စိတ္ေတြလဲ ေမာေန
ေတြေ၀မႈေမာဟ
ညဘက္မွာ သက္ျပင္းေတြ
တအားခ်တတ္လို႕။
မင္းေၾကာင့္ေပါ့ ကေလးရယ္
တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား
ကြယ္ထားတဲ့ အဆီးအတား
အားလံုးကို ပံုေသနည္းနဲ႕ တြက္
မျဖစ္ႏိုင္ဘူးတဲ့။
မင္းလဲသိတယ္
ငါလဲသိတယ္
ခ်စ္တယ္ ကေလးရယ္- - - -
လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ လေလာက္က ေရးခဲ့ၿပီး ၇န္ကုန္တိုင္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေဟာင္း တစ္ခုပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ မူရင္းက ရွာမရျဖစ္ေနလို႕ ဂ်ာနယ္ထဲမွာ တည္းျဖတ္ၿပီးသားအတိုင္း ျပန္လည္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္-ႏွစ္ေလာက္ကထင္ပါတယ္။ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ဖတ္ဖူးတယ္။ စာေရးသူက ဘာေတြ ကိုေျပာသလဲဆိုေတာ့ ဒီေခတ္မွာ အင္တာနက္-အီးေမး(လ္)-အဂၤလိပ္စာ ဆိုတဲ့ အ-သံုးလံုးကို တတ္ၾကဖို႔လိုေၾကာင္း တင္ျပသြားပါတယ္။ ႐ွင္းပါတယ္။ ဒါဟာအေသအခ်ာပါဘဲ။ ဒီဘက္ ေခတ္ ထဲမွာ နည္းပညာေတြဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာျခင္းႏွင့္အတူူ ဆက္သြယ္္ေရးနဲ႔ သတင္းအခ်က္အလက္ စီးဆင္းျပန္႔ပြား ျခင္းကြန္္ယက္ေတြ တမဟုတ္ျခင္း ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေစျခင္းဟာ လူ႔သမိုင္းမွာ ႀကီးမားတဲ့ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္ေျပာင္းလည္းမႈႀကီးပါဘဲ။internet သံုးစြဲမႈေတြတိုးတက္လာျခင္းကပညာေခတ္ရဲ႕ အေျခခံေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပယုဒ္တစ္ခု ျဖစ္လာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။ ေခတ္နဲ႔အတူခ်ီတက္စီးဆင္းဖို႔ရာ idea ေတြတိုးတက္ဖို႔ရာ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာဗဟုသုတေတြကို ဆက္ လက္႐ွာမီွးဖို႔လိုတယ္။ ဒီကေန႔ ထမင္းအ၀စားထား႐ုံနဲ႔ မနက္ျဖန္မွာမဆာေလာင္ဘူးလို႔ ေျပာလို႔ မရပါဘူး။ ပညာတစ္ခုဟာဘယ္ေတာ့မွ ဆံုးခန္းတိုင္မသြားပါဘူး။

internet ကြန္ယက္ေပၚ လာ ျခင္းဟာ လူေနထိုင္မႈဘ၀ပံုစံအသစ္တစ္ခုကို ဦးတည္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔လူငယ္အမ်ားစုဟာ လက္႐ွိဘ၀မွာေတာ့ internet ဟာဘ၀အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုအျဖစ္ လက္ခံ ယံုၾကည္ၾကတာကို ေတြ႔ရ ပါလိမ့္မယ္။အရင္ကစာတိုက္ကတဆင့္ေမွ်ာ္တစ္လင့္လင့္ ေစာင့္ေနရတဲ့ ႏိုင္ငံျခားက သူငယ္ခ်င္း ရဲ႔စာကို ဒီေန႔မွာေတာ့ email အျဖစ္ လက္ခံေနႏုိင္ၿပီး။ အဲဒီထဲကတဆင့္ live အျဖစ္ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ေနၿပီ။ ေျပာလုိ႕ရခဲ့ဲၿပီ။ ကဲတူေသးရဲ႕လား။အရင္ကနဲ႕တျခား စီပါဘဲ။ internet- ဒီ internet ကြန္ယက္ကို ဘယ္သူကတစ္ဦးထဲ ပိုင္သလဲ။ ဘယ္သူကမွ မပိုင္ဘူး။ ဘယ္သူကေရာနည္းနည္းပိုင္သလဲ။ ဘယ္သူကမွနည္းနည္းေလးမွမပိုင္ဘူး။ဆိုင္တဲ့ သူေတြ ကဘဲ ဆိုင္ေနတာမဆန္းဘူးလား။

internet ထဲမွာအလကားရႏိုင္တဲ့ အရာအေတြ၊ အလုပ္အကုိင္အ ခြင့္အလမ္း၊ ေငြ႐ွာဖို႕၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ႐ွာဖို႕၊ ပညာ႐ွာမယ္၊ဗဟုသုတ႐ွာမယ္၊ အစံု႐ွိေနတယ္။ တစ္ခုေတာ့႐ွိတယ္ internet ထဲမွာ အလကားရႏိုင္တာေတြမ်ား လြန္းလို႕ ေ၀ေလေလ လုပ္ၿပီး ဆြမ္း ႀကီးေလာင္းဖို႕ရာInternetကိုသံုးဖို႔ကြၽန္ေတာ္တိုက္တြန္းတာမဟုတ္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အသံုး ခ်ဖို႔ လိုအပ္ေနၿပီဆိုတာ သိသင့္တာပါ။ ထန္းလွ်က္ခဲေလးခ်ိဳတယ္။ စားၾကည့္ဖို႔ရာကြၽန္ေတာ္ မတိုက္ တြန္းခ်င္ဘူး။ ထမင္း စားၿပီး ထန္းလ်က္ေလးကိုက္ၾကည့္ပါလား။ အစာေၾကတယ္လို႔ဘဲ ေျပာ ခ်င္ တယ္။ ဘယ္အခ်ိိိန္ မွာဘာကိုသံုးရင္အက်ိဳးမ်ားမယ္ဆိုတာကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ internet ကိုသံုး ရင္တစ္ခုခုထူးျခား ေနတာကို ခံစားၾကည့္ရင္သိပါလိမ့္မယ္။ မေန႔က offline ထဲကကိုယ္ဟာ ယေန႔ online ထဲမွာခဏ ေလာက္၀င္ၾကည့္ပါ။ ကိုယ္ရဲ႔ဘ၀ပံုစံ တစ္မ်ိဳးေျပာင္းလဲေနၿပီဆိုတာ ေတြ႔ရလိမ့္ မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာရဲတယ္။ internet ထဲမွာပါတယ္။ အခ်စ္၊ အလြမ္း၊ စြန္႔စားခန္းေတြတင္မက အၾကမ္း၊ အရမ္း၊ စိတ္ညစ္စရာေတြလည္း႐ွိတယ္။ တစ္ကယ္ internet သံုးရင္းခင္ဗ်ားတို႔စိတ္ ညစ္စရာေတြလည္း ေတြ႔ႀကံဳရဦးမွာဘဲ၊ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာ ေတြလည္းႀကံဳရဦးမွာပါ။ internet ထဲမွာ ေဖ်ာ္ ေျဖေရးအတြက္ အသံုးခ်လို႔ရသလို တစ္ေနရာထဲက ထိုင္ေနရင္း ကိုယ္ဟာ store ဆုိင္ထဲေရာက္ သြားလိုက္၊ ႐ုပ္႐ွင္႐ံုထဲေရာက္သြားလိုက္၊ စာၾကည့္တိုက္ထဲေရာက္သြားလိုက္နဲ႔စိတ္လႈပ္႐ွားစရာ ေတြနဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳရႏုိင္ပါတယ္။ နာရီ ေပါင္းမ်ားစြာသံုးရင္း ဘာမွအက်ိဳးမ႐ွိအိမ္ျပန္သြားရတာေတြ႐ွိ ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေခတ္ႏွင့္အညီ စကၠန္႔မလပ္ တိုးတက္ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ သတင္းအခ်က္အ လက္ေတြကို အရယူၿပီး ကိုယ္ရဲ႔ဗဟုသုတေတြခ်ဲ႔ထြင္ႏုိင္ပါတယ္။ စီးပြားေရးအလုပ္အကိုင္ေတြ နယ္ခ်ဲ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဘာကိုပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ္လုပ္ေနတာကိုသိဖို႔သာလိုပါတယ္။

online ထဲမွတဆင့္ အလုပ္လုပ္ေနရင္ အခ်ိန္ကုန္၊ ေငြကုုန္သက္သာတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ရန္ကုန္ကသင္ဟာမႏၲေလးကအလုပ္ေတြကိုုျပီးစီးႏိုင္တာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ဒါဟာတစ္ကယ္ကိုပဲ စရိတ္စကေတြလံုးလံုးခ်သြား ႏိုင္တာ စီးပြားေရးသမားေတြ လံုး၀နားလည္ ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါတင္မက အမ်ားႀကီး႐ွိပါေသးတယ္။ online ကတဆင့္တကၠသိုလ္ေတြတက္ၿပီး online ဘဲြ႕ယူ ႏိုင္ပါတယ္။ သိပ္မ်ားျပားပါတယ္။ အရမ္းလည္းက်ယ္ပ်ံ႕ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္႐ွင္းျပ လို႔မရတဲ့ အရာေတြအမ်ားႀကီး ျပည့္ႏွက္ေနပါေသးတယ္။ ႈညအနမညနအ ထဲမွာ အ႐ြယ္အႀကီး၊ အငယ္၊ က်ား၊မ မေ႐ြးအားလံုးဟာတန္းတူျဖစ္ေနတာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

အဂၤလန္ဘုရင္မႀကီး အဲလိဇဘက္ ဟာ online ကတဆင့္ cnn သတင္းၾကည့္ေနတယ္ဆိုရင္ သူေတြ႔ျမင္ေနတဲ့အခ်က္အလက္ကို ရန္ကုန္ သီရိမဂၤလာေစ်းက ကုန္ထမ္းသမားတစ္ေယာက္ cnn ဆိုက္ကို၀င္ၾကည့္ေနရင္ျမင္ရမဲ့ အ ခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ထပ္တူျဖစ္ေနတာကိုေတြ႔ရပါမယ္။ ဒါက ဘာလဲဆုိရင္ internet ထဲမွာ အဆင့္ အတန္းမေ႐ြးဘဲ တူတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကိုရယူႏိုင္ပါတယ္။ ကြဲျပားတာကေတာ့ ေပးတာျခင္း တူေပမဲ့ ရတာျခင္းမတူညီရင္ေတာ့စကားအခက္အခဲေၾကာင့္ ဆုိတာေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းသြား တရားနာ သာဓုသံုးႀကိမ္ေခၚ႐ံုေလာက္နဲ႔ေတာ့ ကုသိုလ္မရႏိုင္ပါဘူး။ ေဟာလိုက္ တဲ့တရားကို ႏွလံုးသြင္းႏိုုင္မွသာ ကုသိုလ္ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေခတ္ထဲမွာလည္း အဂၤလိပ္စ ကားကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္းေနဖုိ႔လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။

ေခတ္ အဆက္ဆက္ "ပညာ" ဆိိုတဲ့အ ရာဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ဘ၀ကိုဘယ္လိုအေထာက္အပံ့ျပဳ တယ္ဆိုတာနားလည္းၾက ၿပီးသားပါ။ internet ဆိုတာပညာရပ္တစ္ခုပါ။လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္အနည္းကနဲ႔ မတူေတာ့ဘဲ အခုအခ်ိန္မွာ internet သံုးစြဲဖို႕ရာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ အခြင့္အလမ္းဟာလက္တစ္ ကမ္းမွာဆိုတာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ internet သံုးေတာ့ေရာဘာျဖစ္မွာလဲ ၊ သူ႔ကိုသံုးလို႔ေရာထမင္း၀ မွာလား ၊ ဆိုတဲ့အရပ္စကားနဲ႔ ေျပာစရာလည္းျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ စကားပံုေတာ့႐ွိပါတယ္။အစာ ငတ္ရင္ခဏ ပညာငတ္ရင္ေတာ့ တစ္ဘ၀ဘဲလုိ႔ဆိုထားပါတယ္။ ဒါကိုသေဘာေပါက္ရင္ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ေတြ internet ကိုသံုးသင့္၊မသံုးသင့္ စဥ္းစားလို႔ရၾကမွာပါ။

အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေတြးရပါမယ္။ ေနာက္တက္လာမဲ့ လူူငယ္စုအမ်ားစုဟာ internet အသံုးျပဳမႈကို အလိုလိုေမ်ာပါသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ေတြအသံုးခ်ပံု အက်ိဳး႐ွိ၊ မ႐ွိ ဆန္းစစ္ဖို႕ရာ ၊ လမ္းညႊန္ဖို႔ရာ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ တာ ၀န္႐ွိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ လူလတ္ႏွင့္ လူႀကီးပိုင္းေတြပါ။ သူတို႔မွာအေတြ႔အႀကံဳအမ်ားႀကီး႐ွိေနပါတယ္။ ပင္စင္စားတစ္ေယာက္ဟာ အိမ္ထဲမွာအလကား အခ်ိန္ကုန္ရမယ့္အစား ထုိင္ရာမထ online ကတဆင့္ သူ႔ရဲ႔ အေတြ႔အႀကံဳ ေတြ၊ ဗဟုသုတေတြျဖန္႔ေပးႏုိင္ပါတယ္။ အသိ ပညာ ၊ အတတ္ပညာေတြ ဖလွယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွသာ သူတုိ႔ရဲ႔သက္ႀကီးပုိင္းဘ၀ပံုစံဟာ အရင္ လိုအထီးက်န္ေနမဲ့အစား စိုျပည္ေပ်ာ္႐ႊင္ လာႏုိင္ သလုိ သူတို႔ရဲ႔အေတြ႔အႀကံဳကတဆင့္လူ ငယ္ေတြ ရဲ႔တက္သစ္စ idea ေတြကိုထပ္ေလာင္း အားျဖည့္ ရင္း idea အသစ္ေတြရလာႏုိင္ပါတယ္။

