တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္း

ထိုကဲ့သို႕ ကၽြႏုပ္ႏွင့္တက္ေလာ့ဟံုး ဆံုေတြ႕ ၾကၿပီးေနာက္ တက္ေလာ့ဟုန္း လည္း မၾကာမၾကာ ႕ကၽြႏုပ္ထံသို႕ ေရာက္ေရာက္လာကာ မဟုတ္မဟတ္မ်ားေျပာရင္း ညီရင္း အစ္ကိုယ္တမွ် မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္း သဖြယ္ရင္းႏွီးသြားၾက ေလသည္။ အဘယ့္ ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ သူသည္ ကၽြႏ္ုပ္ကဲ့သို႕ လူေပါတေယာက္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။

ကၽြႏ္ုပ္လဲလက္ရွိအလုပ္ကို စိတ္မေပ်ာ္ပိုက္သည္ တေၾကာင္း၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ လုပ္ ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ရန္ဆႏၵရွိသည္တေၾကာင္းျဖင့္ မိဘမ်ားကို ခြင့္ေတာင္းကာ တက္ေလာ့ဟုန္း၏ အလြတ္စံုေထာက္လုပ္ငန္းတြင္ပါ၀င္ လုပ္ကိုင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ လိုက္ ေလသည္။ ခြင့္ေတာင္းရန္အတြက္ မိဘမ်ားရွိရာ လန္ဒံုၿမိဳ႕ စြန္ဆိတ္ၿငိမ္ ရက္ကြက္မ်ား တည္ရွိရာ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္းသို႕ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားစီး ၿပီးတက္ေလာ့ ဟုန္း ႏွင့္ အတူ ထြက္လာခဲ့ ေလေတာ့သည္။

လမ္းတေလ်ာက္တြင္ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ တစ္စံု တခုကို ေလးေလးနက္နက္စဥ္း စား ေနသည့္ဟန္ျဖင့္ ကြမ္းတၿမံဳၿမံဳႏွင့္လိုက္ပါလာခဲ့ ေလသည္။ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္း ဘူတာမေရာက္ခင္တက္ ေလာ့ဟုန္းသည္ ကၽြႏ္ုပ္အား စကားတစ္ခုေမး ေလ၏။

တက္- -ကိုယ့္လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္၊ ခင္ဗ်ားေသခ်ာတယ္ေနာ္၊

ႏုပ္- -ဘာကိုလဲ ကိုလဲမစၥတာတက္ရဲ႕

တက္- -ဒီလိုေလဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားဟာ က်ဳပ္ရဲ႕ ပါတနာ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေ တာ့ မယ္ဆိုရင္၊ အပင္ပန္း

ခံရမယ္၊ စြန္႕စားစရာေတြႀကံဳရမယ္၊

ႏုပ္- -ေအာ္- ဒါလား၊ ကိစၥမရွိပါဘူးဗ်ာ၊ အေသးအဖြဲပါ။

တက္- -ဒါနဲ႕ ခင္ဗ်ားသရဲေၾကာက္တက္သလား။

ႏုပ္- - ႏိုး- ဟဲ နဲနဲ ပါးပါး ပါ။

ေနာက္တစ္ခုက အေျပးသန္ တယ္ေနာ္။

ဘာအတြက္တုန္း။

တခါတေလ အေျခအေနမေကာင္းရင္ ေျပးရတဲ့ အခါရွိတယ္ေလ။ က်ဳပ္ကေတာ့ တာတိုၿပိဳင္ ပြဲေတြမွာ အၿမဲ တစ္စြဲေနၾက၊ ဘာမွတ္လဲ။ ဟင္းဟင္း ဟင္း

ငါးခူၿပံဳးေလးၿပံုးရင္းဟန္ပါပါ ရီေနေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္းမွာ ၾကာေလ ေလ ေပါေလေလ ျဖစ္ ေၾကာင္းေတြ႕ရသျဖင့္ မ်ားစြာ စိတ္ပ်က္မိေသး၏။ ႏို႕ေပမယ့္ သူဟာ လူေတာ္ ငေပါ ျဖစ္ေၾကာင္းရက္ကြက္လူႀကီး ေထာက္ခံစာ ရထားသူျဖစ္သျဖင့္ စိတ္ထဲ ခ်ီးက်ဴး မိ ျပန္သည္။

စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ဒဂံုေျမာက္ေတာင္ ေရာက္ခဲ့ ေလၿပီ။ ဘူတာမွဆင္းကာ ႏွစ္ေယာက္ သား လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့၏။ လမ္းတြင္တက္ေလာ့ဟံုး က ကုလားဆိုင္မွာ ကြမ္း၀ယ္ ေလသည္။ အေတာ္အတန္ကြမ္းတရာညက္ႏွင့္ေနာက္တရာ တံေတြး သံုးခါေထြး အခ်ိန္ ခန္႕ၾကာေသာ္ မာတာမိခင္ႏွင့္ ဖာတာဖခင္ႀကီး ရွိရာ အိမ္သို႕ ဆိုက္ဆိုက္ႀကီး ေရာက္ ေလ ေတာ့၏။ မိဘမ်ားက ကၽြႏုပ္အား လာမည္ဆိုလွ်င္ သံႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ ေၾကးနန္း ႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ မရလွ်င္လဲ နီးစပ္ရာ ရရ ႀကိဳးမ်ားရုိက္ၿပီး အေၾကာင္း မၾကားရ ေကာင္း လား ဟု အသီးသီး ေျပာဆို ၾကၿပီး ႀကိဳဆိုၾကေလေတာ့သည္။ ကၽြႏုပ္လဲ လာရင္းအေၾကာင္းကို အေတာ္အသင့္ရွင္းဲပေလေသာ္ မိဘမ်ားသည္း တက္ေလာ့ဟုန္း၏ ေပါေတာေတာ ဥပဓိရုပ္ ကို ျမင္ကာ ဒီေကာင္ႏွင့္ျဖင့္ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးဟု အထင္ ရွိကာ ခြင့္ျပဳ လိုက္ ေလသည္။ သို႕ေပသိ ဒီတစ္ညေတာ့ ေရာက္တုန္း အိမ္မွာ အိပ္ကာ တရက္ ေလာက္ ေနရန္ေျပာေလသျဖင့္တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ သေဘာ တူလိုက္ေတာ့သည္။

ညစာစားၿပီး အခါေလာက္ေရာက္ေသာ္ ကြမ္းတျဗစ္ ျဗစ္ႏွင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ကၽြႏုပ္ အားၿပံဳးရႊင္စြာ စကားလာေျပာေလ၏

တက္- -ကိုယ့္လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္။

ႏုပ္- - -ပြတ္လို႕ ဘဲ ေခၚပါလားဗ်ာ။

တက္- -ဒါလဲေကာင္းပါဗ်ား။ ႏို႕ ေနပါဦး၊ ခင္ဗ်ား က အျပစ္အခတ္ေ လးဘာေလး အေလ့ အက်င့္ရွိရဲ႕လား။

ႏုပ္- -ရွိၿပီလားဗ်ာ၊ တေလာကလုပ္သြားတဲ့ ျမဴနီစပယ္ လက္တဲ့စမ္းဖလား ကိုက်ဳပ္ရသြားတာဗ်။

တက္- - တယ္လဲ လာတဲ့ကိုယ္လူေပဘဲ။ အခုက်ဳပ္က ခင္ဗ်ားကို လက္ႏွက္တခု ေပးထား မလို႕။

ႏဳပ္- -ဘာအတြက္လဲ။

တက္- - လိုတဲ့အခါ အေရးရွိ ခင္ဗ်ား လိုရမယ္ရ သံုးရ ေအာင္ပါ၊ က်ုပ္က ေတာ့ျဖင့္ တယ္မလို လွဘူး။

ကၽြႏုပ္သည္ ထိုသို႕ စကားမ်ားကို ၾကားရေလ ေသာ္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ပီသစြာ ကၽြႏုပ္ အတြက္ လက္နက္ေပးထားေသာ တက္ေလာ့ဟံုး၏ စိတ္ဓါတ္ ကို၄င္း၊ လက္ဗလာ သက္သက္ျဖင့္ လူဆိုးမ်ားကို ရင္ဆိုင္၀ံ့ေသာ ရဲစြမ္း သတၱိ ကို ၄င္း စိတ္ထဲ တြင္ ေလးစားမိေန ေလ၏။

တက္- - ေရာ့ ဒီမွာ ခင္ဗ်ားဖို႕ ေျခာက္လံုးထိုး

ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ သူ၏ ကုတ္ အကၤ်ီေအာက္သို႕ လက္ ႏိႈက္ေလေသာ္၊ ကၽြႏုပ္သည္ အေမရိကန္လုပ္ စမစ္အင္၀ယ္လဆင္ေျခာက္လံုးျပဴး ေလ ေလာ၊ အဂၤလန္မိတ္ေျခာက္လံုးျပဴးေလ ေလာ ဟုေျခာက္လံုးထိုးဟူ သည့္ စကား ကို အေျခခံကာ ေတြးရင္း၀မ္းသာေေနေလသည္။

ဒါေပမယ့္ တက္ေလာ့ဟုန္းထုတ္ေပးေသာ ပစၥည္းကို ေသခ်ာစြာျမင္မိေသာ အခါ မိမိ ေတြးေခၚခ်က္မ်ားသည္ တက္တက္စင္ေအာင္မွားမွန္းသိကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ၾကက္ ေျပာက္ငွက္ေျပာက္ ထြက္သြားေလသည္။ တက္ေလာ့ဟုန္း ထုတ္ေပးေသာ ပစၥည္းမွာ

အထူးမွာထားဟန္ရွိသည့္ ေလာက္စာလံုးေျခာက္လံုးပါ ေလာက္ေလးဂြ တလက္ျဖစ္ေနေလသည္။( မွတ္ခ်က္- - ထိုသို႕ ေလာက္ေလးဂြ စပါယ္ရွယ္ ကို မျမင္ ဘူးသူမ်ား စူပါ ဘေလာက္ဂါ ဘာညာထံတြင္ ေတာင္းယူ ေလ့ လာႏိုင္ပါသည္။)

