Archive for April, 2007

"ဘဏ္"

ဘဏ္ကၽြန္ေတာ့ရင္ဘတ္ႀကီးဟာေလ သူ႕အခ်စ္ေတြအနမ္းေတြ သိုမွီးအပ္ႏွံရာဘဏ္တဲ့ေလ သူတစ္ေယာက္ထဲဘဲအပ္ခံခြင့္ရွိသူတစ္ေယာက္ထဲဘဲအပ္ပိုင္ခြင့္ရွိ ဘဏ္အမည္ကိုလဲႏွစ္ေယာက္ထဲသိရမတဲ့ေလ။ႏႈတ္ခမ္းလိုက္ကာအဖြင့္အပိတ္ၾကားက“လွ်ာ” မင္းသမီးေလးကႀကိဳးဆန္းဆန္းမ်ားမွာညိႈ႕ဓါတ္မိလို႕” အာခိမိဒိ ” နိယာမလိုသူ႕အနမ္းေတြေနရာယူမႈ႕မွာကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ပိုင္အရာေတြဖယ္ေပးလိုက္ရေပါ့။ဒီလိုနဲ႕ေတာနက္—— မေတြးခဲ့ဘူးအခုလိုလမ္းဆံုတေနရာမွာသူ႕ရနံ႕ဖ်တ္ကနဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ေန႔ကၽြန္ေတာ့မွာ—အတိုးပါေပးလိုက္ရမယ္ဆိုတာ။ ။

အနီေရာင္သေကၤတ(၁)

သေကၤတ–တဲ့ ဒီသေကၤတဆိုတာဘယ္တုန္းကတည္းကေပၚေပါက္လာသလဲေတာ့ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး၊စာေတြထဲမွာဖတ္ဖူးတာေတာ့ဟိုးအရင္ေက်ာက္ေခတ္လူသားေတြဟာသူတို႕ေျပာခ်င္တာကိုသ႑န္(သေကၤတ)နဲ႕ေဖာ္ျပေလ့ရွိတယ္တဲ့။ဥပမာဒီဂူမွာလူေတြေနထိုင္ေနရင္ဂူေရွ႕မွာအရိုးပံုႏွစ္ခုကိုၾကပ္ေျခခတ္ဆြဲျပထားတယ္တဲ့။ထားပါေတာ့ေလ၊ကၽြန္ေတာ္တို႕ေမြးဖြားလာကတည္းကဒီသေကၤတေတြၾကားမွာႀကီးျပင္းလာခဲ့တာဆိုေတာ့က်န္တာေတြသိပ္ၿပီးသတိမထားမိခဲ့ဘူး၊တစ္ခုရွိတာကအသြင္သ႑န္အမ်ိဳးမ်ိဴးကြဲျပားေနတဲ့ဒီသေကၤတေတြမွာအဓိပါယ္ေတြလဲအကြဲကြဲအျပားျပားသူ႕ေနရာနဲ႔သူဖြင့္ဆိုၾကရျပန္တယ္၊ၿမိဳ႕ထဲသြားလို႕မီးပြိဳင့္မွာမီးနီရင္ကားကိုရပ္ထား၊၀ါရင္ေျဖးေျဖး၊စိမ္းရင္ျပန္ထြက္နဲ႕ဒါလဲသေကၤတမဟုတ္လား။အနီေရာင္မွာအျဖူမ်ဥ္းသားထားရင္မ၀င္ရအ၀ါေရာင္အၾကားအၾကားေလးေတြေတြ႔ေနရရင္လူကူးမ်ဥ္းၾကား၊ဒါေတြကယာဥ္ေတြနဲ႕ပတ္သတ္တဲ့သေကၤတေတြေလ။စသျဖင့္ေပါ့ေလ၊ၿမိဳ႕ျပထဲမွာသေကၤတဆိုတာကစိမ္းစိမ္းေနလို႕မွမရဘဲကိုး။နားမၾကားတဲ့သူေတြကိုေျပာတဲ့သေကၤတ၊ေရေၾကာင္းသြားလာေရးသေကၤတ၊ေလေၾကာင္းသြားလာေရးသေကၤတ၊ဒီလိုရုပ္ျပသေကၤတေတြအျပင္အေရာင္ေတြမွာလဲသေကၤတေတြရွိေနတယ္။အျပာေရာင္ကၿငိမ္းျခမ္းေရး၊ေအးခ်မ္းတယ္တဲ့၊အျဖဴေရာင္ကႏူးညံ့ျခင္း၊သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ျခင္း၊အ၀ါေရာင္ကရိုးသားျခင္းတည္ၾကည္ျခင္း၊အစိမ္းေရာင္ကလဲရွင္သန္ျခင္း၊လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊အနီေရာင္ကေတာ့ရဲရင့္ျခင္းစြမ္းရည္သတၱိနဲ႔ျပည့္စံုျခင္းစတဲ့အေရာင္ေတြမွာသူ႕ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြရိွေနတယ္။ကဲပါေလရွည္ပါတယ္။ သိသေလာက္ေတာ့ေျပာရတာပါေလ။တကယ္ေျပာခ်င္တာကဒီသေကၤတေတြၾကားကအသြင္သ႑န္နဲ႕အေရာင္ေပါင္းစပ္ထားတဲ့သေကၤတေလးတစ္ခုအေၾကာင္းဘာလဲသိလား။ — ဒါကသူနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ၾကားကေတြ႕ဆံုျခင္း၊ ခြဲခြာျခင္းကိုျဖစ္ေစခဲ့တဲ့၊အထိမ္းအမွတ္သေကၤတေလးတစ္ခုအေၾကာင္း—-အဲဒါ ” အနီေရာင္ သေကၤတ “