ဒီ point ႏွစ္ point ကိုပစ္ခတ္ဖို႔ရာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔လူငယ္ ေတြလက္စြမ္းျပဖို႔လိုပါတယ္။အလြတ္ သေဘာ စစ္တမ္းေကာက္ယူခ်က္မ်ားအရ (၁၈)ႏွစ္က (၂၅)ႏွစ္ၾကား internet အသံုးျပဳတဲ့ လူငယ္ အမ်ားစု ဟာ chatting ၀င္ရင္းအခ်ိန္ကုန္ၾကတာအမ်ား စုျဖစ္ေနတာေတြ႔ရပါတယ္။၀င္တဲ့chatting ေတြ ဟာလဲအေပ်ာ္တမ္းစကားေျပာ site ေတြျဖစ္ေနတာေတြ႔ရပါတယ္။ဒီလုိအခ်ိန္ေတြထဲကနည္း နည္းစီဖဲ့ၿပီးကြၽန္ေတာ္တို႔ "အ-သံုးလံုး" လုပ္အားေပးေလးလုပ္ၾကည့္ဖို႔တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ ၁၉၇၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားတံုးက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔လုပ္အားေပးမႈေၾကာင့္ ျမန္မာေက်ုးလက္တစ္ခြင္ လူႀကီး၊ လူငယ္မေ႐ြး စာတတ္သြားၾကတာကိုေလ။ အခုလဲဒီလိုပါပဲ ေက်းလက္ၿမိဳ႔ျပမေ႐ြးပါဘူး။ လူႀကီး၊ လူငယ္မေ႐ြးပါဘူး။ ၂၁-ရာစုရဲ႔အစ ႕စိေအန အ-သံုးလံုး ပညာျပန္႔ပြားေရးကို ဦးတည္ၾကည့္ၾကဖို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ နီးစပ္ရာအသိုင္းအ၀ိုင္းက ကေလး၊ လူႀကီးေတြအားလံုး internet အသံုးျပဳဖိုိ႔ရာေစ့ေဆာ္ေပးရပါမယ္။ဘာေၾကာင့္သံုးသင့္တယ္ဆိုတာ သိေစရပါမယ္။လွ်ပ္စစ္မီးရသည္ျဖစ္ေစမရသည္ျဖစ္ေစအင္တာနက္ဆိုတာကိုသိထားတာမမွားပါဘူး။

အေပၚယံသေဘာအရေျပာရင္ေတာင္မွ ေခတ္ႏွင့္ေလ်ာ္ညီတဲ့ ပညာရပ္တစ္ခုကိုတတ္ ထားတာ အေကာင္းဆံုးပါဘဲ။ တတ္ထား႐ံုနဲ႔လည္းမၿပီးေသးပါဘူး။ ဘယ္လိုအသံုးခ်ရင္ အက်ိဳး ႐ွိမလဲဆို တာ ဆက္လက္ေလ့လာမွသာ ေနာက္ထပ္ေနာက္ထပ္ေသာကမၻာ႔အေျခအေန၊ဗဟုသုတနဲ႔ အျခား ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔မ်က္ေျခမျပတ္႐ွိေနမွာပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။

အထက္တန္းေက်ာင္းသားေတြအတြက္ေတာ့ ေဟာေျပာပြဲျပဳလုပ္ေပးၿပီး ၾကားဖူးနား၀အဆင့္ကေန လက္ေတြ႔အက်ိဳး႐ွိ႐ွိ သံုးလာႏိုင္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုကို ဖန္တီးေပးရပါလိမ့္မယ္။ သေဘာတရား ေတြအေပၚနားလည္မႈ႐ွိေစေရး၊ တကယ္ကိုအေရးေပး လုပ္ေဆာင္ရပါလိမ့္မယ္။ လူႀကီးပိုင္းေတြ အတြက္ေတာ့ သင့္ေတာ္တဲ့အေျခအေနနဲ႔ေလ်ာ္ညီမယ့္ သင္တန္းေတြ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္ေပးႏိုင္ ရင္ပိုေအာင္ျမင္မယ္လုိ႔ယူဆမိပါတယ္။

တကယ္ပါဘဲ အတိအက်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေသခ်ာတာ တစ္ခုထပ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ internet ကိုသုံးရင္တစ္ခုေတာ့ ထူးျခားတာေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္အရာမဆို အေၾကာင္းအက်ိဳး၊အေကာင္း အဆိုး ဒြန္တြဲေနတာမို႔ တိုက္တြန္းရင္းက အႀကံေပးလိုက္ပါ တယ္။ ဘယ္ေသာအရာကမွ လူေတြ ကိုအျပည့္အစံုျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တာ မ႐ွိသလို ေကာင္းျခင္း၊ ဆိုးျခင္းဟာလည္းအသံုးျပဳသူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ရဲ႔ အမူအက်င့္ေပၚမွာသာ႐ွိၿပီး အကိ်ဳးသက္ ေရာက္မႈတစ္ခုစီျဖစ္ လာမွာပါ။ ပန္းခ်ီ ဆရာႀကီးေလာက္ထရပ္ ကဆိိုပါတယ္။ "eveil lines in the eyes of the beholder" တဲ့။မေကာင္းမႈ ဆိုတာကေတာ့ ႐ႈျမင္သူေပၚမွာသာ အမ်ားႀကီးမူတည္ပါ တယ္တဲ့။ ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူးအျငင္းပြားေနမဲ့အစား ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေတာ့ျဖစ္သင့္တယ္ထင္ တာကို ဦးစားေပးၿပီး ဒီႏွစ္ေႏြမွာေတာ့ အ-သံုးလံုးေက်ေစခ်င္ၿပီ။


၂၀၀၇ - စက္တင္ဘာ ၁ ရက္ေန႕ ရန္ကုန္ တြင္ျပဳလုပ္မည့္ why do we blog ေဟာေျပာပြဲတြင္ ပါ၀င္ကူညီပူးေပါင္း လိုေသာ ဘေလာက္ဂါမ်ား အေနျဖင့္ ေအာက္ပါ လိပ္စာမ်ားအား အျမန္ဆံုး ဆက္သြယ္ေဆာင္ ရြက္ႏိုင္ေၾကာင္း ေလးစားစြာ ဖိတ္ေခၚပါသည္။
zzml33@gmail.com
htaike2aung@gmail.com
brvboy@gmail.com
nayphonelatt@gmail.com
kophyoe.letranger@gmail.com
lynnseck@gmail.com
maung.melody@gmail.com
မေန႕က ညဦးပိုင္း ေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ ကိုညီလင္းဆက္၊ ဘာညာ၊ ကိုစိုးဇီယ၊ ကိုေနဖံုးလတ္ တို႕ ေတြ planet.com.mm တည္ရိွရာ လျပည့္၀န္း ပလာဇာ က ရံုးခန္းမွာ alpha-မွ ဦးရဲျမတ္သူ၊ planet မွ ဦးေသာင္းစုၿငိမ္းတို႕ နဲ႕ အတူ ျမန္မာဘေလာက္ဂါမ်ား၏ အနာဂါတ္လိႈင္း၏ဆံုမွတ္မ်ား စာအုပ္ထုတ္ေ၀ရးကိစၥနဲ႕ လာမည့္ စက္တင္ဘာ ၁ရက္ေန႕ info-teach အေဆာက္ အဦးမွာက်င္းပမည့္ why do we blog ေဟာေျပာပြဲ လုပ္ငန္းစဥ္တြအေၾကာင္း ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္အတြက္ သူတို႕ဘက္မွ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္မည့္အေၾကာင္းမ်ား ကို အဓိကထားေဆြးေႏြးခဲ့ ၾကၿပီး အားရေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ ရလဒ္ေကာင္းေတြရ ရိွခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ေတာ့ ေဟာေျပာပြဲ ကိစၥပါ၊ planet.com ရဲ႕ ေနာက္ထပ္ထြက္ေပၚလာမည့္ website တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဟာေျပာပြဲရက္မတိုင္ခင္ ၿပီးစီးဖို႕ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္းနဲ႕ အခ်ိန္မွီၿပီးစီးသြားတဲ့အခါ ၄င္း site ကိုမိတ္ဆက္အေနနဲ႔ ဦးေသာင္းစုၿငိမ္းတို႕ ဘက္မွ အဓိက ပံ့ပိုးသူ အျဖစ္ ျပဳလုပ္ဖို႕ စိတ္၀င္စားေၾကာင္း၊ ေျပာပါတယ္။ ဒါလဲေကာင္းတဲ့ သတင္းတစ္ခုပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ service+ အေနနဲ႕လည္း ဒီပြဲအေပၚ ပံ့ပိုးမႈ႕မ်ားလုပ္ေဆာင္ သြားမွာျဖစ္သလို အျခားပူးေပါင္း ကူညီသူမ်ားရဲ႕ စြမ္းအားေၾကာင့္ လာမည့္ေဟာေျပာပြဲဟာလဲ ေအာင္ျမင္တဲ့ ပြဲေကာင္းတစ္ခုျဖစ္လာမယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဦးရဲျမတ္သူ တို႕ ေဇာ္ဂ်ီ နဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ ေတာ့ အေတာ္ေလး အားရစရာေတြၾကားခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႕ အေနနဲ႕ ေဇာ္ဂ်ီ ကိုတည္ၿငိမ္တဲ့စနစ္တခု ျဖစ္သြားဖို႕ရည္ရြယ္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္လဲ မည္သည့္စိုးရိမ္မႈ႕မ်ားကို ေဇာ္ဂ်ီအေပၚ ျမန္မာဘေလာက္ဂါမ်ား အေနနဲ႕ ထားဖို႕မလိုအပ္ေၾကာင္း၊ ဒါ့အျပင္အခုလို အင္နဲ႕အားနဲ႕ ယူကာသူစြဲတဲ့ ေဇာ္ဂ်ီ ပရိတ္သတ္ျမန္မာဘေလာက္ဂါ မ်ားနဲ႕ အျခားအသံုးျပဳသူေတြ အတြက္ပါ အခုထက္ပိုမို ေကာင္းမြန္ၿပီး အေရအေသြး စနစ္မ်ားနဲ႕ ေဇာ္ဂ်ီကို ဆက္လက္မြန္းမံျပင္ဆင္ေနေၾကာင္း၊ ေဇာ္ဂ်ီကို လက္ေတြ႕သံုးစြဲေနတဲ့ သူေတြအဖို႕လိုအပ္တဲ့ အားနဲခ်က္ အားသာခ်က္ေတြအေပၚ လြတ္လပ္စြာ ေျပာၾကား ေပးၿပီး၊ ေဇာ္ဂ်ီ ဟာ တကယ္ေတာ့ free forever ဆိုတာကို အားလံုးၾကားမွာ ေပၚလြင္ေစလိုတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႕ အစရိွသည္မ်ားကို ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ zawgyi.net ကို လာေရာက္ကာ ေဇာ္ဂ်ီအေၾကာင္းေတြ ကို ေလ့လာေပးေစလိုေၾကာင္း၊ ဒါဟာ open source ကိုရည္ရြယ္ထားပါေၾကာင္းဆက္လက္ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာစာေရးတဲ့ ဘေလာက္ဂါေတြ အေနနဲ႕ ကဟို အရင္ကတည္းကိုက ေဇာ္ဂ်ီကို တစ္ပိုင္တႏိုင္ ျဖန္႕ေ၀ခဲ့ၾကတာ အားလံုးအသိပါ။ ဒါကလဲ တစ္ဦးက ေစတနာ တစ္ဦးကေမတၱာ ဆို သလိုပါဘဲ။ အခုလို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာ ဘေလာက္ဂါေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား အေပၚ ျမန္မာ ျပည္ရဲ႕ အထင္ကရ အင္တာနက္ နည္းပညာဆိုင္ရာ အဖြဲ႕ အစည္းေတြျဖစ္တဲ့ alpha-mandalay လို အားလံုးသိတဲ့ planet လိုသူေတြအား ေပးကူညီလာ၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ကူညီေပးတာ ေတြဟာ မၾကာခင္ေပၚေပါက္လာမည့္ ျမန္မာဘေလာက္ဂါ အြန္လိုင္း အဖြဲအစည္း အတြက္ေရာ မ်ိဳးဆက္သစ္ ဘေလာက္ဂါေတြအတြက္ေရာ၊
ႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂါတ္ လူငယ္ေတြျဖစ္တဲ့ နည္းပညာ၊ စာေပ ထူးခၽြန္တဲ့ ပါရမီရွင္ေလးေတြဟာ ဒီအ၀န္းအ၀ိုင္းမွတဆင့္ ျပန္႕ႏွံ႕ေပၚ ထြန္းလာမည္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ ပါတယ္။
အခုလို အားေပးကူညီတဲ့ alpha နဲ႕ planet အား ျမန္မာဘေလာက္ဂါမ်ားကိုယ္စားေက်းဇူးပါ။
ဒီအခ်ိန္မွာ အင္မတန္တက္ႀကြတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ service+ မွကိုရဲကို ရိွဖို႕ ကၽြန္ေတာ္ ဆႏၵရိွပါတယ္။

Seminar ျဖစ္ေျမာက္ေရးအစည္းအေ၀း (၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ၊ ၂၆ ရက္)မွ ေဆြးေႏြးဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား

၁။ Seminar အား ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ (၁) ရက္ေန႔ ေန႔လည္ (၁) နာရီမွ ညေန (၅) နာရီအထိ MICT Park တြင္ ျပဳလုပ္က်င္းပမည္ ျဖစ္ပါသည္။
၂။ Seminar ၏ ေခါင္းစဥ္မွာ "Why do we blog?" ျဖစ္ပါသည္။
၃။ Myanmar Blogger Society အတြက္ လိုဂိုအား ကိုၿဖိဳးမွ ေ႐ြးခ်ယ္သတ္မွတ္ထားေသာ ဒီဇိုင္းအား ေရးဆြဲေပးရန္ .. ။ ေဆာင္ပုဒ္အား ထပ္မံေ႐ြးခ်ယ္ရန္ .. ။
၄။ Seminar တြင္ ေဟာေျပာမည့္ ေခါင္းစဥ္မ်ားမွာ ..
What is blog?
How to modified the blog?
The nature of the blog
Adventage and Disadventage of blog
About Portal and Book
၅။ Seminar တြင္ ခ်ိတ္ဆြဲမည့္ vinyl board မ်ားႏွင့္ ေ၀ငွမည့္ လက္ကမ္းေၾကာ္ျငာမ်ားအတြက္ ဒီဇိုင္းအား ကိုၿဖိဳးႏွင့္ အဖြဲ႕မွ တာ၀န္ယူေရးဆြဲရန္။ (ဒီဇိုင္းကၽြမ္းက်င္သူ ဘေလာ့ဂါမ်ားအေနျဖင့္ ကိုၿဖိဳး အားဆက္သြယ္ေဆာင္႐ြက္ၾကပါရန္)၊ ဘေလာ့အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ စာအုပ္ငယ္အတြက္ ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္သြားရန္။
၆။ ဖိတ္စာ႐ိုက္ရန္အတြက္ ကိုညီလင္းဆက္႐ွာထားေသာ စပြန္ဆာမွ တာ၀န္ယူမည္ျဖစ္သည္။
အထူးဧည့္သည္ေတာ္မ်ားအား ဖိတ္ၾကားလိုသူမ်ားအေနျဖင့္ ကိုစိုးေဇယ် အား ဆက္သြယ္ၾကရန္ ..
မီဒီယာမ်ားအား ကိုစိုးေဇယ်မွ တာ၀န္ယူဖိတ္ၾကားရန္ ..
၇။ Seminar ျပဳလုပ္က်င္းပမည့္ သတင္းအတြက္ ဂ်ာနယ္ႏွင့္ စာနယ္ဇင္းကိစၥအ၀၀ကို ကိုစိုးေဇယ်မွ စီစဥ္ေဆာင္႐ြက္သြားမည္ျဖစ္သည္။
၈။ Internet Cafe' မ်ားႏွင့္ အျခား အိုင္တီႏွင့္ဆိုင္ေသာ ကုမၸဏီမ်ား၌ ေၾကာ္ျငာမ်ားကပ္ရန္ ကိစၥအ၀၀ကို ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုဘလာေဂါက္ႏွင့္ မဘာညာတို႔မွ စီစဥ္ေဆာင္႐ြက္သြားမည္ျဖစ္သည္။
၉။ စပြန္ဆာမ်ားအေနျဖင့္ မိန္းစပြန္ဆာမွ မိနစ္သံုးဆယ္စာ ေဟာေျပာခြင့္ရ႐ွိမည္ျဖစ္ၿပီး၊ အျခားေသာ စပြန္ဆာမ်ားအေနျဖင့္ ေၾကာ္ျငာမ်ား ခ်ိတ္ဆြဲခြင့္၊ လက္ကမ္းေၾကာ္ျငာမ်ား ေ၀ငွခြင့္မ်ားရ႐ွိမည္ျဖစ္ပါသည္။ စပြန္ဆာအားလံုး၏ လိုဂိုတံဆိပ္မ်ားအား Seminar ဖိတ္စာတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပေပးသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။
၁၀။ တက္ေရာက္လာေသာ ဘေလာ့ဂါမ်ား အခ်င္းခ်င္း သိသာေစရန္အတြက္MBS လိုဂိုမ်ားကို တက္ေရာက္လာေသာ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ားအား ကပ္ေပးမည္ျဖစ္ပါသည္။
၁၁။ စီစဥ္သူဘေလာ့ဂါမ်ားအေနျဖင့္ တူညီတံဆိပ္႐ိုက္ႏွိပ္ထားေသာ တီ႐ွပ္မ်ား၀တ္ဆင္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။
ေဟာေျပာမည့္သူမ်ားအေနျဖင့္ အမ်ဳိးသားျဖစ္ပါက ပုဆိုးႏွင့္တိုက္ပံု ဆင္တူ၊ အမ်ဳိးသမီးျဖစ္ပါက ျမန္မာ႐ိုးရာ၀တ္စံုျဖင့္ ၀တ္ဆင္ေျပာၾကားသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။
Seminar မျပဳလုပ္မီ
၁။ Organizer အျဖစ္ ကိုညီလင္းဆက္ ကိုစိုးေဇယ် ႏွင့္ ကိုေနဘုန္းလတ္ တို႔မွ Seminar တစ္ခုလံုးအစမွ အဆံုးအထိ အစစအရာရာကိုစီစဥ္ညႊန္ၾကားျခင္း၊ အေရးေပၚကိစၥမ်ားအား Decision Maker မ်ားအျဖစ္ေဆာင္႐ြက္ျခင္းတို႔အား ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။
၂။ ေဟာေျပာသူမ်ားမွ မိမိေဟာေျပာမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း အံ၀င္ခြင္က်႐ွိေစရန္ ေဟာေျပာျခင္း၊ ၾသဂုတ္လ (၅) ရက္ေန႔အစည္းအေ၀းမတိုင္မီ မိမိေဟာေျပာမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားအား အၾကမ္းေရးသားထားရန္။
၃။ ႀကိဳဆိုေနရာခ်ထားေရး၊ အခမ္းအနားျပင္ဆင္ေရး၊ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးေရး၊ အခန္းအနားမွဴးႏွင့္ အခန္းအနားမွဴးအကူ၊ ဓါတ္ပံုႏွင့္ဗီြဒီယို႐ိုက္ကူးေရးတို႔အတြက္ တာ၀န္ယူေပးႏိုင္သည့္ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ားအေနျဖင့္ Organizer မ်ားျဖင့္ အျမန္ဆံုးဆက္သြယ္ေဆာင္႐ြက္ၾကပါရန္ .. ။
ယေန႔အစည္းအေ၀းအား တက္ေရာက္လာသူမ်ားမွာ -
ကိုစိုးေဇယ်၊ ကိုမိုးလႈိင္ည၊ ကိုဘလာေဂါက္၊ ကိုညီလင္းဆက္၊ ေမာင္ပြတ္၊ မမယ္လိုဒီေမာင္၊ Pink Gold၊ ကိုမ်က္လံုး၊ ကိုၿဖိဳး၊ ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုသန္႔ေဇာ္မင္း၊ ကိုခ်မ္းေျမ႕ဦး၊ မဘာညာ၊ ကိုခ်စ္စမ္း၊ ကိုခ်မ္းေျမ႕ႏွင့္ ကိုတက္စလာတို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အစည္းအေ၀းမတက္ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ားအေနျဖင့္ ၾသဂုတ္လ (၅) ရက္ေန႔အစည္းအေ၀းသို႔တက္ေရာက္ၾကပါရန္ ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားလိုက္ရပါသည္။
ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ားတြင္ အခ်ဳိ႕ေသာအမ်ဳိးသမီးဘေလာ့ဂါမ်ားသည္ ပါ၀င္ကူညီလိုေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနၾကသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးဘေလာ့ဂါမ်ားအေနျဖင့္ မမယ္လိုဒီေမာင္ အား ဆက္သြယ္၍ ပါ၀င္ကူညီႏိုင္ၾကပါသည္။

(ကိုၿဖိဳးထံမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

ပထမဆံုးလိုက္တဲ့အမႈႀကီး
(သို႕မဟုတ္)ညက္လီဆင္း၏ဟုတ္စိန္ၾကီး

ကၽြန္ေတာ္တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္ေနလာခဲ့တာ ရက္အေတာ္ၾကာခဲ့ေလၿပီ။ ခုထိေတာ့ ဘာအ မႈ႕မွမလိုက္ရေသး၊ နဲနဲေတာ့ ျပင္းေနသည္။ ၿမိဳ႕ထဲတြင္ဘိုင္စကုတ္ၾကည့္ရင္ေကာင္း မ လားဟု ေတြးမိကာ တက္ေလာ့ဟုန္းအား အေဖာ္ စပ္မိေလသည္။
ကိုယ့္လူရာ ေနစမ္းဘာ၊ ဘိုင္စကုတ္ၾကည့္မည့္ အစား လန္ဒံုျပဇတ္ရုံမွာလာ ျပမယ့္ ႏွဲမႈပ္ပြဲသြားရေအာင္လား။
ခုမွသတိရေတာ့သည္။ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ ေလမႈတ္တူရိယာမ်ားကို လြန္စြာ ၀ါ သနာ ထံုသည့္အေလ်ာက္ ဘာဂ်ာ၊ ႏွဲ၊ ဆက္ဆိုဖုန္း စသည္တို႕ အျပင္ ေလမႈတ္ေအာ္ဂင္၊ ေလ မႈတ္အေကာ္ဒီယံ၊ က ားေလထိုးစက္၊ စက္ဘီးေလထိုးတံစံုေနေအာင္ရွိသည္။ ညညဆို တစံုတစ္ခုကို မေၾကနပ္သည့္ဟန္ျဖင့္ႏွဲကို ေကာက္ေကာက္မႈတ္ေလ့ ရွိေလရာ လြန္စြာနား မခံသာျဖစ္ရေလေတာ့သည္။
ကြမ္းကေလးျမႈံ႕လိုက္၊ ႏွဲေလးမႈတ္လိုက္ႏွင့္ေတာ့ ဟုတ္ေနတတ္ သည္။
ထားပါေတာ့ဗ်ာ မၾကည့္လဲေနပါ ၊ ႏွဲပြဲေတာ့ မလိုက္ပါရေစနဲ႕။
ကၽြႏုပ္လဲ စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ ေနၾကာေစ့ခြာစားရင္း သတင္းစာအား လွန္ေလွာ ဖတ္ရႈ ေနလိုက္သည္။ ဖတ္ေနရင္း တခုေသာ သတင္းက ထူးဆန္းေနရာ တက္ေလာ့ဟုန္းအား ေခၚ ျပလိုက္မိေလသည္။
သတင္းမွာ- - မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆငိး၏ ဟုတ္စိန္ေျပာက္ဆံုးသြားျခင္း


အိႏၵိယမွလာေရာက္လည္ပတ္ေသာ မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆင္းတေယာက္ သည္၄င္း တည္းခိုရာ ပြဲစားႀကီးမယား ေဟာ္တယ္ ညကလပ္တြင္ ေသာက္စားေနခိုက္ အခန္းထဲတြင္ ထားခဲ့ေသာ ဟုတ္စိန္မွာ ေျပာက္ဆံုး သြားေၾကာင္း၊ ထိုေပ်ာက္ဆံုးမႈအတြက္ ပုလိပ္ဘက္ မွ အပူတျပင္းလိုက္လံ ရွာေဖြလ်က္ရွိၿပီး၊ ညက္လီဆင္းမွာမူ ျပန္မေတြ႕ ပါက သူ႕ရည္းစားရိုက္မည္ဆိုကာ ၀မ္းနဲေမွာက္ခံုျဖစ္ကာ ေသာကေပြၿပီး ဘီယာမ်ား လိွမ္႕ေသာက္ေနေၾကာင္း။ သူကပင္ ထိုဟုတ္စိန္အားေတြ႕ ေအာင္ရွာေပးႏိုင္သူအား နီလာႀကီး ေပးမည္ဟူကာ ေျပာၾကားေၾကာင္း သတင္းရရွိ ပါသည္။
ဟုေတြ႕ရေလသည္။

တက္ေလာ့ဟုန္းတစ္ေယာက္ ဖတ္ၿပီးသကာလ စဥ္းးစားခန္း၀င္ေနသည္မွာ နာရီအနည္းငယ္ၾကာသြားကာ ပါးစပ္တြင္ကြမ္းမ်ား ရဲပေတာင္းခတ္ေအာင္စား ၿပီး ကၽြႏုပ္အား စကားစေျပာေလသည္။ ဒီလိုရိွတယ္မစၥတာပြတ္ရဲ႕ ဟုတ္စိန္ဆိုတာ အေတာ္ေလး အရည္အေသြး ေကာင္းတဲ့ စိန္ျပာႀကီးလို႕ ကၽြႏုပ္ သိထားတယ္။ ညက္လီဆင္း ဟာ ဘယ္လို သေဘာနဲ႕ နေမာ္နမဲ့ထားသလဲမသိပါဘူးဗ်ာ။ ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတာ ေသြးရိုးသားရိုး မျဖစ္ႏိုင္ဘူး အခိုးခံရတာျဖစ္မယ္ ဟုရွင္းျပေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ဒီပစၥည္းကို ယူသြားသူ ဟာ ေသခ်ာေပါက္ သူခိုးဘဲျဖစ္ရမယ္ဗ်ာ ဟုလည္း မ်က္လံုးမ်ားတြင္ အေရာင္ တဖ်က္ဖ်က္ လက္ေအာင္ ျပဴးျပရင္း ေျပာေလ၏။

ဟုတ္ပါေပ့ မစၥတာတက္ရယ္၊ တယ္လဲ ဥာဏ္ေျပးသကိုးဟု ကၽြႏုပ္ကခ်ီးမြမ္းရာ - -

တယ္မဟုတ္လွပါဘူးဗ်ာ ဟုၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ျပန္ေျဖေလသည္။

ေန႕လည္စာစားခ်ိန္ေလာက္ အေရာက္တြင္ ေအာက္ဖက္ေလွခါးမွ တေဒါက္ေဒါက္ႏွင့္ အသံမ်ားၾကားေလရာ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ အသာေလးနားစြင့္ေနေလ၏။