သို႕ ေသာ္ ထိုေလးခြသည္ ကၽြႏုပ္အေပၚ တစ္ခ်ိန္တခါမွာ ဘယ္သို႕ ေကာင္းက်ိဳး ေပး သည္ကိုေနာင္မွသိရ ေလသည္။ ကၽြႏုပ္လဲ ေအာင့္သက္သက္ႏွင့္ လက္ခံလိုက္ ေလေသာ္ အလိုက္မသိလွသည့္ ထိုလူႀကီးသည္ကၽြႏုပ္အား ေလာက္ေလးခြဖိုးဟု ဆိုကာ ဘီယာလိုက္တိုက္ခိုင္းေလ၏။ ထို႕ေနာက္ကၽြႏုပ္ႏွင့္တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ ေမာ္လၿမဳိင္မကုလားမ၏ အညာထမင္းဆိုင္တြင္ေၾကးအိုးမ်ားမွာစား၊ ဘီယာမ်ား ေသာက္ကာ

ေအာ္က်ယ္ေအာ္က်ယ္စကားေျပာၾကေလသည္။ အဲဒီေန႕ အိမ္အျပန္တြင္ေတာ့ထိုေခတ္က နာမည္ႀကီးလွသည့္ အဆိုေတာ္ ခင္ေမာင္ရင္၏ "ဒီဒိုဒီး" သီခ်င္းကို ငယ္သံပါေအာင္ ဟစ္ရင္း ျပန္ခဲ့ ၾကေလေတာ့သည္။

ဒီး ဒို ဒီး ေ၀ါ့ - - - ေတာင္ကၽြန္းေပၚမွာ ၊ ဘဂိုးဓါး တစ္ဆူ၊ ဆူသည္ေမေမ၊ ေမသည္ ေမဓာ၀ီ၊ ၀ီသည္ ၀ီရ၊ ရသည္ ရဲ ေလး ၊ ေလးသည္ ၊ ညေလး ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ အာဘြား ေပး ေဟး ေဟး - - ဒီးဒိုဒီး ေ၀ါ့- -

6 comments:

sisain said...

ဒီး ဒို ဒီး ေ၀ါ့ - - - ေတာင္ကၽြန္းေပၚမွာ ၊ ဘဂိုးဓါး တစ္ဆူ၊ ဆူသည္ေမေမ၊ ေမသည္ ေမဓာ၀ီ၊ ၀ီသည္ ၀ီရ၊ ရသည္ ရဲ ေလး ၊ ေလးသည္ ၊ ညေလး ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ အာဘြား ေပး ေဟး ေဟး - - ဒီးဒိုဒီး ေ၀ါ့-

(ေအ့) ေကာ္ပီ႐ိုး႐ိုးကူးတင္တာ ဟုတ္ဘူးေအ့-ေအ့- သီခ်င္း၀င္ဆိုသြားတာေအ့

Tesla said...

ဒီးဒိုဒီး ေ၀ါ့... ေတာင္ကၽြန္းေပၚမွာ ၊ ဘဂိုးဓါး တစ္ဆူ၊ ဆူသည္ေမေမ၊
ေမသည္ ေမဓာ၀ီ၊ ၀ီသည္ ၀ီရ၊ ရသည္ ရဲ ေလး ၊ ေလးသည္ ညေလး ၊ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ အာဘြားေပး၊
ေပးသည္ လက္ဖ၀ါး၊ ၀ါးသည္ ပီေက၊ ေကသည္ ေကေအတီ၊ တီသည္ တီေကာင္၊
ေကာင္သည္ ေကာင္မေလး၊ ေလးသည္ေက်ာက္တံုး၊ တံုးသည္ ဘလာေဂါက္၊ ေဂါက္သည္
ေမာင္ပြတ္၊ ပြတ္သည္ အေနေတာ္၊ ေတာ္သည္ တက္စလာ၊ ညေလးေရ ငါ့ကိုခ်စ္ရင္ စာျပန္ပါ.. ဒီးဒိုဒီး ေ၀ါ့- အမ္.. :P

khunmk said...

အဟား
မိုက္တယ္ဗ်ာ
အစ္ကို႔စာနဲ႔ေတြ႕မွ ညစ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြ လန္းသြားတယ္။

ဘာလာေဂါက္ရဲ့ ဘေလာ့ကေတာ့ သိတာၾကာပါၿပီ။

MZ ဖိုရမ္ထဲကေနမွတစ္ဆင့္ ၀င္လာတာ

Chit Lay Pyay said...

ညေလးနဲ႕ သြားတိုင္ေျပာမယ္ အားလံုး ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတယ္

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

ဟီဟီ ေသာင္းက်န္းေနၾကတာမ်ား.. ၾကည့္စမ္း ၾကည့္စမ္း.. ။

JJ said...

ေျပာင္ေျမာက္လိုက္တဲ့ စကားလံုးေတြ ဆက္ေရးပါ လာလာလည္ပါမည္။