ညက္လီဆင္းအမႈ-၃

ညက္လီဆင္း ေပးေသာ ဟုတ္စိတ္ဆိုသည့္ ေၾကာင္ျပာ ပံုေလး ကိုၾကည့္ရႈၿပီး ေနာက္ တက္ေလာ့ ဟုန္း ေနထိုင္ရာ လန္ဒံုၿမိဳ႕ အုတ္ေျမာင္းရပ္ ၊ ဘရုတ္သုတ္ခလမ္း အိမ္အမွတ္ ၉ သို႕ျပန္လာခဲ့ၾကေလ သည္။

ေနာက္တေန႔နံနက္တြင္ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ အိပ္ရာမွ အေစာႀကီးထကာ ေလ့က်င္ခန္း လုပ္သည္ ဟု ဆိုကာ အလီမ်ား ခ်ေရးေလသည္။ ၁၈ အလီေလာက္အေရာက္တြင္ေခါင္း မူးလာၿပီဟု ေျပာကာ ေရခ်ိဳး အ၀တ္ အစား လဲျဖင့္ ျပင္ဆင္ၾကၿပီးေနာက္၊

ကဲ - ကိုယ့္ လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္ေရ ၊ ေျမျဖဴ ကုန္း ဘက္သြားရေအာင္ဟု ေျပာေလသည္။ ( ေရွး ယခင္က ထို အရပ္တြင္ လုပ္ငန္းသံုး ထံုးမ်ားေရာင္းသည့္ဆိုင္မ်ား ျပည့္ႏွက္ေနရာ ထိုဆိုင္မ်ားရွိရာ ေျမႀကီး ကုန္းႀကီးသည္ ထံုး မ်ားျဖင့္ ျဖဴ ေဖြးေနသျဖင့္ ေျမျဖဴ ကုန္းဟု ေခၚတြင္ ေလသည္ - စာေရးသူ )

ကၽြႏ္ုုပ္လဲ တက္ေလာ့ ဟုန္းႏွင့္ အတူ ထြက္လာရင္း စကား စျမည္ေျပာၾကေလရာ

ႏုပ္ - ေနပါဦးဗ် ၊ ညက္လီဆင္းက မဟာရာဂ်ာ ဆိုေတာ့ ေစာ္ဘြားေပါ့ ဟုတ္လား

တက္ - အင္း ေလ- သူ႕ အေဖက အရင္ကလဲ ေစာ္ဘြားဘဲ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူးၾကားတယ္။

ႏိုပ္ - ဘာေၾကာင့္လဲဗ်

တက္ - အသက္ႀကီးလာလို႕ ဘုရင္ခံ က သူ႕သားျဖစ္တဲ့ ညက္လီဆင္းကိုလႊဲလိုက္တယ္ေလ။

( ဘုရင္ခံ ဆိုသည္မွာ ဘုရင္လုပ္သမွ်ကို ခံေနရ၍ ဘုရင္ခံဟု ေခၚျခင္း ျဖစ္ေလသည္ - စာေရးသူ )

ႏိုပ္ - ေအာ္ - ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္နဲ႕တယ္လဲ ကံေကာင္းတာကိုး၊ ဒါနဲ႕ ခင္ဗ်ားက ဒါေတြ ဘယ္လို သိတုန္းဗ်။

တက္ - လြယ္ပါတယ္ဗ်ာ သူ႕ အေၾကာင္း ကိုေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္တာနဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးရံုးက ျပာတာေလး ကို လက္ဖက္ရည္ဖိုးေလး ေပးၿပီး စံုစမ္းခိုင္းလိုက္တာေပါ့။

ႏိုပ္ - တယ္လဲ လက္သြယ္တာကိုးဗ်။ ဟတ္ဟတ္

စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ေလ်ာက္လာရင္း ကုလားလက္ဖည့္ရည္ဆုိင္ကို တခုကိုေတြ႕လက္ေသာ္ မနက္ စာစား မည္ဟု အႀကံ ရွိေနခိုက္ တက္ေလာ့ ဟုန္းက ထို ဆိုင္ထဲ သို႕ ၀င္သြားေလသည္။

ပလာတာ၂ ခ်ပ္ - လက္ဖက္ရည္ ၂ ခြက္ႏွင့္ စမူဆာမ်ား မွာယူစားေသာက္ေနရင္း ေဘးဘက္ ၀ိုင္းတခုမွ စကား သံ သဲ့သဲ့ ကိုၾကားရေလသည္။

ဘယ္မွာလဲဗ် ခင္ဗ်ားဟုတ္စိန္၊ ယူမလာ ဘူးလား၊ ေစ်းေကာင္းရမယ္ေျပာထားရက္နဲ႕ ဗ်ာ ၊ ခက္တာဘဲ

အထက္ပါအတိုင္း ေဘး၀ိုင္းမွ တရုတ္ တေကာင္ႏွင့္ ကုလားတေယာက္ေျပာဆိုေနသည္ကို ၾကားရေလသည္။

ထိုစကားကိုၾကားေသာ တရုတ္သည္

ရုတ္ -ေျပာထားပါတယ္ဗ်ာ။ ယူလာမွာပါ၊ သူလဲ အဲဒါကို ထိန္းထားရတာ စားရိတ္ကုန္ေနတာပါ။ ေသျခာေပါက္ ခင္ဗ်ား ကိုေရာင္းမွာပါ။

ကု - ဒါလာမွ ျဖစ္မယ္၊ က်ဳပ္က ကလည့္စားေျခခ်င္ေနတာ ၾကာၿပီ၊ ဒီတခါေတာ့ ဟိုေကာင္ လူးေနေအာင္ ခံရမယ္ မွတ္၊ က်ဳပ္က မီးရႈိ႕ပစ္မွာ

ရုတ္- ဟတ္ ဟတ္- ဒါေပါ့ ခင္ဗ်ားက ေစ်းေကာင္းေပးထားတာဘဲ

ထိုအျခင္းအရာမ်ားကိုၾကားေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ဂနာမၿငိမ္ျဖစ္လာကာ။ ကၽြႏိုပ္အား အလုပ္စတင္ျမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္ျပဳေလေသာ္- တခါမွ ဘာမွမလုပ္ဘူးေသးေသာ ကၽြႏု္ပ္မွာ မည္သို႕လုပ္ရမည္ မသိသျဖင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းအားေမးေငါ့ျပေလရာ မည္သို႕ သေဘာေပါက္သြားသည္မသိဘဲ၊

ေကာင္းလိုက္ေလ၊ ခင္ဗ်ားသိပ္ေတာ္တယ္။ က်ဳပ္စလႈပ္ရွားလိုက္မယ္၊ လံုး၀ အမွားမရွိေစနဲ႕ေနာ္။

အင္ - ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလ

ထိတ္ထိတ္ျပာျပာျဖင့္ - ႏႈတ္ခမ္းေရွ႕တြင္ လက္ညွိဳးေလး ေထာင္ကာဲ

ရႈး- ဟိုေကာင္ေတြၾကားသြားမယ္- ကဲစၿပီ

ေျပာေျပာဆိုဆို ျဖင့္ လက္ျမန္ေျချမန္ႏိုင္လွေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္း သည္ တဖက္၀ိုင္းမွ ကုလားအား စြတ္ရြတ္ ကာ ၀င္ေရာက္ထိုးက်ိတ္ေလသည္။ ထိုသို႕ထိုးရင္း

ေဟ့ ပြတ္ ဟိုဘက္က တရုတ္ကိုမလြတ္ေစနဲ႕ - ဟုေအာ္ေျပာေလသည္

ကၽြႏ္ုပ္လဲ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖင့္ မတ္တပ္ထရက္ေသာတရုတ္ကို ေျပးမည္ဆိုးသျဖင့္ ဆြဲမိဆြဲရာ လွမ္းဆြဲလိုက္ရာ တရုတ္၏ နားတဖက္သည္ ကၽြႏ္ုပ္ လက္အတြင္းပါလာေလသည္။

အားယိုးယိုး - ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ

တရုတ္ သည္ ေခါင္းႀကီးေစာင္းကာ ကို႕ယို႕ကားယားျဖင့္ ပါလာေလသည္။ ဆိုင္ထဲတြင္ ၀ရုန္းသုန္းကား ျဖစ္ေန ေျခၿပီ။ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ကုလားအား ထိုးေနေလရာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွ အလုပ္သမားမ်ားသည္ ၀ိုင္း၀န္း ဆြဲၾကရေလသည္။ ကုလားက ရုန္းသည္ - တက္ေလာ့ ဟုန္းက ခ်ဳပ္သည္။ ကုလား ကေအာ္သည္ - အဘား အဘား - တက္ေလာ့ဟုန္းကပါးစပ္လိုက္ပိတ္သည္၊ ထိုအခါ ကုလားက လက္ကို ကိုက္ေလ၏။