မွမ္းစမ္းမစၥတာပြတ္၊ အသံကိုနားေထာင္ရတာ လူတေယာက္ျဖစ္ရမယ္၊ အဲဒီလူက အေပၚကိုတက္လာတာျဖစ္ရမယ္။

မွန္ေပသည္၊တက္ေလာ့ဟုန္းမွန္းရင္လြဲခဲသည္၊

ေသျခာတာ ဒီလူ႕လက္ထဲတခုခုပါကိုပါရမယ္။ တေဒါက္ေဒါက္နဲ႕ ၊ ေဟာအခန္း၀ကို ေရာက္ေနၿပီ၊ ထိုစဥ္ တံခါးေခါက္သံၾကားေသာအခါ၊ သြားဖြင့္ေျခဗ်ာဟု ေျပာသျဖင့္ ကၽြႏုပ္လဲ အလ်င္အျမန္သြားဖြင့္ေလ၏။

အသက္ႀကီးႀကီး အဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္တုတ္ေကာက္နဲ႕ မဟုတ္လား၊

တက္ေလာ့ဟုန္းက ေနာက္လွည့္မၾကည့္ဘဲ ေျပာလိုက္ေလသည္။ ထိုသို႕ေျပာသံကို ၾကားေသာ အခါလာေရာက္ေသာ ဧည့္သည္၏မ်က္ႏွာသည္ စကၠဴစုတ္အားလံုးေခ် သကဲ့ သို႕ ရႈံ႕တြသြားၿပီး။

ဘယ္လိုလဲဗ်ာ ၊ လာတဲ့ဧည့္သည္ကို ဒီလိုေပါက္ကရေတြေျပာေလ့ ရိွသလား ဟု ေခါင္းတရမ္းရမ္း ႏွင့္ ညည္းတြားေလသည္။ ထိုအခါမွ တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ ျပာျပာသလဲ ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္ရာ အသက္အစိတ္ခန္႕ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ဆင္ထားေသာ လူရြယ္ တစ္ဦးသည္ ထီးေခါက္ကေလးကိုင္ကာ ရပ္ေနေၾကာင္းေတြ႕ သြားေလေတာ့သည္။

တက္ေလာ့ဟုန္းက ၀င္ရန္ေျပာေလေသာ္ ထိုလူရြယ္သည္ အခန္းထဲသို႕ ၀င္ထိုင္ေလသည္။

ဆိုစမ္းပါ ေမာင့္လာရင္းကိစၥေလး၊

ဒီကအန္ကယ္က တက္ေလာ့ဟုန္းမွတ္တယ္၊ ဟိုဘက္ကေတာ့ တဆိတ္ကၽြန္ေတာ္ မသိလို႕ ပါခင္ဗ်ာဟု ယဥ္ေက်းစြာႏႈတ္ခြန္းဆက္ေလ၏။

ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြႏုပ္ကေတာ့ တက္ေလာ့ဟုန္းပါ ဒီဘက္ကမိတ္ေဆြက ၀ယ္လဆင္ပြတ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ ေရာင္းရင္းေပါ့။ ေမာင္ရင့္ အေၾကာင္းေလး တဆိတ္ကြယ္။

ဟုတ္ကဲ့ပါေျပာပါ့မယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က ရန္ကဘူး ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို မဟာရာဂ်ာ ညက္လီဆင္း လႊတ္လိုက္တာပါ။ ဒီကမိတ္ေဆြေတြၾကားသိတဲ့ အတိုင္း မဟာရာဂ်ာရဲ႕ ဟုတ္စိန္ အတြက္ လာရတာပါ။

ထိုအခါတက္ေလာ့ဟုန္းသည္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားကာ

ကၽြႏုပ္ယူတယ္လို႕ ဘယ္သူေျပာလဲ စြတ္စြတ္စြဲစြဲ ။

ဟာ- - မဟုတ္ပါဘူး- မဟာရာဂ်ာက ဒီကမိတ္ေဆြႀကီးဟာ အမႈ႕လိုက္ရာမွာ အင္မတန္ေရွာ္၊ အဲေလ အင္မတန္ေတာ္တယ္လို႕ ၾကားသိရလို႕ မိတ္ေဆြႀကီးအေနနဲ႕ သူ႕ အတြက္ စံုစမ္းေပးႏိုင္ မလားအေမးခိုင္းလို႕ ပါ။

ဂလိုလား၊ သိဘူးေလ။

ေနာက္တစ္ခုက ဟုတ္စိန္သာျပန္ရရင္ အိမ္ကနီလာႀကီးကို ဆုအျဖစ္ေပးမယ္လို႕လဲ ေျပာပါတယ္။

ေကာင္းပါ့ကြာ၊ ဘယ္လိုလဲ ၀ယ္လဆင္ပြတ္ ျပင္းေနတာနဲ႕ အေတာ္ဘဲ အခုလိုအမႈ႕ ကို လိုက္ရတာအျပင္းေျပတာေပါ့ကြယ္။ ဟုတ္စိန္ဆိုတာ လဲ ကမၻာေက်ာ္ တန္ဖိုးႀကီး ပစၥည္းတစ္ခု ေပကိုး၊ ဟုတ္ဘူးလားငါ့ေမာင္ရယ္။

တက္ေလာ့ဟုန္းက တေပ်ာ္ေပ်ာ္ႏွင့္ေျပာေလေသာ္ ထိုလူငယ္သည္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႏွင့္ ကၽြႏုပ္တို႕အား စိုက္ၾကည့္ေနေလသည္။

(ဆက္ရန္)

လင္းေရာင္ျခည္ေႏြးနုနုၾကားမွ တိုးထြက္လာတဲ့ေအးစက္စက္ တိုက္ခတ္ေနသည့္ ေလရိုင္းတို႕အား သူမ်က္နာမူထားသည္။ သူႏွင့္မ်က္ ႏွာ ခ်င္းဆိုင္တည့္တည့္ ၊ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ရပ္ေနသည့္ သူတစ္ဦးလဲရိွေနေသးသည္။ ႏွစ္ဦးသား အၾကည့္တို႕က ရင္းႏွီးစိမ္းေလး စိမ္းေနၿပီး အၿငိဳးတစ္ခုခု အားႏွစ္ဘက္လံုးမွၿမိဳသိပ္ထားဟန္ရိွသည္။ မ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲ တေယာက္ကတေယာက္ ဘာလုပ္မည္ကို တိတ္ဆိတ္စြာ ေခ်ာင္းေနၾကသည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးကိုၾကည့္ ရသည္မွာတကယ္ကို တိုက္ခိုက္ၾကေတာ့မည့္ပံု။ သူတို႕ႏွစ္ဦးဆိုသည္ကား ဂိုဏ္းတူ ညီအစ္ ကိုမ်ားျဖစ္ၾကပါလ်က္တေယာက္ႏွစ္တေယာက္ ပညာအၿပိဳင္လြန္သြားၿပီး ဘယ္သူ စီနီယာ၊ ဘယ္သူက မေပၚေသးတဲ့ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ စတဲ့ မျဖစ္ စေလာက္ျပသနာ အေသးစားေလးမွ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕ လာကာရ အခုတစ္ကယ္ပင္ ခ်ၾကေတာ့မည္။ ေဟာ ႏွစ္ဦးသားစြတ္ဆြဲၾကသည္က ဘေလာက္ဂါ သိုင္းေလာကဥေရွာင္ ေနရာကို သူယူမည္ငါယူမည္ ဟုသူမ်ားေျမာက္ေပး ထင္ေၾကးေပတာႏွင့္ အုန္းထမင္းကို ၀က္သားျမစ္ခ်ဥ္နဲ႕စား၊ ေရႊရင္ေအးေသာက္ထားသည့္ပမာ ေသြးနားထင္ေရာက္ကုန္ၾကၿပီး အခုခ်ိန္းပြဲကို စိန္ေခၚခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္။


တေယာက္က ဘေလာ့စေပါ့၀ူေရွာင္၊ ေနာက္တေယာက္ကေ၀ါ့ပရပ္ဘူေကာင္၊ ႏွစ္ေယာက္လံုး မွာေရွာင္ဘလင္ ဂိုဏ္းမွျဖစ္သည္။ သူတို႕မွာ တပည့္တပန္းေတြမ်ားမွမ်ား၊ သူတို႕တပည့္ေတြ ပညာၿပိဳင္ရာမွ ဆရာႀကီးႏွစ္ဦးထခ်ကာ အဆံုးအျဖတ္ေပးရေတာ့မည့္ အေျခအေနျဖစ္လာသည္။
စပါၿပီ ႏွစ္ေယာက္သားစတင္လႈပ္ရွားၾကၿပီ။
ဘေလာ့စေပါ့မွ ဖိုင္းယားေဖာက္ႏွင့္ကိုင္ပစ္လိုက္သည္။ ဘယ္ရမလဲ ေ၀ါ့ပရပ္မွလဲေခသူမဟုတ္ ေအာ္ပရာဖြင့္ျပလိုက္သည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦး တိုင္ခိုက္သံေတြညံေနသည္။ ႏွစ္ေယာက္လံုးကိုင္ဆြဲ ထားသည့္လက္ႏွက္ကား ကိုယ့္ဘေလာက္ကိုယ္ၾကြား ပလက္ေဖာင္းဓား ။
ေရာ့- - စီေဘာက္ထည့္မယ္ ဘေလာက္ရွစ္ဆယ္ ၀ူေရွာင္ကေအာ္ၿပီးတိုက္ခိုက္သည္။ ဘူေကာင္ကလဲ ငံု႕မခံ ငါမွာထည့္ထား ေရွာက္ေဘာက္ မ်ားဟု ဟစ္ကာျပန္ခ်သည္။
အိုင္ပီ လွမ္းဘမ္း ပစ္လိုက္သည္။ သို႕ေသာ္မရ ၊ ေနာက္အိုင္အက္စ္ပီ ေျပာင္းပစ္သည္။
ေရာ့ ကြာတန္းပလိပ္ျပင္နည္း ႏွစ္ဆယ့္တစ္ကြက္၊ ဒီတခါေတာ့ ဘူေကာင္အလူးအလဲ၊မၾကာပါ ဟိုက္ယား-- ညာသံေပးလိုက္ၿပီး ငါ့မွာရိွထားတန္းပလိပ္မ်ား မင္းထက္ငါက ပိုလို႕မ်ား၊ ကဗ်ာရြက္သိုင္းကြက္ျဖင့္ လွမ္းတြက္လိုက္သည္။ ၀ူေရွာင္ပတ္လက္ လန္ေတာ့မလို႕တဲတဲေလးလိုသြား၏။ မထူးလွေျခ ။ ဒီအကြက္ေတြကေက်ာင္းမွာသင္ထားၿပီးသားေတြျဖစ္ေနသည္။ ၀ူေရွာင္က ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ကို လက္ႏွက္ပံုးအျဖစ္ ထုတ္သံုးလိုက္သည္။ မရ ဟိုက မီးလွ်ံေျမေခြး ျပန္ဖြင့္လိုက္သည္။ တရက္စပ္ပစ္လိုက္ေသာ လက္နွက္ပုန္းရန္ကို တိမ္း ေရွာင္ၿပီး အီးအိုတီလုပ္ခ်လိုက္ေလေသာ္၊ ႏွစ္ဘက္လံုးဘာမွမျမင္ရေတာ့၊ ခပ္သြက္သြက္ေလးခြာထြက္လိုက္ၾကၿပီး အိုင္အီးထုတ္သံုး ၾကသည္။ ႏွစ္ေယာက္လံုးက လက္ညီေနသည္၊ သူတို႕ ထုတ္သံုးသည့္ အိုင္အီးက အဆင့္ျမင့္လြန္းသည္။ ေနာက္ဆံုးထုတ္ အိုင္အီးဆဲ ဗင္း၊ ႏွစ္ဦးလံုးေလးေလးလံလံ ျဖစ္သြားၾကၿပီး တိုက္ခိုက္မႈက အားက်သြားသည္။ ၀င္းဒိုး၊ အိုင္မတ္၊ လင္းနစ္ စသည့္ေတာင္ႀကီးမ်ားေပၚေရွာက္ ေျပးလႊားၾကသည္။ တေယာက္ကေရွ႕ ကေျပး တေယာက္ကေနာက္ကလိုက္ႏွင့္ ၾကည့္ေကာင္းေနသည္။ ႏွစ္ဦးလံုး အနားကပ္သြားျပန္သည္ တိတ္တိတ္ေလး ခိုးက်င့္ေနေသာ ဗစ္စတာေပၚ ေတာက္ေရွာက္ေခၚ အကြက္ကိုအင္ႏွင့္ အားႏွင့္ထုတ္သံုးလိုက္ေသာ္ ႏွစ္ေယာက္သား တုန္႕ကနဲရပ္သြားသည္။
ေကာ္နက္ရွင္မရေတာ့၊ အယ္ရာတက္သြားၿပီ၊ အက္ဖိုက္ကို ႏွိပ္ခံလိုက္ရလွ်င္ေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ဦး အစကျပန္ခ်ရေတာ့မည္။ ဘာမွလုပ္မရ
ဒါကို မရပ္ခ်င္ေသး၊ ကဗ်ာရြက္ၿပိဳင္ၾကျပန္သည္။
ဘေလာက္လွမ္းေခၚ သီခ်င္းတက္သေနာ္
ငါလဲတက္သားမင္းသိလား
ငါ့မွာလူအားမင္းထက္မ်ား
မေၾကာက္ပါကြာ ဘေလာက္ဂါ ဘာသာစံုစြာေရးေနမွာ
မင္းကို ေခၚထားသိပ္ၾကာသား
ကြန္နက္ရွင္ေရာေကာင္းလို႕လား
တေယာက္တေပါက္ၿပိဳင္ေအာ္ေနသည္။ ေကာင္းကင္ႀကီးမဲေမွာင္က်လာသည္။ ေလေတြတရက္ၾကမ္းတိုက္ ခတ္ေနၿပီး လွ်က္စီးေတြ ၀င္း ၀င္းထလာ၏ ။ ထို႕ေနာက္ ေကာင္းကင္ေပၚမွ အသံႀကီးတစ္သံၾကားလိုက္ ရသျဖင့္ႏွစ္ဦးသား လန္႕သြားသည္။
ေဟ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး မေကာင္းဘူး ဘာလို႕လဲ သိလား
မင္းတို႕ ကအလကားေပးေတာ့ အလကားေကာင္ေတြျဖစ္ေနလို႕ ဘူးထြား ဟား- ဟား- ဟား
တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ ၾကည္လိုက္သည္
မင္းဘယ္သူလဲ
ၿပိဳင္တူ ေမးလိုက္သည့္ အသံကဟိန္းထြက္သြား၏
ျပန္ေျဖလိုက္ေသာ အသံေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္လံုးမူးေမ့ လဲက်သြားေလေတာ့သည္။
သိ ဘူး

မနက္ဖန္က်င္းပမယ့္ မန္းေလးပြဲ စီစဥ္သူ မရတနာခ်ဥ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေပးစာမ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ မန္း သတင္းတခ်ို႕ သိခ်င္တဲ့ သူေတြ အတြက္ပါ။ ေနာက္ထပ္ သတင္းေလးမ်ားရရင္ ေဖာ္ျပေပးပါဦးမယ္။ ဒါလြန္ခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းေလး ကမွတိတိ က်က် ေျပာရင္ ၁၈ရက္ေန႕ ကစတဲ့ အျပန္အလွန္ေပးစာေလးေတြပါ။


18-7-07
Hi ......
This is invitation information.Pls advice me.
I'm warmly welcome your advices.