ေနတတ္ပါတယ္

ၾကားၾကရဲ႕လားေဘာင္ဘင္ခတ္သံေတြေလ၊အဲဒါမျပည့္တဲ့အိုးေတြဘဲေပါ့။ ပရင္တာထဲကထြက္တဲ့အသံလိုတဒီးဒီးနဲ႔ အသီးသီးအသက္။ ငါေနတတ္ပါတယ္ခ်က္ေကာ့ရယ္၊ အက္ဒီဆင္ရယ္ဗန္ဂိုးရယ္၊ ငါ့အဖိုးရယ္ ကကြန္ပ်ဴတာမွမတတ္ခဲ့ၾကဘဲ။ ။

ဘလာေဂါက္ဘာေကာင္လဲ

အခုတေလာတေမးထဲေမးေနတဲ့ လၽွပ္စစ္စာေတြေၾကာင့္ဘလာေဂါက္ဘာေကာင္လဲေျပာပါမယ္။တကယ္ေတာ့ဘလာေဂါက္ဆိုတာအၿမီးမပါအေမႊးတုန္းေနတဲ့လူသတၱ၀ါတစ္ေကာင္ေပါ့။ပညာရွင္ေတြကေျပာတယ္၊ကိုယ့္ကိုကိုယ္မရူးဘူးထင္ေနတဲ့သူေတြဟာစိတ္မမွန္စဘူးတဲ့ဒီေတာ့မရူးဘူးေျပာရမွာလဲအခက္။ရူးေနတယ္လို႕လဲေျပာလို႕မရနဲ႕ရူးသလိုမရူးသလိုေကာင္ေပါ့၊(အရူးေတာင္အစစ္မဟုတ္ဘူး-နာတယ္)ေပါေနတယ္ဆိုလဲမဟုတ္၊ငေပါလံုးလံုးမဟုတ္။ငရွားေကာင္သာျဖစ္သည္။ဒီလိုအရူးမက်ငေပါမမည္။ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ ဘလာေဂါက္မွာ ငရွားေကာင္ျဖစ္ပါသည္။ဒီလိုရွားပါးေကာင္ေတြကိုဘေလာက္ဂါေတြထဲအေတြ႕မ်ားႏိုင္သည္။ဥပမာ—အိုေအစစ္မစၥတာပု ကိုစိုးဇီရ ဘာညာ တက္စလာ

