တင္းေတာင္ - - - တင္းေတာင္ - -

 -

 

အျဖစ္အပ်က္ ၁

 

လူေခၚအခ်က္ေပး ဘဲလ္သံမည္လာသည္။ တေယာက္ေယာက္ လာတာျဖစ္မည္ဟု စိတ္ထဲထင္လိုက္မိသည္။ ဒါဆို တံခါးသြားဖြင့္ေပးမွ ရမည္။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ အေရွ႕ ကသံပန္းတံခါးကို ပိတ္ထားၿပီးသား၊ သို႕ ေသာ္ ေနာက္ လူတေယာက္ေယာက္ လာလွ်င္ ေခၚလို႕ ရႏိုင္ေအာင္ လို႕ သစ္သာ းအတြင္း တံခါးကို ေလာ့မခ် ထားခဲ့၊ တစံုတေယာက္ ကေရာက္လာလွ်င္ သံတံခါး ပိတ္ထားတာ ျမင္ပါက သစ္သားတံခါးကိုေခါက္မည္၊ သို႕မဟုတ္ ေလာ့ကိုလွည့္ ၾကည့္မည္ျဖစ္သည္။ ဒါက လူေတြရဲ႕ ထံုးစံ။ ထုိသို႕ တံခါးကို ဖြင့္လိုက္ပါက အသံမည္ ေအာင္ တမင္ ခ်ိန္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။

 

အသံၾကားေနရသျဖင့္ ေရွ႕ ခန္းကိုထြက္လာမိသည္။ သစ္သားတံခါးပိတ္လ်က္ ။ တေယာက္ေယာက္မ်ား ေနာက္ေနတာ လား။ ျပန္၀င္လာမိလိုက္သည္။ လုပ္စရာရွိတာေတြ ဆက္လုပ္ေနမိသည္။ မၾကာလိုက္ ငါးမိနစ္ ေလာက္ဘဲ ရွိမည္ထင္သည္။ ဘဲသံတဖန္ျပန္မည္လာသည္။ ေရွ႕ခန္းသို႕ ေနာက္တေခါက္ ထြက္လာမိျပန္သည္။

ဘယ္သူမွမရွိ။ ေကာင္းၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တေယာက္ထဲမို႕ ဘဲလ္ကို off လိုက္သည္။ သံတံခါးလဲ ျပန္ဖြင့္ထား လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ေရ၀င္ခ်ိဳးေနလိုက္သည္။ ၿပီးရင္ ထမင္းဆင္းစားရဦးမည္။

 

အျဖစ္အပ်က္ ၂

 

မနက္ကတည္းကုတေယာက္ထဲ။ အခန္းထဲမွာ ရႈပ္ပြေနတာေတြရွင္းေနမိသည္။ အ၀တ္ေတြေလွ်ာ္ရဦးမည္။ ေစာေစာ စီးစီးအ လုပ္ၿပီးလွ်င္ ေစာေစာ အျပင္ထြက္မည္ဟုစိတ္ကူးကာ ဖုန္စုတ္စက္ျဖင့္ ၾကမ္းျပင္ေတြ ဖုန္ စုတ္ ေနလိုက္သည္။ ျပတင္းတံခါးမ်ားအား ဖြင့္လိုက္သည္။ အဲယား ကြန္းကိုပိတ္လိုက္သည္။ မဟုတ္လွ်င္ ဖုန္နံ႕ေတြ တခန္းလံုးနံတတ္သည္။

 

ဖံုစုတ္ေနရင္း အခန္းတံခါးလဲ ဖြင့္ထားသည္။ ကြန္ပ်ဴတာစားပြဲ ေအာက္ကဖုန္ေတြ ကိုေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းလင္းေန ခိုက္ " ဒုန္း " ဆို အခန္းတံခါး ပိတ္သြားသည္။ ေလတိုက္တာ ျဖစ္မည္ဟုဘဲ စိတ္ထဲ ေတြးလိုက္ပါသည္။

 

အျဖစ္အပ်က္ ၃

 

ညဘက္ဆို ဘယ္သူမွလဲ မလာေလာက္ေတာ့ဘူးေလ။ တံခါး အားလံုးပိတ္ထားသည္။ အဲယားကြန္းဖြင့္ ၊ သီခ်င္း က်ယ္က်ယ္ေလး ဖြင့္ကာ ေအးေအးေလးေနေန မိသည္။ သီခ်င္းသံၾကားထဲတြင္ တင္းေတာင္ တင္းေတာင္ ႏွင့္ ဘဲလ္သံလိုလို၊ ဓါတ္ေလွခါးမွ အသံလိုလို ေဒြးေရာယွက္တင္ နားဆင္ေနမိသည္။ စိတ္ထဲမသကၤာတာႏွင့္ ေရွ႕ခန္း သို႕ ထြက္ၾကည့္မိသည္။ ဘာမွမရွိ ၊ မီးမွိန္မွိန္ေအာက္တြင္ အ၀င္တံခါးပိတ္လ်က္။

 

သီခ်င္းသံနဲနဲတိုးထားလိုက္မိသည္။ ဘေလာက္ေရးလိုက္ဦးမည္ဆိုကာ ကြန္ပ်ဳတာ ေရွ႕ထိုင္ေနလိုက္ျပန္သည္။ ဘာေရးရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားရင္း ေတြေ-ေနခိုက္ အခ်က္ေပးဘလ္က ျမည္သံကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကားလိုက္ ရသည္။ ေဟာ - တေယာက္ေယာက္ လာေနၿပီ။

 

အျပင္ထြက္ၾကည့္ျပန္သည္။ ပထမ ပံုစံႏွင့္ ဘာမွမထူး။ ကိစၥမရွိ၊ မေန႕ ကလဲဒီလို ျဖစ္ၿပီးၿပီ။ ဘဲလ္က ေၾကာင္ေန ပံုရသည္။ off ထားခဲ့ကာ အခန္းထဲ ျပန္၀င္ရင္း အိပ္ယာထဲ ပစ္လွဲ လိုက္မိသည္။ မွိတ္ထားေသာ မ်က္၀န္း မ်ား ၿပဴး က်ယ္သြားေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားေစေသာ အသံတခုကို ၾကားလိုက္မိသည္။

 

တင္းေတာင္ --- --- တင္းေတာင္ --- ---

 

ကျပာကရာ အျပင္ကိုေျပးထြက္ၾကည့္လိုက္သည္။ အခ်က္ေပး ဘဲလ္ကို လွမ္းအၾကည့္ ထျမည္ျပန္သျဖင့္ ၾကက္သိမ္း ေမႊးညွင္းမ်ား ထသြားမိသည္။ ရုတ္တရက္ ဆတ္ကနဲကထို ပစၥည္းကို ျဖဳတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့  ခုဏ ကပင္ off ထားေသာ ခလုတ္သည္ on ေနေၾကာင္း ေတြ႕လိုက္ရေတာ့၏။

 

  ( ဆက္ရန္ )

2 comments:

winzaw said...

အစ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ bell လာႏွိပ္သြားပါတယ္။
ဘေလာ့ဂ္ BG ကလန္းတယ္...
တံခါးဖြင့္ထားေတာ့
ဆီပံုးႀကီး မသြားၿပီထင္တယ္။
ဆက္ဆက္လာလည္ပါအုန္းမယ္............

MyMetro said...

သရဲမေလး ဘဲလ္ လာလာႏွိပ္ေနတာ ျဖစ္မယ္.. ကိုဘလာေဂါက္ကို အီစီကလီ လုပ္ခ်င္လို႔တဲ့.. ဟက္ဟက္