မရတာခ်ဥ္ ဒီလိုဘဲရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေခၚမယ္ေနာ္၊တို႕ ေတြက အခ်င္းခ်င္းဘဲ၊ ဟုတ္၀ူးလား။ ခုလို တကူးတက ဖိတ္တာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ ျဖစ္ဒီထက္ေစာရင္ အႀကံေကာင္းေလးေတြပံ့ပိုးေပးႏိုင္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက ေဟာေျပာပြဲ က်င္းပတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ဘေလာက့္ ျခင္း အေလ့ အထျပန္႕ ပြားေရး။ ေနရာေဒသ မေရြး ဘာအစြဲမွမရိွ ခ်စ္ၾကည္ေရးေတြ ထည့္ေျပာ ႏိုင္ပါေစ။ ရန္ကုန္မွာလဲ လာမယ့္ ၃၁ ၾသဂုတ္ ဘေလာက္ေဒး အတြက္ အစီအစဥ္ေတြရိွတယ္။ ဒီဘက္ကိုလဲ မန္းေလး ေဟာေျပာပြဲ ရလဒ္ေတြမွ်ပါဦး။ အခ်ိန္မရေသးလို႕ ေနာက္မွဘဲ ရွည္၂ ေျပာေတာ့မယ္ ေအာင္ျမင္ပါေစ
ေဇာ္ေဇာ္(ဘလာေဂါက္)

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကိုဘာနာေခါက္……..
ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ရတနာ ပိုအားရွိသြားတာေပါ့။
ဘာေတြေဟာမယ္ ၊ ဘာစာရြက္ေတြေ၀မယ္ဆိုတာ
ထပ္ျပီးအီးေမး ပို႕လိုက္ပါဦးမယ္။
မႏၱေလး အေနနဲ႔ က အခုမွစတာဆိုေတာ့ ျပင္ဆင္စရာေတြက
အမ်ားၾကီးပါ။ "Everything is Bloggable" ျဖစ္တဲ့ အတြက္
Blog အေၾကာင္း စာ၂မ်က္ႏွာေရးမယ္။ တစ္ရြက္ က
Fields ေပါင္းစံုမွာ Blog ေရးလို႕ရတယ္ဆိုျပီး။
examples ေတြနဲ႕ ေရးသြားမယ္စိတ္ကူးတယ္။
Travel Blog ဆို http://ivlp-ye.blogspot.com
Team Blog ဆို http://ie-trainers.blogspot.com
Author Blog ဆိုhttp://chaweimahn.blogspot.com/, http://nyohtunlu.blogspot.com

literature blog ဆို http://truth-aungnyeinchan.blogspot.com/...etc....

…………………………….
အခု ဘယ္ဘေလာ့ေတြထည္႕မယ္ဆိုတာကို detail စီစဥ္ေနတယ္။
အဲလို ထည္႕ေပးတဲ့ .ေရးေပးတဲ့ ဘေလာ့ေတြကို sponser ေတာင္းတယ္။
ဧည္႕ခံဖို႕ စာရြက္စာတန္းေတြေ၀ဖို႕ေပါ့။
ဘယ္ ဘေလာ့ေတြ ထည္႔သင့္တယ္ဆိုတာကို အၾကံေပးပါဦး။
ကိုဘာနာေခါက္ ဘေလာ့ ကို လည္း Personal blog အျဖစ္
ထည္႕ေပးမယ္ေလ။ sponser ကေတာ့ ၃၀၀၀၀ အနည္းဆံုးပါ ။
အခ်င္းခ်င္းမို႕ ေလ်ာ့ယူလိုက္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္၏ ဇြန္လ -၆ ရက္ေန႕တြင္တင္ထားခဲ့ေသာကဗ်ာ ကို မူရင္းေရးသူ ကိုတင္မင္းထက္ ဆို တာမသိခဲ့ပါ။ အခုလို လာေရာက္ ေျပာၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ စာလံုးေတြကိုျပင္ဆင္ျခင္း
မဟုတ္ဘဲ မွတ္မိသေလာက္ျပန္လည္ေရးထား တာမို႕ ဒီကဗ်ာ အေပၚ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ ႏွစ္သက္ တယ္ ဆို တာ အထူးမေျပာေတာ့ပါဘူး။ ပိုင္ရွင္ကိုယ္တိုင္ ကန္႕ ကြက္လာတဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ အျမန္ဆံုးျပန္ ဖ်က္ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါလဲ ယံုၾကည္မႈ႕ ေၾကာင့္ပါ။ ဒီယံုၾကည္မႈ႕ ေတြကဘဲ အခုအမွားအယြင္းေတြကို ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီပို႕ရဲ႕ ကြန္႕မန္႕မ်ားကို သာမက မည္သည့္ ကြန္႔မန္႕ ကိုမွ ျပင္ဆင္ ဖ်က္ေတာက္ျခင္း ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေလ့မရိွပါ။ ကြန္႕မန္႕ ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တန္ဖိုးထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာက္ကိုတကူး တက လာၿပီး ေပးထားတဲ့ စာေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုေ၀ဖန္ထားတာေတြကို ပို ဂရုစိုက္ပါတယ္။ ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ သမိုင္းျဖစ္ေနတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ ရာဇ၀င္ကို မလိမ္ခ်င္ဘူး။ မညာျခင္ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးပြင့္ ပြင့္လင္းလင္းဘဲ၊ မေက်နပ္ရင္ျပန္ေျပာ တယ္၊ မတရားဘူးထင္ရင္ ေခါင္းငံု႕ မခံဘူး ၊ ဒါကၽြန္ေတာ့္ စရိုက္ဘဲ၊ တခုရွိတာ ဒီက အကို ၾဆာဖုန္းဆိုလား စီေဘာက္မွာ လာေျပာမွ အဲဒီပို႕ ရဲ႕ ကြန္႕မန္႕တစ္ခုဖ်က္ထားတာေတြ႕ ပါတယ္။ ဘယ္သူဖ်က္တယ္ဆိုတာ ဘုရား မွတပါး မသိႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္မဖ်က္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္တခု ကၽြန္ေတာ့္ password ကို ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ ေတြ သိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတဲ့သူလဲရိွသလို မသိတဲ့လူလဲတိတ္တိတ္ေလးရိွေနမယ္။ မေျပာတတ္ဘူး။ထားပါေလ ကၽြန္ေတာ္တာ၀န္ယူပါတယ္။ ဖ်က္ေပးပါဆိုေတာ့လဲ ကၽြန္ေတာ္ဖ်က္ေပးပါ့မယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ့္စီေဘာက္ ျပန္ျဖဳတ္ထားမယ့္ အေၾကာင္းပါ။ ဘယ္သူေတြဘာလာေျပာ လို႕ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕ မွ မဟုတ္ပါဘူး။ မေန႕ ကည ကတည္းက ေမာင္ပြတ္နဲ႕ ေတာင္ ဒီအေၾကာင္း ေျပာၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စီေဘာက္ကို ျပန္ျဖဳတ္မယ္လို႕ပါ။ အားလံုးကို သိေစခ်င္တာပါ။
ဘယ္သူ႕ ေၾကာင့္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ တတ္ခ်င္လို႕ တတ္တာ ၊ျဖဳတ္ခ်င္လို႕ ျဖဳတ္တာပါခင္ဗ်ာ၊ စိတ္မရိွ ပါနဲ႕။
တခ်ို႕ ကလူမႈ႕ေရး ညံ့တယ္ထင္မွာစိုးလို႕ တပ္ထားတာ၊သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေျပာရဆိုရလြယ္ေအာင္ တပ္ထားတဲ့ စီပံုးကို အသံုးခ်ၿပီး စည္းမထားၾက လို႕ ပါ။
ေ၀ဖန္အႀကံ ေပးတဲ့ အတြက္ အားလံုးအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေနာက္လဲ ကၽြန္ေတာ့္အမွားေတြ ေတြ႕ရင္ ၀ိုင္းေဆာ္ၾကပါဦး ေနာ္။ ေလးစားပါတယ္။
ဒါကအနည္း... ေအာက္မွာေကာ.. ဘာေတြတုန္း.. ၾကည့္မလား... Read More ကိုႏွိပ္

ရွိပါဘူး.. ဘာမွ ဟြန္႔





Arundina graminifolia lindl
၀ါးသစ္ခြ
အပင္ - ရွည္ -၀ါးပင္ပံုသ႑န္( ၂ မွ ၄) ေပျမင့္
အရြက္ (၆ မွ ၁၀ )လက္မျမင့္
ပန္းပြင့္- (၂ မွ ၃)လက္မရိွ၊ ပြင့္ခ်ပ္ -ပြင့္ဖတ္ အရြယ္ညီ၊ အနီႏွင့္ ခရမ္းေရာင္
လွ်ာအျဖဴေရာင္
ပန္းပြင့္ကာလ- ဇူလိုင္၊ ၾသဂုတ္၊ မတ္
ေဒသ- ရွမ္းျပည္။
Stems slender, 2 to 4 feet hight. Leaves 6 to 10 inches. Flowers 2 to 3 inches across. Sepals and petals nearly equal light rose. Lip slightly lobed, rose colour, the font lobe deep rose puple, throat white orange lined.

ဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ေတြထဲ ကတစ္အုပ္ျဖစ္တဲ့ အေဖ မ်ားရဲ႕ စကားေတြ၊ စကားပံုေတြ အစရိွသည္တို႕ ကို ေကာက္ႏုတ္ ေဖာ္ျပထားတဲ့ Dads ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးကို မွ်ေပး လိုက္ပါတယ္။ အင္တာနက္ထဲမွ ရွာတာေတာ့ မ်က္ႏွာဖံုးကို ရွာ မေတြ႕ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕ကို ေရးတဲ့သူ ကေတာ့ Rose O'kelly ျဖစ္ၿပီး၊ MQP ဆိုတဲ့ စာအုပ္တိုက္က ထုတ္တာပါ။ website ကေတာ့ www.mqpublications.com ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အေမရိက ကအစ္မတေယာက္ သူ႕အေဖကို အေဖေန႕ မွာလက္ေဆာင္ေပးလို႕ ဖတ္ရတဲ့ စာအုပ္ပါ။ ေကာင္းပါတယ္။ အလားတူပဲ အေဖကေနသား သမီးေတြကို ေျပာစကား ပံုစံေရးထားတဲ့ ဆရာျမသန္းတင့္ရဲ႕ ေခတ္သစ္ပုေတၱာ၀ါဒ ဆိုတဲ့ ဘာသာျပန္ စာအုပ္ေလး ကလဲ ဖတ္လို႕သုတရသ တိုးေစပါတယ္။ အေဖခ်စ္တဲ့ သားသမီးေတြအဖို႕ ဖတ္သင့္တဲ့ စာအုပ္ေလးေတြျဖစ္တယ္ ဆိုတာ သတင္းေပးတာပါ။ ေအာက္မွာေတာ့ Dads စာအုပ္ထဲက အႀကိဳက္ဆံုး စာပိုဒ္ေလး ႏွစ္ခုကို ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

"Dad: a son's first hero, a daughter's first love."
Proverb

"One father is more than a hundred schoolteachers"
George Herbert







happy birthday magyittu and nya lay
I wish you two to every have a successfully .