ေအာင္မ်က္ေလး - နာလိုက္တာ - တက္ေလာ့ဟုန္းက ႀကိမ္း၀ါးသည္။

တံေတာင္ႏွင့္တြက္၏ - လက္ျဖင့္ကာ၏။ ေျခလက္ေခါင္းခါး စံလင္စြာျဖင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းက သတ္ပုတ္ေလ ေသာ္ ကုလားက ပုတက္တက္ ႏိုင္ေသာ တက္ေလာ့ဟုန္း ၏ဆံပင္ကုိဆြဲထားေလသည္။

ကေလးႏွစ္ေယာက္ သတ္ပုတ္သည့္ႏွယ္ အင္မတန္ ၾကည့္ေကာင္းေလသည္။ ၀ိုင္းဆြဲသူမ်ားေရာက္လာ ၍ လူစု ကြဲသြားေလသည္။

ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနေသာ ဆံပင္ကို လက္ျဖင့္ သတ္ရင္းတက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ေဒါသျဖစ္ေန ေလသည္။ ကၽြႏု္ပ္က မူတရုတ္အားနားရြက္ဆြဲထားဆြဲုျဖစ္ေလသည္။

ဟေရး - ဘာျဖစ္သလဲ ေျပာၾကပါဦး - ဆိုင္ထဲမွာေနာ္ - ရန္ျဖစ္တယ္- မေကာင္းဘူး ဟု ဆိုင္ရွင္ ဘာဘူႀကီးက ေျပာရာ တက္ေလာ့ ဟုန္းက

ငါက အလြတ္စံုေထာက္ကြ- ငါ့အလုပ္ကိုငါလုပ္လိ္ုက္တာ -ဒါတရားခံ ဖမ္းေနတာ။

ဘယ္မွာလဲတံရားခံ - ဘာလဲအလြတ္စံုေထာက္ - မသိဘူး ဟု ဘာဘူႀကီးက ျငင္း၏

မင္းမသိရင္ေကာင္းေကာင္းေန - ေျပာဟိုေကာင္မင္း ဟုတ္စိန္ကို ဘယ္မွာ ဖြတ္ထားလဲ ဟု တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ တရုတ္အား ေငါက္ငမ္းေလေသာ္။

ဘာတုန္းဗ်ာ လႊတ္ပါဦး ဒီမွာနားရင္းေတြပူေနၿပီဟုေျပာမွ ကၽြႏ္ုပ္လဲ တရုတ္ ကိုနားရြက္ဆြဲထားမွန္း သတိရ ကာ လႊတ္လိုက္ေလ၏ ။ ထို႕ေနာက္ တရုတ္က ဆက္ေျပာသည္

ဘယ္မွာ ဖြက္ရမွာလဲ သူ႕ဟာသူမလာေသးတာ

လာမလားကြ သူကေၾကာင္ဘဲ မင္းယူလာရမွာေပါ့၊ မွန္မွန္ေျပာပါ မဟုတ္ရင္ ဂါတ္တဲ ပို႕ရလိမ့္မယ္။

တက္ေလာ့ဟုန္း၏ အေျပာကို မေၾကမခ်မ္းၾကည့္ရင္း

ဘယ္လိုလူလဲဗ် ၊ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ ခင္ဗ်ားေျပာတာတခုမွနားမလည္ဘူး၊

ဟတ္ဟတ္ -မင္းတို႕နားမလည္ရင္နားလည္ေအာင္ရွင္း္ျပမယ္ -တက္ေလာ့ဟုန္းက ဟန္ပါပါ ေျပာ ေလရာ ေဘးမွ လူမ်ားသာမက ထိုးခံရေသာကုလား၊ နားရြက္ဆြဲခံရေသာတရုတ္ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ပါ စိတ္ပါ၀င္စား သြားေလ၏။ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ ကြမ္းတရာကို ထုတ္စားလိုက္ၿပီး တံေတြး ျဗစ္ကနဲေထြးၿပီးေနာက္

ေဟ့တရုတ္ မင္းက မေန႕ တေန႕က ေပ်ာက္သြားတဲ့ မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆင္းရဲ႕ ေၾကာင္ ကေလး ဟုတ္စိန္ ကို ျပန္ေပးဆြဲထားတာမဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ အိႏၵယမွာ ရန္ညိႈးရွိတဲ့ ဒီကုလားကို ေရာင္းစားမွာမဟုတ္လား။