ေျမကမၻာေန႕နဲ႕ဘလာေဂါက္

ဒီကေန႕သည္ေျမကမၻာေန႕ျဖစ္ေၾကာင္းႏိုင္ငံတကာကသတ္မွတ္ၾကသည္။ဒီႏွစ္ေတြအေတာအတြင္းကမၻာႀကီးပူ-ပူးလာသည္။(သူကပူေႏြးလာတာထက္ဆိုး၏)ေရခဲေတြအေရေပ်ာ္ၾကေနေၾကာင္းပညာရွင္မ်ားကေျပာေနျခင္းေၾကာင့္ေရခဲစက္ေတြထိပ္လန္႕ေနၾကသည္။အဲဒီအတြက္ေန႕လည္ဆိုအျပင္မထြက္ခ်င္၊ေျပာရဦးမည္တေန႔ကမထြက္ခ်င္ဘဲေန႕လည္ခင္းႀကီး၂၇လမ္းကိုသြားရမွာမို႕ေနပူပူထဲကားဂိတ္ကိုထြက္လာလိုက္မိသည္။ေဟာကားဂိတ္မွာေဘာင္းဘီတိုႏွင့္စြတ္က်ယ္အျဖဴကိုစတိုင္က်က်၀တ္ထားရင္းသၾကၤန္မတိုင္ခင္ၿမိဳ႕ထဲမွာခ်ေရာင္းေသာေနကာမ်က္မွန္ႀကီးနဲ႔လွပေနသည့္ေဒးဗစ္ဗဟန္းအားသြားဆံုမိသည္။ပထမေတာ့မေတြ႕ခ်င္ဟန္ေဆာင္မလို႕ဘဲ။ကားဂိတ္ကလူရွင္းေနေတာ့ပုန္းမရေတာ့၊သူနဲ႕စကားသြားေျပာရင္လူေတြ၀ိုင္းၾကည့္ၾကမည္ဒုကၡဒုကၡ၊လွမ္းႏွတ္ဆက္လိုက္သည္။စကားေျပာၾကသည္။သူကသူ႕ေယာကၡမေတြေနေသာေျမာက္ဒဂံုသြားမလို႕ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာသည္။ကၽြန္ေတာ္လဲေတြ႔လက္စနဲ႔ဘေလာက္စာအုပ္ထုတ္မွမို႔သူလိုကမၻာေက်ာ္တစ္ေယာက္ဆီကအကူအညီရလိုရညားေတာင္းမိလိုက္သည္။သူကေတာ့သူ႕ပံုႏွင့္မ်က္ႏွာဖံုးထုတ္ေပးမယ္ဆိုစတ္၀င္စားေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ဒါကေတာ့ဒီကိစၥေတြကိုမအိမ္ၿခံေျမတို႕လုပ္တာျဖစ္လို႕ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္မၿပီးေၾကာင္းေျပာေတာ့ဒါဆိုသူ႕မိန္းမ၀ိတိုရိယနဲ႔ေျပာလို႕ျခိမ္းေျခာက္ပါတယ္။သူေတာင္လခေတြအၿမဲအသိမ္းခံရေၾကာင္းနဲ႕သူအမ်ိဳးသမီးကစံျပေစ်း၊သီရိမဂၤလာေစ်းတို႕သြားၿပီးေန႕တိုင္းေရွာ့ပင္ထြက္ေနလို႕သူကိုယ္တိုင္ဘိုင္ျပတ္ေနတယ္တဲ့။အခုလဲမီးခြက္ေစ်းဆိုလားလိႈင္သာယာသြားျပန္သတဲ့။ေျပာေနရင္းေသာက္လက္စေရခဲေရခြက္ကိုသူျပန္ခ်လိုက္ပါတယ္ကမၻာႀကီးေတာ့သိပ္ပူတာဘဲတဲ့။အဲဒီအခ်ိန္၃၆ ကားေရာက္လာတာနဲ႔ကြမ္းတရာကၽြန္ေတာ့ဆီကေတာင္းစားၿပီးကားေပၚတက္သြားပါတယ္။ကဲအလုပ္ရိွေသးတာမို႕ဘလာေဂါက္လဲ၂၇လမ္းကိုေရာက္လာပါတယ္။လမ္းထိပ္မွာအင္မတန္ေသာက္လို႕ေကာင္းတဲ့အာပလာဖာလူဒါ၁၀၀ တန္ကိုမိန္ရည္ရွက္ရည္ေသာက္ေနတဲ့ Apple ဖခင္စတိေဂ်ာ့ကိုေတြ႔ပါေလေရာ။ဘလာေဂါက္လဲပူအိုက္ေနတာနဲ႔တခြက္၀င္မွာေသာက္ရင္းဒီအခ်ီေတာ့ဘေလာက္စာအုပ္စပြန္စာေတာ့ရၿပီဆိုၿပီးေပ်ာ္သြားပါတယ္။ ဟဲလိုမစၥတာစတိ၊ဘယ္လိုလဲဆိုၿပီးေရာေတာရိွရင္းအတင္း၀င္ေရာပါတယ္။ၿပီးေတာ့စပြန္စာကိစၥေျပာတဲ့အခါ၊သူကေတာ့ကူခ်င္ေၾကာင္းဒါေပမယ့္သူ႕ i-pod ေတြသိပ္ေရာင္းမေကာင္းလို႕အခုဒီလိုလူစီကားရာဖေရဇာတေရွာက္ခ်ေရာင္းႏိုင္ဖို႕လမ္းသံုးဆယ္ကဘာဘူေတြ၊ဘိန္းစားတန္းကသူခိုးအႀကီးစားေတြနဲ႔လာျငိွတာျဖစ္ေၾကာင္းေျပာေနေတာ့အားနာတာနဲ႔ဆက္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ဒါေပမယ့္အၾကံေပးရွာပါတယ္။ေဘလဂိတ္ဆီသြားပါတဲ့။ေဟာ-ဒီေလာက္ပူေနတဲ့ဟာကိုေဘလဂိတ္ေနတဲ့တိုက္ႀကီးအထိဘယ္လိုသြားမလဲ၊လွည္းတန္းတို႕အင္းစိန္တို႕ဆိုေတာ္ေသး။ေျပာရင္းဆိုရင္းစတိေဂ်ာ့လဲဆိုက္ကားငွားရင္းေအာက္လမ္းဘက္လိမ့္သြားသည္။သူ႕ၾကည့္ရင္းေတြးပူေနမိသည္၊ေနပူထဲဆိုက္ကားနဲ႔ဦးေဏွာက္ပ်က္သြားဦးမယ္။ကဲဒါနဲ႔၂၇လမ္းက 7-internet ကိုေရာက္ေရာကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ေဘလဂိတ္နဲ႕ G-talk ထဲမွာသြားေတြ႔ျပန္တယ္။ဒီတခါေတာ့စာအုပ္ကိစၥမေျပာဘဲစီမင္နာအေၾကာင္းေျပာျဖစ္သည္။သူကလဲမႏိုင္ေပ။ေစတနာႀကီးမါးသူပီပီအကုန္အက်သူခံမည္။ဒါေပမယ့္ပထမအခ်က္သူ႕၀င္းဒိုးဗစ္စတာကိုေၾကာ္ျငာေပးရမည္။ေနာက္တခ်က္က ဒီ စီမင္နာကို သႏၱိသုခမွာ ဘုန္းႀကီးေတြေန႕ဆြမ္းကပ္ရင္းလုပ္မည္။သူလုပ္ရင္ကိုကာကိုလာကအေအး လႈဳမယ္လို႕လဲေျပာသည္။ဒါေတာ့မျဖစ္။ပထမအခ်က္အတြက္ ကိုညီလင္းဆက္နဲ႕ညိွရဦးမည္။ေနာက္တခ်က္အတြက္ အားလံုးကိုအသိေပးရမည္။ေနာက္ေတာ့ ဆရာေဘကဆက္ေျပာသည္ေနာက္