ထိုကဲ့သို႕ ကၽြႏုပ္ႏွင့္တက္ေလာ့ဟံုး ဆံုေတြ႕ ၾကၿပီးေနာက္ တက္ေလာ့ဟုန္း လည္း မၾကာမၾကာ ႕ကၽြႏုပ္ထံသို႕ ေရာက္ေရာက္လာကာ မဟုတ္မဟတ္မ်ားေျပာရင္း ညီရင္း အစ္ကိုယ္တမွ် မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္း သဖြယ္ရင္းႏွီးသြားၾက ေလသည္။ အဘယ့္ ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ သူသည္ ကၽြႏ္ုပ္ကဲ့သို႕ လူေပါတေယာက္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။

ကၽြႏ္ုပ္လဲလက္ရွိအလုပ္ကို စိတ္မေပ်ာ္ပိုက္သည္ တေၾကာင္း၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ လုပ္ ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ရန္ဆႏၵရွိသည္တေၾကာင္းျဖင့္ မိဘမ်ားကို ခြင့္ေတာင္းကာ တက္ေလာ့ဟုန္း၏ အလြတ္စံုေထာက္လုပ္ငန္းတြင္ပါ၀င္ လုပ္ကိုင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ လိုက္ ေလသည္။ ခြင့္ေတာင္းရန္အတြက္ မိဘမ်ားရွိရာ လန္ဒံုၿမိဳ႕ စြန္ဆိတ္ၿငိမ္ ရက္ကြက္မ်ား တည္ရွိရာ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္းသို႕ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားစီး ၿပီးတက္ေလာ့ ဟုန္း ႏွင့္ အတူ ထြက္လာခဲ့ ေလေတာ့သည္။

လမ္းတေလ်ာက္တြင္ တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ တစ္စံု တခုကို ေလးေလးနက္နက္စဥ္း စား ေနသည့္ဟန္ျဖင့္ ကြမ္းတၿမံဳၿမံဳႏွင့္လိုက္ပါလာခဲ့ ေလသည္။ ဒဂံုေျမာက္ပိုင္း ဘူတာမေရာက္ခင္တက္ ေလာ့ဟုန္းသည္ ကၽြႏ္ုပ္အား စကားတစ္ခုေမး ေလ၏။

တက္- -ကိုယ့္လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္၊ ခင္ဗ်ားေသခ်ာတယ္ေနာ္၊

ႏုပ္- -ဘာကိုလဲ ကိုလဲမစၥတာတက္ရဲ႕

တက္- -ဒီလိုေလဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားဟာ က်ဳပ္ရဲ႕ ပါတနာ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေ တာ့ မယ္ဆိုရင္၊ အပင္ပန္း

ခံရမယ္၊ စြန္႕စားစရာေတြႀကံဳရမယ္၊

ႏုပ္- -ေအာ္- ဒါလား၊ ကိစၥမရွိပါဘူးဗ်ာ၊ အေသးအဖြဲပါ။

တက္- -ဒါနဲ႕ ခင္ဗ်ားသရဲေၾကာက္တက္သလား။

ႏုပ္- - ႏိုး- ဟဲ နဲနဲ ပါးပါး ပါ။

ေနာက္တစ္ခုက အေျပးသန္ တယ္ေနာ္။

ဘာအတြက္တုန္း။

တခါတေလ အေျခအေနမေကာင္းရင္ ေျပးရတဲ့ အခါရွိတယ္ေလ။ က်ဳပ္ကေတာ့ တာတိုၿပိဳင္ ပြဲေတြမွာ အၿမဲ တစ္စြဲေနၾက၊ ဘာမွတ္လဲ။ ဟင္းဟင္း ဟင္း

ငါးခူၿပံဳးေလးၿပံုးရင္းဟန္ပါပါ ရီေနေသာ တက္ေလာ့ ဟုန္းမွာ ၾကာေလ ေလ ေပါေလေလ ျဖစ္ ေၾကာင္းေတြ႕ရသျဖင့္ မ်ားစြာ စိတ္ပ်က္မိေသး၏။ ႏို႕ေပမယ့္ သူဟာ လူေတာ္ ငေပါ ျဖစ္ေၾကာင္းရက္ကြက္လူႀကီး ေထာက္ခံစာ ရထားသူျဖစ္သျဖင့္ စိတ္ထဲ ခ်ီးက်ဴး မိ ျပန္သည္။

စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ဒဂံုေျမာက္ေတာင္ ေရာက္ခဲ့ ေလၿပီ။ ဘူတာမွဆင္းကာ ႏွစ္ေယာက္ သား လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့၏။ လမ္းတြင္တက္ေလာ့ဟံုး က ကုလားဆိုင္မွာ ကြမ္း၀ယ္ ေလသည္။ အေတာ္အတန္ကြမ္းတရာညက္ႏွင့္ေနာက္တရာ တံေတြး သံုးခါေထြး အခ်ိန္ ခန္႕ၾကာေသာ္ မာတာမိခင္ႏွင့္ ဖာတာဖခင္ႀကီး ရွိရာ အိမ္သို႕ ဆိုက္ဆိုက္ႀကီး ေရာက္ ေလ ေတာ့၏။ မိဘမ်ားက ကၽြႏုပ္အား လာမည္ဆိုလွ်င္ သံႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ ေၾကးနန္း ႀကိဳးေသာ္၄င္း၊ မရလွ်င္လဲ နီးစပ္ရာ ရရ ႀကိဳးမ်ားရုိက္ၿပီး အေၾကာင္း မၾကားရ ေကာင္း လား ဟု အသီးသီး ေျပာဆို ၾကၿပီး ႀကိဳဆိုၾကေလေတာ့သည္။ ကၽြႏုပ္လဲ လာရင္းအေၾကာင္းကို အေတာ္အသင့္ရွင္းဲပေလေသာ္ မိဘမ်ားသည္း တက္ေလာ့ဟုန္း၏ ေပါေတာေတာ ဥပဓိရုပ္ ကို ျမင္ကာ ဒီေကာင္ႏွင့္ျဖင့္ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးဟု အထင္ ရွိကာ ခြင့္ျပဳ လိုက္ ေလသည္။ သို႕ေပသိ ဒီတစ္ညေတာ့ ေရာက္တုန္း အိမ္မွာ အိပ္ကာ တရက္ ေလာက္ ေနရန္ေျပာေလသျဖင့္တက္ေလာ့ဟုန္းလဲ သေဘာ တူလိုက္ေတာ့သည္။

ညစာစားၿပီး အခါေလာက္ေရာက္ေသာ္ ကြမ္းတျဗစ္ ျဗစ္ႏွင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ ကၽြႏုပ္ အားၿပံဳးရႊင္စြာ စကားလာေျပာေလ၏

တက္- -ကိုယ့္လူ ၀ယ္လဆင္ပြတ္။

ႏုပ္- - -ပြတ္လို႕ ဘဲ ေခၚပါလားဗ်ာ။

တက္- -ဒါလဲေကာင္းပါဗ်ား။ ႏို႕ ေနပါဦး၊ ခင္ဗ်ား က အျပစ္အခတ္ေ လးဘာေလး အေလ့ အက်င့္ရွိရဲ႕လား။

ႏုပ္- -ရွိၿပီလားဗ်ာ၊ တေလာကလုပ္သြားတဲ့ ျမဴနီစပယ္ လက္တဲ့စမ္းဖလား ကိုက်ဳပ္ရသြားတာဗ်။

တက္- - တယ္လဲ လာတဲ့ကိုယ္လူေပဘဲ။ အခုက်ဳပ္က ခင္ဗ်ားကို လက္ႏွက္တခု ေပးထား မလို႕။

ႏဳပ္- -ဘာအတြက္လဲ။

တက္- - လိုတဲ့အခါ အေရးရွိ ခင္ဗ်ား လိုရမယ္ရ သံုးရ ေအာင္ပါ၊ က်ုပ္က ေတာ့ျဖင့္ တယ္မလို လွဘူး။

ကၽြႏုပ္သည္ ထိုသို႕ စကားမ်ားကို ၾကားရေလ ေသာ္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ပီသစြာ ကၽြႏုပ္ အတြက္ လက္နက္ေပးထားေသာ တက္ေလာ့ဟံုး၏ စိတ္ဓါတ္ ကို၄င္း၊ လက္ဗလာ သက္သက္ျဖင့္ လူဆိုးမ်ားကို ရင္ဆိုင္၀ံ့ေသာ ရဲစြမ္း သတၱိ ကို ၄င္း စိတ္ထဲ တြင္ ေလးစားမိေန ေလ၏။

တက္- - ေရာ့ ဒီမွာ ခင္ဗ်ားဖို႕ ေျခာက္လံုးထိုး

ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ တက္ေလာ့ ဟုန္းသည္ သူ၏ ကုတ္ အကၤ်ီေအာက္သို႕ လက္ ႏိႈက္ေလေသာ္၊ ကၽြႏုပ္သည္ အေမရိကန္လုပ္ စမစ္အင္၀ယ္လဆင္ေျခာက္လံုးျပဴး ေလ ေလာ၊ အဂၤလန္မိတ္ေျခာက္လံုးျပဴးေလ ေလာ ဟုေျခာက္လံုးထိုးဟူ သည့္ စကား ကို အေျခခံကာ ေတြးရင္း၀မ္းသာေေနေလသည္။

ဒါေပမယ့္ တက္ေလာ့ဟုန္းထုတ္ေပးေသာ ပစၥည္းကို ေသခ်ာစြာျမင္မိေသာ အခါ မိမိ ေတြးေခၚခ်က္မ်ားသည္ တက္တက္စင္ေအာင္မွားမွန္းသိကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ၾကက္ ေျပာက္ငွက္ေျပာက္ ထြက္သြားေလသည္။ တက္ေလာ့ဟုန္း ထုတ္ေပးေသာ ပစၥည္းမွာ

အထူးမွာထားဟန္ရွိသည့္ ေလာက္စာလံုးေျခာက္လံုးပါ ေလာက္ေလးဂြ တလက္ျဖစ္ေနေလသည္။( မွတ္ခ်က္- - ထိုသို႕ ေလာက္ေလးဂြ စပါယ္ရွယ္ ကို မျမင္ ဘူးသူမ်ား စူပါ ဘေလာက္ဂါ ဘာညာထံတြင္ ေတာင္းယူ ေလ့ လာႏိုင္ပါသည္။)

သို႕ ေသာ္ ထိုေလးခြသည္ ကၽြႏုပ္အေပၚ တစ္ခ်ိန္တခါမွာ ဘယ္သို႕ ေကာင္းက်ိဳး ေပး သည္ကိုေနာင္မွသိရ ေလသည္။ ကၽြႏုပ္လဲ ေအာင့္သက္သက္ႏွင့္ လက္ခံလိုက္ ေလေသာ္ အလိုက္မသိလွသည့္ ထိုလူႀကီးသည္ကၽြႏုပ္အား ေလာက္ေလးခြဖိုးဟု ဆိုကာ ဘီယာလိုက္တိုက္ခိုင္းေလ၏။ ထို႕ေနာက္ကၽြႏုပ္ႏွင့္တက္ေလာ့ဟုန္းသည္ ေမာ္လၿမဳိင္မကုလားမ၏ အညာထမင္းဆိုင္တြင္ေၾကးအိုးမ်ားမွာစား၊ ဘီယာမ်ား ေသာက္ကာ

ေအာ္က်ယ္ေအာ္က်ယ္စကားေျပာၾကေလသည္။ အဲဒီေန႕ အိမ္အျပန္တြင္ေတာ့ထိုေခတ္က နာမည္ႀကီးလွသည့္ အဆိုေတာ္ ခင္ေမာင္ရင္၏ "ဒီဒိုဒီး" သီခ်င္းကို ငယ္သံပါေအာင္ ဟစ္ရင္း ျပန္ခဲ့ ၾကေလေတာ့သည္။

ဒီး ဒို ဒီး ေ၀ါ့ - - - ေတာင္ကၽြန္းေပၚမွာ ၊ ဘဂိုးဓါး တစ္ဆူ၊ ဆူသည္ေမေမ၊ ေမသည္ ေမဓာ၀ီ၊ ၀ီသည္ ၀ီရ၊ ရသည္ ရဲ ေလး ၊ ေလးသည္ ၊ ညေလး ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ အာဘြား ေပး ေဟး ေဟး - - ဒီးဒိုဒီး ေ၀ါ့- -

အျပင္းႀကီးၿပီး မေရးတာ မဟုတ္ပါဘူး ေရးခ်င္တာေတြမ်ား ေနပါတယ္။ ေဒြး သတင္း၊ ဘေလာက္ တိုင္း သတင္း၊ တျခားတင္မယ့္ ပို႕ ေတြ အေၾကာင္း စံုလို႕ပါဗ်ာ။ ေဒြးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ႏိုင္ငံေရွာ္ သတင္းေထာက္ စိုးဇီယ ဘေလာက္နဲ႕ ပလင္းနက္ ကို သြားရင္း သံေ၀ဂ ယူႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႕ ကို အားေပးတဲ့ ပုရိတ္သတ္ တေယာက္ အေနနဲ႕ ေရာ လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ပါ စိတ္မေကာင္းပါ ဘူး၊ ကိုသားႀကီး တစ္ေယာက္ ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘံု ဘ၀ကို ကူးေျပာင္းႏိုင္ပါေစဗ်ာ။ ဘေလာက္တိုင္း ဂ်ာနယ္ နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ဒီေန႕ဘဲ အေရာက္ပို႕ ေဆာင္လိုက္ပါၿပီ။ ေမာင္ ပြတ္ အထူး အားစိုက္ ဖန္တီးထားတာပါ။ ေနာက္ပိုင္းလဲ ဒီထက္ပို မ်ားျပားစံု လင္တဲ့ အေၾကာင္း ေတြ ေရး သြား မွာပါ။ သတင္းေပး ပို႕ သူမ်ား ၊ ေဆာင္းပါး၊ ဓါတ္ပံု ပံ့ပိုး သူမ်ား ေက်း ဇူး တင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ေမာင္ ပြတ္ကို အားေပးၾကတဲ့ အတြက္ လုပ္ရႀကိဳးနပ္တယ္လို႕ခံစားမိ ပါတယ္။ အၿပိုင္ထြက္ရိွ လာမယ့္ ဗမာ ဘေလာက္ဗရုတ္ကို ႀကိဳ ဆိုပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ေရးေနဆဲ ပို႕ မ်ားအေၾကာင္းပါ။
တက္ေလာ့ဟုန္းႏွင့္မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္း
ျမန္မာ့သစ္ခြ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ရဲ႕ ၁၉ ရက္ေန႕ တို႕ပါ။
မၾကာခင္လာမည္ x -x ေမွ်ာ္ေနာ္
အမ်ားရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ငါ့သတင္းေတြ၊ ငါ့ဓါတ္ပံုေတြ ပါမွပါပါ့မလားလို႔ စိတ္ပူေနတဲ့ Blog Times သတင္းစာ အတြဲ ၂ ကို ယေန႔ျဖန္႔ခ်ီလိုက္ပါျပီ။ စိတ္ဝင္စားပြဲသတင္းေတြ၊ ဓါတ္ပံုေတြ၊ ေၾကာ္ျငာေတြနဲ႔ ေဝေဝဆာဆာျပင္ဆင္ထားတဲ့ Blog Times အတြဲ ၂ ကို ဒီကေန လည္း ရယူဖတ္ရႈႏိုင္ပါျပီ။ သတင္းမပါလိုက္ရသူမ်ား စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ၾကပါႏွင့္။ ေနာက္အတြဲမ်ားမတြင္ မပါလိုက္ရ မျဖစ္ေလေအာင္ စာမ်က္ခြက္ပိုမ်ားနဲ႔ အားျဖည့္ထုတ္ေဝသြားဦးမွာပါ။ အားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။

