သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္

ဒီအေခြေကာင္းတယ္ကြာ မင္းနားေထာင္ၿပီး ၿပီလား။
ေအး- ဒါေပမယ့္ ငါက တက္ကႏိုေတြ ပိုၾကိဳက္တာကြ။
ဒါေတြက ရက္ပ္ မဟုတ္ဘူး၊ ဟစ္ေဟာ့ေတြကြ၊ ငါေတာ့ၾကိဳက္တယ္။ လိုက္ဆိုၾကည့္ ၊
ဟာကြာ မင္းတို႕ ဟာေတြ ကို ငါေတာ့ ခံစားလို႕မရဘူး။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဒီေကာင္ ကဘယ္ေတာ့မွ အျမင္မတူ၊ သို႕ေသာ္လဲ သီခ်င္းေတြၾကိဳက္တာေတာ့ တူသည္။ အခုလဲ တကၠသိုလ္ စိန္ရတု ပြဲရိွလို႕ ဒီေကာင္ေတြ အဖြား ၿခံမွာ လာအိပ္ၾကတာျဖစ္သည္။
ဟိုေကာင္ ေအဘီစီ မလာေသးဘူးလား။


ေအး လာ မယ္တဲ့ သူႈ႕ အေဖဆူေနလို႕တဲ့၊ ရက္ပါ ပုညေတာ့ ငါတို႕ သြားေခၚ မယ္။
သြားမယ္ေလ ဒါဆို။
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဖိုးေနေခၚ သူငယ္ခ်င္းတို႕ရက္ပါ ပုည ရွိရာ ဗိုလ္တေထာင္ သို႕ ကားငွား ၿပီးထြက္လာ ခဲ့ လိုက္သည္။ တကယ္ဆို ပြဲႏွင့္ ပိုနီးသည့္ လွည္းတန္းက သူတို႕အိမ္မွာ ေနရင္ ပိုလြတ္ လပ္သည္။ ဒါေပမယ့္ သူကမေတြက ၆ မိုင္ခြဲ ကိုဘဲ လာေနေစခ်င္ လို႕သာ အခု ေရာက္ေနရ ျခင္းျဖစ္သည္။
ေရာက္ၿပီ - ဗိုလ္တေထာင္ - ကားခက ၂၅၀ သာေပးရေသးသည့္ အခ်ိန္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဟိုသြား ဒီစားႏွင့္ တေန႕ ကို ၃၀၀၀ ေလာက္ကုန္သည္။ ခုလဲ ပိုက္ ပိုက္ သိပ္မရွိ။ ပုည ႏွင့္ ေတြ႕ေတာ့ အာရေက ေလးမ်ား ဖန္လာရန္ ေျပာရသည္။ သူ႕မွာ ၈၀၀၀ ေက်ာ္ရိွတာ ဆိုေတာ့ မဆိုး၊ ေယာက္လမ္း ဘက္ ေလွ်ာက္ပတ္ ၿပီး ေနာက္ လွည္းတန္းတြင္ ေအဘီစီႏွင့္ ေတြ႕သည္။
ငါေတာ့ တညေလာက္ဘဲ ျဖစ္မယ္ ထင္တယ္၊ ဖားသားၾကီး ပြားေနတယ္ကြ။
လာပါကြာ- တညလဲ တညေပါ့၊ ဟိုေကာင္ ပုညမွာ သီခ်င္းေခြ အသစ္ေတြရွိတယ္၊ ပါလာတယ္ကြ
ေအး - ငါလဲနားေထာင္ ခ်င္တယ္၊
မင္းက လဲငါၾကည့္ ေနတယ္၊ ေျပာေတာ့ ရက္ပါ။ ၀တ္တာက underground နဲ႕ ေဘာင္းဘီ အက်ပ္။
ဟား ဟား။
ေအဘီစီ ဆိုသည္မွာ သူေနေသာ ေနရာကို အစြဲဲျပဳ ကာကၽြန္ေတာ္တို႕ ေခၚတာျဖစ္သည္။ သူ႕ အမည္က ဟိန္းေဇာ္ဟန္။ တေက်ာင္းထဲ ကမဟုတ္ ၾကေပမယ့္ ၀ါသနာ တူေတြမို႕ စုမိေနတာျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ညေနေလာက္မွာ ဖိုးေနတို႕ အဖြား အိမ္ျပန္ေရာက္လာ သည္။ သူတို႕ ၿခံက က်ယ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မွာ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေနလိုသျဖင့္ အိမ္ ၾကီးထဲမွာ မေနလို၊ ဒါေၾကာင့္ ဂိုေထာင္ အေပၚက အခန္း ၾကီးမွာ သြားေနၾကသည္။ ဂိုေထာင္ အေပၚ ေပမယ့္ အဲယား ကြန္းပါသည့္ အခန္း ျဖစ္ကာ ကုတင္ ႏွစ္လံုး ရိွသည္။ ေရ ခ်ိဳးခန္း အိမ္သာ ပါသည္။ ဒီေတာ့ ဂြတ္ထ ဂြတ္ထ ေကာင္း ေလစြ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရ ခ်ိဳးၾကသည္။ ည ၇ နာရီေလာက္မွာ ေတာ့ ဖိုးေန အမေတြႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တကၠသိုလ္ စိန္ရတု က်င္း ပရာေက်ာင္း ထဲသို႕သြား ၾကေလသည္။ မုန္႕ေတြစား ၊ ျမားပစ္။ ေကာင္မေလး ေတြ ၊ မမ ေတြကို လိုက္ၾကည့္ ႏွင့္ ည ၉ နာရီ ခြဲသာသာ ေလာက္ အိမ္ ျပန္ လာၾကသည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဖဲရိုက္ ၾကသည္။ သီခ်င္းနားေထာင္ၾက သည္။ ပုညက လဲ သူ႕ အေခြသစ္ေတြကို ထုတ္ၾကြား၊ ေအဘီစီကလဲ သူၾကိဳက္တဲ့ အေခြေတြကို အလစ္သုတ္ရန္ စီစဥ္ေန၏။ ၁၂ နညရီ ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ဗိုက္ဆာလာကာ ဖိုးေန၏ အမ ေတြကို သြားႏိုး၊ ထမင္းထေၾကာ္ခိုင္း ႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ၾကေလ သည္။ မညည္းမျငဴ ထလုပ္ ေပးေသာ ထိုသံုးေယာက္လံုးေသာ အမ ေတြကို တကယ္ေလးစားမိသည္။ ထို႕ေနာက္ေတာ့ ၂ နာရီလဲ ထိုးေတာ့မည္။ အိပ္ ဖို႕ လုပ္ေတာ့ ကုတင္က ႏွစ္လံုး လူက ေလး ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္ေတာ့ ဆင္း အိပ္ရမည္။ ကၽြန္ေတာ္ က ေအာက္မွာ အိပ္မယ္ဆိုေတာ ့ ဖိုးေနကလဲ ေအာက္၊ ေအဘီစီက လဲ ေအာက္ ျဖစ္ သြားသည္။ ပုည တစ္ေကာင္သာ ကုတင္ေပၚတက္ အိပ္ ေလသည္။ မီး မွိတ္လိုက္၏။ ၿခံထဲတြင္ ထြန္းထားေသာ မီးေရာင္ လဲ့လဲ့ သာ အခန္းထဲ အနည္းငယ္ ထိုး၀င္ေန၏။
ေအာက္တိုဘာလား ဒီဇင္ဘာလား မမွတ္မိ၊ ေဆာင္းေတာ့့၀င္ေနၿပီ။ သစ္ပင္ ၀ါးပင္ေတြရိွ သျဖင့္ ခ်မ္းလွသည္။ အားလံုး တိုးေ၀ွ႕ကာ အိပ္ေနလိုက္သည္။ ဘာလို အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ မသိ ၊ အသံတသံၾကား လို႕ႏိုးလာေလသည္။ ဘယ္သူမွေတာ့ မေတြ႕၊ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ ျဖစ္သည္။ အရိပ္လိုလို လႈပ္ရွားမႈ တစ္ခုကို ျမင္ လိုက္၏။ ပုည အေပါ့သြားေနတာ ျဖစ္မည္ ဟုေတြးကာ ျပန္အိပ္ေနလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ေျခသံၾကား သျဖင့္ မ်က္လံုး ဖြင့္ၾကည့္ လိုက္ေသာ အခါ လြတ္ေနေသာ ကုတင္နားတြင္ လူတေယာက္ ပုဆိုးျဖန္႕ ၀တ္တာေတြ႕လိုက္သည္ ထို႕ေနာက္ ထိုလူသည္ ထိုကုတင္ေပၚသို႕ ၀င္ အိပ္ေန၏။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တာ ေအာက္ မွ ဖိုးေနတို႕ အိမ္က အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ ထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ မ်က္လံုးေၾကာင္သြား သျဖင့္ ငါလဲ အေပါ့ သြားမယ္ ဟု ဆိုကာ ထလိုက္မိ၏။