ဘလာေဂါက္ရဲ႕မဆန္းမျပားအက်င့္မ်ား

လူေတြထဲကလူေတြဘဲဲေလ။ဒီေတာ့ထူးရင္ထူးမထူးရင္ရူးၿပီမွတ္။ေအာက္ပါအခ်က္ေတြကေတာ့ဘယ္သူစမီးေမႊးမွန္းမသိရတဲ့ Tag လိႈင္းကိုဘာညာရဲ႕အခၽြန္နဲ႕မမႈ႕ေတြေၾကာင့္ေတာေမတၱာခံယူမယ့္ဘလာေဂါက္ေတာ့ရတက္ေပြခက္မေနဘဲဆက္ေလဟလို႕သို႕ကလိုေပါျပလိုက္ရပါေတာ့သတည္း။၁။လဘာေဂါက္သည္ပထမထူးျခားခ်က္အေနနဲ႔အင္မတန္ပစိပစပ္မ်ား၏။အိမ္မွမိန္းမကေတာင္ကၽြန္ေတာ္အျပင္သြားေနလွ်င္အလြန္စိတ္ခ်မ္းသာေၾကာင္းသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားၾကြားေလ့ရိွပါသည္။ ၂။ဘလာေဂါက္အားမိန္းမေခ်ာေလးေခ်ာတယ္ဟုအေပါင္းအသင္းမ်ားကေျပာၾကသည္။(ကြယ္ရာတြင္ဂ်ီဘုန္းဟုေျပာပါသည္။) ၃။အစားစားလွ်င္အလြန္ဂ်ီးမ်ားပါတယ္၊သို႕ေပမယ့္အရက္ေသာက္ေနတုန္းဆိုအကုန္စားတယ္။ ၄။ရွည္ေျမာေျမာ။ေမွာက္ရက္သြားသတၱ၀ါမ်ားကိုမုန္းပါသည္။အထူးသျဖင့္ဖြတ္ႏွင့္ဖား၊ျမင္လိုက္လွ်င္ရြံတတ္တယ္။အဲ-မိေခ်ာင္းေတာ့သေဘာက်သား၅။အရူးအထဆံုးကေတာ့ကြန္ပ်ဴတာေရွ႔မွာတကုတ္ကုတ္နဲ႕ေနရလွ်င္၄-၅၆နာရီအသာေလးနဲ႕မထေတာ့။အိမ္မွာဆိုလဲထမင္းေမ့ဟင္းေမ့ ၆။အပ်င္းဆံုးအလုပ္ေျပာပါဆိုကေလးထိန္းရမွာဘဲ၊ကေလးကငိုေနရင္အေနမတတ္ေတာ့ဘူး၊ဒါေပမယ့္ကေလးခ်စ္တတ္တယ္။ ၇။ရာသီေပၚအသီး၊ဘာသီးညာသီးဘာမွမစား၊သရက္သီးကိုၾကည့္မရ၊ဖရဲသီးဆိုမုန္း၊ပဲခူးသခြားဆိုအနံ႔မခံႏိုင္ပါ။ ၈။အလြန္ေရွာင္ေသာအစာကေတာ့အခ်ဥ္ေပါ့၊ဘယ္ေတာ့မွအခ်င္ထည့္မခံဘူး၊ဘာမွတ္လဲ။ ၉။အႀကိဳက္ဆံုးကဒံေပါက္၊ယိုးဒယားအစားအစာ၊စပ္စပ္ပူပူေတြႀကိဳက္တာေ၀ါ့ထြီစာေတြ၊ေျမာင္းဖုဒ္ေတြလံုး၀မစား။ဥပမာ-ငါးရွဥ့္၊ ငါးဆားနယ္သုတ္ ၁၀။ေရးသာေရးရတယ္ဘာေတြမွန္းမသိဘူးဒိအျပင္အမ်ားႀကီးရိွတယ္။ဘေလာက္ေတြလုပ္ေနရတာေပ်ာ္တယ္။စပ္စုခ်င္ေသးရင္အီးေမးပို႕ပါ။ ဟဲဟဲၿပီးၿပီကြေနာက္ထပ္ကိုကေနမမယ့္သူေတြကေတာ့–ျမန္မာအိုေအစစ္ဆိုတဲ့မစၥတာပုဖ္သတင္းေထာက္ႀကီးစိုးေဇယ်သိပ္မခင္တဲ့ပန္းပြင့္ေလးဘဲေတာ္ေရ႕။