Blog Times & Friends


happy birthday to Demo
ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႕ဒီအပတ္ရုံးမွာ ေကာ္နက္ရွင္ မေကာင္းတာနဲ႕ ဘာပို႕မွမတင္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။
အခုတျခားေနရာက တင္လိုက္တာပါ။ ျမန္မာ ဘေလာက္မ်ားရဲ႕ ပင္တိုင္ဖတ္ ရႈသူလဲ ျဖစ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ အြန္လိုင္း မိတ္ေဆြႀကီးလဲ ျဖစ္တဲ့ ဒီမို ရဲ႕ ေမြးေန႕ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ ပို႕ ေလးတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္က်မွ တင္ျဖစ္ေပမယ့္။ ရတာနဲ႕ ပထမ ဆံုး တင္ေပး လိုက္တယ္ေနာ္ ၊ ေက်နပ္မယ္လို႕ လဲထင္ပါတယ္။ အခုေမြးေန႔ ကေန ေနာင္ ႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစ။

မၾကာခင္မွာ ဘေလာက္တိုင္း ဒုတိယအႀကိမ္ထုတ္ ထြက္ပါေတာ့မယ္။ ေမွ်ာ္- -

Type the rest of your post here.
ကာရံ ဆိုတာ
ေဘးဘက္မွာ လံုၿခံုမႈ႕ ရိွေနသည့္တိုင္
ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ဟင္းလင္းေကာင္းကင္
ငါဘာကို စိတ္ခ်ရမလဲ။

ဖရုိဖရဲ ေတြလွလွ ပပဆင္ယင္ၿပီီး လမ္းေလ်ာက္ထြက္၊
ငါ့ၾကည့္မွန္ေတြလဲ ကာလာ လြဲေနတာ သတိမထားမိေတာ့ဘူး။


ညီမွ်ျခင္းရဲ႕ ေနာက္က ေကာင္ကို အေျဖလို႕ ေျပာေနသည့္တိုင္
သင္ကိုယ္တိုင္ေရာ ေက်နပ္ ႏိုင္လို႕လား
ေရေရ ရာရာ ေျပာျဖစ္တာ ကေတာ့
မေသခ်ာ တဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြဘဲ။

ေလာကဓံ ကို ဘယ္လိုရွစ္ပိုင္း ပိုင္းထားလဲ
ခုထိေတာ့ အတိအက် မေသးဘူး
သိေနတာက တစ္ခုနဲ႕ တင္ လံုလံုေလာက္ေလာက္
ငါ့ကို ကလူျပဳ ႏိုင္တယ္ေလ။

လူေတြ ၾကားထဲ ျငင္းခုန္၊ လက္ဖက္ရည္ဖိုးကုန္ေနတာေတာင္
လက္စမသတ္တတ္ တဲ့စကားမ်ား၊
ဟိုေနရာမွာ ေျမာ ၊ ဒီေနရာမွာေပါ။
ငါလဲဘဲ သြားလည္ဖူးတာဘဲ။

ေကာင္းတာကို မေကာင္းေၾကာင္း ေလ့လာ
လမ္းေပၚမွာ ဗီေဟကယ္လ္ ေတြကမ်ားေနၿပီ
အတၱေတြ ခင္းခ်၊ နင္းလို႕ ရရ မရရ ၊ ငါကေတာ့ သြားေန၊
လူေတြေျပာေတာ့ ခေယာင္းလမ္း၊ ငါ့အတြက္ေတာ့ မေဟာင္းႏြမ္းေသးဘူး။

ေလထဲ မွာ၀ဲ၊
နားထဲၾကားေယာင္ ၊ မေန႕ကလဲ ေျပာ၊ ဒီေန႕လဲ ေျပာ၊
စကားေတြ အမွားေတြ ၊
ဘယ္ေတာ့မွလဲ မျပင္ၾက၊
အင္ဂ်င္က်တဲ့ကားလိုဘဲ ၊ မီးခိုးကလဲအူ၊၊
စက္သံကလဲ ဆူညံေနေသး။

ဘာမွသိတယ္၊ ဘာမွမသိတာ၊
တစ္ခုခု ထည့္ထားတဲ့ အိုးလို
ထပ္ျဖည့္အမွ် အေရာ ေတြခ်ည္းဘဲ
ငါ့ေခါင္းထဲ မွာ ထုတ္မရဘူး ၊ လႈပ္မရဘူး။

သံမို စြဲ တဲ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ
ကာလေရြ႕လ်ား၊
ဂ်ီးးေတြလဲ မ်ားမ်ား လာခဲ့ၿပီ။

ခက္တာက
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က စိတ္ဓါတ္မက် ဘူးသာေျပာေန၊
လက္ေတြရဲ႕ ၾကား၊ ငါမ်က္ရည္ေတြဘာေတြ ၀ိုင္းသြားလားလို႕၊
ပြတ္လိုက္ရတဲ့ မ်က္ေစ့ေတြ၊ နီရဲၿပီး ေတာင္က်ိမ္းစပ္ ေနၿပီ။

ထြက္ေပါက္ ေတြ႕ ထားတဲ့ သားေကာင္လို ၊ ခ်ည္တံုခ်တုန္စဥ္းစား
ငါ့ အခ်ိန္ေတြ ပါးပါး လာခဲ့၊
မနက္ဖန္ဆိုတာ ကို မနက္ဖန္မွ ေျပာတဲ့
ပစၥဳပန္ လူသား ၊ ေငြဒဂၤါးေတြလား၊ ေရႊဒဂၤါးေတြလားနဲ႕
မွ်ားေခၚသတ္ျဖတ္၊
ငါ့ စိတ္ဓါတ္ေတြ
ေနရဲမလား
ေသရဲသလား၊
အင္း- - - -စဥ္းစား- - -စဥ္းစား- -။ ။ ။



ေရးၿပီးသမွ် ျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေရးတာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အျမင္ကကတ္လို႕ ပါ ။ မေန႕ ကအစည္း အေ၀းကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနရာ မွာ က်င္းပေပးရလို႕ ၀မ္းေျမာက္ပါတယ္။ ဧည့္ ၀တ္ မေၾကတာ မ်ားရိွခဲ့ ရင္ နားလည္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။ ေနာက္ေနာင္က်င္း ပတဲ့ အစီးအေ၀းေတြမွာ လဲ အခု လို ရလဒ္ေကာင္း ေတြနဲ႕ ၿပီးစီးၿပီး ေပၚ ေပါက္လာမည့္ အြန္လိုင္း ျမန္မာ ဘေလာက္ဂါ အစည္း အရံုးေလး ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ အားလံုး ေသာ ျမန္မာ ဘေလာက္ဂါမ်ား ႀကိဳးပန္း ညီညြတ္ၾကပါလို႕ တိုက္တြန္းပါတယ္။ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရး ကိစၥ ေတြကို အံုးစားေပးၾကတဲ့ တာ၀န္ရိွသူ ဘေလာက္ဂါမ်ား ဒီထက္ပိုလို႕ စြမ္းေဆာင္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါေစဗ်ာ။ ေသးစိတ္ေတြကို ေမာင္ပြတ္၊ ကိုေနဖုန္းလတ္ တို႕ ဘေလာက္ေတြမွာ သြားၾကည့္ ရင္း ဒီအစီးအေ၀း သတင္းေတြအျပည့္ ခံစားပါ။ လာေရာက္ေလ့လာ ရင္းေဆြးေႏြးေပးတဲ့ The Voice မွ ဘေလာက္ဂါတစ္ဦး ကိုလဲ ေက်းဇူးပါ။
ဓါတ္ပံုကို ေမာင္စစ္ ထံမွ ရယူပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္သူ႕ ကို စေတြ႕ ေတာ့ သူကို ကၽြန္ေတာ္ အ၀ါရင့္ရင့္ လို႕ အမည္ေပး ပစ္လိုက္တယ္။ အဲဒီ အထိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လြတ္လပ္ေန ေသးတယ္ လို႕ ခံစားလို႕ ရေသးတယ္။ ဘာလို႕ အ၀ါရင့္ရင့္လဲ မေမးနဲ႕ ေနာ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ ကာလာေတြနဲ႕ အေခ်အတင္ စကား မေျပာ ခ်င္ဘူး။ သူကသစ္ပင္၊ ကၽြန္ေတာ္ က ကၽြန္ေတာ္ ၊ သူကလဲ ကၽြန္ေတာ္ ျဖစ္ဖို႕ မႀကိဳးစားသလို ကၽြန္ေတာ္လဲ သူျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့ တယ္လို႕ မထင္ခဲ့ဘူး။ ထားပါေလ ဘာ ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႕ အနား ကို ေရာက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွန္း မသိခံစားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထင္တယ္သူနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ဘာရယ္မွန္း မသိ၀င္၀င္ လာ တတ္လို႕ ဘယ္လိုေျဖရွင္း ရမွန္းမသိဘူး။ ေသခ်ာတာ ကေတာ့ သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ၾကားမွာ ဘာခံစားမႈ႕ မွမရွိ ဘူးလို႕ ေျပာရခက္သလို ၊ ဘယ္လို ခံစား မႈ႕ မွန္းလဲ ေျပာရ ခက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ ရွိတယ္။ ရႈတ္တယ္လို႕မထင္နဲ႕ ေနာ္


မရွင္းတာကေတာ့တကယ္ဘဲ။ မုန္၀ါးတဲ့ ညေတြမွာ သူကကၽြန္ေတာ့္ အေပၚ အလင္းေရာင္မေပး ႏိုင္ေပမယ့္ သ႑န္ တစ္ခုအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို အေဖာ္ျပဳ ေနႏိုင္ခဲ့တယ္။ ပူျပင္းတဲ့ ေန႕ ေတြမွာလဲ သူက ကၽြန္ေတာ့္ ကိုမေအး ျမ ေစ သည့္ တိုင္က်ဲပါးပါး အရိပ္ အျဖစ္ကာကြယ္ေပးေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္သြား သြား သူမပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ ဒီေနရာမွာ အၿမဲ ရွိေန ၿပီး ေမွ်ာ္ ေနလား ေစာင့္ေနလား၊ ဒါေတာ့ မေ၀ခြဲတတ္ဘူး၊ သူကေတာ့ ဘယ္မွမေရြ႕ဘဲ အထီးက်န္ ဆန္ဆန္ ႏႈတ္ဆိတ္ ေနေလ့ ရွိတယ္။ အင္းပါေလ တခါတခါ သခ်ၤာတြက္ ၾကည့္၊ ေတာင္ျခစ္ေျမာက္ျခစ္စဥ္းစား ၾကည့္ေတာ့၊ သူကို တစ္ထား ကၽြန္ေတာ္ တစ္ယူ ထပ္ေပါင္း၊ ႏွစ္ရ ေနတယ္။ တကယ္က သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ ႏွစ္မဟုတ္

ႏိုင္ဘူး၊ ႏွစ္မဟုတ္တဲ့ႏွစ္ ၊ အသြင္သ႑န္သာ ရွိၿပီး တကယ္ ခ်ျပလို႕ရတယ္လို႕လဲ စိတ္ကူးလို႕ မရဘူး။

ႏႈတ္ၾကည့္မယ္ေနာ္၊ ဒါဆို သုံည ဘဲ။ အဲဒီသံုည ကလဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူ႕ ကို ခြဲပစ္လို႔ မရျပန္ဘူး။

အဲတာေျပာတာေပါ့ ၊ ရႈတ္ပါတယ္ဆိုမွ၊ ဘာမွကို ေရရာတယ္ မရိွဘူး။ စိတ္ညစ္ စရာေကာင္းတဲ့ သီခ်င္းသံ ေတြကို လစ္လ်ဴ ရႈၿပီး တိတ္ဆိတ္မႈ႕ ကို နားဆင္ေနတဲ့ တကိုယ္ေရညေတြမွာ သူ႕ရဲ႕ ၿငိမ္သက္ျခင္းေတြဟာ

ကၽြန္ေတာ့္ နားထဲ လိႈင္းတံပိုးထန္ကာ စီးဆင္းရိုက္ခတ္တတ္ တယ္။ ကာရံ ေတြမရိွတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ကဗ်ာ ေတြကို

မညည္းမညဴ ထထဟစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚ အျပည့္ ၀ဆံုး နားလည္ေပးတတ္ တယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္မိ

သလိုဘဲ။ သက္ျပင္းေတြ ကိုတိတ္တိတ္ေလး ခိုးခိုး ခ်တတ္တဲ့ မေျပလည္မႈ႕ ၾကားမွာ ဘယ္သူေတြဘာလုပ္တယ္

ဆိုတာ သူသိေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့ ကိုဖံုးကြယ္ထားတတ္ တာေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေမးလို႕ မရတဲ့ သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္