ထိုအခါ တရုတ္ႏွင့္ ကုလားလဲ ၾကက္ေသေသသြားကာ တက္ေလာ့ဟုန္းအား ေသျခာစြာၾကည့္ေလသည္။

ထို႕ေနာက္

ဘယ့္ႏွယ္ေျပာေနတာလဲဗ်ာ -ရူးေနတာလား - ဘာေတြေျပာေနတာလဲ

ဟတ္ ဟတ္ - မင္းတို႕အခုမွ လာျငင္းမေနနဲ႕ ဂါတ္ေရာက္မွရွင္း

ငါတို႕ ဂါတ္မေရာက္ခင္မင္းအရင္ေရာက္မွာ - ငါတို႕ ကိုအသားလြတ္ ထုိးၾကိတ္သြားတယ္။

ကဲဗ်ာ ေနၾကစမ္းပါဦး - ကဲ ကိုယ့္လူတို႕ အရင္ေျပာ

ကၽြႏု္ပ္လဲ ၀င္ေရာက္ေျပာဆိုေလေသာ္

တရုတ္ကစေျပာေလသည္

ရုတ္ -ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေရာင္းအ၀ယ္စကားေျပာေနတာပါ

တက္ - ႏို႕သိေပသားဘဲ မင္းတို႕ အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္မွာ -ဘယ္မွာလဲ ဟုတ္စိန္ေျပာ

ရုတ္ - လာျပန္ၿပီဟုတ္စိန္- အဲဒီေကာင္ လာမယ္ေျပတာဘဲ - ဘာလဲ ခင္ဗ်ားတို႕ ကပါ ဟုတ္စိန္ကို ေတြ႕ခ်င္တာလား

တက္- ဒါေပါ့

ရုတ္- ဟုတ္စိန္က မီးေသြးကုန္သည္လုပ္တယ္

တက္- ေၾကာင္ကေလးပါ

ရုတ္- ေတာ္ဗ်ာ နားေထာင္ပါဦး - သူက ဟိုဘက္က နာဒရမ္း ေယာက္ဖ အာရာဖတ္ ကိုမီးေသြးသြင္းေနက်

နာဒရမ္း လိုခ်င္သေလာက္မီးေသြးကို ရေလ့မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ပြဲစားလုပ္ေပးတာ

တက္- ဒါဆို ဘာလို႕ ယူမလားဘူးလားလို႕ေမးတာလဲ

ရုတ္ - သူ႕ ဟာသူေမးတာ ဘယ္သိမလဲဗ်

တက္ - ကလည့္စားေခ်မယ္ဆိုတာ ဘာသေဘာလဲ

ထိုအခါ ကုလားက ၀င္ေျပာေလ၏

ကု - ဒီေကာင္က ငါမီးေသြး၀ယ္တိုင္း သူဦးေအာင္ယူသြားေတာ့ ငါ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ အၿမဲ မီးေသြး ဒြတ္ခ ေရာက္တယ္- ဒီတခါ ငါအရင္ရရင္ သူျပာသြားမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါခံတုန္းရသလို ခံရေအာင္ လုပ္တာ ဘာျဖစ္လဲ။

တက္ -မီးရႈိ႕ပစ္မယ္ဆိူတာကေရာ

ကု - မီးေသြးဘဲ မီးမရႈိ႕လို႕ ကိုက္စားရမွာလား - အရူးရဲ႕

တက္ေလာ့ဟုန္းက မေရွာ့ခ်င္ေသး

ဒါဆို ဟုတ္စိန္ဘာလို႕မလာေသးလဲ

ေျပာဆိုေနစဥ္ ဘုရားစူးတရုတ္ဟု ဆိုရမည့္ အသားမဲမဲ မ်က္ေပါက္က်ဥ္က်ဥ္း တရုတ္တေကာင္ ၀င္လာကာ

ဟုတ္စိန္ဆိုတာ ငါဘဲ ဟု ေျပာေလသည္။ ထိုအခါမွ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ႏွင့္ထိုးၾကိတ္ေသာ တရုတ္ႏွင့္ ကုလားတို႕မွာ သက္ျပင္မ်ား ခ်ကာ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ အမူအရာျျဖင့္

ငါ့ေကာင္ လာမွဘဲ ဒီမွာ ျပႆနာတက္ေနၿပီ - မင္းေနာက္က်တာနဲ႕ ဘယ္လို လူေတြလဲမသိဘူး ငါတို႕ ကို ထိုးတယ္ ဟု တရုတ္က ေျပာရာ ဟုတ္စိန္ဆိုသူက

