြန္ခြန္စိုက္ထည့္လုပ္ ေနခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ပီတိေတြ၊ တမဟုတ္ျခင္းေပ်ာက္ပ်က္သြားရမယ့္ မိနစ္ပိုင္း ကေလး ၊ ၁၉၄၇ ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္ေန႕ စေနေန႕ ၁၀နာရီ ၃၅။

ဖံုးျမည္သံေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ အေတြးတို႕ လြင့္စင္ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္သြားသည္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရံုးကို လာမည္တဲ့။ ေစာေစာပိုင္းက ရြာသြန္းေနသည့္ မိုးက အခုေတာ့ သူမဟုတ္ေတာ့သည့္ႏွယ္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဘာ ညာ၊ ဖိုးသူေတာ္တို႕သံုးေယာက္ ေအာက္ကို ဆင္းလာကာ ထမင္းဆိုင္တြင္္ေစာင့္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ထံ ဆင္းလာလိုက္သည္။ တကယ္ေတာ့ ထိုသူမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ေသေသခ်ာခ်ာ မသိေသး၊ အမည္ေတြကုိေတာ့ ၾကားဖူးပါသည္။ သူတို႕လဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕လို ဘေလာက္ေရးသည့္ ဘေလာက္ဂါမ်ားသာ။

ထမင္းစားရင္း ဘာညာကမိတ္ဆက္ေပး၍ ကိုမ်ိဳး ႏွင့္ လြမ္းေစ ဆိုသည့္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ကိုခင္မင္မႈ ရရွိသြားသည္။ ထိုစဥ္ ဘို၀( စိုးေဇယ် ) ထံမွ ဖံုး၀င္လာသည္။ အာဇာနည္ကုန္း ကိုသြားမည္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္လိမ့္ မည္ဟု မေမွ်ာ္လင့္ ထားသည့္ အရာျဖစ္သည္။ ထို႕အတူ ကၽြန္ေတာ္ သြားခ်င္ေနသည့္ေနရာ လဲျဖစ္သည္။ ဒီအထိမ္း အမွတ္ေနရာကိ္ု ကၽြန္ေတာ္ မေရာက္ျဖစ္သည္မွာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ရွိေနေလာက္ၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုေန႕ေရာက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္ သြားခ်င္ေနသည့္ေနရာ ျဖစ္သည္ကေတာ့ ေရႊတိဂံု ဘုရားေျခေတာ္ရင္းက အာဇာနည္တို႕ ထာ၀ရ လဲေလ်ာင္းရာ အာဇာနည္ကုန္း - - -။


ေနေရာင္ကေတာ့ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ရွိန္းရွိန္းထေအာင္ပူေနသည္။ သို႕ေလာ သို႕ေလာ ႏွင့္ အာဇာနည္ကုန္းမွာ ျပည္သူလူထု အေလးျပဳခြင့္ရမည္မရမည္မွာ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရေသး။ ဘို၀ေရာက္လာသည္ႏွင့္ သူ၏မႏွစ္က အေတြ႕အႀကံဳအရ ျဖစ္ေသာ လံုၿခံဳေရး အရ အီလက္ထရြန္းနစ္ပစၥည္းမ်ားသည္ေဆာင္သြားခြင့္မရွိဟု ေျပာ ေလ ရာ ကၽြန္ေတာ္တို႕တြင္ပါေသာနာရီႏွင့္ ဖံုးမ်ားကို ရံုး၌ သာထားရစ္ခဲ့ရင္း ကားငွားကာ အာဇာနည္ကုန္းရွိရာ သို႕ လွမ္းခဲ့ၾကေလ၏။ M3 စားေသာက္ဆိုင္ေလာက္မွ စကာ ေရႊဂံုတိုင္လမ္းကို ခတၱပိတ္ထားသျဖင့္ ထိုေနရာမွာ ကားရပ္ရင္း လံုၿခံဳေရးမ်ားအားေမးျမန္းရာ အာဇာနည္ကုန္းသို႕၀င္ေရာက္ခြင့္ရရွိခဲ့ေလသည္။ လံုၿခံဳေရးအရ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ အမည္ႏွင့္ မွတ္ပံုတင္နံပတ္ေတြ ကိုစာရင္းေပးသြင္းၾကရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ အမွတ္စဥ္မွာ ၄၇ ။
ဘို၀ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြအျပင္ ေနာက္ထပ္ ျပည္သူ ၄ေယာက္ စုစု ေပါင္း ၁၀ ေယာက္သည္ အာဇာနည္ကုန္း၀င္ ေပါက္သို႕၀င္သည့္အခါ ထပ္မံၿပီး စာရင္းေပးသြင္းၾကရျပန္သည္။ထို႕ေနာက္ လံုၿခံဳေရး အမ်ားအျပား ခ်ထားသည့္ အာဇာနည္ ဂူဗိမာန္ သို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျခင္းနင္း၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကေလသည္။ သတင္းေထာက္မ်ားကလဲ ဓါတ္ပံုေတြ တျဖတ္ျဖတ္ ရိုက္ေနသည္။ အာဇာနည္ ဂူဗိမာန္ ေရွ႕တြင္ သက္ဆိုင္ရာ အာဇာနည္ႀကီးမ်ား၏ မိသားစုမ်ားေပးပို႕ေသာ လြမ္းသူ႕ပန္းေခြမ်ား အစီအရီေထာင္ထားသည္။ ဌာနဆိုင္ရာ အခ်ိဳ႕၏ လြမ္းသူ႕ပန္းေခြမ်ားလဲရွိေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕၁၀ ေယာက္ အားဂါရ၀ ျပဳရန္အတြက္ တာ၀န္ရွိအရာရွိတေယာက္မွ လမ္းညႊန္ေပးသည္။ အသံခ်ဲ႕စက္မွ ဂါရ၀ျပဳရန္အတြက္ တိုင္ေပးသည့္အသံထြက္လာသည္။