ၾကားက ဘာသာစကားပဲ။ အၾကည့္ေတြကို ျပန္ျပန္ ဖတ္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ ရဲ႕ အၾကည့္ ကိုဆံုဖို႔ တခါမွ

အားမထုတ္ခဲ့ ဘူး။ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ သူကိုမေတြ႕ခဲ့ ေတာ့တာ။ သူ႕ကို ေနာက္ဆံုး ေတြ႕ တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့ တာေတြ သူဘယ္နား သြားသိမ္းထားလဲ ၊ လႊတ္ပစ္လိုက္ သလား၊ လြင့္ေျမာ သြားလား၊ ေပါက္ကြဲ သြားလား၊ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္သိခ်င္တာဘဲ။ မေမွ်ာ္လင့္ ဘဲ ျပန္ေရာက္ခဲ့ တဲ့ သူ႕နားကို ေ၀းေနတုန္းမွာ တခါတခါ ေမွ်ာ္မိေသးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ၊ထံုးစံ အတိုင္းသူ႕ ေနရာမွာ မဟုတ္တဲ့ တျခားေနရာမွာ ျပန္ေတြ႕ ရေတာ့၊ ငါ့သစ္ပင္ေလး၊ စိမ္းလန္းေနတာ ၀မ္းသာမိတယ္။ သစ္ပင္ေလးေတာင္ ေျပာင္းလဲ တတ္ေနၿပီေနာ္၊

ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွားေနတယ္ေတာ့ မသိဘူး စိတ္ကူးမိတာပါ။ သစ္ပင္ေလးနားမွာ တ၀ဲလည္ၿပီး ဟို အရင္ အေငြ႕ အသက္ေတြကို ျပန္ရလိုရျငား၊ ေ၀့၀ဲမိတဲ့ အာရံုတစ္ခုေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျပန္ထြက္လာမိတယ္။ သစ္ရြက္ေလးေတြလႈပ္ခတ္။ မိုးေရစက္တေပါက္ တြဲလဲြ မခိုေစခ်င္ဘူး။

လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အၿပံုးေတြကို သူေကာက္ ယူၿပီး ျပန္ေပးကာ အသိအမွတ္ျပဳ ထြက္ခြာ သြားတဲ့

သစ္ပင္ေလးကို ဘာလို႕ အခုမွ တမ္းတ မိလဲ။ အမွန္က သူ႕ စည္းရိုးေလး ကာစဥ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ မေရာက္ ခဲ့တာ သူစိတ္ဆိုး ရင္ဆိုးခဲ့မွာပါ။ ကိုယ္ကလဲ ကိုယ့္အေတြး နဲ႕ ကိုယ္ေလ။ လြင့္ေနလိုက္တာ။

ၿပီးသြား ပါၿပီ။ သစ္ပင္ေလးလဲ အေရာင္ေျပာင္းသြားၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ သိတဲ့ အ၀ါရင့္ရ၀့္ေတြ သူ႕ကိုယ္ေပၚ

ျဖန္႔ က်က္မထားေတာ့ ပါဘူး။ သစ္ပင္ေလးေရ မင္းအၿမဲ စိမ္းလန္းပါေစေလ။ စိတ္ကူးနဲ႕ အိမ္ျပန္လမ္းက ေတာ့

ဘာျဖစ္ဥိးမယ္ ငါေတာ့ မသိဘူး - - - ။ ။ ။
မနက္ျဖန္sunday8.7.07မွာျမန္မာဘေလာက္ဂါ အစည္းအရံုး(ရန္ကုန္) အားစတင္ဖြဲ႕ စည္းရန္အတြက္ ေဆြးေႏြး မႈ႕ မ်ား ျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိန္မွာ ေန႕လည္ တစ္နရီ တြင္စတင္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ရိွ နီးစပ္ရာျမန္မာ ဘေလာက္ ဂါမ်ား တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးရန္ လဲဖိတ္ၾကား ပါတယ္။ အႀကံျပဳေဆြးေႏြး လိုသည္မ်ားကို ေအာက္ပါ လိပ္ စာမ်ားအားေပးပို႕ ေစလိုပါတယ္။

ackoko@gmail.com
nayphonelatt@gmail.com
zzml33@gmail.com
Type the rest of your post here.
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာမွန္ရင္ မေမ့သင့္ တဲ့ သမိုင္း၀င္ေန႕ေတြ ရိွပါတယ္။ လံုး၀ကို မေမ့ သင့္ပါဘူး။ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲ အတြင္း အစျပဳ ခဲ့ တဲ့သမိုင္း၀င္ ေန႕ေတြကို အၿမဲ အမွတ္ရေနျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕လြတ္လပ္ေရး၊အခ်ဳပ္အျခာအာဏာတည္တံ့ေရး၊သာယာျပည့္စံုေသာႏိုင္ငံေတာ္ျဖစ္ေစေရး၊စတာ ေတြကိုႀကိဳးပန္းၾက။ ကမၻာတည္ သေရြ႕ ျမန္မာျပည္ ရိွေနရမယ္။
မေမ့ရမယ့္ အထိမ္းအမွတ္ေန႕ေတြက
ျပည္ေထာင္စုေန႕
လြတ္လပ္ေရးေန႔
ေတာ္လွန္ေရးေန႕(တပ္မေတာ္ေန႕)
အာဇာနည္ေန႕
ေတာင္သူလယ္သမားေန႕
အမ်ိဳးသားေန႕ တို႕ပါဘဲ။

Type the rest of your post here.
သာယာေပ်ာ္ရႊင္တဲ့မိသားစု တစ္ခုကို ဖန္တီးဖို႕ ဆိုတာလြယ္ တယ္လို႕ သင္ထင္လား။
Type the rest of your post here.
မရႏိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုကို ေတာင့္တခဲ့တာ
ကေလးဆန္တာလား။ အေတြး မမွန္တာလား။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ ရယူလိုျခင္း ၊ ကိုယ္တိုင္ေတာင္
မခြဲတတ္ဘူး။ ။

သံေယာဇဥ္တဲ့
ဒီသံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြ အတန္တန္ ရစ္ပတ္လို႕
မင္းနဲ႕ ငါ့ ၾကားမွာ ၊ ပိုက္ကြန္ပမာ
ငါကေတာ့ မရုန္းသာ မလြန္႕ သာနဲ႕။ ။

"အခ်စ္"
ဒီစကား လံုးထက္ေလးနက္တဲ့ စကားရိွရင္
ငါ့ကို သတိေပးပါကြာ။
ငါနင့္ ကို ေျပာခ်င္လို႕ ေလ၊
ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ေလ
"သူငယ္ခ်င္း" ဆိုတဲ့ ကဗ်ဥ္း
ငါ့ ရင္မွာစိုက္ထူ ၊ ႏွလံုးသားသခ်ၤဳင္းမွာ
အရႈံး သမားအျဖစ္
မင္းငါ့ ကို ျမႈတ္ ႏွံခဲ့။ ။ ။
ကိုယ္ေလ်ာက္ရမယ့္ လမ္းေပၚမွာ အျခားသူေတြက ဆူးေညွာင့္ ခလုတ္ေတြကို ၀င္ေရာက္ရွင္း လင္းေပးၾက လိမ့္ မယ္လို႕ မေမွ်ာ္လင့္ အပ္ဘူး။ ဆူးေညွာင့္ခလုတ္ေတြ လာမခ်ထားဘူး ဆိုရင္ဘဲ ေက်းဇူးတင္ရမယ္။

တခ်ိဳ႕ လူေတြက သခ်ၤိဳင္းနဲ႕ တူတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္၊ ယုတ္မာတဲ့ အက်င့္၊ မသာမတဲ့ မဖြယ္ မရာတဲ့ အက်င့္၊ လိမ္ခ်င္ေကာက္ခ်င္၊ လူလည္က်ခ်င္ တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ ညစ္ႏြမ္းလိမ္း က်ံေနတယ္။ မစင္ၾကယ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုလူ မ်ိဳးေတြက သခ်ိၤဳင္းနဲ႕ တူတယ္။

တခ်ိဳ႕ေတြက လိမ္ညာလွည့္စား ညာ၀ါးဖ်န္း သန္းၿပီးမသမာတဲ့၊ ယုတ္မာတဲ့ ၊ လူလည္က်ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ လုပ္ကိုင္စားေသာက္တယ္ ဆိုေတာ့ ဒီလူေတြရဲ႕ အေၾကာင္းက ဘယ္မွာ လာၿပီး အေကာင္း သတင္း ထြက္မွာ လဲ။ သတင္းဆိုးဘဲ ထြက္မွာေပါ့။

လူ႕ေလာကမွာ တခ်ိဳ႕ ေတြဟာ ေဘးဘ်မ္းရိွတဲ့ သခ်ၤိဳင္းလိုပါဘဲ။ ဒီလိုလူေတြနဲ႕ ေပါင္း မိရင္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တန္ဖိုး မဲ့ လူျဖစ္ေအာင္ လုတ္တာမ်ိဳးေတြ၊ ကိုယ့္ပစၥည္း ဥစၥာေတြကို လိမ္ညာလွည့္ ပတ္လို႕ ဘဲ ျဖစ္ေစ၊ မတရား အႏိုင့္ အထက္ျဖစ္ေစ ရေအာင္ယူတတ္ တာမ်ိဳးေတြ ကို လုတ္ေလတတ္ေတာ့ အဲဒီလိုလူ ေတြဟာ ေဘးဘ်မ္းရိွရာ သခ်ိၤဳင္း နဲ႕ တူေနသူေတြျဖစ္ေနျပန္ေရာ။

အဲဒီလိုသူေတြနဲ႕ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေနျခင္းအတြက္ ကိုယ့္မွာ ငိုရရိႈက္ရ ေၾကကြဲရ ျဖစ္ရတယ္။ အဲဒီလူေတြကို မခြဲႏိုင္မခြာရက္ လို႕ငိုရတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလူေတြက ကိုယ့္ကို ဘ၀ပ်က္ေအာင္၊ ကိုယ့္ဘ၀ ဆံုးရႈံး သြား ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွိပ္စက္ၾက လို႕ ဘဲ။

ေလာကမွာ ကိုယ့္ အတြက္မိတ္ေဆြ သံုးမ်ိဳး ရိွတယ္။ ပထမမိတ္ေဆြက ကိုယ့္ ကို ခ်စ္တဲ့သူ။ ဒုတိယအမ်ိဳး အစားက ကိုယ့္ကို မုန္းတဲ့ သူ။ တတိယ အမ်ိဳး အစားက ေတာ့ ကိုယ့္ကိုဥေပကၡာ ျပဳ ထားတတ္တဲ့ သူ။
ကိုယ့္ကို ခ်စ္တဲ့ သူမ်ိဳးနဲ႕ ေတြ႕ ႀကံဳ ဆံုစည္း ေနရရင္ေတာ့ ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ခ်မ္းေျမ႕ရတာေပါ့။ ကိုယ့္ ကိုမုန္းတဲ့ သူနဲ႕ ေတြ႕ ရျပန္ေတာ့ လဲ ကိုယ္ဟာသတိရိွသူ၊ သတိၿမဲၿမံ တဲ့သူ ျဖစ္လာတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကို မုန္း တဲ့ သူဆိုတာ ကိုယ့္အားနဲခ်က္၊ ကိုယ့္ ခ်ိဳ႕ ယြင္းခ်က္ကို အၿမဲၾကည့္ ေနတတ္တာ ဆိုေတာ့ ကိုယ္က အၿမဲ သတိ ထားေနရတယ္။ သတိထားေနရင္း ကိုယ္က သတိရိွတဲ့သူျဖစ္လာေတာ့တာဘဲ။ ကိုယ္ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဆင္းရဲရဲ ခ်မ္း သာသာ၊ ဘာခံစားမႈ႕ မွမျဖစ္ဘဲ ကိုယ့္ကို ဥေပကၡာ ခ်ထားတဲ့သူမ်ိဳး ေတြ႕ႀကံဳ ရတဲ့ အခါ ကိုယ္ဟာကိုယ့္ အားကိုယ္ ကိုးတတ္သူ ျဖစ္လာတယ္။ကိုယ့္ကို ရိုင္းပင္း
ကူည္ေစာင့္ေရွာက္သူမသုတ္ေတာ့ သူလိုလူမ်ိဳးကို ဘာမွေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ထား လို႕ မရဘူး။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အားကိုးၿပီး ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္ရတာဘဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီမိတ္ေဆြ အမ်ိဳးအစားအားလံုး ကိုေက်းဇူးတင္ရမွာဘဲ။

လူဟာ မေကာင္းတဲ့ မႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္တဲ့ အက်င့္စရိုက္ဆိုး ရိွၾကသူေတြရဲ႕ ၀န္းက်င္မွာ လူျဖစ္လာေပမယ့္ အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရိွ သူဟာ ကိုယ္၀န္းက်င္က မေကာင္းမႈေတြ၊ မေကာင္းသူေတြနဲ႕ လိမ္းက်ံ ေရာယွက္မသြား ထိုက္ပါဘူး။ အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရိွသူဟာ ကိုယ့္၀န္းက်င္ကဘယ္ေလာက္ဘဲ မေကာင္းေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ေကာင္းမြန္ေျဖာင့္မတ္သူ အျဖစ္ လူ႕ေလာက မွာတည္ေနဖို႕ ႀကိဳး စားသင့္တယ္။

ဆရာ နႏၵသိန္းဇံ ၏ အသြင္သ႑န္တို႕၏ေနာက္ကြယ္စာ အုပ္မွ မိတ္ေဆြ အေပါင္း အသင္းႏွင့္ ခရီးသြားျခင္း ေဆာင္းပါး ကို ထုတ္ႏွတ္ ေဖာ္ျပ မွ်ေ၀ပါသည္။