ဂါတ္တိုင္မွ ျဖစ္မယ္ ဂါတ္တိုင္မယ္ ဟု က်ယ္ေလာင္စြာေျပာဆိုေလ၏။ ကၽြႏုပ္ႏွင့္ တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ အေၾကာင္း သိမ်ားနည္းတူ စားထားသမွ်ပင္မရွင္း ေတာ့ဘဲ အလြတ္ ထြက္ေျပးၾကေလသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ ေနာက္မွ လူအုပ္ၾကီး ကား ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖင့္ က်န္ေနရစ္ေတာ့ေလသည္။

ေျပး ေဟ့ - ေျပးဟ

အေတာ္အတန္ေျပးလတ္ေသာ္ လြတ္ေလာက္ေရာေပါ့ တက္ေလာ့ဟုန္းရယ္ ကၽြႏု္ပ္ျဖင့္ ေမာလွၿပီ ဟု ေျပာေသာ အခါတြင္မွ

ပုတက္တက္ႏွင့္ သုတ္သုတ္ ေလးေျပးေနေသာ တက္ေလာ့ဟုန္း မွာ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးႏွင့္

ဟတ္ ဟတ္ - ဒါဆိုနားၾကတာေပါ့ဗ်ာ ဟုေျပာရင္း သစ္ပင္တပင္ေအာက္သို႕ ၀င္ထိုင္ၾကေလသည္။ ထို အခ်ိန္ တြင္ သတင္းစာေရာင္းေသာ ကုလားေလးတေယာက္ျဖတ္သြားတာေတြ႕သျဖင့္ တက္ေလာ့ဟုန္းက သတင္းစာ ၀ယ္ယူေလ၏

ေကာင္ေလး မုဆိုးမေဂဇက္သတင္းစာတေစာင္ေလာက္ ေပးကြယ္

ေရာ့

ဘယ္ေလာက္လဲ

ငါးျပား

ေဟာဗ်ာ သတ္ရင္း ပုတ္ရင္း ပိုက္ဆံအိပ္ဘယ္က်ခဲ့တယ္မသိဘူး ပြတ္ေရ လုပ္ပ္ဦးဗ်ာ

ေရာ့ဗ်ာ ဆယ္ျပားဘဲ ရွိတယ္

သတင္းစာ ၀ယ္ၿပီးေနာက္ သတင္းစာ ကိုဖတ္ရႈေလေသာ္ မဟတၱမဂန္ျပာ ႀကီး တေယာက္ ဖဲရိုက္ၿပီး ဆႏၵျပ ေနေၾကာင္း သတင္း ကို ဖတ္ရေလသည္။ ထိုမဟတၱမ ဂန္ျပာႀကီးသည္ အင္မတန္ေလး စားစရာေကာင္း ေသာ သူျဖစ္ေလသည္။ အထူးသျဖင့္ ညက္လီဆင္း အင္မတန္ေလးစားေသာ သူျဖစ္ေလသည္။

( မွတ္ခ်က္ - ေႏွာင္းလူမ်ား အေနျဖင့္ မဟတၱမ ဂန္ျပာႀကီးအား ျမင္ဘူးေစရန္ ရွာ ေဖြေဖာ္ ျပေပးလိုက္ ပါသည္ - စာေရးသူ )

ဆက္ရန္


2 comments:

MyMetro said...

မဟတၱမ ဂန္ျပာႀကီးဆိုတာ ဘယ္သူလဲ၊ ဓာတ္ပံုထဲမွာ တဘက္ႀကီးၿခံဳထားေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မျမင္ရဘူး။

သဥၨာ - Thinzar said...

haahaa.. ၾကံၾကံဖန္ဖန္လည္း ေရးတတ္တယ္။ ေျမျဖဴကုန္း ရာဇ၀င္ကို ပထ၀ီဘာသာမွာထည့္ဖို့ ပညာေရး၀န္ၾကီးကို အၾကံေပးသင့္တယ္။ မဟတၱမ ပန္ျပာဆိုလို့ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုဘဲလို့။ သြားၾကည့္လိုက္ေတာ့... ဘယ္သူၾကီးမွန္းလည္း မသိဘူး။ သူ့သတင္းကို ေစာင့္ဖတ္ေနပါမယ္။ =)