၆၁ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႕ အထိမ္းအမွတ္တြင္ အာဇာနည္ႀကီးမ်ားအား ဂါရ၀ ျပဳရန္ ေရာက္ရွိလာသည့္ လုပ္သားျပည္သူ မ်ားအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။ အခုအခါ က်ဆံုးသြားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တကြ အာဇာနည္ႀကီးမ်ားအား အေလးျပဳရန္အတြက္ - - -

အားလံုး သတိ- - -
က်ဆံုးေလၿပီးေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား - -
အေလး - - ျပဳ
ေန- - ၿမဲ

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းတ၀က္ - လြမ္းဆြတ္ျခင္းတ၀က္ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ ကၽြန္ေတာတို႕ စိတ္သည္ အေလးျပဳစဥ္ ၾကက္သိမ္းေမႊးညွင္းမ်ားထသြားမတတ္ခံစားခဲ့ရသည္။ - - ေအာ္ -- အမိျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ အသက္စြန္႕သြားခဲ့ၾကသည့္ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ အာဇာနည္ေတြ - - -။

အသံခ်ဲ႕စက္မွ ဆက္လက္ထြက္ေပၚလာေသာ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာတို႕ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့သည္။

ေနာက္ထပ္ဂါရ၀ ျပဳရန္ေရာက္ရွိလာသည့္ ျပည္သူမ်ားအတြက္ ဂါရ၀ ျပဳၿပီးသူမ်ား ဗိမာန္ အတြင္းမွ ဆက္လက္ ထြက္ခြာေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ - -

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုးကို ထြက္ေပါက္ေရာက္သည့္ အထိ တာ၀န္ရွိသူတဦးမွ လိုက္လံ ပို႕ေဆာင္ေပးသည္။ လမ္း အခ်ိဳ႕အား ပိတ္ထားဆဲျဖစ္သျဖင့္ ေနာက္ထပ္ကားငွားစီးရန္ အတြက္ ေရႊတိဂံုဘုရားအေရွ႕ဘက္မုဒ္သို႕ ဆက္ၿပီးထြက္လာခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနာက္ထပ္သြားရန္ေနရာကား ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕မိသားစုေနထိုင္ခဲ့ရာ အခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္ျဖစ္ေနသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ေနအိမ္။

ကားကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္မေရာက္ခင္မွာ ရပ္လိုက္သည္။ ေတးသံရွင္ ေဒၚေမလွၿမိဳင္၏ အာဇာနည္ေန႕ ကိုေတာ့ျဖင့္ မေမ့သင့္ပါသေလ ဟူေသာ သီခ်င္းသံက နားထဲသို႕ ျပန္႕လြင့္လာသည္။ ေတာင္ကုန္း ေပၚက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနထိုင္ရာ အိမ္ႀကီးကေတာ့ ပိုင္ရွင္ကို ေမွ်ာ္ေနသည့္ႏွယ္။ အရင္အတိတ္ေတြ ကိုေတြးၾကည့္သည္။ အဲဒီေန႕ က ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဒီေလွကားအတိုင္းဆင္းလာမယ္၊ ၿပီးေတာ့ မိသားစုကို ႏႈတ္ဆက္၊ ကားေပၚတက္ၿပီး ေတာ့ ေမာင္းထြက္သြား၊ - -- အင္းေလ၊ ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲေနတာ သဘာ၀ဘဲ - -။