မီးေရာင္ လဲ့လဲ့ ေအာက္တြင္ အားလံုး အတံုး အရံုး အိပ္ေနတာ ေတြ႕ သည္။ သို႕ ေသာ္ ခုဏက လူ လံုး၀မရိွ၊ ၾကက္ သိန္းမ်ား ထသြားမိသည္။ ထို အခ်ိန္တြင္ ၾကားေနရေသာ ၀ါးရံုပင္ ကို ေလတိုးသံမ်ားက ကၽြန္ေတာ့္ ကို ပိုမို ေျခာက္ ျခားေစခဲ့ သည္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အထိန္႕ တလန္႕ျဖင့္ ေစာင္ကို ေခါင္းမီး ၿခံဳကာ ျပန္ အိပ္ေန လိုက္သည္။ သို႕ေသာ္ တညလံုးေ ကာင္းေကာင္း အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့။ မနက္ေရာက္ေသာ အခါ။ ေအဘီစီက မင္းဟာက ဟုတ္ရဲ႕လားကြာ ၊ဟု ေျပာေလသည္.။
ဖိုးေနကေတာ့ ဟုတ္သည္ဟု ၀င္ေရာက္ ေထာက္ခံသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေတာ့ ဒီအခန္းတြင္ အရင္ကသူ႕အိမ္က အလုပ္သမားေလးတစ္ ေယာက္ဖ်ားရင္ ဆံုးသြားခဲ့ ဘူးေၾကာင္း ၊ တခါတေလတြင္ အိမ္သားတခ်ိဳ႕ သည္ ထိုသို႕ အျဖစ္မ်ား မၾကာ မၾကာ ၾကံဳေလ့ရွိေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ဘာမွေတာ့ ဆိုးဆိုး ၇ြားရြားျဖစ္ မႈ အရိွေၾကာင္းေျပာေလသည္။ သူ႕အဖြားမွာလဲ ပုရိတ္မ်ား ရြက္ဖတ္ အလႈဴ အတန္း လုပ္ေပးေပ မယ့္ သိပ္ေတာ့ ထူးမလာေၾကာင္းေျပာ၏။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕လဲ အဲဒီေန႕က စကာ ထိုအိမ္တြင္ ဆက္ မအိပ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ လိုက္ေတာ့ေလသည္။
ေအဘီစီ ဟု အမည္တြင္သည့္ သူငယ္ခ်င္း ဟိန္းေဇာ္ တေယာက္ေရာ ၊ ပုညပါ အခုဆို ဘ၀တပါးသို႕ ကူးေျပာင္းသြားခဲ့ပါၿပီ၊ ဟိန္းေဇာ္ကေတာ့ သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ ရက္ပါ အဆိုေတာ္ ဘ၀ကို ေရာက္ကာ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး၊ ပုညကေတာ့ ေစစီးစြာ လူ႕ေလာကကို စြန္႕ခြာသြားခဲ့ေလသည္။ သူငယ္ ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ကို းဒီပို႕ ေလး ေရးရင္း ဆုေတာင္းပါတယ္ကြာ။ မင္းတို႕ ေကာင္းရာ ဘံုဘ၀ေရာက္ၾကပါေစ။

3 comments:

Nemo said...

ကိုဘလာေဂါက္ရာ ..ခင္ဗ်ားသရဲေတြက မ်ားလွခ်ည္လား...

ခင္ဗ်ားကို သရဲေတြက သိပ္ခ်စ္တယ္နဲ႔တူတယ္..။ သရဲေတြရဲ့ ွSweet, Darling, Baby, Honey, ျဖစ္ေနၿပီ။

သိပ္ေျခာက္ၾကတာပဲေနာ္။

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

ဘုရားေလး ဘာေလး ရွိခိုးဦးေလ း)

သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ေစာ၂စီး၂ မရွိေတာ့တာ သိရလို့ ၊ စိတ္မေကာင္းပါဘူး ။

MELODYMAUNG said...

သရဲေၾကာက္တဲ႕ ေဂါက္ ပုလင္းေထာင္ျပီး ေမွာက္ သူ႕ပို႕စ္ေတြက ေဗ်ာက္ေသာက္ သူ႕နာမည္က ေဂါက္ေဂါက္ အဟိ ရပ္ပါတြ :P