global လိႈင္းစီးဖို႕

နံပါတ္၁ ကေတာ့စိတ္ကိုဖြင့္ထားေပါ့ဗ်ာ။သိပ္အလႊမ္းမိုးမခံနဲ႔၊အယူအဆတစ္ခုရဲ႕အလႊမ္းအမိုး၊လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အလႊမ္းမိုးေတြ သိပ္မခံဘဲစိတ္ကိုဖြင့္ထား။ေနာက္တခုကေတာ့ ဒါေတြအကုန္ငါသိၿပီးၿပီဆိုၿပီးကိုယ့္စိတ္ကို တံခါးမပိတ္ဖို႕။တစ္နည္းေျပာရရင္အစြဲမႀကီးဖို႔ေပါ့။တစ္-စိတ္ကိုဖြင့္ထား၊ႏွစ္-အစြဲမႀကီးဖို႕ေပါ့။သံုး-သိပ္အေျပာမႀကီးဖို႕။အထူးသျဖင့္မုခ်ျဖစ္ရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြမေျပာမိဖို႕လိုမယ္ထင္တယ္ဒီေလာက္ဘဲ၊ တစ္ခါတေလကိုယ္ကသိပ္ထင္တာႀကီးသိပ္ေျပာလိုက္ေတာ့commitျဖစ္သြားေတာ့တာေပါ့။မေကာင္းဘူးထင္တယ္။kyaw win’s sketch စာအုပ္မွ

စီးတယ္၊ေ၀းတယ္

ယေန႕မွာေတာ့ဘာညာရဲ႕အဆက္အသြယ္နဲ႕ကိုစိုးေဇယ်တို႕သိုက္၀န္းတဲ့(အမည္မေပးေသးေသာ)ျမန္မာဘေလာက္ဂါမ်ားရဲ႕ေကာင္းႏိုးရာရာပို႕ေတြကိုသုတရသစံုဘုတ္အုပ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးစည္းေ၀းၾကတဲ့ကေန႕အေခၚစာအုပ္ထြက္ေပၚေရးဆပ္ေကာ္မတီအစည္းအေ၀းကိုေလ့လာသူအေနနဲ႕တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ကိုစိုးေဇယ်အျပင္ ကိုညီလင္းဆက္၊ ျမန္မာအိုေအစစ္၊ညီညီသံလြင္၊မ်က္လံုး၊ဇင္ကိုလက္၊တက္စလာ၊ေနဖံုးလတ္၊မယုတို႕ဆံုၾကပါတယ္။ေန႕လည္၁၂နာရီကစခဲ့တာ၃နာရီအၾကာမွာၿပီးဆံုးခဲ့တဲ့ဒီပြဲမွာေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕စာအုပ္အမည္ေပးကင္ပြန္းတပ္ရန္၊စပြန္စာရေရးတို႕ေရး၊စာမူစထြက္ေရးသူ႕အေရးငါ့အေရးဆိုတာေတြနဲ႕ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ၿပီးစမင္နာေလးတစ္ခုျဖစ္ေပၚေရးပါအဆစ္ပါခဲ့ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ဘေလာက္ဂါေတြကေနရာစံုမွာျပန္႔ေနေတာ့စာမူကိုဒီမွာစု၊ဘန္ေကာက္မွာစာစီ၊စကၤာပူမွာဖလင္ခြဲ၊ဆြီဒင္မွာပံုနွိပ္၊အေမရိကမွာျဖန္႔ၿပီးအာဖရိကရံပံုေငြအတြက္လို႕အမည္တပ္အီရတ္မွာသြားေရာင္းရင္အေတာ္ေလးသက္သာမယ္ထင္တယ္။ဘေလာက္စမင္နာေလးကိုလဲေဂ်ရုဆလင္မွာစီစဥ္ၿပီးဂ်ဴးလိုေဟာေျပာေပးလိုက္၊ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ။ဒီလိုဆိုစပြန္စာေတြတန္းစီေနမွာေနာ္။