၀င္ေပါက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အမည္စာရင္းသြင္းၿပီးေနာက္ ျပတိုက္ထဲသို႕ ၀င္ၾကသည္။ အားလံုး ဖိနပ္ခၽြတ္ ၾကရ သည္။ ဒါက ျမန္မာ ထံုးစံမဟုတ္ေပဘူးလား၊ အိမ္းအတြင္းပိုင္းသို႕ မေရာက္တာ ၾကာေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ခဲ့ ဘူးေသာ အရင္ကအတိုင္း ျပင္ဆင္ထားသည္။ သို႕ေသာ္ အေပၚထပ္ကိုေတာ့ တက္ခြင့္မရေတာ့၊ ၿပီးခဲ့သည့္ နာဂစ္ မုန္တိုင္းသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ အိမ္ကိုလည္း ၀င္ေရာက္ခဲ့သည္။ အရာအားလံုးသည္ ျဖစ္ၿမဲတိုင္းသာ။ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ထားသည့္ အစိတ္အပိုင္းမ်ားႏွင့္ အပ်က္အဆီးမ်ားကို ဓါတ္ပံုမ်ားျဖင့္ ျပသထားသည္။ အခ်ိန္ အတန္ၾကာေအာင္ၾကည့္ရႈ ၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။

ေန႕တေန႕ေတာ့ ၿပီးဆံုးသြားၿပန္ၿပီ၊ သမိုင္းႏွင့္တကြေသာ လူ႕ယဥ္ေက်းမႈ အစိတ္အပိုင္းႀကီးသည္ ဆက္လက္ ေရြ႕ လ်ားေနဆဲ၊ ၾကာလာရင္ လုပ္ခဲ့သမွ်ေတြလဲ ေမ့ကုန္လုၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ မေမ့သင့္တဲ့ အရာေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေခါင္းထဲတြင္စြဲစြဲ ထင္ထင္ က်န္ေနရစ္တတ္ေသးသည္။ ထိုအရာမ်ားထဲမွ အာဇာနည္ေန႕ သည္ တခုပါ၀င္ေန ယံုသာမက ျမန္မာ့ သမိုင္းအေျပာင္းအလဲ၏ အမည္းစက္ႀကီး အျဖစ္ ကမၻာတည္သ၍ ဆက္လက္ ရွိေနဦးမည္သာ ။

အမွန္တရားထြန္းကားပါေစ။

3 comments:

ေမာင္မ်ိဳး said...

တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာ သြားဖူးခ်င္ေနတဲ့ေနရာကို ကိုေဂါက္တို ့နဲ ့ ဆံုျပီး သြားခြင့္ရတာ ေက်းဇူးလည္းတင္တယ္ ဂုဏ္လည္းယူတယ္ ။

Mr.Pooh @ ေမာင္ပြတ္ said...

ကိုေဂါက္ေရ - ဒီပို႔စ္ေလးဖတ္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရင္ထဲက အာဇာနည္ေတြဟာ ရွင္သန္ေနဆဲ၊ လႊမ္းမိုးထားႏိုင္ဆဲပါပဲ။ ႏွစ္ ၆၀ မကလို႔ ႏွစ္ ၆၀၀ ၾကာသြားလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို႔ေျပာလိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိတဲ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္က တစ္ေယာက္တည္းပါပဲေလ။

(အားလံုးကို တကယ္ပဲ သတိရပါတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အရင္လို ျပန္ဆံုမယ့္ေန႔ေတြ နီးသထက္နီးလာပါျပီ)

ခင္တဲ့
မြတ္ေပါင္

Shweaung said...

ဂုဏ္ယူပါတယ္ဗ်ာ..
ဒီေလာက္အစစ္အေဆးေတြၾကားကေနၿပီး ေရာက္ေအာင္သြားၿပီး ဂါရျပဳခဲ့တဲ့ခင္ဗ်ာတို႕ကို
က်ဳပ္ဂုဏ္ယူတယ္ ေလးစားတယ္