ထိုကဲ့သို႕ ကၽြႏုပ္ႏွင့္တက္ေလာ့ဟံုး ဆံုေတြ႕ ၾကၿပီးေနာက္ တက္ေလာ့ဟုန္း လည္း မၾကာမၾကာ ႕ကၽြႏုပ္ထံသို႕ ေရာက္ေရာက္လာကာ မဟုတ္မဟတ္မ်ားေျပာရင္း ညီရင္း အစ္ကိုယ္တမွ် မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္း သဖြယ္ရင္းႏွီးသြားၾက ေလသည္။ အဘယ့္ ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ သူသည္ ကၽြႏ္ုပ္ကဲ့သို႕ လူေပါတေယာက္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။

ကၽြႏ္ုပ္လဲလက္ရွိအလုပ္ကို စိတ္မေပ်ာ္ပိုက္သည္ တေၾကာင္း၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ လုပ္ ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ရန္ဆႏၵရွိသည္တေၾကာင္းျဖင့္ မိဘမ်ားကို ခြင့္ေတာင္းကာ တက္ေလာ့ဟုန္း၏ အလြတ္စံုေထာက္လုပ္ငန္းတြင္ပါ၀င္ လုပ္ကိုင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ လိုက္ ေလသည္။ ခြင့္ေတာင္းရန္အတြက္ မိဘမ်ားရွိရာ လန္ဒံုၿမိဳ႕ စြန္ဆိတ္ၿငိမ္ ရက္ကြက္မ်ား တည္ရွိရာ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္းသို႕ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားစီး ၿပီးတက္ေလာ့ ဟုန္း ႏွင့္ အတူ ထြက္လာခဲ့ ေလေတာ့သည္။

လမ္းတေလ်ာက္တြင္ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ တစ္စံု တခုကို ေလးေလးနက္နက္စဥ္း စား ေနသည့္ဟန္ျဖင့္ ကြမ္းတၿမံဳၿမံဳႏွင့္လိုက္ပါလာခဲ့ ေလသည္။ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္း ဘူတာမေရာက္ခင္တက္ ေလာ့ဟုန္းသည္ ကၽြႏ္ုပ္အား စကားတစ္ခုေမး ေလ၏။

တက္- -ကိုယ့္လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္၊ ခင္ဗ်ားေသခ်ာတယ္ေနာ္၊

ႏုပ္- -ဘာကိုလဲ ကိုလဲမစၥတာတက္ရဲ႕

တက္- -ဒီလိုေလဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားဟာ က်ဳပ္ရဲ႕ ပါတနာ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေ တာ့ မယ္ဆိုရင္၊ အပင္ပန္း

ခံရမယ္၊ စြန္႕စားစရာေတြႀကံဳရမယ္၊

ႏုပ္- -ေအာ္- ဒါလား၊ ကိစၥမရွိပါဘူးဗ်ာ၊ အေသးအဖြဲပါ။

တက္- -ဒါနဲ႕ ခင္ဗ်ားသရဲေၾကာက္တက္သလား။

ႏုပ္- – ႏိုး- ဟဲ နဲနဲ ပါးပါး ပါ။

ေနာက္တစ္ခုက အေျပးသန္ တယ္ေနာ္။

ဘာအတြက္တုန္း။

တခါတေလ အေျခအေနမေကာင္းရင္ ေျပးရတဲ့ အခါရွိတယ္ေလ။ က်ဳပ္ကေတာ့ တာတိုၿပိဳင္ ပြဲေတြမွာ အၿမဲ တစ္စြဲေနၾက၊ ဘာမွတ္လဲ။ ဟင္းဟင္း ဟင္း

ငါးခူၿပံဳးေလးၿပံုးရင္းဟန္ပါပါ ရီေနေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္းမွာ ၾကာေလ ေလ ေပါေလေလ ျဖစ္ ေၾကာင္းေတြ႕ရသျဖင့္ မ်ားစြာ စိတ္ပ်က္မိေသး၏။ ႏို႕ေပမယ့္ သူဟာ လူေတာ္ ငေပါ ျဖစ္ေၾကာင္းရက္ကြက္လူႀကီး ေထာက္ခံစာ ရထားသူျဖစ္သျဖင့္ စိတ္ထဲ ခ်ီးက်ဴး မိ ျပန္သည္။

စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ဒဂံုေျမာက္ေတာင္ ေရာက္ခဲ့ ေလၿပီ။ ဘူတာမွဆင္းကာ ႏွစ္ေယာက္ သား လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့၏။ လမ္းတြင္တက္ေလာ့ဟံုး က ကုလားဆိုင္မွာ ကြမ္း၀ယ္ ေလသည္။ အေတာ္အတန္ကြမ္းတရာညက္ႏွင့္ေနာက္တရာ တံေတြး သံုးခါေထြး အခ်ိန္ ခန္႕ၾကာေသာ္ မာတာမိခင္ႏွင့္ ဖာတာဖခင္ႀကီး ရွိရာ အိမ္သို႕ ဆိုက္ဆိုက္ႀကီး ေရာက္ ေလ ေတာ့၏။ မိဘမ်ားက ကၽြႏုပ္အား လာမည္ဆိုလွ်င္ သံႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ ေၾကးနန္း ႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ မရလွ်င္လဲ နီးစပ္ရာ ရရ ႀကိဳးမ်ားရုိက္ၿပီး အေၾကာင္း မၾကားရ ေကာင္း လား ဟု အသီးသီး ေျပာဆို ၾကၿပီး ႀကိဳဆိုၾကေလေတာ့သည္။ ကၽြႏုပ္လဲ လာရင္းအေၾကာင္းကို အေတာ္အသင့္ရွင္းဲပေလေသာ္ မိဘမ်ားသည္း တက္ေလာ့ဟုန္း၏ ေပါေတာေတာ ဥပဓိရုပ္ ကို ျမင္ကာ ဒီေကာင္ႏွင့္ျဖင့္ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးဟု အထင္ ရွိကာ ခြင့္ျပဳ လိုက္ ေလသည္။ သို႕ေပသိ ဒီတစ္ညေတာ့ ေရာက္တုန္း အိမ္မွာ အိပ္ကာ တရက္ ေလာက္ ေနရန္ေျပာေလသျဖင့္တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ သေဘာ တူလိုက္ေတာ့သည္။

ညစာစား