လက္စသတ္မရတဲ့သီခ်င္း

မီပိြဳင့္ကလႊတ္လိုက္တဲ့လူနာတင္ကားဟြန္းသံလိုကိေလသာအစိမ္း၊ ေလာကီလူ႕ေဘာင္ကေဖးမွာလူမႈ႕ဆက္ဆံေရးေတြရႈပ္ေထြးဆူညံလို႕ဘ၀ကစကားလံုးအေဆာ့လြန္ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္သြားတဲ့ကဗ်ာစာမ်က္ႏွာလွန္ဖတ္မရတဲ့ဆင္းရဲျခင္းေငြေၾကးသို႕မဟုတ္မိန္းမအႏုပညာေနာက္လိုက္ေနတဲ့စိတ္မွာလူအျဖစ္ရဲ႕အဓိပါယ္တစ္စံုတရာရိွလား။ ေမးခြန္းတ၀က္၌တုန္႕ဆိုင္းေလးလံေလာကဓံရွစ္ပါးလံုးေထြးေနတဲ့ဘ၀သရုပ္မွန္ကိုေနာက္ဆံုးေပၚသီခ်င္းအလိုက္နဲ႕မ်က္ႏွာလႊဲတစ္ကိုယ္ေရကိုယ့္အသက္ကိုအလွအပရႈမယ္္္္္ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္တလူလူလႊင့္မယ္၊ဘ၀စုန္ဆန္၊ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုတီးခတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ကေလးဘ၀ရယ္သံရဲ႕မူရင္းအနက္မ်ားအာရံုမွားၿပီးေတာင္မျမင္ရဘူး။ ဒီလိုနဲ႕ေသတေန႕ေမြးတေန႕သူလိုကိုလိုၿပီးဆံုးသြားရမယ့္ဇာတ္လမ္းပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ျခင္းဟာေသြးထဲကိုက္ခဲအသက္ရွင္ျခင္းသီခ်င္းဟာအနာအဆာေတြနဲ႕၊စီးဆင္းေနခဲ့တယ္။ ။

ဘလာေဂါက္သၾကၤန္

အိမ္ကိုဘယ္လိုေျပာရပါ့ ?? ကလိုက္ၾကစို႕သူငယ္ခ်င္း water Proof တို႕ညီနဲ႕ညီမေလး DJ- ဂ်င္ေပါ ခါးကိုလဲလႈပ္ အားလံုးေပ်ာ္ၾကတဲ့ပြဲ တေယာက္ေယာက္ကို ကန္ေဘာင္ရဲ႕ေန႔လည္စာ မၿငီးမညဴတန္းစီသူတို႕ သၾကၤန္စီးပြားေရး လူ၀ႀကီး ၿပီးသြားျပန္ေပါ့တစ္ႏွစ္။ဘာရယ္ညာရယ္မဟုတ္ပဲသၾကၤန္တတြင္းလံုးအင္းယားလမ္းမွာအခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ရံုးကသၾကၤန္ဘေလာက္အတြက္ပံုေတြထြက္ရိုက္ရာကအေဖာ္အေပါင္းေတြနဲ႕အေပ်ာ္ေကာင္းေတြျဖစ္ကုန္ပါတယ္။အၾကတ္ေန႔နဲ႕မေန႔အတက္ေန႔ေတြမွာဘေလာက္မွာပံုေတြတင္မရၾကလို႕ဘာပို႕မွေတာင္တက္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ဒီေန႕မွျပန္စရမွာဘဲ။

Powered by WordPress | New cell phones free at BestInCellPhones.com | Thanks to Best T-Mobile Deals, Facebook Games and Debt Advice